Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Yeovil, Huish Park (2)

Yeovil Town 2 - 1 Gillingham, 18 november 2007.
League One (3), toeschouwers; 4.408.

Scoreverloop;
66. (1-0) Owusu
76. (1-1) Dickson
88. (2-1) Walker

Het bezoek aan Yeovil was voor mij de eerste re-visit in Engeland. In de zomer van 2000 zag ik op Huish Park al eens de oefenwedstrijd Yeovil Town - Bath City. Dat was toen leuk maar ook niet meer dan dat, ik had eigenlijk nooit gedacht nog eens terug te keren op Huish Park. Maar geografisch is de combinatie Bristol Rovers op de zaterdag en Yeovil Town op de zondag een ideale. Dus terug naar Yeovil. Sinds 2000 was er best wel wat veranderd rond de club. Destijds speelde de club nog in de Conference maar inmiddels is de club 2 niveaus gestegen en is het een serieuze "League Club" geworden. Het stond vorig seizoen zelfs op de drempel van de "Championship". De finale van de PO werd op Wembley echter verloren van Blackpool. Verder heeft de "Home End" op Huish Park een overkapping gekregen.

Opmerkelijk fit begon s’morgens onze reis vanuit Bristol naar Yeovil. Ondanks het avondje stappen zaten we fluitend in de auto. We werden door TomTomTom langs de achterkant van het hotel gestuurd, daar bleken tig pubs te staan inclusief voetbal op grote schermen, daar hadden we de avond te voren nog zo naar lopen zoeken. Het was origineel druilerig zondagochtendweer. Ashton Gate, de ground van Bristol City, was potdicht net als de 3 pubs die we onderweg probeerden voor een ontbijtje. Bij een Little Chef halverwege Yeovil hadden we meer geluk. Nouja de tent was open, het personeel had duidelijk nog last van de avond ervoor. De Truusjes waren sloom en het duurde dan ook een eeuwigheid voor we iets te eten kregen. Voor de afwisseling nam ik dit keer geen "Traditional" , ik nam een 3-dubbele sandwich met een emmer koffie. De sandwich was best wel smakelijk en zorgde ervoor dat ik in het stadion geen zin had om pies of kleffe hamburgers te gaan eten.

Door de slome Truusjes kwamen we pas 20 minuten voor kick-off bij Yeovil Town, net als tijdens de hele autorit plensde de regen ook hier naar beneden. De clubshop werd in hoog tempo bezocht en hoewel de ticket-office niet direct gevonden werd waren we op tijd binnen voor de aftrap. Eigenlijk was het helemaal niet erg dat we vrij laat in Yeovil waren. De buitenkant van het stadion en de omgeving zijn behoorlijk saai en door de regen was buiten lopen niet erg aangenaam. De binnenkant van Huish Park is ook saai, verder wel een prima stadion voor een club als Yeovil. Wel opvallend is dat het op bepaalde plekken al een behoorlijk uitgeleefde indruk maakt.

Vanuit Yeovil is het nog een pittig stukje rijden naar de tunnel en de route gaat grotendeels over mindere wegen, gecombineerd met vele regen en uitvallende shuttles is dat geen plezierig vooruitzicht. De clubs deden er alles aan om ons tegen te werken. Na een minuut of twintig was er een botsing tussen Lloyd Owusu van Yeovil en Efe Sodje van Gillingham. De eerste kon na een rol verband weer verder al zag hij eruit als een soort Calimero. Sodje daarentegen lag lekker op dat kletsnatte gras en zijn blessurebehandeling duurde bijna een kwartier. De 13 minuten extra tijd die volgden waren een persoonlijk record voor een wedstrijd. Tot overmaat van ramp brak de vlag van de grensrechter ook nog en een steward was er van overtuigd dat er na de rust niet meer gevoetbald zou worden vanwege het slechte veld.

Yeovil had ondertussen nogal wat kansjes verprutst waardoor het bij rust 0-0 stond. Het thuispubliek had wel al gejuicht, toen Owusu op een halve meter van het doel de bal voor zijn voeten kreeg sprong iedereen al op, de muziek werd gestart maar Owusu schoot over! Na rust deed hij dat veel beter en zette na een dik uur Yeovil verdient op voorsprong. Gillingham kwam weer gelijk maar in de laatste minuten, toen we al richting auto liepen scoorde Yeovil de winnende 2-1, dezelfde uitslag als een dag eerder bij Bristol Rovers - Millwall.

De terugrit verliep eigenlijk best prima op wat kleine opstoppinkjes bij de overgang van 2 naar 1 rijbaan. Bij de tunnel ging het soepeler dan ooit tevoren. De Engelse douanier wilde slechts weten of we campinggas of een vuurwapen mee hadden en zijn Franse collega had het te druk met patience. Hierdoor waren we al om 24:00 uur weer in Hazeldonk. Huish Park is geen klassieker en zal dat zeer waarschijnlijk ook nooit worden. Maar het was best leuk om na zeven jaar weer eens een wedstrijdje te zien in Yeovil. Mijn volgende bezoek aan Yeovil graag na het jaar 2032.

    Yeovil, Huish Park 9
    Yeovil, Huish Park 10
    Yeovil, Huish Park 12
    Yeovil, Huish Park 13
    Yeovil, Huish Park 14
Comments