Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Southend, Roots Hall

Southend United 4 – 2 Scunthorpe United, 2 april 2004.
Division Three (4), toeschouwers; 4.976.

Scoreverloop;
26. (1-0) Constantine
28. (2-0) Broughton
30. (2-1) Sparrow
40. (3-1) Cort
49. (3-2) Torpey
86. (4-2) Constantine

Ondanks de drukke vrijdagavondspits op de wegen rond Londen arriveerden we tijdig in Southend. Na het kopen van de kaartjes besloten we weer eens fish & chips te proberen. We waren hongerig en als redelijk ervaren Engelandgangers mocht deze vette hap nu toch geen problemen meer opleveren. Bij de “Fish House” stond een lange rij mensen tot op straat te wachten op hun portie. Een oude baas kwam de shop zelfs uit met een doos vol fish & chips. Helaas lukte het ons ook deze keer niet alles naar binnen te krijgen.

Met de Engelse biertjes hebben we gelukkig minder problemen. In de pub “the Spread Eagle” was het gezellig druk. Enkele bezoekers keuvelden ontspannen met een politieagent en ook de aanwezigheid van fans uit Scunthorpe was geen probleem. Hierna keken we nog even in de rommelige clubshop en toen snel naar onze plaatsen.

We zaten op de derde rij van de hoofdtribune vlakbij de aanhang van Scunthorpe. Lekker dicht op het veld en ook nog zonnig voorjaarsweer. De omstandigheden waren dus goed.  Roots Hall wordt gedomineerd door de flats achter de relatief nieuwe “South Stand”, dit is de kleine dubbeldekker achter het doel. De rest van het stadion is duidelijk ouder maar wel voorzien van louter zitplaatsen. Bijzonder zijn de zogenaamde “barrel roofs” op twee tribunes. Dit zijn daken in de vorm van een halve beschuitbus.

Southend United had op 21 maart in het Millenium Stadium van Cardiff de finale gespeeld van de “LDV Vans Trophy”. Een in onze ogen wat vage bekercompetitie maar voor clubs als Southend een bijzondere gebeurtenis. Ondanks het 2-0 verlies tegen Blackpool was iedereen nog wat aan het nagenieten van die mooie dag met 20.000 meegereisde fans in Wales. Deze avond was Southend United echter weer terug in de harde realiteit van de degradatiezone in de laagste profdivisie van Engeland. Tegenstander Scunthorpe bevond zich ook onderaan de ranglijst dus waren de belangen groot.

De wedstrijd werd een waar doelpuntenfestijn. Het was een gelijkopgaande strijd in de traditionele “kick and rush” stijl. Het tempo lag zeer hoog, vele persoonlijke duels en veel ballen die “blind” naar voren werden geschoten. Er werd weinig gezongen, maar het van vele clubkleuren voorziene thuispubliek was zeer meelevend. Elke trap naar voren werd dan ook met gejuich begroet. De circa 150 man van Scunthorpe probeerden nog wat te zingen maar veel lawaai leverde dat niet op. De twee dorpsgekken van Scunthorpe waren ook aanwezig. De ene rende constant door het vak en de ander daagde al even het thuispubliek uit.

In twee minuten tijd kwam Southend op een 2-0 voorsprong. Met een van richting veranderd afstandsschot kwam Scunthorpe direct weer terug. Vlak voor rust kopt de boomlange verdediger Cort uit een hoekschop echter de 3-1 binnen. In de pauze veel vermaak; het uit Duitsland overgewaaide “Torwandschiessen” en een dansshow van een groep blonde animeermeisjes. Dit inspireerde blijkbaar de spelers van Scunthorpe want ze speelden een veel betere tweede helft.

Via een zeer mooie combinatie werd het al snel 3-2 en dus spannend. De gelijkmaker hing lange tijd in de lucht maar Leon Constantine maakte vlak voor tijd de verlossende 4-2. Deze populaire spits werd dan ook verkozen tot “Man of the match”. Door deze overwinning werd de ongeslagen reeks van Southend verlengd tot acht wedstrijden. Ondanks de spectaculaire wedstrijd was er een Nederlander die in de tweede helft bijna in slaap dommelde. De andere bleef wakker en genoot van deze fijne avond op Roots Hall.

Comments