Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Palermo, Della Favorita

Ierland 1 - Nederland 1, 25 juni 1990.
Eindronde WK, Toeschouwers; 36.000.
 
Scoreverloop;
10. (0-1)  Gullit
72. (1-1)  Quinn
 
Croky bedankt !  Misschien een beetje raar begin van een verslag, maar dat is gemakkelijk uit te leggen. Chipsfabrikant Croky organiseerde voor het WK een actie waarmee je door het maken van een slagzin prijzen kon winnen. Met dank aan een creatieve moeder vielen we in de prijzen.  Onze prijs was een geheel verzorgde 1-daagse reis naar Palermo om daar de wedstrijd Ierland – Nederland te zien.  Op 25 juni meldden we ons ruim op tijd bij de incheckbalie, hier zag het letterlijk oranje van de mensen.  De sfeer zat er goed in. Na alle formaliteiten namen we plaats in het vliegtuig van Transavia wat ons naar Palermo zou brengen.  De reis duurde een kleine drie uur en verliep voorspoedig.  Aangekomen op het vliegveld werden we verwelkomd door de Siciliaanse VVV.  Iedereen kreeg een mooi asbakje met nootjes en andere Siciliaanse producten.  Erg leuk maar enkele uren later moesten we al het spul weer inleveren bij de carabinieri.  Omdat dit in het stadion gebruikt kon worden om mee te gooien.  Het vliegveld lag buiten Palermo.  Daarom werden in een konvooi van bussen vervoerd, via een kustweg met prachtig uitzicht op zee, naar Palermo.  We werden afgezet op een plein in het centrum van Palermo en het feest kon beginnen.  Feest zonder alcohol want het gehele eiland was gedurende het WK drooggelegd. Desondanks was de stemming onder de Ieren en Nederlanders opperbest.  Het was nog ver voor de wedstrijd, dus besloten we de stad te gaan verkennen. 
 
Gezelligheid op het terras.
  
Poseren voor het stadion.
 
Als je het over Sicilië of Palermo hebt denk je automatisch aan de maffia.  Maar ja waar zie je dat aan ?  Staat dat in een foldertje ?  Het blijft allemaal goed verborgen voor de buitenwacht.  Voor ons was Palermo niets anders dan een typisch Zuid-Italiaanse stad; druk verkeer, stoffig, smalle straatjes en veel oude gebouwen.  Waarschijnlijk door de vele nieuwe indrukken, lieten we ons fototoestel op een muurtje liggen.  Toen we hier achter kwamen en gingen kijken,  bleek iemand het al te hebben meegenomen.  Teleurgesteld zijn we met succes in het winkelcentrum op zoek gegaan naar een nieuwe camera.  In het centrum werd het steeds drukker met voetbalfans, het was nog steeds erg gezellig.  Van een Oranjefan hoorden we dat dit enkele dagen eerder op Sardinië wel anders was.  Men werd aangeraden om geen Oranje te dragen want dat zou  agressie uitlokken van de Engelsen. De Ieren bleken een stuk vredelievender te zijn.  Hun strijdliederen klonken indrukwekkend. Na enkele foto’s te hebben geschoten met ons nieuwe toestel, gingen we te voet richting stadion.  Genaamd "Stadio della Favorita".  Niet vernoemd omdat er deze avond één van de favorieten zou spelen, nee gewoon naar de chique wijk "Favorita".  De verbouwing van dit stadion was pas kort voor aanvang van het WK voltooid.  De oorzaak van de vertraging was dat op 30 augustus 1989 een groot deel van de metalen dakconstructie instortte.  5 Arbeiders verloren hierbij het leven.  De verbouwing werd onmiddellijk voor 6 weken stilgelegd.  Ondanks dit trieste voorval mocht het resultaat er zijn.  Een prachtig gerenoveerd stadion met een capaciteit van tegen de 40.000.  Het is een beetje de Kuip in het klein met zijn 2 ringen. 
 
  
Warming-up van Oranje.
  
Stadio Della da Favorita.
 
Rondom het stadion was het gezellig mede door allerlei standjes met prullaria.  Daar wij door onze sponsor Croky in volledig tenue waren gestoken, hebben we behalve een gastoeter (die bij de ingang weer moest worden afgegeven) niets gekocht.  Nee wij hadden een andere sport gevonden; namelijk het promotiespul van Croky (sjaal, T-shirt, petje en vlag)  ruilen tegen het mooie Ierse spul.  Dit lukte aardig.  De buit was; 2 authentieke Ierse shirts, een Ierse vlag, een Juventussjaal en een Italiapet.  Geen slechte ruil !  Na een grondige fouillering van de norskijkende carabinieri konden we onze plaatsen opzoeken.  Onze zitplaatsen waren aan de lange zijde, schuin bovenin op de 2e ring met prima uitzicht op het veld.  Het beloofde een spannende wedstrijd te worden.  Het was namelijk de 3e en laatste wedstrijd in poule F en er was nog niks beslist.  Oranje had nog niet kunnen overtuigen.  Er werd slecht gevoetbald tegen Egypte (1-1) en Engeland (0-0).  Aangezien de andere wedstrijden in de poule ook gelijk waren geëindigd, stonden alle ploegen op 2 punten. Het Nederlands elftal was één van de favorieten voor de eindzege.  Maar door strubbelingen tussen spelers, trainers en pers liep het dus nog niet tijdens dit toernooi. Hopelijk deze avond de ommekeer.  Het begin was goed want na een perfecte 1-2 combinatie tussen Gullit en Kieft, kon Gullit de bal achter de Ierse doelman Bonner schuiven.  Het stadion ontplofte !
 
Volksliederen vooraf.
 

Luidkeels werd het "Hup Holland Hup" ingezet.  De Ieren waren voor even stil.  Tot de rust was Oranje de betere ploeg,  men werkte voor elkaar en er kwamen nog enkele kansen.  Na rust kantelde de wedstrijd want de Ieren begonnen hartstochtelijk aan te vallen.  De veelvuldig gebruikte lange bal leidde tot hachelijke situaties in de Nederlandse defensie. De Ieren werden hierbij fanatiek aangemoedigd door hun fans.  Liederen als "Come on you boys in green", "oeh ah Paul McGrath" en "Come on Ireland" rolden van de tribune.  Erg indrukwekkend.  In de 72e minuut werd het door een fout van Hans van Breukelen 1-1.  Hij liet een terugspeelbal van Berry van Aerle los waardoor Niall Quinn kon scoren. Inmiddels werd er met een schuin oog naar de tussenstand op Sardinië gekeken.  Engeland stond daar 1-0 voor tegen Egypte.  Dan zouden Ierland en Nederland doorgaan naar de volgende ronde.  Stilzwijgend leek er een pact te zijn gesloten tussen beide landen.  Het laatste kwartier werd de bal tergend langzaam rondgespeeld.  Nederland – Ierland eindigde in 1-1. Engeland – Egypte bleef 1-0.  Zo werd Engeland groepswinnaar en eindigden Nederland en Ierland op een gedeelde 2e en 3e plaats. Loting wees uit dat Nederland 3e werd en daardoor in de volgende ronde in Milaan tegen aartsrivaal Duitsland zou spelen. Voor ons zat het toernooi erop.  Op het vliegveld moesten we nog zo’n 5 uren wachten in verband met vertragingen. Toen we eindelijk hadden ingecheckt bleek bij de douane een behoorlijke rij te staan.  Het bleek dat sommige mensen een streepje voor hadden.  Terwijl wij moesten wachten, kon de bekende sportverslaggever en Ajaxfan Jack van Gelder direct doorlopen.  Dit leidde tot de nodige hilariteit in de rij.  Jack reageerde niet en slipte stoïcijns door de douane. Ondanks de vertraging vlogen we met een voldaan gevoel terug richting Amsterdam.
Comments