Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Trier, Moselstadion


Eintracht Trier 1 - Saarbrücken 3, 12 april 2008.
Oberliga Süd West(4), Toeschouwers; 6.000.
 
Scoreverloop;
  7. (0-1)  Rasp
22. (1-1)  Wittek
66. (1-2)  Rasp
92. (1-3)  Frantz
 
Vandaag "Derbyzeit an der Mosel"! Enkele weken geleden werd besloten om met Alemannia Aachen fan Jens mee te gaan naar Hoffenheim - Aachen. Omdat Hoffenheim voor één dag wat erg ver rijden is, besloten we er een weekend van te maken. Bij het aanschouwen van de wedstrijdenlijst viel de keuze direct op deze match. Volgens de recent aangeschafte TomTom zou Trier zo’n dikke 500 kilometer rijden zijn. Vroeg uit de veren dus op deze zaterdagochtend. Het gezelschap van vandaag bestond uit drie mensen uit drie verschillende windstreken; ondergetekende als Noordeling, de Watergatehopper die sindskort is verhuisd naar Breetje Da en Jens uit het Duitse Düren. Na stopmomenten op de carpoolplaats in Vught en een tankstation in Düren gingen we op weg naar Trier. Vanaf het moment dat Jens instapte konden de TomTom schema’s in de prullenbak, hij wist allerlei routes binnendoor. Via een toeristische route door de Eifel kwamen we uiteindelijk weer op de snelweg richting Trier uit. Aan het begin van de middag arriveerden we in de oudste stad van Duitsland; Trier. 
 
De trots van Trier; de Porta Nigra.
 
 
Aankomst van de Sonderzug.
 
We parkeerden de auto niet ver van ons hostel, genaamd Hilles Hostel. Omdat we pas na de wedstrijd bij het hostel konden inchecken lieten we onze spullen in de auto en gingen te voet richting centrum. Van een derbysfeer was op dit tijdstip nog maar weinig te merken. Behalve een paar verdwaalde blauwe sjaaltjes, bepaalde doorsnee winkelend publiek het straatbeeld in Trier. Trier is een bezienswaardige stad gelegen aan de rivier de Moezel. Blikvanger is de oude Romeinse stadspoort de Porta Nigra (zwarte poort). Deze poort is al gebouwd in 190 na Christus. Verder is de stad bekend dankzij de Moezelwijnen, overal in het stadje zie je wijnbars. Na een korte cultureel verantwoorde wandeling door Trier besloten we dat het tijd werd naar het station van Trier te gaan. Om 14:00 uur namelijk zou de Sonderzug uit Saarbrücken aan komen. Voor het station hadden zich al behoorlijk wat Saarbrücken fans verzameld. Overigens was het wat lastig om de Saarbrücken- en de Trierfans uit elkaar te houden. Beide clubs hebben namelijk blauw en zwarte clubkleuren. Tijdens het wachten op de supporterstrein vergaapten we ons aan de nieuwste Duitse mode, we zagen de vreemdste combinaties. 
 
Iets na tweeën werd via de intercom bekend gemaakt dat de Sonderzug aan zou komen. Van Jens begrepen we dat tussen de Saarbrückenfans de nodige boefjes zouden zitten. Kortgeleden waren ze op bezoek geweest in Homburg en daar was het danig uit de hand gelopen. We waren benieuwd wat de dag van vandaag ons zou brengen. Bij het uitstappen van de Saarbrücken fans leek het alsof ze de andere kant op werden geleid. Echter dat was maar schijn, al gauw kwamen ze onze kant op. Onder het roepen van beledigende leuzen over Trier werden ze begeleid richting voorkant van het station. Opvallend was dat er Saarbrückenfans waren die met Franse vlaggen zwaaiden. Echter dit is historisch te verklaren, na de tweede wereldoorlog viel Saarland, waarvan Saarbrücken de hoofdstad is, onder Frans bestuur. Later kwam het weer bij Duitsland, maar de Franse invloeden zijn dus schijnbaar nog niet helemaal verdwenen. De Saarbrückenfans werden met een megafoon door de Polizei welkom geheten in Trier. Snel werden de huisregels doorgenomen, de mededeling dat er in het stadion “nur alkoholfreies Bier” zou worden geschonken leidde tot veel boegeroep. Na dit huishoudelijke gedeelte werd de voetreis richting stadion aangevangen. Naar schatting zo’n 500 supporters liepen er mee in deze voettocht. Omgeven door de Polizei konden we geen kant meer op.
 
 De boefjes van Saarbrücken op weg naar het stadion.
 
Ingang van het Moselstadion.
 
 Aankomst van de nieuwe C&U auto bij het stadion.
 
De polizei was te verdelen in de gewone politie en de “Riot police”. De gewone politie droeg het bekende legergroen, de Riot police had blauwe pakjes. Volgens Jens had de Riot police meer bevoegdheden en zouden zij als eerste in actie komen indien er iets zou gebeuren. Daarnaast werden alle bewegingen op beeld vastgelegd. We zagen verschillende agenten om ons heen die met een soort stok met daarop een camera die alle bewegingen van de groep registreerde. Ons gezelschap hield het tijdens de tocht voornamelijk bij veel gebral. Onderweg waren er maar weinig Trier supporters te bekennen. Dit tot grote teleurstelling van een aantal met name wat jongere Saarbrückeners. Zij namen elke gelegenheid te baat om inwoners van Trier uit te dagen. Zelfs een toevallige passant die zijn hond aan het uitlaten was werd vanachter de veilige politie escorte uitgenodigd om te komen knokken. Duidelijk was ook dat er ondanks de korte afstand tussen Saarbrucken en Trier, zo’n 50 kilometer, het nodige was geconsumeerd. Achter ons liep iemand die alles eruit joeg en daarna weer vrolijk verder aan zijn flesje bier nipte. Al met al een gezellige tocht dus.
 
Nabij het stadion wilden we de groep verlaten om op zoek te gaan naar een kroegje en in in ieder geval te voorkomen dat we met de Saarbrückeners het stadion zouden worden in gedreven. Echter dit was gemakkelijker gezegd dan gedaan, de groep was namelijk nog steeds omringd door de polizei. Ik besloot om in m’n slechtste Duits te vragen of we de groep mochten verlaten, we waren immers Nederlanders die verdwaald waren. Helaas was het jonge Polizei meisje onverbiddelijk, we moesten bij de groep blijven. Plan B was om ons af te laten zakken naar de achterhoede van de groep om daar al treuzelend uit de groep te geraken. Dit bleek een gouden plan. Toen bleek dat er achter de groep een klein groepje Trierfans Trierleuzen begon te schreeuwen, maakten wij van de verwarring gebruik, we waren vrij man en konden ons weer tussen de beschaafde mensen begeven. Na een lange ronde om het stadion werd het tijd om de tickets aan te schaffen. Er stonden inmiddels al behoorlijke rijen aan de kassa’s van het Moselstadion. Normaal gesproken trekken de wedstrijden van Eintracht Trier in de Oberliga Süd West gemiddeld zo’n 1.700 toeschouwers, vandaag werden er toch wel minimaal 5.000 verwacht.
 
 Hauptribune im Moselstadion. 
 
 Thuisvak met een kerktoren.
 
Voor de fans van beide clubs zou dit de wedstrijd van het jaar moeten worden. In de Oberliga Süd West ontlopen de teams elkaar niet veel. Trier staat op de 2e plaats en Saarbrücken volgt met 2 punten minder op de 4e plaats. Volgend jaar vindt er een hervorming plaats in het Duitse voetballandschap. Er wordt een nieuwe Dritte Liga gevormd met daaronder 3 nieuwe Regionalliga’s. In de nieuw te vormen Regionalliga West willen beide teams komend seizoen uiteraard niet ontbreken. Dus er stonden vandaag de nodige belangen op het spel! Na lang wikken en wegen hadden we besloten ons vandaag tussen het thuispubliek te mengen. Het Moselstadion is een klassiek Duits stadion met sintelbaan. Het stadion is vernoemd naar de rivier de Mosel, bekend van de bejaardenreisjes, die op een steenworp afstand langs het stadion loopt. Over de capaciteit van het stadion bestaan verschillende lezingen op het internet, varierend van 10.000 tot 16.000. Volgens de site van de club is "Das fassungsvermogen 10.254 Zuschauer", laten we het daar maar op houden. Behalve de hoofdtribune is het gehele stadion onoverdekt. Persoonlijk vind ik het stadion best wel authentiek. Niet zo zeer het "Stadion an sich", als wel de ligging. Achter het gastenvak ligt een imposante heuvel en rondom het stadion vind je huizen in alle kleuren van de regenboog. Wat verder opvalt is dat de 4 lichtmasten van het stadion blauw geschilderd zijn, de clubkleuren van Eintracht. Al met al is een bezoekje aan het Moselstadion zeker de moeite waard!  
 
Toen we het Moselstadion betraden was het al aardig volgelopen. Na een "Plate Bratwurst" zochten we een plekje achter het doel tussen het rustige deel van het Trierpubliek. De luidruchtigere Trierfans stonden rechts van ons op de overdekte staantribune. Ook bij Trier ontbrak naar goed Duits gebruik de capo niet, sterker nog het waren er twee. Zij zweepten de met name jonge fans op met voornamelijk anti-Saarbrücken liederen. De rivaliteit was goed te merken. Voor de wedstrijd ontrolden de Trierfans een groot spandoek met een tekst die vanuit ons perspectief niet te lezen was, de Saarbrückenfans ontstaken een rookbom. De stemming zat er al goed in. De speaker van Eintracht Trier bleek een authentieke volksmenner te zijn, met overdreven geschreeuw hitste hij de “menigte” op. We vonden het maar een naar eng mannetje. Maar al met al kwamen we goed in de stemming voor de derby! De wedstrijd begon direct met een offensief van Trier. Dit leidt direct tot kansen, tot 2 keer toe verscheen ze voor de keeper. Echter het doelpunt valt in de 7e minuut aan de andere kant. Een zekere Rasp was sneller dan de Eintracht verdedigers en schoot de 0-1 binnen. Eintracht liet zich hierdoor niet van de wijs brengen en bleef de aanval zoeken. In de 22e minuut werd de aanvalslust beloond. Met een lob vond Wittek het doel, de ruststand was 1-1. De stemming in het stadion was redelijk, het meeste lawaai kwam van de 2.000 meegereisde Saarbrückener.  
 
 Thuisvak met een kerktoren.
 
De mooie setting van het Moseltadion.  
 
Fanatieke aanhang Eintracht Trier. 
 
In de tweede helft besloten we een ander plekje te zoeken. We gingen wat lager staan tussen een aantal wat oudere Trierfans. Hier zat een behoorlijk fanatiek baasje tussen. Meerdere malen probeerde hij de rest van het wat tamme publiek mee te krijgen door middel van het met rauwe stem roepen van “Eintracht, Eintracht”. Enkele van z’n vrienden deden wel mee maar het merendeel van de fans liet hem tot zijn grote frustratie in de steek. Het beeld van de 2e helft verschilde niet veel van die van de eerste. Trier zocht de aanval, Saarbrücken loerde op de counter. Het counterspel van Saarbrücken bleek succesvoller dan de Trierse aanvalsgolven. Het was wederom Rasp die Saarbrücken op voorsprong zette. Trier zette met veel inzet nog maar eens aan om de gelijkmaker te forceren. In de blessuretijd ging zelfs de keeper mee naar voren. Uit een afgeslagen aanval kon Frantz hierdoor van verre afstand de bal in het doel deponeren 1-3, de wedstrijd was beslist! Wij besloten nog maar een biertje te nemen en kwamen er pas na het 4e biertje achter dat het alcoholvrij bier was. Maar dat mocht de pret evenals de inmiddels losgebarsten regenbui, niet drukken. Enige smetje op de dag was dat de Watergatehopper geen sjaaltje kon vinden dat naar zijn zin was. Na de wedstrijd deden we nog pogingen in het centrum van de stad, maar tevergeefs. We besloten Hilles hostel maar weer op te zoeken om onder het genot van een biertje plannen te maken voor de avond en morgen. Conclusie van vandaag was dat Eintracht Trier-Saarbrücken een leuke derby is, die we in de toekomst nog wel eens willen bezoeken, maar dan in Saarbrücken.
 
 
Eindstand; 1-3.
 
 Mooie kerk in centrum Trier.
 
 
  Vakwerkhuizen.
 
 

Eintracht Trier - Saarbrücken Video 1

 
 

Eintracht Trier - Saarbrücken Video 2

 

Eintracht Trier - Saarbrücken Video 3

 
 
 
 
Comments