Reacties van clienten


Suzan Vlaming heeft een goed oog voor de samenwerking tussen hond en baas. Ze werkt in kleine groepen waarin veel ruimte is voor maatwerk. In feite is het meer een training voor de baas dan voor de hond. Je leert je hond trainen en je gaat daar mee door buiten de cursus om.
De honden beleven veel plezier tijdens de afwisselende training, ook aan elkaar trouwens als ze even los mogen. 
Suzan geeft concreet advies om hondengedrag dat als problematisch wordt ervaren aan te pakken. Zij beoordeelde daarvoor ook de thuissituatie!  
 
 
Paul Franssen
Eigenaar Donna, Kruising Argentijnse Dog
 
 
Woef.
Zijn we niet veelste vroeg op school komen we nog telaat ook, eindelijk gingen we gelukkig is het niet druk op de weg dus kunnen we door rijden. Zijn we bijna bij school gaat er een brug open en moetsen we daar ook nog voor wachten.
Gelukig zijn we er bijna en we waren ook nipt op tijd.
Dus snel naar binnen. Huh de juf zag er anders uit. Deze juf heette Suzan! De juf vertelde dat onze vaste juf een keertje niet kon komen en dat zij de les over kwam nemen.
Het maakte mij niet uit ik had allang geroken dat de koekjes wel gewoon aanwezig waren. Nieuwe juf, nieuwe dingen doen zo moets ik gaan zitten en blijven en dan liep mijn baasje om me heen en als ik dan stil bleef zitten kreeg ik een koekje, kijk dat was een makkelijke opdracht, beloond worden voor niets doen. Ook moesten we blijven zitten en dan liep de baas weg en als de baas dan riep moest je daar naar toe rennen en dan kreeg je weer een koekje eeehhh weer zo iets, kijk wilde ik vandaag weer thuis komen dan moet ik zorgen dat ik dicht bij de baas blijf, en dat koekje is dan een extra bonus. Ik kreeg de indruk dat deze juf wel onder de indruk was van de klas, dat we netjes luisterde.  De juf zei dat het al weer tijd was, wat gaat de tijd toch snel als het leuk is, al werd het aan het eind wel moeilijk om me te blijven concentreren. 
Snel weer naar huis en naar mijn kleedje.

Waf, Swiffer Jansens
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Mijn naam is Phoebe, ik ben een Bullmastiff teefje van bijna 6 maanden.  Suzan ken ik vanaf de eerste week dat ik bij mijn baasjes woon, toen kwam ze mijn nieuwe huis op Texel bekijken. Ik vond haar meteen helemaal leuk! Elke keer als ik haar zie krijg ik snoepjes van mijn baasjes en daarom doe ik ontzettend mijn best!

Soms zeggen mensen dat mijn ras een beetje eigenwijs is, maar dat geldt niet voor mij hoor! Ik doe de opdrachten keurig en luister goed, alleen wil ik niet tien keer hetzelfde doen. Suzan begrijpt dat en ze vond het ook niet erg dat ik, toen ik nog klein was, aan het eind van de les bijna in slaap viel.

Mijn vorige baasjes uit België, waar mijn mama nog is, dachten dat ik niet te trainen was met positieve beloning. Ze kennen veel mensen met Bullmastiffs en die worden allemaal getraind met een slipketting. Mijn baasjes wilden dat niet en ik vind trainen met snoepjes ook véél leuker! Nu doe ik altijd mijn best en als ze écht een keer boos zijn (soms pak ik stiekem sokken enzo) dan praten ze met een heel harde stem! Nou dat maakt zo’n indruk dat ik het dan echt niet nog een keer doe! 

Die fokker van mij geloofde dus niet in de snoepjes hè! Maar toen ik hem laatst zag was hij aardig onder de indruk. Ik luister zelfs zo goed en kan al zoveel, dat de fokker aan mijn baasjes vroeg of ze niet andere Bullmastiffs voor hem willen opvoeden.  Dat wilden ze natuurlijk niet, want ze hebben het al druk genoeg mij! Maar dat mijn baasjes het best goed doen,komt door Suzan hoor. Ze leert ze allemaal trucjes en door die snoepjes doe ik alles voor ze!

De puppycursus is natuurlijk al lang klaar, maar de vervolgcursus is ook al bijna af. Eigenlijk is het niet meer zo nodig hoor, al die cursus.  Maar ik hoop toch dat mijn baasjes nog een cursus bij Suzan boeken, want de zondagochtend is de leukste van de week!

Imme Bakker

Eigenaresse Phoebe, Bull Mastiff


 
 Nadat we de eerste 3 maanden van ons leven over straat gezworven hebben kwamen we terecht op een verlaten circusterrein en daar zijn we opgepikt en in het asiel van Peter Koekebakker in La Linea afgegeven.
Hier kregen we tenminste te eten en werden we niet meer overal weggeschopt.
Nadat we hier ook weer 3 maanden hadden gewoond ben ik samen met mijn zus op het vliegtuig naar Nederland gezet.
Aangekomen op Schiphol werden we opgewacht door onze nieuwe baasjes, maar door de vlucht zaten we nogal in de stress en zodoende moesten ze ons maar naar de auto dragen maar die stress is gelukkig nu over en het zelf lopen gaat weer prima.
Na een paar weken zijn we, samen met onze baasjes op de puppycursus gegaan. In het begin was dat best wel eng maar na een paar keer kregen we de smaak te pakken, vooral van het schaaltje met stukjes worst die daar voor de beloning staat als we iets heel goed doen, aangezien wij vonden dat we het wel heel erg goed deden, vonden we dat de schaal met brokjes helemaal voor ons was;)
Sindsdien krijgen we die kans niet meer en moeten voor een brok wel iets doen, dit heeft wel resultaat gehad want Suzan was trots op wat wij als zwerfhonden konden bereiken.
De manier van lesgeven, het belonen en negeren, staat ons en onze baasjes goed aan, en zeker bij een voormalige zwerfhond zal een harde aanpak averechts werken.
Ondertussen hebben wij ons basisdiploma boven de mand hangen en ook de vervolg training bijna achter de rug, we doen bijna alles goed alleen als de baasjes roepen en er is iets eetbaars in de buurt moeten we dat eerst even onderzoeken, maar ja dat zal wel komen door onze inprentingsperiode toen moesten we er tenslotte ook zelf voor zorgen en dat raak je niet zomaar kwijt.
 
Een poot en een lik van Thera en Mila
en ook de groeten van onze baasjes
Anny en Cor van Heerwaarden
Martijn Veeger en Saskia van Heerwaarden

 

Hallo mensen,

Mijn naam is Hunter en ik ben een Chesapeake Bay Retriever.  Ik ben nu ruim 3 maanden oud. Vanaf 26-5 volg ik puppy training bij Suzan. Ik vind het heerlijk om te spelen met de andere hondjes die ook komen.

Ik denk dat de les meer bedoeld is voor mijn baasjes, want ik doe het van nature goed.

We doen spelletjes /opdrachten waar ik rijkelijk voor beloond word met heerlijke stukjes worst, die krijg ik thuis niet. 

Sinds mijn baasjes advies krijgen van Suzan, ga ik regelmatig in de bench, om uit te rusten. Terwijl ik de wasmand ook heerlijk vind om in te liggen, vooral op en tussen het vuile wasgoed. 

Aan alle andere pups en hun baasjes zou ik adviseren , kom naar Suzan voor de training. er is genoeg tijd om te spelen. Daarbij worden er nuttige opdrachten uitgevoerd, de viervoeters worden rijkelijk beloond (op een positieve wijze) en de baasjes kunnen alle vragen stellen die ze hebben. 

groeten van Hunter  en   Kees Jan en Inge en Femke Krijnen

 
 
 

 
Mijn hond Kiki vindt het heel gezellig en leuk om bij Suzan te lessen. Ze leert elke week met plezier weer wat bij en speelt  na afloop van de les met andere honden.
Ze is ook heel sociaal geworden bijvoorbeeld met oudere mensen en kinderen. Heb je vragen of problemen dan worden die door Suzan beantwoord en opgelost. Daarom vind ik deze cursus goed voor baasje en hond.
 
Hansje van der Kooi
Eigenaresse Kikki, Kruising Teckel Maltezer
  
 
Het was fijn om zo met je trainen, en ik ben echt trots dat we de winkelstraat door zijn gegaan, en vooral de manier waarop. Veel geleerd. Kadootje. We gaan door op de (opnieuw) ingeslagen weg. Django vaart er wel bij.
 
Sandra Rethmeier
Eigenaresse Django, Oud Duitse Herder
 

Een koe is een meid
Een stier is haar vent
Ik geloof heus geheid
Dat je die beide wel kent
 
Een ooi is een schaap
Dat vaak lammetjes krijgt
De ram is haar man
Die soms blaat, maar vaak zwijgt
 
Dan heb je het varken
De zeug is mevrouw
Haar meneer heet de Beer
Maar waarom vertel ik dit jou
 
Immers al deze dieren
En deze niet alleen
Ook konijnen en poezen
Heb jij al jaren om je heen
 
Probeer ze te blijven verstaan
Want lieve Suzan
Vertellen wan er aan scheelt
Is iets wat een dier zelf niet kan
 
Maar als je, zoals jij
Kan zien diep in hun hart
Zal je ze altijd kunnen helpen
Ook in hun ergste smart
 
 
 
Door Rob Slootman
Over een 8 jarige Suzan

Elke zondagochtend feest! Dat is in ieder geval hoe Bonnie puppycursus en daarna de vervolgcursus ervaren heeft.

Niets leuker dan naar Suzan, eerst even spelen met de andere honden of gewoon zo hard mogelijk rondrennen, soms iemand omverlopen (sorry...), en daarna serieus aan het werk.

Bonnie heeft het eerst geprobeerd bij de hondenclub, maar dat was geen succes. Ik zocht naar iemand die meer individuele aandacht kon en wilde geven, en dat vonden we bij Suzan. Eerst privé-training en daarna in de groep. Zo leuk om te zien dat een groep honden van zulke uiteenlopende rassen en achtergronden in de loop van een aantal weken een leuke club gaat vormen, en Bonnie vond het natuurlijk geweldig om vrienden te maken.

Bonnie en ik hebben op een heel positieve manier veel geleerd van Suzan. Ja, we doen allebei ons best om elkaar te begrijpen en nee, dat lukt niet altijd en dat hoeft ook niet. We hebben geleerd dat een beetje geduld wonderen doet, en dat het trainen van een hond vooral ook inzet van de baas vergt. Vertrouwen van twee kanten en aandacht voor elkaar, daar draait het eigenlijk om.

Wij vonden het trainen met Suzan heel plezierig, de vervolgcursus is afgerond maar we verheugen ons natuurlijk al op de opfriscursus in maart of april. We blijven ondertussen lekker onze oefeningen doen, want het is niet alleen dat ene uur in de week waar het om gaat.

Positief zijn en

blijven herhalen,

dat is de uitdaging!

Suzan, bedankt!

 

 

 

Klaasje van der Velde,

eigenaresse Bonnie, Gordon Setter

 


Ervaringsverhaal, wat mijn therapiehond voor mij betekent.

Mijn honden betekenen alles voor mij. Ze waren er altijd al en ik kon ze al ontzettend liefhebben en waarderen. Echter toen ik voor het grootste verlies in mijn leven kwam te staan, waren mijn honden er onvoorwaardelijk voor me.

Zij vroegen nooit hoe het met mij ging, ze waren er gewoon. Mijn oudste hond wijkt niet van mijn zijde en zorgt voor orde en regelmaat. Hij beschermt mij wanneer dat nodig is. Wanneer iemand te dichtbij komt, emotioneel of fysiek gaat hij tussen mij en die persoon staan.

Mijn jongste hond, voelt mijn emoties ook haarfijn aan. Wanneer ik huil likt zij mijn tranen net zo lang tot ik stop met huilen. En s'nachts weet ze wanneer ik wakker lig en laat dan met een kort piepje horen dat ik niet alleen ben.

Ook al voel ik me soms alleen, ik ben nooit alleen. Als ik wakker wordt hoor ik een ademhaling naast me. En pas nu, kan ik me realiseren hoe waardevol dat is. Een heerlijk snurkende hond bij je in de kamer. Ik kan er nu nog meer van genieten!

Mijn honden geven mij een reden om op te staan, om te leven in het hier en nu. Ze brengen mij vreugde en ze zijn gewoon wie ze zijn.

Clinidogs biedt een zeer passende, persoonlijke en respectvolle begeleiding bij de training van mijn therapiehonden. De positieve wijze van het werk van Suzan spreekt mij erg aan. Ik kan al mijn vragen stellen en ze komt altijd met een antwoord. Suzan biedt meer dan alleen maar de begeleiding van de training van mijn therapiehond. Maar ze heeft mij ook geholpen bij het kiezen van de juiste hond, met onder andere een puppytest. Het maatwerk heeft er voor gezorgd dat ik de honden heb die voor nu goed voor mij zijn! De honden die mij steunen en de liefde geven die ik nodig heb. Ze zijn mijn beste vrienden en mooiste leermeesters.

Een tevreden therapiehonden eigenaar

 


 
 

 

Hierbij een foto van Skylar 15 maanden oud, in de Bollenkamer!
 
Van de trainingen bij Suzan hebben sheltie Skylar en ik elke keer genoten.
Voor de 1e keer heb ik een hond die wel komt als ik hem roep.
Skylar vond het superleuk als hij met de allerkleinste pups mocht blijven spelen van Suzan Emoji
 
Groeten van Skylar en Marlene de Bruijn
  

Het leukste aan les volgen bij Suzan, is dat je je hond zo goed leert kennen. Naast de klassieke kunstjes is er veel aandacht voor de lichaamstaal van de dieren. En dat is erg handig, want ik zie veel sneller hoe mijn hond zich voelt in bepaalde situaties. Dus ik reageer veel beter op hem; hond blij, ik blij!
 
Erna van der Stappen
Eigenaresse Syb, Friese Stabij
 
 
 
 
Vanaf minuut één vonden we 't al leuk....
doggy dance bij Suzan onvoorstelbaar,
 hoe snel je bij háár
al de basis van doggy dance kan!

Wat is er leuker voor een does
dan met haar baas te mogen dansen
en ...door Suzan haar handigheidjes...
elke keer weer nieuwe kansen.

Ze heeft inzicht in baas en hond i
s pedagogisch en didactisch zéér oké.
Creatief, als iets maar niet wil lukken
en, altijd krijg je huiswerk mee.

Maar, van al dat dansen is dit puppy doesje toch wel moe...
Ik gaap eens diep en doe tevreden mijn oogjes toe.

liefs, likjes van Caricia ( NL Schapendoes)
(miijn baasje heet anne-mieke maasen, we wonen in Zaandam)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onze kinderen Pepijn en Roos hebben aan huis training gehad van Suzan met onze hond “Bink” (een Australische Labradoodle).

Wij vonden dat Suzan op een leuke manier de vaardigheden kon  overbrengen op de kinderen.         

De training stond in het teken van een positieve benadering naar de hond toe, dus veel belonen en negatief gedrag negeren of afleiden.                           

Bink is onze eerste hond, dus voor ons is het allemaal erg wennen. We vonden het daarom erg prettig dat we iedere week weer met onze vragen bij haar terecht konden.

We kunnen het dan ook iedereen aanraden, vooral gezinnen met kinderen, om samen een aantal trainingen te nemen aan huis. Het geeft veel rust en iedereen hoort rechtstreeks van de trainster wat de beste aanpak is en waarom.

Kinderen volgen de adviezen/instructies van Suzan en houden zich hier ook aan als Suzan er niet is (zo moet het).We zullen haar gezelligheid en adviezen missen!

Roos (7 jaar):

“Het gaat heel  goed met onze Binkie boy  en dat komt  door Suzan. Bink en ik vond het heel leuk met Suzan.  De training was één keer in de week, 5 weken lang.    We hebben heel veel geleerd. En volgens mij vond Suzan het ook leuk.”

Pepijn (11 jaar):

“De oefeningen waren heel leuk en leerzaam. Ze weet heel goed hoe ze de hond ( puppy  ) de oefeningen moet leren. Het is ook gezellig en Bink vond het ook heel leuk.

De oefeningen hebben Bink ook verandert.        Want Bink weet nu ook wat hij mag. Suzan heeft ook veel weetjes verteld. Ook bijt Bink nu een stuk minder.

Het leuke is dat Bink nu alle basis oefeningen al kent. Hij is nu een stuk slimmer en is bijna zindelijk. Bink gaat dankzij de tips van Suzan nu zelf in de bench.”

Mireille, Roos en Pepijn van Ooijen,             eigenaren van Bink, Australische Labradoodle

Net als veel medecursisten heb ik een speciale band met Suzan. Kan me nog heel goed de eerste ontmoeting met haar herinneren. Ik liep al blaffend over de parkeerplaats op camping de Koorn-aar op Texel. Blaffen was en is eigenlijk nog steeds een hele grote passie van mij. Blijkbaar was niet iedereen in mijn omgeving daar heel erg gelukkig mee, vandaar deze ontmoeting met Suzan. Nog nooit had ik iemand ontmoet die zo heerlijk rook, het kwijl stroomde werkelijk mijn bek uit. En leuk dat ze was, echt geweldig. Wat mijn baasje tot dan toe niet zo goed begrepen had, was dat naast mijn passie voor blaffen, ik nog een geweldige passie heb en dat is lekker eten. Nou Suzan had dat al snel heel goed begrepen.

Als ik ging blaffen en rondrennen, heerlijk vind ik dat als ik toch niet goed weet wat ik moet doen, dan roept ze je met zo’n heel hoog stemmetje, ze vraagt of je een kunstje wil doen, zitten of een pootje geven - het makkelijke werk voor een collie – en als ik dat dan deed dan kreeg ik iets lekkers. Niet zo maar iets lekkers maar iets geweldig lekkers. Nou voor al dat lekkers wil ik best even stoppen met blaffen. Niet al te lang natuurlijk, ik ben namelijk een collie en niet voor een gat te vangen. Nou maar Suzan ook niet, iedere keer bedacht ze weer iets anders, maar wel iedere keer met een lekkere versnapering aan het eind.

Natuurlijk begrijp je wel dat ik heel opgetogen was toen bleek dat ik elke zondag bij Suzan in de tuin, samen met een groepje andere honden allemaal kunstjes mocht doen om weer wat lekkers te verdienen. Maar gelukkig zag ik dat ze de baasjes ook tevreden hield. Elke week mocht iedereen allemaal vragen aan Suzan stellen, want ik bleek niet de enige te zijn met wat irritante trekjes. Het mooie van Suzan is dat ze er stiekem altijd vanuit gaat dat wij, de viervoeters daar helemaal niets aan kunnen doen en dat de oplossing bij de baasjes ligt. Ze brengt dat op een leuke manier zodat onze baasjes dit slikken voor zoete koek.

Als Suzan iets moeilijks voor wil doen, dan kiest ze altijd een van ons uit om het voor te doen. Natuurlijk laten wij Suzan dan niet zakken en doen dan extra ons best. Ja voor Suzan zetten wij altijd ons beste pootje voor. Waarom dat weet ik eigenlijk niet zo goed, ze begrijpt ons denk ik net iets beter. Dit is soms best een beetje frustrerend voor onze baasjes maar het stimuleert ze wel.

Jammer genoeg woon ik in de wintermaanden in Den-Bosch en kan ik niet alle lessen volgen, maar gelukkig ben ik volgend voorjaar weer welkom bij de trainingen van Suzan.

Mede namens mijn baasjes Rob, Anneke, Anouk en Roelie bedankt en dikke knuffel van mij Banjer!!!!!!!!!!!!

 


 

Na interne training labradoodle Doodle