Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Reading, Madejski Stadium


Reading 0 - 1 Sheffield United, 10 april 2009.
Championship (2), toeschouwers; 20.756.
 
Scoreverloop;
59. (0-1) Howard 
 
As said waren we vlot weg uit Southend. Op de London Orbital reed het redelijk door, vlak voor Heathrow enige vertraging maar dat mocht geen naam hebben. Vanaf de afslag van de M4 is het nog een kilometer naar het stadion. Joost werd afgezet zodat hij de bestelde tickets kon afhalen. Armand en ik gingen een parkeerplaats zoeken voor de Fiat Croma. We vonden een gratis plekje achteraan een Industrial Estate. Via een zeer vage route kwamen we bij het stadion aan. Een tien minuten voor de aftrap waren we binnen. Vooraf had ik wel enige "zorgen" over de tijd die we hadden tussen Southend en Reading, maar het ging dus allemaal prima.
 
Het contrast tussen het Madejski en Roots Hall is groot. Het Madejski is modern, steriel en ruim opgezet. Erg storend is de schreeuwlelijk die het klapvee voor de wedstrijd probeert in beweging te krijgen. Soms begint Engeland steeds meer op Duitsland te lijken. Maar we vonden zelfs enige positieve punten en dat gebeurt niet vaak bij een nieuwe stadion. Het bovenste gedeelte van de tribunes is behoorlijk stijl en het zich op het veld is simpelweg goed. Verder is de hoofdtribune duidelijk anders dan de rest waardoor het niet identiek is aan het Walkers van Leicester. Toegang krijg je door een pasje wat per wedstrijd opgeladen kan worden, door middel van een handgeschreven briefje weet je wat je plek is. Helaas was er geen briefje voor mij, gelukkig mag ik voor mijn plakboek het briefje van Armand lenen, ik mocht wel gewoon naar binnen. 
 
Na een stukje lopen kwam het Madejski in beeld. 
 
De wedstrijd was inmiddels begonnen.
  
Armand was erg te spreken over het Madesjki. Weliswaar is het verboden om er te roken, maar dat is inmiddels vrij normaal in de Engelse stadions. In Reading is het "Half time smokers ticket" ingevoerd. Je mag in de pauze naar buiten voor je shaggie en tegen inlevering van het ticket mag je weer naar binnen. Gezien de stand vooraf, nummer 3 tegen nummer 4, hadden we een uitverkocht stadion verwacht. Echter een korte kant was voor de helft leeg en Sheffield United kreeg het bezoekersvak ook niet uitverkocht. In het begin vond ik het qua sfeer wat vreemd, misschien kwam dat omdat ik met mijn hoofd nog in het gammele Roots Hall zat. Links probeerde twee trommelaars het publiek mee te krijgen met het zingen van yells. Een oude kerel stond constant te schelden en riep "Shut up and sing a song" en rechts van mij zat een aantal mensen constant te praten. Erg verwarrend allemaal. Het meest fanatieke gedeelte van het publiek zat aan de lange zijde.  
 
De aanhang van Sheffield United met DutchBlade helemaal bovenin.
 
De eerste helft was van beide kanten moeizaam en het kon mij allemaal maar matig boeien. Reading begon een stuk feller aan de tweede helft. Kitson kopte op de lat, claimde nog een penalty na hands en Paddy Kenny moest nog een paar keer ingrijpen maar Sheffield maakte de 0-1 en daar bleef het bij. Als kijkspel was het veel boeiender dan de eerste helft.  Na afloop nog even wezen shoppen in de fanshop. Het einde van het seizoen is nabij dus is er uitverkoop. In de fanshop nog een meet met de andere auto en buiten ook nog met een groepje Nederlanders. Toen we klaar waren met alle sociale verplichtingen konden we weer op zoek naar de auto. Het was inmiddels begonnen met schemeren en zo werd het nog bijna spannend op de vage route naar de parkeerplaats. 
 
De hoofdtribune die het Madejski nog wat eigen karakter bezorgde. 
 
En dat was ook de eindstand.
 
Vanuit Reading was het nog een pittig stukkie rijden naar Merthyr Tydfil, bij Cardiff rechtsaf en dan nog een half uurtje rechtdoor. Toen we Merthyr binnenreden stopte de navigatie, maar na enig vragen arriveerden we bij het hotel. Na een half uurtje waren alle drie auto's aanwezig en kon het stappen in Merthyr Tydfil beginnen. De "Kirk House" was de place-to-be volgens de hotelmanager. Een ruige club waar de uitsmijters hun taak erg letterlijk namen. Diverse keren werden vervelende gasten aan de haren van de trap gesleurd en daarna letterlijk op straat gesmeten. Wij waren braaf en mochten blijven. Het bier werd gewoon in halve liter blikken verkocht. Het smaakte prima, het was lang geleden dat ik veel bier had gedronken en daar was ik wel weer eens aan toe. De vrouwen waren er nog sletteriger gekleed dan we in inmiddels gewoon zijn op het eiland, leuke tent dus. We vermaakten ons prima en werden nog getrakteerd op een vage zanger. Mooie afsluiter van een lange dag. En dan hadden we de volgende dag met Merthyr Tydfil - Oxford City nog wat leuks voor de boeg. 
 
Comments