Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας

Στα ισια και οχι μασημενα

Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας Το 1945 , υπήρχαν ήδη δύο Γερμανίες όπως πολύ εύστοχα είχε επισημάνει ο Ι.Β. Στάλιν στο Βίλχελμ Πικ . Η μία ήταν η Γερμανία της Αντίστασης και η άλλη ήταν η Γερμανία του Ναζισμού . Η μία ήταν η Γερμανία της Ταξιαρχίας Τέλμαν που τόσο γενναία είχε πολεμήσει κάτω από τον ήλιο της Ισπανίας και η άλλη ήταν η Γερμανία της λεγεώνας του Κόνδορα .

Η ίδρυση της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας ήταν το αποτέλεσμα αυτού του διχασμού , αλλά και το παιδί των μεταπολεμικών εξελίξεων και όχι κάτι το "αφύσικο" , όπως έλεγε ο πολύς πράκτορας Σεβαρντνάτζε υπουργός εξωτερικών της ΕΣΣΔ το 1989 .

Η διαίρεση δεν επιδιώχθηκε από τους κομμουνιστές της Γερμανίας , ούτε από τη Σοβιετική Ένωση , που αγωνίζονταν μέχρι το 1949 να υπάρξει μία ενιαία , ανεξάρτητη και δημοκρατική Γερμανία , που αγωνίζονταν να εφαρμοσθεί η συμφωνία του Πότσδαμ . Στην ενιαία Γερμανία , θα υπήρχε αυστηρή τιμωρία για τους Ναζί εγκληματίες πολέμου και φυσικά μία δημοκρατική αγροτική μεταρρύθμιση , πραγμάτωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της νέας γενιάς , δημιουργία κεντρικής διοίκησης στο Βερολίνο κτλ .

Μέχρι το 1952 η πολιτική του ΕΣΚΓ , του Συνδέσμου των Ελεύθερων Γερμανικών συνδικάτων (FDGB), αλλά και της Σοβιετικής Ένωσης ήταν σε αυτήν την κατεύθυνση .

Αυτό δεν έγινε . Ο στόχος της οικοδόμησης μιας ενωμένης Γερμανίας έγινε μη δυνατός λόγω του Ψυχρού Πολέμου , της πολιτικής των κύκλων που είχαν συσπειρωθεί γύρω από τον Κόνραντ Αντενάουερ και της προτίμησης των Δυτικών ότι είναι καλύτερα να ελέγχουν εξ ολοκλήρου τη μισή Γερμανία , παρά κατά το ήμισι ολόκληρη .

Έτσι δημιουργήθηκαν δύο Γερμανίες , με διαφορετικά κοινωνικοπολιτικά συστήματα .

Είναι δικαίωμα αναφαίρετο για κάθε χώρα να ορίζει τη συνοριακή της τάξη .

Πάντα με γνώμονα την ασφάλεια την δική της και των συμμάχων της . (Στην ευρωπαϊκή σύμβαση του 1970-71 ρητά διατυπώνεται η αρχή της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας όλων των ευρωπαϊκών κρατών . Η ΟΔΓ , υπογράφοντας αυτήν τη σύμβαση (όπως και πολλές άλλες μετά) ήξερε για ποιά σύνορα μιλούσε ).

Στις αρχές του Αυγούστου του 1961 , η λαϊκή Βουλή της ΓΛΔ αποφασίζει τον έλεγχο των συνόρων . Στις 3-5 Αυγούστου 1961 , σε σύσκεψη ανωτέρων εκπροσώπων των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας , αποφασίσθηκε λόγω της πολιτικής όξυνσης και της κορύφωσης του Ψυχρού Πολέμου , μετά από ένα εξαιρετικά αναλυτικό και πολύπλευρο σκεπτικό , ο έλεγχος των συνόρων . Η ΓΛΔ , έλαβε την υποχρέωση απέναντι στο λαό της και στους συμμάχους της να λάβει τα κατάλληλα μέτρα και αυτό έπραξε στις 13 Αυγούστου του 1961 .

Το τείχος στήθηκε και ορθώθηκε χωρίς όπως αναφέρεται να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός . Και προάλεσε την ανακούφιση πολλών , τόσο ανατολικών όσο και δυτικών , γιατί εξασφάλισε την ειρήνη .

Διατάξεις για τη χρήση όπλων υπήρξαν όπως υπάρχουν παντού . Και στο στρατό αλλά και στους συνοριακούς φρουρούς της Δυτικής Γερμανίας . Διαταγή "για ρίξιμο στο ψαχνό" δεν υπήρξε ποτέ" και δε βρέθηκε ποτέ .

Η ΓΛΔ διαφύλαξε τα σύνορά της . Ήταν αναγνωρισμένο , κράτος δικαίου , μέλος του ΟΗΕ από την δεακετία του 1970 και προσπάθησε να εφαρμόσει το μέτρο της συνοριακής ασφάλειας , όχι σε εσωγερμανικά σύνορα , αλλά σε αυτά της κρατικής της υπόστασης.

 Όσοι πήραν για σουβενίρ μέρος του τοίχους θα έρθει η ώρα που θα πάνε να το επιστρέψουν για να ξαναχτιστεί.