Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Londen, Selhurst Park

Crystal Palace 6 - 3 Stoke City, 14 februari 2004.
Division One (2), toeschouwers; 16.715

Scoreverloop;
  5. (1-0) Johnson
  6. (1-1) Eustace
  9. (2-1) Johnson (P)
33. (3-1) Johnson (P)
45. (3-2) Clarke
45. (4-2) Hughes
55. (5-2) Shipperley
83. (5-3) Asaba (P)
90. (6-3) Routledge

In de trein zie je meestal het lelijkste gedeelte van een stad. De lange treinreis door het zuiden van Londen naar Selhurst is hierop geen uitzondering, het maakt een vervallen indruk. Rond 11:30 uur arriveerden we reeds op het station van Selhurst. Met de aftrap om 15:00 uur dus ruimschoots op tijd. Geen ramp want de pub was al open. In de "Clifton Arms" hebben we lekker de nodige pints achterover geslagen. Zuipen was verantwoord want we waren immers met het openbaar vervoer. In de pub was op de televisie de derby in Manchester tussen United en City. Duidelijk was dat iedereen in de pub anti-United was, maar dat komt wel vaker voor in Engeland.

Lange tijd deelde Crystal Palace haar stadion met andere clubs. In de jaren '80 met Charlton Athletic en in de 90's met Wimbledon. Na de controversiele verhuizing van Wimbledon naar Milton Keynes in de zomer van 2003 is hier een einde aan gekomen. Het enige wat nog aan Wimbledon herinnerd is een verlaten en gesloten clubshop. Selhurst Park werd geopend in 1924 en de hoofdtribune is een ontwerp van de beroemde architect Archibald Leitch uit hetzelfde jaar. De twee kopse kanten van Selhurst Park zijn moderne tribunes. De grootste is de imposante dubbeldekker met als naam de "Holmesdale Stand". Hier zaten wij bijna vooraan op de zesde rij vanaf het veld.

Zowel Stoke als Palace waren bezig aan een zeer goede reeks. Iain Dowie en Andrew Johnson van Crystal Palace waren zelfs uitgeroepen tot respectievelijk manager en speler van de maand januari.  Onder leiding van Dowie steeg Crystal Palace in twee maanden tijd van de degradatiezone naar de subtop van Divison One. De wedstrijd begon uitstekend met een stand 2-1 na nog geen tien minuten spelen.

De 667 fans uit Stoke lieten zich goed horen. Enkele pubers waren druk bezig het thuispubliek uit te dagen. Gevat merkten wij op dat dit gedrag authentiek "Stoken" moest zijn. Aangezien het bezoekersvak aan de lange kant bij de Holmesdale is konden wij het allemaal goed volgen. Het gezwaai en gedoe van beide supportersgroepen naar elkaar toe was allemaal erg vermakelijk. Na de tweede penalty werd het de fans van Stoke allemaal wat te veel. Nu kwamen ook de zware jongens de tribune af om hun ongenoegen te uiten richting de scheidsrechter. De stewards en politie hadden de nodige moeite om de fans in bedwang te houden. Diverse fans van Stoke werden dan ook uit het vak verwijderd en afgevoerd via een lange trap naar boven. Dit tot grote hilariteit van het thuispubliek. Ondanks het scoreverloop bleef Stoke goed zingen. Ook het thuispubliek had een aardig repertoire.

Na de 4-2 ruststand werd het in de tweede helft allemaal wat minder. Het zesde en laatste doelpunt van Palace was de mooiste. Aan de linkerkant draaide pingeldoos Wayne Routledge om zijn as en schoot onhoudbaar raak in de verre hoek. Mooi einde van een memorabele voetbalmiddag op Selhurst Park. Want negen doelpunten, waarvan drie strafschoppen is zeker memorabel. Op doel bij Stoke stond een oude bekende; Ed de Goey, hij zal de schiettent op Selhurst Park wel wat minder memorabel gevonden hebben. De andere Nederlander bij Stoke, Peter Hoekstra, mocht in de tweede helft warmlopen maar hij kreeg geen speeltijd.

Na de wedstrijd gingen we lopend naar het treinstation Thorton Heath. Voordat we op de trein stapten namen we eerst nog maar een biertje in een pub. De trein leverde ons af op station "E
lephant and Castle". Als ik thuis wel eens naar de metrokaart van Londen zat te turen vond ik dat altijd een hele rare naam. Vreemdgenoeg was er nergens een olifant te bekennen, laat staan een kasteel. Het was vooral groot, druk en onoverzichtelijk. Want het duurde lang voordat we het metrostation hadden gevonden. Maar uiteindelijk kwamen we uit ergens in Barking waar we een hotel hadden geboekt. We vonden daar nog een buurtpub waar we nog wat biertjes namen want die hadden we nog niet gehad. Enigszins gaar gingen we rond middernacht maar eens slapen. Het was een vermoeiende maar mooie zaterdag in Londen geweest. En op de zondag wachtte Highbury...
Comments