Η χριστουγεννιάτικη γιορτή μας

 

11ο   ΔΗΜΟΤΙΚΟ    ΣΧΟΛΕΙΟ    ΕΥΟΣΜΟΥ  

ΤΑΞΗ  Γ΄3

ΔΑΣΚΑΛΟΣ  ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ : ΣΟΛΑΚΙΔΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ

Η ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΣ          

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ   2002

Ο  ΣΚΕΛΕΤΟΣ  ΤΗΣ   ΓΙΟΡΤΗΣ  ΜΑΣ

1.  ΣΤΟΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΔΕΝΤΡΑΚΙ ΜΑΣ (έμμετρο)

 (Όλα τα παιδιά-με συγκεκριμένη σειρά-τραγουδούν μία στροφή και σε μία άλλη στροφή-πάλι με συγκεκριμένη σειρά-στολίζουν το δεντράκι)

2.  ΤΡΑΓΟΥΔΙ:  ΤΟ   ΕΛΑΤΟ

(Απ’ όλα τα παιδιά εκτός από τα 6 καλικαντζαράκια που στη διάρκειά του αυτά ντύνονται)

3. ΠΟΙΗΜΑΤΑ:

1.    Το χριστουγεννιάτικο δέντρο

2.    Καλήν εσπέραν φίλοι μου 

4. ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΩΝ ΕΛΑΤΩΝ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ  (διάλογος οικολογικού περιεχομένου)

5. ΠΟΙΗΜΑΤΑ:

1.    Έλα Χριστούλη μου

2.    Ο μικρός Χριστούλης 

6.  ΑΠΟ  ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ … ΚΑΛΟΙ…  (κωμικό σκετς)

 

7. ΤΡΑΓΟΥΔΙ :   ΑΓΙΑ  ΝΥΧΤΑ

(Τραγουδούν τα 12 παιδιά του παραπάνω σκετς)

8. ΠΟΙΗΜΑΤΑ

1.    Νύχτα χριστουγεννιάτικη

2.    Είδα χθες βράδυ  

9.  ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ (Από όλα τα παιδιά)  

ΤΕΛΟΣ ΓΙΟΡΤΗΣ

ΣΤΟΛΙΖΟΝΤΑΣ  ΤΟ  ΔΕΝΤΡΑΚΙ  ΜΑΣ

( Έμμετρο) 

ΘΕΣΕΙΣ  ΜΑΘΗΤΩΝ

(από δεξιά προς τα αριστερά, βλέποντας την αυλαία)

Ελένη – Πασχάλης – Χριστίνα – Θάνος – Αντώνης – Γιούλη – Στέφανος – Παναγιώτα – Αλεξάνδρα  - Νίκος Γελαδάρης – Παρασκευή – Νίκος Φραγκούλης – Βιβή – Νίκος Τσολακίδης – Μαριλένα – Αποστόλης – Ευαγγελία – Χάρης – Διαμαντής – Γεωργία – Μαρία - Ιάσονας 

ΥΛΙΚΑ

Δέντρο - 2 σειρές λαμπάκια - 5 κουτιά με μπάλες-χιόνι-καμπάνες-Άι-Βασίλης-κάλτσες-κορυφή-φάτνη-άχυρα-λαμπίτσα-δυο τρία  κουτιά  δώρα

ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑ

ΣΤΙΧΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΣΤΟΛΙΖΕΙ

ΚΑΙ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΕΙ

Όλα

Καλήν ημέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας

Χριστού τη θεία γέννηση να πω στ’  αρχοντικό σας.

Ήρθαν και φέτος οι γιορτές και κάθ’ ένα παιδάκι

μαζί με τη μανούλα του θα φτιάξει ένα δεντράκι.

-

Ελένη

Εμπρός λοιπόν ας φτιάξουμε κι εμείς ένα δεντράκι

φωτάκια πρώτα μπόλικα θα βάλει ο Πασχάλης…

Πασχάλης (λαμπάκια)

Χριστίνα

Ο Θάνος θα τον βοηθά. Με προσοχή τα πιάνει

τα δίνει στον Πασχάλη  μας κι αυτός λεπτό δε χάνει.

Θάνος

Αντώνης

Στολίζουν το δεντράκι μας με όλη τους τη χάρη

παιδάκια και καλώδια … γίναν ένα κουβάρι…

Γιούλη (λαμπάκια)

Στέφανος

Τριγύρω απ’ το δεντράκι μας πολύχρωμα λαμπάκια

αναβοσβήνουν γιορτινά , χαίρονται τα παιδάκια!…

Παναγιώτα

 

(τα 4 παιδιά επιστρέφουν στις θέσεις τους)

 

Αλεξάνδρα

Και να το πιο ευαίσθητο κουτί απ’ τα παιχνίδια                   μπάλες με χίλια χρώματα. Καμιά δεν είναι ίδια!

Νίκος Γελαδάρης (κουτί με μπάλες)

Παρασκευή

Ο Νίκος μας τις κουβαλά. Σιγά!…Οι μπάλες σπάνε…

Οι κόκκινες αριστερά…Οι άσπρες πάνω πάνε!…

Νίκος Φραγκούλης (κουτί με μπάλες)

Βιβή

Οι πράσινες , οι κίτρινες , οι μπλε , οι χρυσαφένιες

οι μωβ , οι φούξια , οι θαλασσιές και οι ζωγραφισμένες

Νίκος Τσολακίδης (κουτί με μπάλες)

Μαριλένα

Θα μπουν σε κάθε του κλαδί , κάτω οι πιο μεγάλες.

Αχόρταγο το δέντρο μας…Εφέτος θέλει κι άλλες!…

Αποστόλης  (κουτί με μπάλες)

Ευαγγελία

Οι Νικολήδες και οι δυο, ο Τόλης  και ο Χάρης

καθένας τους στο στόλισμα της μπάλας είναι άσσος.

Χάρης

(κουτί με μπάλες)

 

 (τα 5 παιδιά επιστρέφουν στις θέσεις τους)

 

Παναγιώτα

Βαμβάκι φέρτε γρήγορα, το χιόνι ετοιμάστε

Σε κάθε κλώνο του έλατου, πώς γίνεται θυμάστε…

Στέφανος (χιόνι)

Διαμαντής

Στρώνουμε το βαμπάκι μας σα να ’ναι ατόφιο χιόνι.

Όποιος το δέντρο μας κοιτά … αρχίζει να κρυώνει!

Γεωργία (χιόνι)

Μαρία

Ρίχνουμε στα κλαδάκια του επίσης πλούσιο χιόνι                          

   κι όλ’ η  τάξη μας  μαζί το δέντρο καμαρώνει!

Ιάσονας (χιόνι)

Πασχάλης

Η Λένα μας ας είν’ καλά που είναι χρυσοχέρα…

Βλέπεις το δέντρο και θαρρείς…πως χιόνισ’ εδώ πέρα!

Ελένη (χιόνι)

 

 (τα 4 παιδιά επιστρέφουν στις θέσεις τους)

 

Θάνος

Τώρα καμπάνες βάζουμε , κεράκια κι αγγελούδια

κι αν τύχει και μας βρίσκονται … βάζουμε και λουλούδια!

Χριστίνα (καμπάνες)

Γιούλη

Στολίδια , μπάλες , άγγελοι , χιλιάδες κορδελίτσες

αστέρια , φάτνη , φωτισμοί κι όμορφες καμπανίτσες.

Αντώνης (κορδέλες)

Νίκος Γελαδάρης

Τον Αϊ-Βασίλη! Προς Θεού! Μην το νε λησμονήστε!

Παρέα με το έλκηθρο πρέπει να τον στολίστε !

Αλεξάνδρα  

(Αϊ-Βασίλη)

Νίκος Φραγκούλης

Καλτσούλες όλων των ειδών για να  ’μπουνε  τα δώρα

στο τζάκι την Πρωτοχρονιά…μα στο δεντράκι τώρα!…

Παρασκευή (κάλτσες)

Νίκος Τσολακίδης

Η κορυφή μας έμεινε , χρειάζεται σκαμνάκι.

Βάζουμ’ έν’ άστρο λαμπερό και μέσα ένα φωτάκι.

Βιβή (κορυφή)

 

 (τα 5 παιδιά επιστρέφουν στις θέσεις τους)

 

Αποστόλης

Και τώρα ας κατέβουμε στη βάση για να δούμε

τη φάτνη πόσο όμορφα  θα περιποιηθούμε!…

Μαριλένα (φάτνη)

Χάρης

Φτιάχνουνε πρώτα τη σπηλιά , τα άχυρα σκορπάνε

βόδια , αρνάκια κι άλογα βόσκουν και τριγυρνάνε.

Ευαγγελία (άχυρα)

Γεωργία

Ο Διαμαντής μας τ’ ανέλαβε που ’ναι δεξιοτέχνης.

Έβαλε μέσα κι ένα φως … Κι έγινε έργο τέχνης!…

Διαμαντής (λαμπίτσα)

Ιάσονας

Τα δώρα πια απέμειναν  τριγύρω για να μπούνε

κι όλοι « καλά Χριστούγεννα» , «καλές γιορτές» να πούνε.

Μαρία 

(κουτιά δώρων)

 

 (και τα 4 παιδιά επιστρέφουν στις θέσεις τους)

 

Όλα

Μα αυτά θα τ’ αναλάβουνε   όπως κάθε χρονιά

μπαμπάς , μαμά , νονός , νονά , παππούς και η γιαγιά!…

-

  

ΤΡΑΓΟΥΔΙ:  ΤΟ   ΕΛΑΤΟ

( Τραγουδούν όλα τα παιδιά εκτός από τα 6 καλικαντζαράκια - Νίκο, Γιούλη, Αλεξάνδρα, Ιάσονα, Μαρία, Πασχάλη - που  πάνε να ντυθούν) 

Ω έλατο, ω  έλατο,

Μ’ αρέσεις, πώς μ’ αρέσεις!

Τι ωραία την Πρωτοχρονιά

μας φέρνεις δώρα στα κλαδιά

ω έλατο,  ω έλατο,

μ’ αρέσεις, πώς μ’ αρέσεις! 

Ω έλατο, ω έλατο,

Τα πράσινά σου φύλλα

τα βγάζεις με καλοκαιριά

και τα φορείς με το χιονιά.

Ω έλατο, ω έλατο,

τα πράσινά σου φύλλα! 

Ω έλατο, ω έλατο,

τι δίδαγμα η στολή σου!

Ελπίδα εμπνέει σταθερή

και θάρρος πάντα στη ζωή.

Ω έλατο, ω έλατο,

μ’ αρέσεις, πως μ’ αρέσεις!

ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ

(Παναγιώτα)

1.    Το δέντρο το χριστουγεννιάτικο

 στολίσαμε όλα τα παιδιά,

       για να γιορτάσουμε κι εφέτος

          των Χριστουγέννων τη βραδιά.

 

2.  Βάλαμε πάνω του φωτάκια,

         παιχνίδια, μπάλες, μια σπηλιά

    και μέσα εκεί την Παναγία,

     με το Χριστό στην αγκαλιά.

 

3.   Πάνω της φέγγει ένα αστέρι,

            όπως και τότε μαγικό,

      για σκορπίσει φως τριγύρω,

ολόλαμπρο και θεϊκό.

 

4. Κάτω απλώσαμε τα δώρα

 και ο καθένας λαχταρά,

     να πάρει τώρα το δικό του,

  να νιώσει μέσα του χαρά.

 

    5. Πώς μου αρέσει να το βλέπω,

 με στολισμένα τα κλαδιά

      και γύρω του να τραγουδάνε

            με κέφι όλα τα παιδιά. 

 

ΚΑΛΗΝ ΕΣΠΕΡΑΝ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

(Αποστόλης)

Καλήν εσπέραν φίλοι μου, κι αν είναι ορισμό σας,

Χριστού τη θεία γέννηση να πω στ’  αρχοντικό σας.

 

Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ την πόλη,

οι ουρανοί αγάλλονται, η φύση χαίρει όλη.

 

Σε πολιτείες και χωριά, σ’ ολόκληρη τη σφαίρα,

νέοι και γέροι με χαρές παντού πανηγυρίζουν.

 

Μα τα παιδιά χαρά διπλή έχουνε τέτοια μέρα:

μια για τη Θεία Γέννηση και μια γιατί γνωρίζουν

πως με τις μέρες που ’ρχονται καθένα όσα θέλει

θα φάει μελομακάρονα και δίπλες με το μέλι!

 

Χριστούγεννα λοιπόν παιδιά! Η μεγαλύτερη γιορτή.

Με κάλαντα, με τρίγωνα, με χίλια τουμπελέκια,

με σούπα μ’ αυγολέμονο, με γαλοπούλα γιομιστή,

με φουσκωτό χριστόψωμο, μ’ αυγά και με τσουρέκια!

 

Μα φτάνουν όλα αυτά!

Σας εύχομαι Χριστούγεννα ωραία να περάσετε.

Κοιτάξτε μόνο απ’ τα πολλά γλυκά

μη βαρυστομαχιάσετε!

ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΩΝ ΕΛΑΤΩΝ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ 

(διάλογος οικολογικού περιεχομένου)

ΒΙΒΗ: Λοιπόν Μαρία ξέρεις πόσα έλατα θα κοπούν και φέτος για να στολιστούν για χριστουγεννιάτικα δέντρα;

ΜΑΡΙΑ: Πράγματι! Τι κρίμα! Θυμάμαι ένα σχετικό ποίημα που διάβασα προχτές. Θέλεις να σου το πω;

1.    Στο βουνό σε μια κορφή

άγριο έλατο ανθεί.

Ξεχωρίζει φανερά

      από τ’ άλλα στη σειρά.

 

2.    Όλη η φύση συμφωνεί:

     «Είναι όμορφο πολύ!»

 

3.  Βγαίνει ο ήλιος το πρωί

             την κορφούλα του φιλεί…

             Τα κλαδιά του στεφανώνει,

         Με αχτίνες τα χρυσώνει.

 

4.    Να ’χε στόμα να το πει…

   «Είναι όμορφο πολύ!»

 

5.   Τα πουλιά κάνουν φωλιά

          στα πυκνά του τα κλαδιά,

       βρίσκουν την απανεμιά

          και λαλούν γλυκά-γλυκά.

 

6.   Ως τον κάμπο ν’ ακουστεί:

  «Είναι όμορφο πολύ!»

 

ΒΙΒΗ: Πολύ ωραίο ποίημα. Το διάβασα κι εγώ. Θέλεις να σου πω εγώ τη συνέχεια; 

1.    Νάτοι! Φτάνουν μιαν αυγή

   ξυλοκόποι βιαστικοί…

         Πριν του πάρουν την ψυχή,

στέκουνε διστακτικοί

 

2.    Όσο για να πουν κι αυτοί:

   «Είναι όμορφο πολύ!»

 

3.    Απ’ το δάσος ξεκομμένο,

         στα στολίδια φορτωμένο,

  μες τη σάλα τη ζεστή

  γιορτινό φεγγοβολεί.

 

4.    Κι όλοι λεν με μια φωνή:

     «Είναι όμορφο πολύ!»

 

5.    Όπως κάθε τι στη γη,

           θα τελειώσει κι αυτή η γιορτή…

Τότε κούτσουρο ξερό,

        θα το κοιτούν με στοχασμό.

 

6.    Κι έτσι λεν πριν πεταχτεί:

    «Ήταν όμορφο πολύ!»

 

ΜΑΡΙΑ ΚΑΙ ΒΙΒΗ (ΜΑΖΙ): Αχ, τι κρίμα να χαθεί,

ήταν όμορφο πολύ.

Γιατί τάχα να κοπεί;

 

ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ ΜΟΥ

(Νίκος Φραγκούλης)

 

Έλα Χριστούλη μου που σ’ αγαπώ.

Έλα στο σπίτι μου το χαρωπό.

Φέρε μαζί σου και τ’ αγγελούδια

να τα φιλέψω με χίλια καλούδια.

 

Μ’ έν’ αγγελούδι Σου, το πιο μικρό,

θέλω να παίξω κυνηγητό

και μ’ένα δεύτερο, το πιο μεγάλο,

σ’Εσέ τα κάλλαντα να ψάλλω. 

 

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ

Νίκος Τσολακίδης και Διαμαντής)

 

Σε μια φάτνη ταπεινή

στα πολύ παλιά τα χρόνια,

κάποια νύχτα σκοτεινή

μες τους πάγους και τα χιόνια,

 

εγεννήθηκε μικρό

ο Χριστούλης μας παιδάκι

κι είχε απ’ τ’ άστρα πιο λαμπρό

το γλυκό του προσωπάκι.

 

Η μανούλα Του η καλή

η γλυκιά μας Παναγίτσα

τον κρατούσε σαν πουλί

στη ζεστή της αγκαλίτσα.

 

Ήρθαν μάγοι και βοσκοί

να Τον δουν, να προσκυνήσουν

κι άγγελοι με μουσική

για να Τον δοξολογήσουν.

 

Κι ο Χριστούλης με χαρά

τα χεράκια του κουνούσε

κι έναν-έναν στη σειρά

όλους γύρω Του ευλογούσε. 

 

ΑΠΟ  ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ…

ΚΑΛΟΙ…

(ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ)

 

Έξι καλικαντζαράκια προσπαθούν να σαμποτάρουν τη χριστουγεννιάτικη γιορτή της τάξης μας. Στο μυαλό τους είναι συνέχεια η ζαβολιά. Το καλό όμως νικά το κακό και τελικά συνενώνονται με τα άλλα παιδιά, για να  τελειώσουμε όμορφα τη γιορτή μας.

 

Στο κείμενο αυτό:

·     Αναβιώνει ο σχεδόν ξεχασμένος και άγνωστος απ’ τα παιδιά μύθος των καλικάντζαρων.

·     Δίνεται ένα αίσιο τέλος στη μάχη του καλού με το κακό.

 

ΔΙΑΝΟΜΗ   ΡΟΛΩΝ

ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ:      1) ΚΟΥΤΣΟΣ        : ΝΙΚΟΣ

                                         2) ΚΟΥΦΟΣ          : ΓΙΟΥΛΗ

                                         3) ΜΟΥΓΚΟΣ      : ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

                                         4) ΚΟΥΛΟΣ          : ΙΑΣΟΝΑΣ

                                         5) ΣΤΡΑΒΟΣ         : ΜΑΡΙΑ

                                         6) ΤΡΕΛΟΣ           : ΠΑΣΧΑΛΗΣ

 

ΠΑΙΔΙΑ :                          1) ΧΡΙΣΤΙΝΑ

                                          2)  ΕΛΕΝΗ

                                          3) ΑΝΤΩΝΗΣ

                                          4) ΘΑΝΟΣ

                                           5) ΣΤΕΦΑΝΟΣ

                                          6) ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

 

ΕΝΔΥΜΑΣΙΕΣ

Οι καλικάντζαροι φορούν μαύρο κολάν ή καλτσόν, μαύρη μπλούζα, μαύρο σκούφο  και ουρά. Στο τέλος φορούν χρυσαφιές ή ασημένιες κάπες. Τα παιδιά  είναι ντυμένα σύγχρονα .

 

ΥΛΙΚΑ

·     6 στολές καλικάντζαρων

·     μαύρα γυαλιά ηλίου (ο στραβός)

·     βασιλόπιτα

·     αναψυκτικά

·     γλυκά

·     ψεύτικο ποντίκι

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΚΕΙΜΕΝΟ

Οι 6 καλικάντζαροι έρχονται από το μέρος του κοινού, μπαίνουν στη σκηνή, χοροπηδούν όσο πιο πολύ μπορούν. Ο καθένας έχει κι από ένα ελάττωμα: Κουτσός, κουφός, στραβός(τυφλός), μουγκός, κουλός και τρελός. Ο κουτσός θα κουτσαίνει, ο κουλός θα έχει ένα μανίκι ελεύθερο, ο στραβός θα φορά μαύρα γυαλιά.

Απευθύνονται στο κοινό με δυνατή φωνή και παρουσιάζοντας το ελάττωμά τους λένε τα εξής έμμετρα:

 

ΚΟΥΤΣΟΣ :     - Είμαστ’ οι καλικάντζαροι που όλα τα χαλάμε,

                             όταν σε βρίσκει το κακό…εμείς χοροπηδάμε!…

ΚΟΥΦΟΣ  :        - Αγάπη και καλή καρδιά για μας είναι αστεία…

                              Έμβλημα  στην ομάδα μας… « η άπειρη κακία »!

ΜΟΥΓΚΟΣ:    - Δυο πριονιές κι έτοιμο το δέντρο να κοπεί…

                              Στη μέση, όμως, τ’ αφήσαμε κι ήρθαμε αστραπή…

ΚΟΥΛΟΣ   :    - Το μήνυμα ήταν σαφές : Να ’ρθουμε όπως-όπως!…

                               γιατί…ακούστηκε γιορτές, θα  ’χει αυτός ο τόπος!…

ΣΤΡΑΒΟΣ :     - Το δέντρο το αποκόβουμε και στην επιστροφή!…

                               Μη χάσουμε το σαμποτάζ που ’ναι για μας τροφή!…

ΤΡΕΛΟΣ :        - Χριστούγεννα και στολισμοί, χαρές, παιχνίδια, δώρα,

θα γίνουν στάχτη και καπνός μέσα σε λίγη ώρα!…

ΚΟΥΤΣΟΣ:       - Εγώ είμαι ανάπηρος Κουτσός είν’ τ’ όνομά μου

                             του δέντρου το ξεστόλισμα είναι το έμβλημά μου.

ΚΟΥΦΟΣ :      - Τ΄ αυτιά , μου είναι άχρηστα…Κουφό με λέν’ οι φίλοι…

                             Ποντίκι βάζω αντί φλουρί στην πίτα του Αϊ-Βασίλη…

ΜΟΥΓΚΟΣ :   - Εγώ θα είμαι ο Μουγκός. Λοιπόν τέρμα οι κουβέντες..

                                 Θα κλέψω όλα τα δώρα τους!…Θα τους αφήσω τέντες!…

ΚΟΥΛΟΣ    :    - Κουλό με αναθρέψανε και κακομαθημένο

                             Γλυκά και αναψυκτικά…στη βρώμα τα πεθαίνω!…

ΣΤΡΑΒΟΣ   :    - Στραβός ! Τα δυο ματάκια μου τα έχω σε αργία

                             Μα…τσίλιες ξέρω να φυλώ χωρίς καν φασαρία!…

ΤΡΕΛΟΣ      :   - Τρελό με ανεβάζουνε, τρελό με κατεβάζουν!…

                             Γλυκά, μελομακάρονα θα δούμε αν θα φάνε!

 

(Οι καλικάντζαροι πάνω στη σκηνή χοροπηδούν, τρίβουν τα χέρια τους, αγκαλιάζονται και φωνάζουν.)

 

ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ: - Ζήτω!!…ζήτωωω!…

ΚΟΥΤΣΟΣ: - Ήρθε η σειρά μας!…

ΚΟΥΦΟΣ: - Θα τους δείξουμε τώρα!…

ΜΟΥΓΚΟΣ: - Μεγάλη στιγμή. Πολύ μεγάλη!…

ΚΟΥΛΟΣ  : - Επιτέλους …Βρέθηκε η ευκαιρία να  χαλάσουμε κι  εμείς κάτι!…

ΣΤΡΑΒΟΣ: – Τι θα χαλάσουμε; (Τον κοιτάζουν ο άλλοι.)

ΤΡΕΛΟΣ: - Λοιπόν…Εγώ θ’ αναλάβω το δέντρο. Εσύ Κουφέ  θα βγάλεις προσεκτικά το νόμισμα από τη  βασιλόπιτα και θα βάλεις στη θέση του το ποντίκι που έχεις στην τσέπη σου(Ο Κουφός τραβά το  ποντίκι απ’ την ουρά και του το δείχνει.)Μάλιστα αυτό…κατάλαβες; (Ο Κουφός κουνά καταφατικά   δυο φορές το κεφάλι του.)

ΚΟΥΛΟΣ: – Εγώ ξέρω. Θα βρωμίσω τα γλυκά και τ’  αναψυκτικά …Εσύ Μουγκέ, άντε τράβα να   κλέψεις τα δώρα από το δένδρο να δούμε τι μούτρα  θα κάνουν τα παιδιά, όταν θα δούνε ότι λείπουν όλα…

ΤΡΕΛΟΣ: - Εσύ Στραβέ κρύψε τα μελομακάρονα κι εσύ Κουτσέ φύλα τσίλιες…

 

( Η κατάσταση στη σκηνή έχει ως εξής : Ο Πασχάλης χοροπηδάει γύρω απ’ το δέντρο και κατεβάζει αδέξια ένα-ένα τα στολίδια και τα πετάει όπου να ’ναι. Ο Ιάσονας έχει πάει πάνω απ’ τα αναψυκτικά και τα γλυκά και κάνει πως φτύνει. Η Γιούλη προσπαθεί με αργές κινήσεις να ανταλλάξει το φλουρί με το ποντίκι. Η Μαρία κρύβει τα μελομακάρονα και ο Νίκος προσέχει να μην έρθει κανείς.)

 

(Εν τω μεταξύ κάποια στιγμή έρχεται στη σκηνή μια παρέα παιδιών και πέφτουν πάνω στο Νίκο .Τρομάζουν όλοι. Επικρατεί πανδαιμόνιο.)

 

ΕΛΕΝΗ: - Ωχ!…(Ξεφωνίζει) Παναγία μου!…

ΣΤΕΦΑΝΟΣ:  Καλικάντζαροι!

ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: Βοήθεια!

(Και τα παιδιά και οι καλικάντζαροι τρέχουν πέρα δώθε και αντιπαρατίθενται. Αριστερά τα παιδιά  και από δεξιά οι καλικάντζαροι ενώ ένας-ένας απαγγέλλουν τις παρακάτω στροφές.

Κάθε φορά που απαγγέλλεται μια στροφή, στην αρχή της απαγγελίας, γίνεται ένα βήμα εμπρός  -  για την ομάδα που απαγγέλλει - με σύγχρονο ένα βήμα πίσω - για την ομάδα που ακούει.)

 

ΧΡΙΣΤΙΝΑ:     - Τι θέλετε, με ποιο σκοπό, τι το μυαλό σας βάζει

                            κι ήρθατε στη γιορτούλα μας να βάλετε μαράζι;

(ΚΟΥΤΣΟΣ)   -  Ήρθαμε γιατί θέλαμε κι εφέτος να σας δούμε

                             κι όλοι μαζί τα κάλαντα παρέα να τα πούμε!

ΕΛΕΝΗ:          - Ψέματα! Είστε πλάσματα κακά  και καταχθόνια

                            γι’ αυτό στα έγκατα της γης θα ζείτε με τα χρόνια.

ΙΑΣΟΝΑΣ:     - Πιστέψτε μας δε θέλουμε  κακό για σας κανένα…(Πονηρά)

(ΚΟΥΛΟΣ)        Κρατήστε τους συντρόφους μου κι αφήστε μόνο εμένα…

ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΛΙΚΑΤΖΑΡΟΙ: - Πριιιτς!…

ΑΝΤΩΝΗΣ:    - Όλο για το τομάρι σας νοιάζεστε…κι όλα τ’ άλλα

                             τα βλέπετε ασήμαντα…Σας πρέπει η κρεμάλα!…

ΠΑΣΧΑΛΗΣ:  - Όχι! Μη!…λυπηθείτε μας…Αφήστε να σας πούμε

(ΤΡΕΛΟΣ)           τι κάναμε, τι κάνουμε και τι άλλο μπορούμε…

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ: - Ορίστε, λοιπόν, λέγετε. Είμαστε όλο αυτιά.

                             Αν και κανείς δεν πείθεται με λόγια τώρα πια…

ΓΙΟΥΛΗ:         -Χαλάσαμε το δέντρο σας και κλέψαμε τα δώρα.

(ΚΟΥΦΟΣ)        Φλουρί είχε η πίτα  σας …ποντίκι έχει τώρα…

ΣΤΕΦΑΝΟΣ : - Ω θεέ μου! Είμαστε καλά ή να το ξεφωνίσω

                           πως ζωντανούς και όρθιους θέλω να σας σουβλίσω;

ΜΑΡΙΑ  :        - Τα μελομακάρονα τα κρύψαμε και τα γλυκά  βρωμίσαν

(ΣΤΡΑΒΟΣ)         μα…όλοι οι καλικάντζαροι γι’ αυτό μετανοήσαν!

ΘΑΝΟΣ:            - (Πιάνει το κεφάλι του.) Θα τρελαθώ!

                             (Σκέφτεται λίγο.) Δείξτε έμπρακτα τη μεταμέλειά σας…

                             κι εμείς όλοι όπως είμαστε…θα πιούμε στην υγειά σας!…

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ: - Το δέντρο σας θα φτιάξουμε καλύτερο απ’ ότι  ήταν

                             και το φλουρί θα βάλουμε ξανά στην ίδια πίτα .

ΧΡΙΣΤΙΝΑ:       - Βρωμίσατε όμως τα γλυκά και ό,τι  ήτανε να πιούμε!…

                             Τα μελομακάρονα τα κρύψατε…Πώς τώρα θα γλυκαθούμε;

ΝΙΚΟΣ:             - Γλυκά  θα αγοράσουμε  και αναψυκτικά 

(ΚΟΥΤΣΟΣ)         μελομακάρονα  θα  φτιάξουμε πολύ- πολύ γλυκά.

ΕΛΕΝΗ  :          - Αν είναι έτσι μάλιστα. Χωρίς αμφιβολία

                              μπορούμε να συνάψουμε ακόμα και φιλία.

ΙΑΣΟΝΑΣ:         - Είναι οι μέρες που καλούν αγάπη στις καρδιές

(ΚΟΥΛΟΣ)           και δε σου πάει όσο κι αν θες να ζεις μες τις ψευτιές.

ΑΝΤΩΝΗΣ:     - Εμείς οι μεγαλόψυχοι σας δείχνουμε συμπόνια

                             και δε σας βάζουμε γυμνούς έξω στα κρύα χιόνια .

ΜΑΡΙΑ:            - Μαζί σας θε να μείνουμε, δώστε μας μια ευκαιρία.

(ΣΤΡΑΒΟΣ)         Ξέρουμε … Για ό,τι  κάναμε αξίζει τιμωρία.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ:  - Αφού μετανοήσατε κι αφού αλήθεια λέτε,

                            τη φάτνη προσκυνήσετε όπου ο Χριστός γεννιέται.

ΓΙΟΥΛΗ:         - Όλοι θα προσκυνήσουμε πικρά μετανιωμένοι

(ΚΟΥΦΟΣ)          και στις καρδιές μας τώρα πια κακία δεν απομένει.

ΣΤΕΦΑΝΟΣ:  - Ελάτε, αγκαλιάστε μας…τα μαύρα σας πετάξτε…

                            και μια ζωή καλή καρδιά κι αγάπη σ’ όλους τάξτε!…                

( Και ενώ αγκαλιάζονται όλοι, οι καλικάντζαροι φορούν ένα χρυσαφί ή ασημί μανδύα για να μη φαίνονται μαύροι και αρχίζουν όλοι μαζί να τραγουδούν την Άγια Νύχτα.)

ΤΡΑΓΟΥΔΙ:  ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ

Άγια νύχτα σε προσμένουν

με χαρά οι χριστιανοί

και με πίστη ανυμνούνε,

το Θεό δοξολογούνε

μ’ ένα στόμα, μια φωνή.

 

Η ψυχή μας φτερουγίζει

πέρα στ’ άγια τα βουνά,

όπου ψάλλουν οι αγγέλοι

απ’ τα ουράνια θεία μέλη

στο Σωτήρα «ωσαννά».

Ψάλλουν «ωσαννά».

Στης Βηθλεέμ ελάτε όλοι

τα βουνά τα ιερά,

και με ευλάβεια μεγάλη

κει που τα’ άγιο φως προβάλλει

προσκυνήστε με χαρά.

Ναι, με μια χαρά.

ΝΥΧΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ

(Χάρης)

 

Την Άγια Νύχτα τη χριστουγεννιάτικη λυγούν τα πόδια

και προσκυνούν γονατιστά στη φάτνη τους τ’ άδολα βόδια.

 

Κι ο ζευγολάτης ξάγρυπνος θωρώντας τα σταυροκοπιέται

και λέει με πίστη απ’ της ψυχής τ’ απόβαθα:Χριστός γεννιέται.

 

Την Άγια Νύχτα τη χριστουγεννιάτικη κάποιοι ποιμένες

ξυπνούν από φωνές μεσούρανες στη γη σταλμένες.

 

Την Άγια Νύχτα τη χριστουγεννιάτικη ποιος δεν το ξέρει;

Των μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα λάμπει τ’ αστέρι.

 

Κι όποιος το βρει μες τ’άλλα αστέρια και δεν το χάσει

σε μια άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το μπορεί να φτάσει.  

   

ΕΙΔΑ ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ

Γεωργία και Παρασκευή)

 

Είδα χθες βράδυ στ’ όνειρό μου

το γεννημένο μας Χριστό.

Τα βόδια επάνω του φυσούσαν

όλο το χνώτο τους ζεστό.

 

Βοσκοί πολλοί και βοσκοπούλες

τον προσκυνούσαν ταπεινά.

Ξανθόμαλλοι άγγελοι στεκόταν

κι έψελναν γύρω του «ωσαννά».

 

Το μέτωπό του ήταν σαν ήλιος

και μέσα η φάτνη φτωχική.

Άστραφτε πιο καλά από μέρα

με κάποια λάμψη μαγική.

 

Στα πόδια του έσκυβαν οι μάγοι

κι έμοιαζε το άστρο από ψηλά

πως θα καθίσει σαν κορώνα

στης Παναγίτσας τα μαλλιά.

 

 

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

(Όλα τα παιδιά μαζί)

 

Καλήν  ημέραν άρχοντες,

κι αν είναι ορισμό  σας,

ειρήνη ν’  απλωθεί στη γη

και μες στο σπιτικό σας.

 

 

Στο σπιτικό σας ήρθαμε

οι φίλοι της ειρήνης

και φέρνουμε ένα μήνυμα

χαράς και αδελφοσύνης.

 

 

Δουλειά, ειρήνη, μόρφωση,

είν’  οι δικοί μας  στόχοι.

Ειρήνη θέλουν οι λαοί

κι όλη η ανθρωπότης.

 

 

Για την ειρήνη όλοι μας

πρέπει ν’  αγωνιστούμε

και μια καλύτερη ζωή

στον κόσμο να χαρούμε.

 

 

Ελάτε να ενώσουμε

παιδιά τη δύναμή μας

για να μην έρθει πια ποτέ

ο πόλεμος στη γη μας.

 

 

Εμείς τα Ελληνόπουλα

ειρήνη απαιτούμε

και γι’  αυτήν όλοι μαζί

πρέπει ν’  αγωνιστούμε

 

 

Comments