Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Londen, Upton Park

West Ham United 2 - 0 Southampton, 22 oktober 1994.
Premier League (1), Toeschouwers; 18.853.

Scoreverloop;
49. (1-0) Allen
62. (2-0) Rush


De eerste keer voor C&U in Engeland. Met een busreis naar een concert van Pink Floyd in Londen. We besloten om de vrije zaterdagmiddag een voetbalwedstrijd te bezoeken. In de V.I. het programma  opgezocht en onze keus viel op West Ham vs Southampton, aftrap om 15.00 uur. Met de metro naar het oosten van Londen. De reis gaat dan langs metrostations met illustere namen als "Whitechapel". Onderweg stappen steeds meer mensen in die de mooie clubkleuren dragen van West Ham. Altijd een goed teken. Er is dan geen afgelasting en de gekozen route is oka. Uitstappen op het bouwvallige metrostation "Upton Park" en dan nog een klein stukje lopen langs een multiculturele markt. Souvenirs en oude programma’s werden verkocht in de voortuintjes van de ook al bouwvallige huisjes. Een perfect decor voor onze eerste Engelsematch.

Helaas was de wedstrijd uitverkocht, dus waren we veroordeeld tot de zwarte markt. Vrij snel
hadden we echter kaartjes. We zaten aan de zijkant van de nieuwe "Bobby Moore Stand", maar we waren in ieder geval binnen ! Wel de vierde rij vanaf het veld zonder grote hekken zoals in Nederland. Geen hekken was wennen voor ons ! Het stadion bestond tijdelijk uit drie tribunes, aan een korte kant was de "Centenary"- of "North Stand" nog in aanbouw.
 
We waren onder de indruk van de voorzieningen van de "Bobby Moore". In de catacomben waren wedkantoren, televisieschermen met wedstrijdbeelden, ruime toiletten en uitgebreide kiosken voor eten en drinken. De fans van Southampton zaten in een zijvak van de "West- of Main Stand". We konden ze wel horen maar niet zien ! Dat horen bestond vooral uit eindeloos zingen van "When the Saints go marching…". De thuisfans lieten zich maar bij vlagen
horen wat voor ons teleurstellend was. We hadden meer van de
sfeer verwacht. Na de wedstrijd was het tijd voor onze eerste "Fish & Chips" ooit. Deze overtrof wel al onze verwachtingen; moddervet en in een krant verpakt. Nog net niet kokhalzend liepen we terug naar het metrostation. Voor het station stonden lange rijen mensen netjes te wachten op de metro.

Dan gaat de reis
weer verder; wederom per metro en nu naar de andere kant van Londen; Earls Court. In de buurt van Stamford Bridge. Hier zal de groep Pink Floyd optreden. Weer waren we aangewezen op de zwarte markt. De tussenpersoon van de reisorganisator kwam niet opdraven. We kregen kaarten met "restricted view". Dat betekende plaatsen op de tweedering van een soort Ahoy achter een pilaar van 2x2m. Bijna op schoot bij Engelse vrouwen van tegen de 50 jaar, dit omnog maar iets te kunnen zien van de show. Tijdens het concert raakten we aan de praat met een West Hamsupporter. Hij beaamde dat de sfeer s’middags k*t was en dat vooral het vervangen van de staanplaatsen voor zitplaatsen hiervan de oorzaak is. Desondanks was West Ham een mooie ervaring.

Helaas deze dag in 1994 geen foto’s gemaakt. Jaren later op een vochtige en kille zondagochtend maar weer eens naar Upton Park. De oude West Stand is dan al vervangen door de gigantische "Jobserve Stand". Echt pittoresk is Upton Park dan al niet meer. Maar ja West Ham moet ook mee in PL geldrace. Helaas was deze zondagochtend het stadion gesloten. Dus alleen nog wat kiekjes van de buitenkant.
 
 
 
Comments