ΧΗΜΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ

 (ΕΝΕΣΕΙΣ ΔΕΝΔΡΩΝ - TREE INJECTION )

ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΕΧΘΡΩΝ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΤΩΝ ΔΕΝΔΡΩΝ

ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

 ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΣ

ΧΗΜΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ

ΜΕ  ΕΝΔΟΚΑΜΒΙΕΣ ΕΝΕΣΕΙΣ ΣΤΑ ΔΕΝΔΡΑ

 

 Θεσσαλονίκη Μάιος 2002


ΒΙΟΛΙΣΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΓΕΩΠΟΝΟΣ ΤΟΠΙOY, Α.Π.Θ.

Ταχ.διευθ.  Παπακυρίτση  9 Θεσσαλονίκη

τηλ. 2310 423351

κιν. 6974303952

e-mail: violistis@msn.com

Support Wikipedia


visit tracker on tumblr

   ΠΕΡΙΛΗΨΗ

1.    Το πρόβλημα των εντομολογικών και μυκητολογικών προσβολών στα δένδρα, αντιμετωπίζεται δύσκολα,  συνήθως με ψεκασμούς φυτοφαρμάκων και σπανιότερα με την χρησιμοποίηση βιολογικών μεθόδων (ωφέλιμα εντομοφάγα έντομα κ.τ.τ.)

2.    Αναζητώντας εναλλακτικές λύσεις, δοκιμάσθηκε μια πρωτότυπη τεχνική , τουλάχιστον σ’ ότι αφορά τον τρόπο εφαρμογής των φαρμάκων : Η τεχνική του χημικού εμβολιασμού, των ενδοκάμβιων ενέσεων  πού συνίσταται στην έγχυση θεραπευτικής ουσίας, μέσα σε ζωντανό ιστό (το κάμβιο),  ενός δένδρου.

3.    Η έγχυση του φαρμάκου, γίνεται στο άνοιγμα μιας λοξής προς τα κάτω τρύπας , διαμέτρου 8 mm , σε διάλυση 10%,  και η οποία  πρέπει να διαπερνά το φλοιό και το κάμβιο. (Ανοίγεται με ένα κοινό τρυπάνι). Μπορεί να επιτευχθεί και απλούστερα χύνοντας 4-6 σταγόνες από το φάρμακο, αδιάλυτο, σε τρύπα διαμέτρου 2 mm.

4.    Το φυτοφάρμακο (εντομοκτόνο ή μηκυτοκτόνο ) πρέπει απαραίτητα να είναι διασυστηματικό.


 
        ΕΙΣΑΓΩΓΗ   

5.    Ένα από τα μεγαλύτερα και τα βασανιστικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όσοι ασχολούμαστε με την φροντίδα των φυτών είναι οι προσβολές από έντομα και μύκητες , οι οποίες μπορούν να καταστρέψουν  ολοκληρωτικά μια καλλιέργεια ή ένα δένδρο .

6.    Μέσα στις πόλεις η ενόχληση από τις φθείρες και τις μελίγκρες που προσβάλλουν τα δένδρα είναι πολύ μεγάλη για τους κατοίκους. Οφείλεται δε κυρίως στο μελίτωμα που εκκρίνουν τα έντομα και το οποίο πέφτει επάνω στα πεζοδρόμια , στα μπαλκόνια , στα αυτοκίνητα και στα τραπεζοκαθίσματα όπου υπάρχουν. Επίσης μεταδίδουν τις προσβολές στα φυτά των μπαλκονιών και των κήπων. Ποιες είναι οι λύσεις:

7.    α) Χημική καταπολέμηση. Ψεκασμοί των φυτών δηλαδή με φυτοφάρμακα , διασυστηματικά ή μη , εξειδικευμένα ή μεγάλου φάσματος - μία μέθοδος που έχει γνωρίσει μεγάλες επιτυχίες , σε εφαρμογές όμως στην ύπαιθρο . Μέσα στην πόλη όπως είναι φυσικό , αυτή η μέθοδος είναι απαγορευμένη, επειδή όλα τα φυτοφάρμακα αλλά κυρίως τα εντομοκτόνα είναι τοξικά για τον άνθρωπο ,  (Υπ.Απ.87087/12-9-88 Υπ.Γεωργίας) . Βέβαια και έξω στην ύπαιθρο η επιβάρυνση του περιβάλλοντος δεν είναι αμελητέα , με την διασπορά και συσσώρευση στην ατμόσφαιρα  και στο έδαφος πλήθους τοξικών ουσιών αλλά και με την εξολόθρευση των ωφέλιμων εντόμων. Όσες επιτυχίες έχει γνωρίσει η μέθοδος αυτή , άλλες τόσες επικρίσεις έχει δεχθεί.

8.    β) Βιολογική καταπολέμηση . Η απελευθέρωση δηλαδή στο περιβάλλον των φυτών , πληθυσμών κάποιου είδους  ωφέλιμων , συνήθως εντομοφάγων εντόμων ,που με την δράση τους περιορίζουν την δράση των επιβλαβών εντόμων . Είναι μία μέθοδος προσφιλής στα θερμοκήπια και τελευταία εφαρμόζεται συχνά σε περιβάλλον πόλης (δενδροστοιχίες). Στην κατηγορία της βιολογικής καταπολέμησης υπάγεται και ο ψεκασμός με σκευάσματα που περιέχουν βακτηρίδια που προσβάλλουν τα επιβλαβή  έντομα .Η μέθοδος αυτή  αν και πολύ πιο φιλική στο περιβάλλον , είναι δαπανηρή, απαιτεί υψηλό βαθμό συντονισμού και οργάνωσης και τα αποτελέσματα δεν είναι τόσο εντυπωσιακά .Οι συνέπειες δε για το περιβάλλον είναι και λίγο απρόβλεπτες μακροχρόνια .

9.    Η πρωτοποριακή τεχνική των ενδοκάμβιων ενέσεων, (χημικός εμβολιασμός), χαρακτηρίζεται όπως θα δούμε παρακάτω τόσο από την απλότητα εφαρμογής όσο και από την αποτελεσματικότητα , στοιχεία που την κάνουν οικονομικά συμφέρουσα , αλλά και ιδανική για περιπτώσεις καταπολέμησης μέσα σε κατοικημένες περιοχές ή σε περιβάλλον οικολογικά ευαίσθητο , όπου π.χ. δεν πρέπει να διαταραχθεί η όποια οικολογική ισορροπία με κανένα τρόπο..Επί πλέον αποτελεί  ίσως την μοναδική δυνατότητα θεραπευτικής επέμβασης σε πολύ ψηλά και μεγάλα δένδρα.





ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ

10. Στην Ελληνική βιβλιογραφία ( Θ. ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΥ : Γενική Δενδροκομία ) αναφέρονται κάποιες προσπάθειες , σε πειραματικό στάδιο εφαρμογής , με τις οποίες τοποθετούνταν  κάποιες ουσίες μέσα στο κυκλοφορικό  σύστημα του φυτού , διαμέσου του φύλλου , διαμέσου του μίσχου του φύλλου  ή διαμέσου του κάμβιου .Οι ουσίες αυτές ήταν συνήθως χρωστικές , για διαγνωστικούς κυρίως σκοπούς . Οι τεχνικές τοποθέτησης  ήταν στην   πράξη  πολύ δύσκολοι έως ανεδαφικοί . Τέτοιες τεχνικές μελετήθηκαν από τον Άγγλο ερευνητή W. A. ROACH στο EAST MALLINK R.S.

11. Στο Διαδίκτυο υπάρχουν πολλές αναφορές , που προτείνουν αυτή την τεχνική σαν πολλά υποσχόμενο καινοτόμο τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων φυτοπροστασίας σε δένδρα και πού βρίσκεται ακόμη σε στάδιο έρευνας και εξέλιξης.

12. Τα καινούρια στοιχεία στην προτεινόμενη τεχνική αφορούν  κυρίως στην  απλότητα της εφαρμογής της, στις μικρές απαιτήσεις σε εξοπλισμό και στον απόλυτο σεβασμό του περιβάλλοντος, αλλά και της ασφάλειας των ασχολουμένων με την φυτοπροστσία.

13.  Το βασικό εργαλείο εφαρμογής είναι ένα κοινό δράπανο (κατά προτίμηση επαναφορτιζόμενο για να αποφύγουμε τα καλώδια). Προσαρμόζουμε σ’αυτό ένα τρυπάνι Φ 8 mm και μ’αυτό ανοίγουμε τρύπες στο φλοιό του δένδρου βάθους περίπου 4 cm (έως ότου το τρυπάνι διαπεράσει το κάμβιο και φτάσει στον ξυλώδη ιστό του κορμού ) και σε απόσταση 30 cm μεταξύ τους . (Αντιλαμβανόμαστε πότε έχει φτάσει το τρυπάνι στο ξύλο , από την ψίχα που βγαίνει με την περιστροφική κίνηση του τρυπανιού ). Η τρύπα θα έχει μία κλίση    40 μοιρών προς τα κάτω σε σχέση με το οριζόντιο επίπεδο.

14.Ακολούθως , χρησιμοποιώντας ένα κοινό πλαστικό φαρμακευτικό μπουκαλάκι με λεπτό ρύγχος , χύνουμε μέσα στην τρύπα το διάλυμα του φάρμακου που το διαλύσαμε με νερό σε αναλογία 1 : 9                ( περιεκτικότητα 10 % v/v ).

15. Η αναλογία διάλυσης υπολογίσθηκε ως εξής:

Χωρητικότητα τρύπας : R*R*3,14*L = 0,004*0,004*3,14*0,04 = 0,000002 m3 ή 2 cc . Σε δένδρα με διάμετρο κορμού 10 έως 30 cm θα ανοιχθούν από 3 έως 7 τρύπες συνολικής χωρητικότητας 6 έως 14 cc (μέσος όρος  10 cc ) . Αυτός λοιπόν θα είναι και ο όγκος ενέσιμου διαλύματος που θα περάσει στο κυκλοφορικό σύστημα του δένδρου για να το θεραπεύσει.

16. Η συνολική ποσότητα του φαρμάκου στην παραπάνω ποσότητα ενέσιμου διαλύματος , θα πρέπει να είναι ισοδύναμη με αυτή που θα εφαρμόζονταν σε περίπτωση ψεκασμού. Σ’ένα δένδρο σαν αυτό του  μέσου όρου όπως το περιγράψαμε παραπάνω , με διάμετρο κορμού 10 έως 30 cm, θα καταναλώνονταν, με ένα προσεκτικό ψεκασμό, περίπου 1 lit ψεκαστικού διαλύματος.Η συνήθης μέση ενδεικνυόμενη δοσολογία στο ψεκαστικό διάλυμα ( όπως αναγράφεται στις συσκευασίες των φαρμάκων ) είναι 100 cc στα 100 lit νερού. Στο 1 lit λοιπόν του ψεκαστικού διαλύματος υπάρχει  1 cc φαρμάκου . Συνεπώς στα 10 cc που είναι ο όγκος ενέσιμου διαλύματος (για 1 δένδρο μέσου όρου) θα πρέπει να υπάρχει επίσης 1 cc φαρμάκου .   Άρα η αναλογία διάλυσης του φαρμάκου με νερό για την παραγωγή του ενέσιμου διαλύματος θα είναι    1 : 9           ( περιεκτικότητα  10 % v/v ).

17. Ακολουθώντας το παραπάνω σκεπτικό ένας σχολαστικός  εφαρμοστής , μπορεί να προσδιορίσει ακριβέστερα την αναλογία διάλυσης του ενέσιμου διαλύματος , σύμφωνα με τις ενδείξεις του κατασκευαστή του σκευάσματος.Π.χ. αν η ενδεικνυόμενη αναλογία για ψεκαστικό διάλυμα είναι 70 cc στα 100 lit νερού τότε η περιεκτικότητα του ενέσιμου διαλύματος σε φάρμακο θα είναι  70 cc στα 1000 cc (1 lit ) του διαλύματος ( 7% v/v )

18. Στη πράξη, χάριν απλότητας , απεδείχθη ότι το ίδιο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται όταν αντί για τρύπα 8mm ανοίξουμε μια ίδια 2 mm και χύσουμε μέσα το φυτοφάρμακο αδιάλυτο, σε μια ποσότητα 4-6 σταγόνων.




        ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

19. Για πρώτη φορά δοκιμάσθηκε από τον γράφοντα η τεχνική αυτή σε Ψευδακακίες (Robinia pseudacacia) στις αρχές του Ιουλίου 2000, επειδή παρουσίασαν έντονη προσβολή από μαύρη ψείρα (Aphis gossypii) , με διασυστηματικό εντομοκτόνο . Μετά από 10 ημέρες , στα φύλλα και στους νεαρούς βλαστούς είχε απομείνει μόνο το 20% της ψείρας και μετά από 3 εβδομάδες είχε εξαφανισθεί τελείως , ενώ σε δένδρα που δεν έγινε επέμβαση και κρατήθηκαν σαν μάρτυρες ,η προσβολή παρέμεινε το ίδιο έντονη. Η πρώτη δοκιμαστική αυτή εφαρμογή έγινε σε περίπου 1000 δένδρα.

20. Μετά από τα εντυπωσιακά αυτά αποτελέσματα επεκτάθηκε η εφαρμογή της μεθόδου τον Ιούλιο του 2001 σε άλλα 5000 δένδρα διαφόρων ειδών και εχθρών, με το ίδιο διασυστηματικό εντομοκτόνο: Σε 3500 Λεύκες (Populus alba) κατά της μελίγκρας (Mysus persicea) . Σε 1000 Ακακίες Κων/λεως (Albisia julbrissim) κατά κοκκοειδών με σύμπτωμα βαμβακάδα. Σε 500 Καραγάτσια (Ulmus vengetta) κατά της Gallerucella luteola .          Η επιτυχία στην καταπολέμηση όλων αυτών των εχθρών ήταν μεγαλύτερη από κάθε προσδοκία .

21. Παράλληλα , εκτός από διασυστηματικό εντομοκτόνο δοκιμάσθηκε και διασυστηματικό μυκητοκτόνο ,  σε 350 Πλατάνια (Platanus orientalis )κατά του ωίδιου .Το αποτέλεσμα ήταν επίσης ικανοποιητικό αν και όχι τόσο θεαματικό λόγω της φύσης των συμπτωμάτων της πάθησης.

22. Οι Ακακίες Κων/λεως (Albisia julbrissim)   πάσχουν συχνά από μία ύπουλη ασθένεια, την Αδρομύκωση, που προσβάλει το ριζικό σύστημα και οφείλεται στο μύκητα Fusarium και η οποία εμφανίζει το σύμπτωμα της ξήρανσης όταν είναι πολύ αργά. Η ασθένεια αυτή μπορεί να αφανίσει ολόκληρη δενδροστοιχία σε 2-3 χρόνια.   Δοκιμάσθηκε και σ’αυτή τη περίπτωση η τεχνική των ενέσεων με διασυστηματικό μυκητοκτονο , (δραστική ουσία : Hymexazol ), στο στάδιο όπου το δένδρο βγάζει από όλο το κορμό νεαρούς βλαστούς ενώ οι ακραίοι βλαστοί έχουν ξεραθεί ,    ( είναι η τελευταία «σπασμωδική» αντίδραση του φυτού στην ασθένεια πριν ξεραθεί εντελώς ). Πολλά απ’αυτά τα δένδρα σώθηκαν ,ενώ έγινε προληπτική εφαρμογή με το ίδιο φάρμακο σ’όλα τα άλλα δένδρα του είδους που φαίνονταν υγιή. Τα αποτελέσματα εδώ δεν ήταν πολύ ενθαρρυντικά.

23. Σ’όλες τις επεμβάσεις με διασυστηματικό εντομοκτόνο προστίθονταν πάντα μια μικρή ποσότητα μυκητοκτόνου στο ενέσιμο διάλυμα για να μην επιμολυνθεί η πληγή της τρύπας από κάποιο μύκητα . ( Καλό είναι να απολυμαίνεται μετά από κάθε δένδρο το τρυπάνι με εμβάπτιση σε Χλωρίνη.)

24. Όσον αφορά την τύχη των πληγών από το τρύπημα , εφ’όσον αυτές δεν επιμολύνθηκαν,  πράγμα που αποφεύχθηκε με την πρόσθεση του μυκητοκτόνου, δεν παρουσίασαν κανένα αξιοσημείωτο πρόβλημα. Μελλοντικά (σε λιγότερο από 1 χρόνο) το καμβιο θα επουλώσει την τρύπα με την δημιουργία μικρού κάλλου .





ΣΥΖΗΤΗΣΗ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

25. Οι επεμβάσεις έγιναν κατά κανόνα σε καλλωπιστικά δένδρα , όχι σε παραγωγικά (οπωροφόρα). Προφανώς ,για να έχει ευρύτερη σημασία η τεχνική των ενδοκάμβιων ενέσεων , θα πρέπει να μπορεί να εφαρμοσθεί και σε οικονομικού ενδιαφέροντος παραγωγικά φυτά. Εκεί όμως μπαίνει ο παράγων της ασφάλειας των διατροφικών προϊόντων από τα φυτοφάρμακα που ιδίως τα εντομοκτόνα , είναι ισχυρά δηλητήρια. Πόσο μάλλον που όντας διασυστηματικό το φάρμακο μπαίνει μέσα στα κύτταρα των καρπών .

26.  Τι συμβαίνει όμως με τα ίδια διασυστηματικά φάρμακα που εφαρμόζονται με ψεκασμό ; Και σ’αυτή τη περίπτωση το διασυστηματικό φάρμακο δεν μπαίνει μέσα στο ζωντανό ιστό του φυτού παρουσιάζοντας την ίδια συμπεριφορά στην φυσιολογία του ;

27. Όπως είναι γνωστό, ένα φυτοφάρμακο για να πάρει έγκριση κυκλοφορίας (Registration) πρέπει απαραίτητα να πληροί τον όρο της «υπολειμματικής δράσης των 15 ημερών». Αυτό σημαίνει ότι σε 15 ημέρες από την διάλυση και εφαρμογή του φαρμάκου παύει αυτό να έχει οποιαδήποτε δράση και γίνεται ανενεργό άρα ακίνδυνο . Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πρέπει πάντα η συγκομιδή να γίνεται 15 ημέρες μετά τον τελευταίο ψεκασμό ,όπως αναγράφεται σε κάθε συσκευασία φυτοφαρμάκου . Η ίδια συνεπώς συνθήκη πρέπει να ισχύσει και στην περίπτωση της εφαρμογής των φαρμάκων με ενέσεις , για να είναι ακίνδυνο στους ανθρώπους που θα καταναλώσουν τα προϊόντα διατροφής. Ωστόσο με κανένα τρόπο δεν συνιστάται επί του παρόντος η χρήση της μεθόδου σε οπωροφόρα δένδρα, καθ’ όσον απαιτείται περαιτέρω έρευνα.

28. Πιθανώς να υποτεθεί ότι δεν συμφέρει οικονομικά η τεχνική αυτή γιατί είναι χρονοβόρα. Εντούτοις, ένας έμπειρος εφαρμοστής, θα βγάλει τα ίδια αν όχι περισσότερα δένδρα την ημέρα (περίπου 350 κατά μέσο όρο ) μ’αυτή την τεχνική παρά με ψεκασμούς, χωρίς να υπολογίσουμε τον βαρύτερο εξοπλισμό που απαιτούν οι ψεκασμοί, αλλά και την οικονομία του νερού που επιτυγχάνεται – όπου αυτό είναι λιγοστό και η μεταφορά του δύσκολη.

29. Μέσα στις δυσκολίες της μεθόδου είναι η εξεύρεση πηγής ηλεκτρικής ενέργειας , όταν δουλεύει κανείς στην ύπαιθρο , για να επαναφορτίζει την μπαταρία του δράπανου . Ωστόσο οι λύσεις που προσφέρονται είναι απλές , όπως μια μικρή γεννήτρια ηλεκτρικού ρεύματος , φόρτιση με την βοήθεια του αυτοκινήτου , χρησιμοποίηση πολλαπλών μπαταριών κλπ. Στην πράξη πάντως 1 φόρτιση μπαταρίας είναι αρκετή για περίπου 50 δένδρα.

30. Τώρα , αντί για υγρό ενέσιμο διάλυμα , θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στερεά ενθέματα ή ακόμη και ένα είδος «υπόθετου» , στο μέγεθος και το σχήμα της τρύπας , αποτελούμενου από στερεή υδροδιαλυτή  μεμβράνη ,που θα περικλείει την φαρμακευτική ουσία και που θα την αποδεσμεύσει σε μεταγενέστερο από την επέμβαση χρόνο , όταν δηλαδή αρχίσει η κυκλοφορία των χυμών , οπότε αρχίζει και η δραστηριότητα των εντόμων. Δεν υπάρχουν τέτοια σκευάσματα στο εμπόριο . Αποτελούν όμως , όπως θα μπορούσε ο καθένας να φαντασθεί , πρόκληση και  πεδίο έρευνας για μελλοντική εξέλιξη και ανάπτυξη της τεχνικής του χημικού εμβολισδμού, (των ενδοκάμβιων ενέσεων) .

31. Ακόμη πιο προχωρημένα, σε μια επέκταση της εφαρμογής της τεχνικής, θα μπορούσαν να ποτισθούν δένδρα, κάτω από συνθήκες μεγάλης έλλειψης νερού. Με ένα τρόπο ανάλογο με αυτόν που λειτουργεί ο καθετήρας σε ασθενείς νοσοκομείου, σε περιοχές όπου το νερό είναι εξαιρετικά δυσεύρετο και όπου η δυνατότητα ποτίσματος με σταγόνες κ.λ.π. είναι περιορισμένη, θα μπορούσε να προσαρμοσθεί στην τρύπα, ένας σωλήνας ίδιας διαμέτρου, που θα συνδέεται με ένα δοχείο νερού, (ένα βαρέλι π.χ.) χωρίς πίεση, τοποθετημένο δηλαδή στο έδαφος. Το δένδρο θα απορροφήσει μόνο του, με την βοήθεια της ώσμωσης, όση ακριβώς ποσότητα νερού του χρειάζεται και μόνον αυτή, χωρίς να χαθεί ούτε σταγόνα με την εξάτμιση, ( εκτός βέβαια της διαπνοής ). Στο νερό του ποτίσματος ασφαλώς θα προστεθεί και η κατάλληλη ποσότητα του κατάλληλου λιπάσματος (προφανώς διαφυλλικού).

32. Σχετικά με την λίπανση . Είναι γνωστό σε όλους πόσο μεγάλη σπατάλη λιπάσματος γίνεται κατά την εθαρμογή της χημικής λίπανσης. Σχεδόν το 60 % έως 70 % του λιπάσματος πάει χαμένο. Και βέβαια η σπατάλη αυτή καταλήγει σε ρύπανση κυρίως με την μορφή της μόλυνσης των υπόγειων υδάτων και των θαλασσών. Ο προτεινόμενος τρόπος λίπανσης , που βασίζεται στην τεχνική των ενδοκάμβιων ενέσεων , θα δώσει στο δένδρο τόση ποσότητα λιπάσματος  όση ακριβώς του χρειάζεται .

33. Η παρουσίαση της τεχνικής αυτής φιλοδοξεί να προσφέρει μια εναλλακτική απλουστευμένη λύση στην δύσκολη, ανθυγιεινή και επιβαρυντική για το περιβάλλον τεχνική των ψεκασμών και να συνεισφέρει στον αγώνα για τον περιορισμό της μόλυνσης του περιβάλλοντος .

34. Το περιβάλλον  και ο αέρας που αναπνέουμε δεν αντέχουν άλλη επιβάρυνση. Οι ψεκασμοί αποτελούν σοβαρό παράγοντα μόλυνσης τόσο της ατμόσφαιρας όσο και του εδάφους , με τα στοιχεία που συσσωρεύονται από την ευρύτατη και πολλές φορές αλόγιστη και σπάταλη εφαρμογή των φυτοφαρμάκων και των λιπασμάτων.

35. Ίσως η τεχνική των χημικών εμβολιασμών με ενδοκάμβιες ενέσεις  να είναι η λύση .


 


SUMMARY

CHEMICAL VACCINATION

 

THE ENDOCAMBIUM TREE INJECTION TECHNIQUE

 

SAFE TO ENVIRONMENT

 

By

CONSTANTINOS   VIOLISTIS

Landscape Agriculturist

9  Papakiritsi str. Thessaloniki - Greece

tel. +302310423351

mob. +306974303952

e-mail: violistis@msn.com

Follow @violistis

The problem of entomological attacks and fungal infections in trees is difficult to be controlled, usually by pesticide spraying and sometimes through the use of biological methods (useful insects etc).

In the city trees, the confrontation of these invasions is even more difficult.

Searching solutions, an innovative technique was tried, concerning the application mode of chemicals: the “endocambium tree injection technique”, which consists of the infusion of pesticide into the living tissue of a tree, the cambium.

The dissolution of the medicine, in a 10% solution, develops through the opening of a downwards-sidelong hole, of 8 mm diameter, (or straight the pesticide in a 2 mm diameter hole), which penetrates the bark and the cambium . (It’s opened by a common drill).

The pesticides (insecticides or fungicides) should be necessarily systemic.