Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Lokeren, Daknam (2)


Lokeren 2 – 1 Standard Luik, 30 juli 2006.
1e Klasse (1), toeschouwers; 7.000.

Scoreverloop;
14. (1-0) Kovalenko (e.d.)
26. (1-1) Geraerts
43. (2-1) Overmeire

Nadat onze razende reporter Pimmetje afgelopen maart Lokeren had bezocht kon uw webmaster niet achterblijven. Probleem was dat uw webmaster al een paar dagen last had van een verkoudheid, slechte nachtrust en hoofdpijn. Een strip aspirine en een fles water bracht uitkomst. Vlot werd Lokeren bereikt. De route naar het stadion werd niet aangegeven, maar door aan te sluiten achter een colonne blauwe busjes van de rijkswacht werd Daknam probleemloos gevonden. De route gaat dan door de Daknamstraat. Dit is een smal straatje met kasseien, kleine arbeidershuisjes en twee kroegen. Iedereen die naar het stadion wil moet door dit straatje; de Rijkswacht, supportersbussen van Standard en de fans van Lokeren. De bewoners staan allemaal in de deuropening te kijken of er nog wat sensatie in de straat is.

Het bleef gelukkig rustig in de Daknamstraat. Voor het stadion was het een gezellige drukte. Het kopen van de toegangskaart ging probleemloos, er werd zelfs niet naar een legitimatie gevraagd! De wedstrijd begon deze zondag op het wat vreemde tijdstip van 18:00 uur, dit in verband met een live-uitzending op de BRT. Er stonden dan ook een vijf tot zes camera’s rond het veld. Na een smakelijke hamburger met uien en curry-ketchup werd het tijd om het stadion te betreden. Vak 2 is een vak met staanplaatsen in het midden van de lange zijde. Een betonnen muurtje van een 1,20 meter hoog vormt de afscheiding tussen veld en tribune. Ideaal om lui leunend de wedstrijd te bekijken. De zijlijn is dan nog maar een 3 meter verwijderd. Beschrijving van het stadion is lezen in het vorige verslag over
Daknam.

Standard was aanwezig met een 1.500 fans die voor een lekkere sfeer zorgden. Ook hun vrienden van FC Den Bosch waren aanwezig. Behalve het bekende gezwaai en gebaar was het rustig. Lokeren heeft geen side met fans die samen aan het zingen zijn. Wel wordt zoals eigenlijk altijd in België wel fanatiek meegeleefd. Het was een regelmatige stroom van kreten als; "Standard maffia", fluitconcerten en gemopper. Middenvelder Steven Defour werd middels een "Ajax, Ajax" herinnerd aan zijn geflirt met de Nederlandse club. Beide clubs zijn als altijd weer met veel ambities aan het seizoen begonnen. Standard denkt wederom met Anderlecht en Club Brugge te kunnen strijden om de landstitel en de voorzitter van Lokeren gaat voor een plek in de top 5. Dat is ambitieus voor een relatief kleine club als Lokeren. Zeker als er voor een wedstrijd tegen Standard maar 7.000 mensen naar het stadion komen...

Vanaf het begin was Lokeren de betere ploeg, duels werden gewonnen en de combinaties waren beter. Uit een hoekschop werd het 1-0. Vlot maakte Standard de gelijkmaker. De ijverige middenvelder Karel Geraerts kopte de bal uit een voorzet van Defour in het net. Geraerts vierde zijn treffer uitbundig en zocht contact met zijn fans. Begrijpelijk na de soap rond zijn contractverlenging die niet doorging afgelopen zomer. Voor de rust maakte Lokeren de 2-1. Hasi gaf de bal af aan Overmeire die van afstand schitterend de 2-1 binnenschoot. Een verassing hing in de lucht. De tweede helft maakte Standard niet veel klaar. De ploeg maakte een wat slappe en hautaine indruk. Ondanks een rode kaart kon Lokeren relatief eenvoudig de 2-1 vasthouden en daarmee was de verrassing van de 1e speeldag een feit. Opvallend was de sterke invalbeurt van de IJslandse middenvelder Runar Kristinsson. Hij bracht in de slotfase met eenvoudige balletjes rust in zijn ploeg en haalde het tempo uit de wedstrijd.


De overwinning werd door de spelers uiteraard uitbundig gevierd met de fans van de thuisploeg. Dit terwijl de hit "Heb je even voor mij" van Frans Bauer door het stadion dreunde. Daar droom je dan nog een week over, fijn in combinatie met de eerder gememoreerde hoofdpijn. De fans van Standard dropen af, zij hadden meer verwacht van hun favorieten. Extra zuur was dat Club Brugge en Anderlecht elders wel hun eerste wedstrijd wonnen. Na enig zoeken werd de auto weer gevonden. Richting Antwerpen ging het eens niet via de grote snelweg E17 maar over de oude provinciale weg N70. Dit is een zo’n typisch Belgische weg; heel veel mooie villa’s, wat bedrijfspanden, reclameborden en gezellige etablissementen met namen als "Edith’s Club"...

Comments