Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Wrexham, the Racecourse Ground


Wrexham 1 – 2 Shrewsbury Town, 9 april 2006.
League Two (4), Toeschouwers; 6.310.

Scoreverloop;
  3. (0-1) Lawrence        (e.d.)
15. (0-2) McMenamin   (P)
78. (1-2) Derbyshire

Reeds om 10:00 uur in de ochtend arriveerden wij in Wrexham. Vanaf de provinciale weg zijn de lichtmasten van "the Racecourse Ground" al zichtbaar. De auto werd geparkeerd op de parking van een tapijtwinkel. De aftrap was op deze zondag reeds om 12:00 uur. Blijkbaar zit er een groot risico aan de ontmoeting tussen Wrexham en Shrewsbury. Het is een wedstrijd tussen Wales (Wrexham) en Engeland (Shrewsbury) en tussen de 2 stadjes ligt maar 45 kilometer. Toen we bij het stadion aankwamen was het er nog erg rustig, wel was overal al politie aanwezig.

De gereserveerde kaartjes lagen netjes klaar bij de ticketoffice. We bezochten de fanshop en kochten ons programma. Het was 10:30 uur op de zondagmorgen, dus tijd voor een biertje. Naast het stadion staat een hele mooie oude pub; "the Turf Hotel". Helaas was deze gesloten, waarschijnlijk in verband met het bezoek van Shrewsbury Town. We besloten naar het centrum van Wrexham te lopen in de hoop daar een pub te vinden. Immers Wrexham is de stad in "Britain" met het hoogste aantal pubs per hoofd van de bevolking. Richting centrum passeerden we een klein treinstation. Hier stond een peloton "Riotpolice" in volle uitrusting met blaffende honden op ons te wachten.

Vanaf de brug over het spoor hadden we een mooi uitzicht op de aankomst per trein van het tuig van Shrewsbury. Een 250 man kaal/Burberry/tattoo/Stone Island etc. Luidkeels lieten ze horen dat ze uit Engeland kwamen en geen fan waren van Wrexham. De heren en enkele dame uit Shrewsbury lieten zich echter als makke lammetjes door de politie richting bezoekersvak leiden. Ze hadden geen zin om de confrontatie aan te gaan met de 3 man van Wrexham op de brug. Volgens een agent waren in het centrum alle pubs dicht, met een grote glimlach vertelde hij dat we na afloop van de wedstrijd wel een biertje konden gaan drinken in een pub. Daar stonden we dan een uur voor de wedstrijd verregend in een stad waar alle pubs dicht waren. Langzaam maar zeker werden we wanhopig. We besloten maar het stadion te betreden om daar onder het dak van de Town End een bakje koffie met veel melk te gaan drinken.

We hoopten dat er bij de hoofdtribune nog een kantineachtig iets zou zijn waar we wat konden gaan drinken. Er was alleen de ingang van een soort businessclub. We vroegen en waren welkom. Het bleek een ordinaire kantine te zijn die er van binnen uitzag als een louche nachtclub. Het was er gezellig en de pints smaakten er prima. Op een gegeven moment ging de bar dicht en alle andere bezoekers gingen weg. Het was alweer 12:00 uur en tijd voor de aftrap. We dronken snel ons glas leeg en gingen het stadion binnen. De wedstrijd was al begonnen en we gingen staan op de hoek van de "Town End" of "the Kop".

Deze "Town End" is momenteel de grootse overgebleven "terrace" in de Engelse competitie. Op "the Racecourse Ground"
staat ook de misschien wel mooiste nieuwe tribune van onze tijd. De "Pryce Griffith" aan de lange zijde bewijst dat er ook nog nieuwe tribunes met een origineel ontwerp zijn, al heeft de afwijkende vorm als belangrijkste oorzaak de aanwezigheid van de Turf Hotel. De andere 2 tribunes zijn wat soberder maar degelijke zittribunes met 2 niveaus. Het stadion is ook de belangrijkste reden dat Wrexham al langere tijd in zware financiële problemen zit. De louche zakenman Alex Hamilton werd voorzitter en probeert stadion en terreinen te verkopen ten gunste van woningbouw en eigen gewin. Inmiddels lopen er diverse rechtszaken over deze kwestie.

Beide teams stonden in de middenmoot van de ranglijst. Dus om nog aanspraak te maken op een plekje in de play-offs was een overwinning broodnodig. Bij Wrexham stonden 2 bekende spelers op het veld; Darren Ferguson, zoon van en Dennis Lawrence, de boomlange verdediger van Trinidad & Tobago. Het begin van de wedstrijd was duidelijk voor Shrewsbury. Na 3 minuten werd het zelfs al 0-1 door een eigen doelpunt. De situatie leek voor Wrexham uitzichtloos te worden toen Dean Bennet in de 15e minuut hands maakte in zijn eigen strafschopgebied. Strafschop en rood oordeelde scheidsrechter Beeby. Na de 0-2 bleef Shrewsbury tot aan de pauze de betere ploeg.

De 1.900 (!!!) aanwezige fans van Shrewsbury waren lekker aan zingen en feestvieren. Het klonk goed hard, ze zaten op de "Upper Roberts Stand". Voor ons aan de andere kant van het stadion maar goed te horen. Het meeste gezang van Wrexham kwam van een groep die in het zijvak van de Pryce Griffith naast het uitvak stond. Dit in het gezelschap van een grote groep politie en stewards. Aan onze kant werd vooral heel veel gemopperd en gescholden. Een toeschouwer ving een afzwaaier en gooide de bal duidelijk richting scheidsrechter. De bal raakte net geen doel. Het resulteerde in een schreeuwerige discussie tussen toeschouwer en steward. Even later begon dezelfde toeschouwer een nog schreeuweriger gesprek met een speler van Shrewsbury. Het gemopper, geboe, gebaar en gefluit ging tot onze tevredenheid maar verder. Ook diverse stewards stonden te mopperen op de scheidsrechter. Stonden wij voor de wedstrijd nog te mokken in de regen, tijdens de wedstrijd konden we genieten van een heerlijk zonnetje en de gezelligheid om ons heen.

In de pauze aten we voor de afwisseling maar eens een pie. Ook gingen we de aardappelen afgieten. We waren onder de indruk van de uitgebreide plasgoten achter de Town End. Ondanks een man minder zagen we in de 2e helft een veel beter Wrexham. Onder leiding van de ingevallen Lee McEvilly, type John Hartson, ging Wrexham bikkelend de strijd aan en werd Shrewsbury teruggedrongen. Met nog een kwartier te spelen kopte Derbyshire een hoekschop van Ferguson binnen. Even later een rode kaart voor Shrewsbury en het publiek geloofde er weer helemaal in. Het werd een spannende slotfase met nog enkele kansen voor Wrexham, het bleef helaas 1-2.

Ons bezoek aan Wrexham was boven verwachting. Het stadion was bekend maar een intense "hard-fought derby" in een lagere divisie hadden we nog niet eerder meegemaakt. Volgend seizoen nog maar eens doen. Weer buiten het stadion ging the Turf Hotel net open voor de dorstige fans. Wij stapten in de auto voor de reis terug naar huis. 

    Wrexham, the Racecourse Ground 23
    Wrexham, the Racecourse Ground 12
    Wrexham, the Racecourse Ground 1
    Wrexham, the Racecourse Ground 9
    Wrexham, the Racecourse Ground 28
    Wrexham, the Racecourse Ground 36
    Wrexham, the Racecourse Ground 44
    Wrexham, the Racecourse Ground 48


Comments