Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Londen, the New Den

Millwall 0 - 2 Leeds United, 19 april 2008.
League One (3), Toeschouwers; 13.395.
 
Scoreverloop;
70. (0-1) Prutton
79. (0-2) Hughes
 
Groundhoppen is gedeeltelijk natuurlijk ordinair aapjes kijken. Dan is Millwall - Leeds United een prachtige affiche. Millwall staat al jaren bekend als de tuigclub van Engeland en tussen de aanhang van Leeds zitten ook de nodige boefjes. De leiding van Millwall doet er alles aan om een beter imago te krijgen maar een dergelijk stempel raak je niet zomaar kwijt. Voor de media is het erg overzichtelijk om één club als tuigclub te bestempelen. Terwijl er zat andere clubs zijn waar ook genoeg tuig rondloopt. Als gevolg van het beleid zijn kaartjes voor Millwall - Leeds United niet eenvoudig te krijgen. Vooral niet als de kaartjes voor het vak van Leeds snel uitverkocht zijn, direct werd de vrije verkoop in Londen gestaakt. De autoriteiten waren blijkbaar bang dat er fans van Leeds tussen het thuispubliek zouden gaan zitten. De vrije verkoop werd dus gestaakt in Londen en enkel bezitters van een "membership" van Millwall konden nog een kaartje kopen.
 
Achter het wat dubieuze spoorwegtunneltje is the New Den al zichtbaar.
 

Een symphatiek welkom van Millwall.

Het kostte ons de nodige brieven, faxen en telefoontjes maar uiteindelijk konden wij kaartjes voor deze wedstrijd kopen. Het stadion van Millwall, "the New Den" ligt een flink stuk Londen in, vanaf de grote ring is het nog een flink eind rijden. Als je verstandig bent parkeer je je auto ergens aan de rand van Londen en reis je het laatste stuk per openbaar vervoer. Dat is sneller en beter voor de gezondheid van je auto. Want bij het stadion ben je aangewezen op "streetparking" bij dubieuze tweedehands autohandelaren en vervallen woonkazernes waar de plaatselijke hangjeugd protectiegeld vraagt voor het tijdelijk "bewaken" van je auto. Ik was dan ook erg blij dat mijn auto na afloop van de wedstrijd niet op blokjes stond. 
 
Na het ophalen van de tickets gingen we eerst op zoek naar een pub, we kwamen uit bij "the Bramcote Arms". Buiten stond een hoop tuig te zuipen maar binnen was het druk maar gezellig. Er werd regelmatig goed gezongen, das altijd een pluspunt in een pub. Iets bestellen duurde een eeuwigheid maar dan smaken de pints uiteindelijk het lekkerst. De pub was behalve de bediening 100% mannelijk. Terug bij the New Den konden we meegenieten van de binnenkomst van de bussen van Leeds. Er stond een uitgebreid ontvangstcomité klaar met wederom op het oog niet de meest frisse types. Maar zoals bekend is de pliesie bij Millwall wel wat gewend en deze hield de heren keurig op afstand.
 
Ook hier uiteraard een club shop.
 
Onze tribune van vandaag aan de buitenkant.
 
Binnen in the New Den ook genoeg opvallends te ziens. Het publiek is allemaal blank en de stewards zijn allemaal zwart. We hadden plaatsen op de korte kant achter het doel en dan de "Upper Tier". Leeds had de andere korte kant en dan enkel de "Upper Tier". Die was wel helemaal uitverkocht met een 2.500 man. Wel mochten voor de lege "Lower Tier" nog vijf gehandicapte Leedssupporters in hun rolstoel zitten. De wedstrijd begon met een intro van "London Calling" van the Clash.  De eerste helft was qua voetbal erg matig en daarom kwam de sfeer er niet echt in. Er werd redelijk gezongen zonder veel afwisseling. Wel heel veel gescheld en gevloek, ik hoorde constant kreten als "Dirty northener bastards". Als Leeds een liedje inzette begon Millwall er dwars doorheen te schreeuwen, zoiets had ik nog nergens anders meegemaakt. 
 
De tweede helft was een stuk beter en de sfeer werd gelijk ook een stuk beter. Het publiek ging af en toe goed achter de thuisploeg staan en Millwall kreeg ook de nodige kansen. Millwall had de punten wel nodig want de club stond in de degradatiezone van League One. Maar helaas Leeds scoorde via een afstandsschot en toen was het eigenlijk al einde wedstrijd. Iets later maakte Leeds het af met een eindstand van 0-2. Leeds bleef zo in de race voor een plek in de PO. Vlak voor het einde bestormden de boefjes van Millwall nog het buffervak. Het bleef bij een hoop gezwaai en geschreeuw. Het was allemaal vrij kansloos want ze konden toch met geen mogelijkheid bij Leeds komen. 
 
East Stand en....
 
de West Stand.
 
Het stadion is relatief nieuw met als jaar van opening 1994. De hele omgeving is duidelijk niet de beste buurt van Londen maar dat past wel wat bij het imago van de club. Via het beroemde tunneltje onder spoor kom je bij the New Den. Het heeft vier identieke tribunes en het geheel is functioneel maar weinig opwindend. Het stadion heeft geen dichte hoeken waardoor we de gehele wedstrijd treinen voorbij zagen komen, dat is dan wel weer leuk.

Na de wedstrijd meer dan een uur in de file gestaan om Londen te verlaten, nog een argument om de volgende keer met de trein naar Millwall te gaan. Bij de Eurotunnel hadden we geluk want we konden direct doorrijden de trein op.  Het middagje op the New Den is mij goed bevallen. Lekker rauw publiek, de sfeer was ook best oka en de omgeving past goed bij club en publiek. Ik zou bij een volgend bezoek wel graag een avondwedstrijd willen zien, dat maakt de gehele omgeving nog wat extra luguber.
 
Aan de overkant de aanang van Leeds op de Upper Tier.
 
Vlak voor het einde bewaken de stewards de East Stand. 
Comments