Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Norwich, Carrow Road

Norwich City 3 - 1 Exeter City, 9 januari 2010.
League One (3), toeschouwers; 24.955

Scoreverloop;
  8. (1-0) Holt
77. (2-0) Martin
81. (2-1) Stewart
82. (3-1) Holt

Voorbereiding is belangrijk voor iemand die iets gaat ondernemen. Dat geldt zeker voor groundhoppen. Kaartjes, tijdstip van aftrap, met de zon in de rug zitten, routeplanners, boten, restaurants, hotels, bier reserveren, vluchten; het is elke keer een hoop geregel. In de voorbereiding op het bezoek aan Carrow Road kwam er een nieuw onderdeel bij. Is het weer dusdanig dat een tripje naar Norwich verantwoord is of niet? Een week kamperen in een Engelse iglo leek ons geen fijn vooruitzicht.

Met loze Telegraafkoppen als "het strooizout is op, 10.000 scholen in Engeland zijn gesloten en Rijkswaterstaat gaat snelwegen afsluiten" kun je dus weinig. De Engelse National Health Security wel want zoals Arsene Wenger ook opmerkte, veel duels in het Engelse voetbal werden afgelast zonder werkelijk naar de lokale omstandigheden te kijken. Iedereen lijkt bang om naar Amerikaans voorbeeld een claim te krijgen als iemand een sneeuwbal tegen zijn hases krijgt. In Norwich waren ze niet bang en zagen ze dat de lokale omstandigheden het doorgaan van de wedstrijd niet in de weg stonden.

De wegen in Frankrijk waren prima begaanbaar.

In Engeland ook, behalve de stoepjes van Norwich.

Joost en ik maakten op basis van gedetailleerde informatie dus de keuze wel te gaan. De weerberichten voor de vroege zaterdagmorgen meldden lichte sneeuw die startte in de Ardennen en zo geschiedde. Joost kreeg onderweg inderdaad een paar sneeuwvlokjes in beeld maar ik reed probleemloos naar Gent. Alle snelwegen tussen Leeuwarden en Calais waren uitstekend gestrooid en berijdbaar. We waren wat aan de late kant maar we haalden onze trein in Calais precies.

In Engeland wachtten toen de ultieme sneeuwhorror, niets was minder waar want er scheen zelfs een zonnetje. En ook hier waren de wegen van Folkestone tot aan Norwich prima berijdbaar. Natuurlijk kom je wat sneeuwvlokjes tegen maar de reis verliep probleemloos. Om 13:00 uur waren we daarom in Norwich, parkeerden in een parkeergarage en liepen richting stadion. Het was ploegen door de sneeuw op de stoep, want niemand in Norwich had zijn stoepje schoongemaakt. Via een gevaarlijke afdaling kwamen we veilig aan bij Carrow Road.

Carrow Road.

Mooi detail van de buitenkant op de Barclay End.

Norwich speelt al eeuwen op het eerste of tweede niveau. Tot het vorige seizoen 2008/09, Norwich City degradeerde plots naar niveau drie. Het debuut daarin was dramatisch met de nu al legendarische 1-7 nederlaag thuis tegen Colchester United. De manager werd ontslagen en dat bracht resultaat met acht thuiszeges op rij. De Kanaries zijn inmiddels opgeklommen naar de tweede plaats en kijken alleen nog maar omhoog. Exeter kijkt omlaag en ieder puntje was dus meegenomen. Norwich City speelde het seizoen 2004/2005 nog in de Premier League, dat zelfde seizoen acteerde Exeter City nog in de Conference. Toen was er dus nog een verschil van vier divisies. Nu dus een ontmoeting in League One, onbekend terrein voor beide clubs.

Dit weekend ging maar een handjevol wedstrijden door, van de 46 wedstrijden in de League werden er 36 afgelast. In League Two zelfs alles. Alleen bij Norwich, Leeds, Leicester, Coventry, Cardiff, West Bromwich, Derby County, Birmingham, Arsenal en Manchester City ging het door. We hoorden dan ook bij het groepje bevoorrechte mensen die dit weekend in Engeland voetbal mochten zien.

De gevel van de Norwich & Peterborough Stand.


De Barclay End van binnen.

We kochten onze kaartjes en gingen nog even de pub in voor wat warmte. Een half uur voor begin keerden we terug naar het stadion en genoten van de catering. Kookgoeroe Delia Smith is grootaandeelhouder van Norwich City en heeft de catering flink onder handen genomen. Voor de wedstrijd namen we een prima pie, niet zo'n standaarddingetje als bij andere clubs, dit was quality. In de pauze bleken ze ook nog de beste hot-dog te hebben die ik ooit at, vooral het stokbrood was heerlijk. Carrow Road is geen stadion maar een restaurant met Michelin ster! Behalve met de catering zit het verder met Carrow Road ook wel goed. Norwich City heeft bijna altijd wel een vol stadion. Ook deze middag waren 24.955 stoelen bezet. Op een capaciteit van 26.034 zijn er dan weinig lege plekken. De 24.955 waren voor mij een persoonlijk record qua toeschouwers in League One. Op een open hoek na is Carrow Road volledig omsloten met drie verschillende type tribunes. Het is geen bijzonder spectaculair stadion maar het heeft een redelijk eigen karakter en de locatie is ook wel aardig.

Op de FGG werd gewaarschuwd voor overijverige stewards. En inderdaad de wedstrijd was vijf minuten begonnen en de stadionzitpolitie kwam al in actie. Iedereen moest zitten en vooral blijven zitten. Resultaat was een hoop overbodig geouwehoer. En vreemd genoeg bleven er tijdens de tweede helft weer groepjes supporters staan zonder dat de zelfde mannetjes in actie kwamen. Anderzijds was fotograferen geen enkel probleem in Norwich. De ongeveer 500 aanwezige Exeterfans waren lekker aan het zingen en kregen later nog de complimenten van de Norwichers.

Leuk gabletje plus klok op dak Main Stand.

Ook in Norwich staat een Oostblokflat.

Manager Paul Tisdale had besloten een aanvallend ingesteld Exeter naar buiten te sturen. Norwich vond het prima en liet de Grecians rustig komen. In de omschakeling werd de klasse van Norwich wel zichtbaar. Zo ongeveer de eerste aanval lag achter keeper Paul Jones. Hoolahan zette voor en Grant Holt kopte binnen. Er waren acht minuten gespeeld. Op een minuut of 10 na rond het half uur was Exeter de ploeg die het spel maakte. Na de pauze was Norwich van plan het vonnis snel te trekken. Exeter werd omver gespeeld maar wist gek genoeg overeind te blijven in de score. Na een kwartier maakte Tisdale drie wissels ineen, draaide het duel en begonnen de meegereisde Grecians nog te hopen op een puntje.

Een kwartier voor tijd besliste Norwich echter het duel in twee pogingen. Eerste scoorde Chris Martin, nee niet de zanger van Coldplay, zijn 15e van het seizoen. Marcues Steward, ex-Ipswich dus niet geliefd, bracht Exeter nog op 2-1. Maar Norwich City gaf even gas, Grant Holt ontliep de buitenspelval en besliste het duel. Het was alweer zijn 22e doelpunt van het seizoen.

Hoekschop voor Exeter City.

Main Stand in de avondschemering.

Na de amusante partij was de terugweg net zo sneeuwvrij als de heenweg. Het stuk van Norwich over de A11 richting Cambridge was ronduit saai in het donker. Daarna vlotte het beter want in geen tijd zit je dan al voorbij de Dartford-Crossing. Pas tussen Maidstone en Ashford sneeuwde het en moesten we rustig aan doen. Aangekomen bij de tunnel waren we keurig op tijd, door technische problemen bleek onze trein echter niet te rijden en werd het de trein van 21:50 uur. Waarschijnlijk een smoes want uiteindelijk reden we met liefst vier auto’s in de trein gewoon onder het kanaal door. In Frankrijk en België leek het de hele dag niet gesneeuwd te hebben en zodoende kwamen we om 1:00 uur aan bij het hotel in Gent. En toen was het wel genoeg geweest, ik was immers al om 4:00 uur s'ochtends vertrokken uit Leeuwarden.

En nog een overzichtje.
Comments