Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Marseille, Velodrome


Nederland 2 – 1 Argentinië, 4 juli 1998.
Kwartfinale WK, toeschouwers; 58.000.

Scoreverloop;
12. (1-0) Kluivert
18. (1-1) Lopez
89. (2-1) Bergkamp

Deze wedstrijd viel samen met een reeds geplande vakantie in Frankrijk. Normaal waren we geen fans van Oranje. Maar dit was de kans om het grote Argentinië in het echt te zien. Argentinië had al veel indruk gemaakt op dit WK met sterren als Ortega, Lopez, Simeone, Chamot, Sensini en natuurlijk Batistuta, beter bekend als "Batigol". We besloten zonder kaarten naar Marseille te reizen. De dag voor de wedstrijd reden we tot voorbij Lyon en zochten een camping op. De volgende dag tijdig opstaan en verder richting zuiden. Dat plan hadden meer mensen want al snel stond het verkeer muurvast. Na ruim een uur loste de file op en was het vlot doorrijden naar Marseille. Opvallend was dat je nergens in Frankrijk kon zien dat er een WK voetbal aan de gang was. Nergens versierde huizen, billboards, oranje vla of schnabbelkoning Jackes van Gelder. Al die onzin waar je in Nederland mee wordt geconfronteerd ontbrak in Frankrijk. Een verademing was het!

In de haven van een bloedheet Marseille de auto geparkeerd op een stoffige parkeerplaats tussen verlaten fabrieksgebouwen. Verder weinig info en ook geen spoor van een stadion. In een nabij gelegen metrostation probeerden een paar meisjes de voetbaltoeristen in de juiste metro te krijgen. Wonderwel bereikten we zo toch het stadion. Hier aangekomen begon de jacht naar kaarten.

Uiteraard was er rond het stadion een enorme zwarte markt met vooral veel kaarten van Engelsen. De verkopers waren Engelsen of louche lokale types. Helaas betaalden veel mensen ver voor de wedstrijd al drie tot vier keer de officiële prijs van een kaartje. Wij besloten geduldig te wachten tot de prijs zou zakken. Op het moment dat in de verte de volksliederen klonken werden we toch een beetje zenuwachtig. Zo vlakbij en dan toch de wedstrijd missen? Vlak na de aftrap hadden we al één kaartje voor de officiële prijs en na twintig minuten wedstrijd bood een Engelsman een kaartje aan voor minder dan de officiële prijs. Via een strenge controle door militairen kwamen we binnen. We hadden het geflikt en waren er "gewoon" bij. Wel zaten we gescheiden in het stadion. De een in een "Nederlands" vak en de ander was een eenzame Nederlander in een "Argentijns" vak. Dat was veilig want de beruchte Argentijnse hooligans waren achtergebleven in Buenos Aires.

Het was opvallende hoeveel Argentijnen aanwezig waren. Degene die we spraken waren allemaal speciaal overgevlogen uit Buenos Aires. Ook opvallend waren de keurig verzorgde Argentijnse spandoeken. Een heel verschil met de oude lakens van de Nederlanders. De Argentijnen hadden een goed repertoire aan liederen wat bij vlagen schitterend klonk. Ook het bekende "Argentina, Argentina" klonk prachtig. De Nederlanders kwamen niet verder dan het obligate "Hup Holland hup". We hebben dan ook geen hoge dunk van het slappe carnavaleske Oranjelegioen. Het zijn geen echte voetbalfans. Maar enfin ondanks dit alles ben je toch Nederlander en hoop je op een overwinning. Toen wij binnenkwamen stond het al 1-1 en Argentinië was iets gevaarlijker. De spanning hing in de lucht, een WK kwartfinale waardig. In de tweede helft was er een moment dat Batistuta even los kwam van Jaap Stam. Batistuta schoot en even leek alles stil te staan. Het harde schot ketste echter af op het doel. Wat daarna gebeurde is "historie". De rode kaarten van Numan en later Ortega. Maar vooral het nu al legendarische doelpunt van Bergkamp. De lange bal van de Boer, de aanname en het inschieten van Bergkamp. Snel daarna was het al afgelopen en had Nederland zicht geplaatst voor de ½ finale tegen Brazilië! Het Argentijnse jongetje naast mij was ontroostbaar en mijn opbeurende woorden hielpen niet. Buiten het stadion vonden we elkaar weer. Op de parkeerplaats vonden we de auto onbeschadigd terug. Moe maar voldaan reden we terug naar de camping.







Comments