Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Mönchengladbach, Borussia Park

Borussia Mönchengladbach 0 - 0 Alemannia Aachen, 10 februari 2007.
1.Bundesliga (1), toeschouwers; 50.230.

Voor deze derby werd al op vrijdag afgereisd naar het diepe zuiden. Voordat we naar Duitsland gingen werd eerst Sittard aangedaan in verband met de eerste divisiewedstrijd Fortuna Sittard - Cambuur Leeuwarden. Naast "Michiel-uit-de-Oostblokflat" was voor deze wedstrijd de
Watergatehopper gestrikt om ons te vergezellen. De Watergatehopper is een echte Duitslandspecialist, in dik een jaar tijd heeft hij een stuk of acht Duitse wedstrijden bezocht. Dus gesprekstof genoeg onderweg. In het stadion van Fortuna troffen we tevens Jens, onze gastheer van dit weekend en leverancier van de tickets voor het "Gäste Fanblock" morgen. Dat hij en zijn vriendin hiervoor twee en half uur in de kou hebben gestaan, mocht niet onvermeld blijven aldus Jens. Bij deze nogmaals VIELEN DANK!

Over de wedstrijd in Sittard hoeven we niet uit te wijden, het werd een 2-1 overwinning voor de boys uit "Zitterd". Voor de hoogtepunten zorgde de Vlaai, de Limburger c.q. Aachensupporter die ook aanwezig was. Tijdens de wedstrijd werd bekend dat hij zijn HBO-diploma had behaald. Even later vertelde hij dat hij volgende week niet naar Aachen - Bayern kon gaan en dat dus zijn seizoenkaart beschikbaar was. Aangezien ondergetekende volgende week weer in deze contreien zit in verband met carnaval, werd het aanbod om de seizoenkaart te lenen, gretig geaccepteerd.

Na afloop van de wedstrijd was het de bedoeling even snel "de Vlaai" thuis te brengen, echter laat dat snel er maar bij weg. Doordat we al babbelend de juiste afslag misten, kregen we heel Zuid Limburg te zien. Tot overmaat van ramp kwamen we ook nog in een alcoholcontrole terecht. Twee fluitjes vooraf in een kroeg in Sittard en ook nog twee Lingens Blondjes in het stadion, als dat maar niet teveel was.. Het bleek mee te vallen, geen "P" van Prima, maar wel een voldoende. We bedankten de agenten hartelijk en scheurden weg. Helaas vergaten we hierbij dat Jens in zijn auto nog achter ons zat. Onbedoeld hadden we hem afgeschud. Nadat we Joost hadden afgezet en verdwaalden in Heerlen, Landgraaf, Kerkrade of hoe het daar ook mag heten, troffen we Jens uiteindelijk weer in Eschweiler, vlak voorbij Aken. Van daaruit was het nog maar een klein stukje naar Düren, woonplaats van Jens en onze slaapplaats. Maar eerst hebben we Düren nog even verkend. En het dient gezegd te worden, het was best gezellig. Na een stevige "Döner", belanden we in een bar. Aldaar vermaakten we ons prima met dames met teveel plamuur, lallende FC Kölnfans en de heerlijk smakende Kölsch!

De volgende dag was het dus "Derbyday"! Na een stevig ontbijt met "Kaiserbrötchen" vertrokken we naar het station van Langerwehe. Hier zouden we onze auto achterlaten en onze vijfde reisgenoot treffen, Svenson, de webmaster van
http://www.wehebach-jungs.de. Nadat er even lichtelijk paniek uitbrak, omdat er een wedstrijdkaartje te weinig leek te zijn (gelukkig had Jens er twee), kon de treinreis worden aanvaard. In de trein zaten inmiddels al de nodige voetbalsupporters, zowel van Aachen als Gladbach. Getuige de vele lege bierflessen, waren we niet de eerste voetbalsupporters in deze trein. De eerste etappe voor vandaag was Aachen Hauptbahnhof. Hier zouden we overstappen op de trein richting Gladbach. Ons was verteld dat het geen "Sonderzug" zou zijn, er zou dus glaswerk mee mogen op de trein. We hadden namelijk de tas vol met flessen bier. Toen we echter bij de trein aankwamen bleek dat er streng gefouilleerd werd en het toch om een speciale supporterstrein ging. Geen nood, zo dachten we, dan pakken we gewoon een reguliere trein. Sjaals verstoppen en geen probleem. Dit bleek echter makkelijker gezegd dan gedaan, alle ingangen naar de andere treinen werden bewaakt door vervaarlijk uitziende "Polizeibeamten". Ze trapten er niet in, blijkbaar zagen we er teveel uit als voetbalsupporters. Omdat zonder bier reizen ook geen optie was, was er maar één oplossing. Een supermarkt opzoeken en daar plastic bierflessen inslaan. De eerste de beste supermarkt in de omgeving was dicht. Gelukkig vonden we uiteindelijk ein "Plus Markt". Hier deden we de nodige inkopen. Maar we zaten nog steeds met onze glazen flesjes. Snel opdrinken zou gekkenwerk zijn. Daarom besloten we de tas met bier aan te bieden aan toevallige passanten. Echter niemand leek geïnteresseerd. Uiteindelijk hebben we de tas maar te vondeling gelegd op een bankje bij het station, in de hoop dat het goed terecht zou komen.

Nu konden we eindelijk de trein in. Het was hetzelfde perron als twee jaar geleden toen we met de trein naar
Rot Weiss Essen - Alemannia Aachen gingen. De trein was ruim genoeg. Om de toeloop te spreiden vertrok er om de 20 minuten een trein richting Gladbach. Er waren in Aken ongeveer 6.000 kaarten verkocht en de meeste fans zouden met de trein reizen. Het kaartje gold tevens als plaatsbewijs voor de trein, dus waarom zou je met eigen vervoer gaan? De treinreis zou een klein uur duren. Onderweg vooral veel platteland.

Volgens de kenners gingen we op bezoek bij de "Bauern". Aken is een stad met een grote historie, terwijl Gladbach een groeikern is met weinig historie. "De Ocher", zoals de Akeners zichzelf in dialect noemen voelen zich in feite enigszins verheven boven die boeren uit Gladbach. Een populaire yell die we deze dag vaak zouden horen is: "Kniet nieder ihr Bauern, Aachen ist zu Gast! Met andere woorden; "Buig voor de Akeners, jullie boeren!" Maar op sportief gebied heeft Aachen weinig weerwoord tegen Gladbach. Het Europese seizoen van Aachen twee jaar geleden en de "Vize Meisterschaft" in 1969 steken schril af bij de successen die Gladbach behaalde in de jaren 70. Reizen met een supporterstrein geeft het bezoeken van een buitenlandse wedstrijd toch wel iets extra’s, je raakt gemakkelijk in gesprek met de fans en je leert de club als het ware van binnenuit kennen. De reis vloog dan ook om.

Voor we het goed en wel in de gaten hadden, bereikten we station Rheydt Hauptbahnhof. Hier moesten we "aussteigen" en overstappen in de gereedstaande bussen. Met de bus was het nog ongeveer een half uur naar het stadion, echter met een volle blaas leek dit wel een uur. De route naar het stadion leidde ons naar de rand van Gladbach. Wederom landelijkheid troef onderweg. Borussia Park is de verzamelnaam voor het hele gebeuren rond het stadion. Naast het voetbalstadion vind je er enorme parkeerterreinen, het trainingscomplex en het voor het WK in 2006 gebouwde Hockeystadion. Borussia Park is gelegen aan de Hennes Weisweiler-Allee, naar de oud-trainer die tussen 1970 en 1977 grote successen vierde met die Föhlen. Het is in 2004 in gebruik genomen ter vervanging van de verouderde
Bökelberg. Het is gelegen op historische grond, in de tweede wereld oorlog waren hier namelijk de Britten gestationeerd. Bij de bouw werd gehoopt dat Gladbach tot de twaalf speelsteden zou behoren van het WK van 2006. Echter dit bleek ijdele hoop. De pech voor Gladbach was dat er teveel grote stadions in de buurt liggen, waardoor de concurrentie moordend was. Aan het stadion zelf heeft het niet gelegen, de grootte, de faciliteiten, alles voldeed ruimschoots aan de criteria. Wat Borussia Park wel kreeg, was de laatste oefenwedstrijd van "der Mannschaft" voor het WK tegen Colombia en een optreden van Elton John, dit was echter slechts een schrale troost. Het hypermoderne Borussia Park Stadion biedt plaats aan dik 53.000 toeschouwers. Voor internationale wedstrijden wordt het stadion omgebouwd tot een "All-seater" met plaats voor 45.600 toeschouwers.

Aangekomen bij het stadion werden we gelijk toegezongen door de BMG-fans. De derby leefde behoorlijk bij beide supporterskampen. De Aacheners reageerden direct, echter het bleef bij wat over en weer zingen. Iedereen liep ook weer gewoon door elkaar. Wij liepen direct door naar de Zuid Oostkant van het stadion, waar ons vak zich bevond. Hier veel eet- en drinkstalletjes en ook een kar met Fanartikelen van Alemannia Aachen. Dit tot opluchting van de Watergatehopper die al het hele weekend om een Aachensjaaltje zat te jammeren. De rest hield het bij een biertje en een overheerlijk broodje "Bakfisch". Toen we het stadion betraden bleek ons vak al goed vol te zijn. We zochten een plekje onderin, waar zich ook de
Ultras Aachen bevonden. Het stadion ziet er van binnen mooi uit, rondom twee ringen en tribunes steil op het veld. Het is een echt voetbalstadion en door de compactheid krijg je een soort "huiskamergevoel". Gepoogd is, zo lijkt het, om de stijl van de oude Bökelberg met de steile intimiderende tribunes te imiteren. De wedstrijd van vandaag was een onvervalste "Sechspunkter". Beide teams hadden voorafgaand aan deze wedstrijd 19 punten en waren hiermee terug te vinden in de gevarenzone. Borussia had zich twee weken eerder ontdaan van hoofdcoach Jupp Heynkes, zijn taken werden overgenomen door onze landgenoot Jos Luhukay. Het effect was vorige week direct zichtbaar, tegen Bielefeld namelijk werd de eerste uitoverwinning van het seizoen behaald. Voordat de spelers het veld betraden schalden de gebruikelijke propagandaliedjes door de speakers, tevens betrad Prins Karnaval het veld om de boel op te leuken. Voor een groot deel van de 6.000 meegereisde Aachensupporters sein om zich om te draaien en de middelvingers omhoog te steken. Bij het oplezen van de opstelling van Gladbach bleken er verdacht veel spelers dezelfde achternaam te hebben. Wanneer de speaker de voornaam van een Borussiaspeler brulde, beantwoorden de Aachenfans dit met "Arsloch". We hadden dit vaker gehoord, maar het blijft komisch. Tevens werd er een rookbom afgestoken in ons vak, het zou niet de laatste van vandaag zijn.

Alle ingrediënten waren aanwezig voor een leuke derby zou je zeggen. Dit bleek in de praktijk nogal tegen te vallen. De eerste tien minuten begonnen veelbelovend, echter daarna leek de handrem er op te gaan. Beide ploegen speelden nogal afwachtend. Aachen, dat in de Bundesliga de meeste tegentreffers incasseerde, leek wat meer defensieve zekerheid te hebben ingebouwd. Normaal gesproken staan wedstrijden van Alemannia Aachen garant voor spektakel met veel doelpunten, ze scoorden zelfs evenveel doelpunten als Bayern München! De beste kansen waren wel voor Aachen in de eerste helft, zo raakte Schlaudraff de lat. De ondersteuning in ons vak was hartstochtelijk. Aangevoerd door drie Capo’s, die vanaf het hek de supporters aanspoorden. Het repertoire was afwisselend. Deze Capo’s deden het zonder microfoon, de enige hulpmiddelen waren een fluitje en wat kartonnen bordjes. De massa volgde gedwee de orders van de leiders op. Het bordje "Umarmen", leidde ertoe dat iedereen elkaar omarmde en vervolgens begon te springen op bijvoorbeeld het Pippi Langkous lied. En als het bordje "Schallenparade" getoond werd, hield iedereen de sjaaltjes in de lucht. Ja over "Disziplin und Gemeinschaftssin" hoef je onze Oosterburen niets te leren. Nadeel van het staan in een uitvak is dat je weinig van de beleving van de thuisclub meekrijgt. Behalve de vlaggenparade vooraf en wat oeh’s en aah’s ging dit grotendeels aan ons voorbij.

Aan het einde van de eerste helft werd er wederom een rookbom afgestoken. Getuigen vertelden ons later dat er bij het ontsteken een steekvlam van een halve meter ontstond. Het was één en al zwarte rook. De speaker deed nogmaals een oproep om toch maar geen "Raketen" (..) af te steken. Ook de Polizei leek nu in actie te komen. Boos kijkend en de helmen inmiddels op, stonden ze bij de ingang van ons vak. Ze besloten echter niet het vak te betreden, was ook niet echt raadzaam met zo’n massa. Bij paniek hadden we geen kant opgekund. Al met al genoeg actie op de tribune, helaas minder op het veld. Hoewel beide ploegen vlak voor rust nog een paar kansen kregen, bleef de eerste helft steken op 0-0. De tweede helft leek veel op de eerste, veel spelonderbrekingen en irritaties maar weinig kansen. Logischerwijs eindigde het duel dan ook onbeslist in 0-0. Beide teams leken hier wel vrede mee te hebben. En wij konden ons er alleen maar bij neerleggen. Qua wedstrijd hadden we wel iets meer van deze derby verwacht, de entourage maakte echter veel goed. Staand in een uitvak groei je al snel uit tot supporter. Je leeft meer mee dan wanneer je op bijvoorbeeld de hoofdtribune zit, het gaat er wat fanatieker aan toe. We genoten dan ook met volle teugen. Na afloop stonden de bussen klaar om ons weer naar het station te brengen. Het was even proppen maar we vonden een plekje. Via Aachen Hauptbahnhof werden we uiteindelijk weer gedropt bij station Langerwehe. Hier stapten we in de auto en reden huiswaarts. Het was een meer dan geslaagd weekend geweest!

Comments