Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Milaan, San Siro


AC Milan 1 – 0 AS Roma, 7 december 2002.
Serie A (1), toeschouwers; 68.500.

Scoreverloop;
73. (1-0) Inzaghi

"San Siro zien en dan sterven". Een beetje overdreven, maar dat dit mij als eerste te binnen schiet bij de naam "San Siro" zegt wel iets wat ik en met mij vele voetballiefhebbers hebben met dit stadion. Milan en San Siro hebben iets magisch voor mij. Het heeft te maken met de tijd waarin ik ben opgegroeid. Eind jaren ‘80/begin ‘90 was Milan de toonaangevende club in Europa. Mede dankzij de drie Nederlanders werden de successen breed uitgemeten op tv. Als je dan een wedstrijd zag van dit fantastische team in een uitzinnig San Siro leek het allemaal zo ver weg. Je kon alleen maar dromen om ooit zelf een wedstrijd live mee te maken. Nu kreeg ik de kans. Hoewel de magie van Milan in de loop der jaren een stuk minder is geworden, bezitten ze nog altijd een selectie met voldoende kwaliteit en San Siro is niet veel veranderd. Milan heeft nog steeds veel vedetten zoals; Maldini, Nesta, Costacurta, Rui Costa, Rivaldo, Sjevtsjenko en voor sommigen ene Seedorf. Tegenstander Roma heeft namen als Samuel, Panucci, Cafú, Montella, Totti, Cassano en Batistuta dus het was een interessante affiche.

Milaan1

Met hoge verwachtingen liepen we zo’n drie uur voor de wedstrijd van ons hotel richting stadion. Snel werden we aangesproken door lieden die ons "biglietti" aanboden, dit ritueel herhaalde zich tot we in het stadion zaten. Milan heeft dan ook een bloeiende zwarte markt. Het schijnt dat alle zwarthandelaren in een soort kartel zitten en gezamenlijk de prijs bepalen. Het heeft weinig zin om af te dingen of te gokken op een volgende handelaar. Overal ligt de prijs een vast percentage boven de normale prijs. Wij hadden tevoren kaarten besteld via internet à 29,- euro. Deze kaarten konden we twee uur voor het duel afhalen. We namen plaats in de rij voor het loket waar "Best-Ticket" stond aangegeven, dit was de organisatie waar wij onze kaarten hadden besteld. Toch wel gespannen, je weet het maar nooit met internet en we hadden alleen maar een uitdraai. Het verliep echter on-Italiaans georganiseerd en vlot. In het bezit van de kaartjes viel er een last van onze schouders.

De omgeving van San Siro doet denken aan die van de Rotterdamse Kuip. Veel stands met fanartikelen en eten + drinken. Het was twee uur voor de wedstrijd al erg druk. Wat opviel was dat in tegenstelling tot West Europa er geen biercultuur rond de wedstrijd was. Je kon wel bier krijgen in een plastic beker, maar je zag maar weinig mensen aan het bier. Wij als liefhebbers hebben ons hier niet door laten weerhouden om toch de nodige biertjes te nuttigen.

Milaan3

We begaven ons richting ingang en kochten nog snel een "Fossa de Leoni" sjaaltje. Dit betekend "Vossenkuil" en is één van de ultragroeperingen van Milan, een andere is de "Brigate Rosseneri". In het stadion zaten we onderin aan de korte zijde onder de meest fanatieke aanhang. We waren onder de indruk van het overweldigende stadion. Het is enorm groot en maar toch ook weer knus, de Kuip in het groot. Het hele stadion hing vol met mooie vlaggen. Veel vlaggen zoals die van de Brigate Rossoneri, Fossa de Leoni en Marco Unico herkenden we van de tv. Ruim voor de aanvang klonken er indrukwekkende liederen uit de kelen van de duizenden tifosi boven ons. De liederen werden aangegeven door een ultraleider die met de rug naar het veld door een megafoon zat te schreeuwen. Het werd begeleid door vele zwaaivlaggen en vuurwerk.

Op de videowall werden continue beelden vertoond van de Milansucessen uit het verleden begeleid door het clublied. Ook het indrukwekkende afscheid van Marco van Basten met een huilende Capello werd niet vergeten. Al met al zaten we lekker in de sfeer voordat de wedstrijd begon. Na de aftrap werd er op de tweede ring een enorm vuurwerk ontstoken begeleid door een orkaan aan geluid van het gezang. Om kippenvel van te krijgen. We waren blij dat we niet onder de ultra’s zaten want er werd Bengaals vuur naar beneden gegooid. Wonder boven wonder gebeurden er geen ongelukken.

Milaan5

De eerste helft speelde Roma naar onze kant. Het duel had een zeer laag tempo, Milan had weliswaar een veldoverwicht maar tot echte kansen leidde dit nauwelijks. De sfeer was er niet minder om, veel liederen waren tegen de hoofdstedelingen gericht, het woord "Merda" kwam regelmatig voor. Roma had een vak vol aanhangers meegenomen, zij zaten aan de andere korte zijde in de hoek bij de spelerstunnel. Ook Roma stak het nodige knal- en siervuurwerk af (wordt er in Italië wel gefouilleerd?) en de liederen waren af en toe ook goed bij ons te horen. Het viel op dat er de nodige opstootjes in het uitvak te zien waren. Hetzelfde gebeurde in ons vak halverwege de eerste helft. Een man werd achterna gezeten door een 50-tal "Milanista", vlak voor bij de uitgang werd hij te grazen genomen en dat was niet mals. De volgende dag lazen we in de Gazetta dello Sport dat de man in het ziekenhuis was opgenomen. We konden niet achter de exacte achtergronden komen.

Leuk detail was dat op deze avond in het zuiden een andere "Milano –Roma" confrontatie plaatsvond. In Rome troffen Lazio en Inter elkaar. We werden middels de videowall op de hoogte gehouden van de tussenstand. Bij ieder doelpunt kwam er een draaiend roulettespel in beeld, dit om de spanning te verhogen. Zes keer herhaalde dit tafereel zich. Het duel in Rome eindigde namelijk in 3-3. Ieder doelpunt van Lazio werd uiteraard door de Milanfans met gejuich begroet. Enfin de wedstrijd kabbelde voort en pas in de tweede helft kwam er wat meer leven in.

Milaan8

Op het moment dat we ons al hadden verzoend met een 0-0 sloeg sluipschutter "Pipo" Inzaghi toe. De ontlading op de tribunes was ongelooflijk! Na de treffer begon de wedstrijd pas, er kwamen vele mogelijkheden met de grootste voor Batistuta maar voor een bijna leeg doel faalde hij jammerlijk. Roma(helaas zonder Totti)maakte een armoedige indruk op ons en eigenlijk gold dit ook voor Milan. Na een spannende slotfase floot Collina voor het einde. Tevreden verlieten we het stadion. Buiten was veel carabinieri op de been, waarschijnlijk om de Roma-supporters een veilige aftocht te garanderen. We zijn nog vrij lang blijven rondhangen maar hebben geen rellen gezien. Waarschijnlijk heeft de politie een grote verdwijntruc toegepast, want de Romafans hebben we niet meer gezien. Het was een schitterend avondje Milan met een typisch Italiaanse uitslag!
Comments