Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Iraklion, Pankritikostadion

 
 
Ergotelis – Levadiakos 1-1

21 september 2008, 1.016 toeschouwers

 

Scoreverloop;
2.         Orfanos           1-0

38.       Montoya          1-1

 

Eigenlijk hadden we voor deze eerste herfstdag de wedstrijd Olympiakos Piraeus – Panseraikos gereserveerd. Sinds Michiel van de Oostblokflat en ondergetekende de vakantie naar Kreta hadden geboekt, bestond er geen twijfel, we zouden een dag na aankomst op Kreta de boot naar Athene pakken. Echter het bleek allemaal gecompliceerder dan gedacht. Navraag leerde dat we al op zaterdagavond moesten afreizen om op z’n vroegst op maandagavond weer terug te keren op Kreta. Dit zou wel een erg kostbare en tijdrovende aangelegenheid worden. Vandaar dat we over stapten op plan-B.

 

Op voetbalgebied is Kreta met name bekend vanwege OFI Kreta. Niet veel mensen weten dat er nog een club uit de hoogste klasse gevestigd is, namelijk Ergotelis. Al snel kwamen we erachter dat zij op zondag aan zouden moeten treden in Heraklion tegen Levadiakos, voor ons evenals Ergotelis een volslagen onbeschreven blad. Helaas voor ons zou de wedstrijd evenals de wedstrijd die wij volgende week zouden bijwonen, in het grote Pankritiko Stadion gespeeld. Nu zouden we twee keer hetzelfde stadion bezoeken, volgende week immers hadden we gereserveerd voor Ofi Kreta-Olympiakos Piraeus.

 

Enfin voorafgaand aan de wedstrijd zaten we ons toch wel heel erg te verheugen op deze wedstrijd. Het grote onbekende lokte. Al snel vonden we een medestander. Tinus, een Zeeuwse Feyenoordfan, samen met zijn vrouw (een ajaxfan..) eveneens op vakantie op Kreta, kon de verleiding niet weerstaan om met ons mee te gaan. Hij had toevallig deze dag een auto gehuurd en bood aan om als chauffeur te fungeren. Dit aanbod konden we niet afslaan.

Consequentie was wel dat we voorafgaand eerst nog in de Nederlandse bar op Malia, Feyenoord-Ajax moesten gaan kijken. Maar dat hadden we er graag voor over.

 

Van Malia, ons vakantie adres, naar Iraklion is ongeveer 3 kwartier rijden. Al gauw kwamen we erachter dat er Griekenland andere verkeersregels gelden als bij ons. Op de snelweg is het heel gebruikelijk om de vluchtstrook als extra rijbaan te gebruiken en bij kruisingen geld het recht van de sterkste.  Met dank aan de flexibele rijstijl van Tinus naderden we al snel Iraklion. Het was ongeveer driekwartier voor de wedstrijd toen wij in Iraklion aankomen. Nu nog het stadion vinden in een stad met 120.000 inwoners. We hadden ons dit keer niet echt voorbereid. Gelukkig doemde het stadion al snel aan de rechterkant voor ons op. We parkeerden de auto op loopafstand van het stadion. Er was aan weinig te zien dat er een voetbalwedstrijd op het punt van beginnen stond. Wel veel verkeer, maar geen mensen die zichtbaar naar het stadion toe liepen.

 

Terwijl wij naar het stadion liepen, begon het vanuit het niets enorm te regenen. Het leek wel een zondvloed.. Gelukkig vonden wij onderdak onder een viaduct waar we zagen dat de wegen langzaam in sloten veranderden. Zoveel water in zo’n korte tijd had ik nog nooit gezien. Omdat de tijd begon te dringen werden we toch wel een beetje nerveus, zou de wedstrijd wel doorgaan? De stadionlampen waren inmiddels ontstoken, dus dat bood perspectief. Taxi’s wilden ons ook niet meenemen, dus we moesten wachten tot de bui overdreef.

 
 

Zo’n kwartier voor de wedstrijd werd het zo maar weer droog en liepen we richting Pankritiko Stadion. Via een straatje met behoorlijk vervallen huizen bereikten het stadion.

 
 

Bij de eerste de beste kassa kochten we voor 15 euro een kaartje voor Oypa 11. Met dank aan de vele voetbal graffiti op Kreta wisten we meteen dat dat ingang 11 betekende. Op Kreta namelijk zie je overal graffiti van met name de grotere clubs. De ultras van de verschillende club hebben over het algemeen hun eigen gate (ingang). Zo heeft Olympiakos Gate 7, Panathinaikos 13 en OFI Kreta 4. Op heel Kreta zie je dan ook rode 7’s, groene 13’s en zwarte 4-en. Op deze manier bakenen de supporters hun territorium af. Soms staat er ook Gate of Oypa bij, dus vandaar onze voorkennis.

 

Bij oypa 11 wachtte ons een onaangename verrassing, het toegangskaartje werd finaal doormidden gescheurd. Na deze controle begon het fouilleren. Dat was echt een lachertje, een tikje tegen je broek en je mocht doorlopen. Vandaar dat er altijd zoveel vuurwerk in Griekse stadions te zien was..

 

Voordat we het stadion in gingen, besloten we eerst de catering te testen. Een lekker bakje koffie, of een biertje leek ons wel wat. Echter beide niet te krijgen. Het assortiment bestond uit, frisdrank, koude koffie, chips en zonnepitten. Dan maar een koude koffie met een rietje, mierzoet, maar wel te drinken.

 

Onze tribune bevond zich aan de zeekant van het stadion. Het stadion ligt direct aan de zee, bovenin het stadion heb je een prachtig uitzicht over de zee. Kijk je de andere kant op, dan zie je het oude stadion van OFI Kreta liggen.

 
 

Het Pankritostadion, vrij vertaald: stadion van heel Kreta, is sinds 2004 in gebruik. Met de bouw werd al gestart in de jaren 80, echter toen bekend werd dat Athene de Olympische zomerspelen van 2004 kreeg, hebben de bouwvakkers er een schepje bovenop gegooid. Het stadion werd namelijk gebruikt voor het Olympische voetbaltoernooi. Omdat de bouwplannen van de jaren 80 dateren, oogt het stadion ook niet echt modern. Er is puur gekeken naar de functionaliteit, zo lijkt het. Het is eigenlijk een typisch multifunctioneel olympisch stadion zoals je ze zoveel ziet. Uiteraard ontbreekt de atletiekbaan niet en aan beide korte zijdes heb je zo’n prachtig ouderwets groot scorebord, waarvan er vandaag maar eentje werkte overigens..

 

De opkomst voor de wedstrijd van vandaag was bijzonder matig. In zo’n grote bak, waar 33.000 man in kunnen, vind je 1000 man bijna niet terug. Aan de overkant van ons zat nog het meeste volk. Onder hen een groepje fans dat zichzelf de Dalton’s noemden. Zo te zien waren zij de plaatselijke Ultra’s. Toen de wedstrijd begon gooiden ze wat confetti en toiletrollen, zetten af en toe een yell in, maar daar bleef het dan ook bij.

 

De tegenstander van vandaag Levadiakos had zelfs helemaal geen fans meegebracht. Vanuit centraal Griekenland naar het uiterste zuiden is dan ook een behoorlijke reis.

 

Uit de opstellingen van beide teams op het scorebord konden we weinig wijs worden. Beide teams waren voor ons onbeschreven bladen. De enige speler die ik kon was de ex-Westerlo speler Patrick Ogunsoto. Toch stond Ergotelis voorafgaand aan deze wedstrijd met 6 uit 2 aan de koppositie van de Griekse Super League, dus zouden ze wel wat moeten kunnen.

 

Toen we nog maar net een (sta)plaatsje bovenaan de tribune hadden gevonden was er al reden tot juichen. In de 2e minuut al namelijk lag de bal in het net. Via een corner werd de bal in eerste instantie nog door een Levadiakosspeler van de lijn gehaald, maar in de rebound kopte Orfanos raak, 1-0 voor de geelzwarten! Het prachtige typisch Griekse clublied schalde door de speakers.

 

Dit begin beloofde veel! Echter met het kletsnatte veld was het moeilijk voetballen, af en toe was het net een waterballet, erg amusant! Ergotelis leek door te drukken, maar slaagde er niet in afstand te nemen. Met name Ogunsoto miste een enorme kant. Aan de andere kant was het een aanval over links die de 1-1 inleidde, de look a like van Hernando Crespo, Montoya kon de aanval afronden. Zo stonden beide teams aan de rust weer op gelijke hoogte.

 

Wij besloten in de rust op verkenning te gaan in het stadion. Via een soort boulevard bleek je het hele stadion om te kunnen lopen. Ik maakte van de gelegenheid om het stadion vanuit verschillende hoeken te fotograferen.  

De tweede helft keken we vanaf de andere kant, niet ver van de Daltons.

Hier werd duidelijk veel fanatieker meegeleefd dan aan de andere kant.

Via een soort “Tour de france toeter” werd geprobeerd de stemming er in te houden. Wij genoten van enkele heetgebakerde Grieken die continue “malaka” (klootzak) schreeuwden richting wie dan ook. Dit was een leuke afleiding van de wedstrijd, die niet best was.

De eindstand was dan ook 1-1, het eerste (en waarschijnlijk niet het laatste) puntverlies van Ergotelis.

 

Toen we terugliepen naar de auto waren we getuige van een komische vertoning. Ondanks de aanwezigheid van stoplichten stond een Louis de Funes’ achtige politie agent druk fluitend het verkeer te regelen. Druk gebarend en fluitend probeerde hij het verkeer in goede banen te leiden. Toen wij bij groen licht wilden oversteken begon hij druk naar ons te gebaren en te fluiten. Wij besloten hem te negeren en gewoon over te steken, gelukkig liet hij het erbij.

 

De terugreis naar Malia werd ook nog een hele onderneming. Omdat het bijna onmogelijk was de snelweg op te rijden, besloten we op gevoel een andere route te nemen. Helaas liet ons gevoel ons in de steek en reden we zo’n 60 kilometer om.

Uiteindelijk belanden we weer bij ons hotel en konden we terug kijken op een wat tegenvallend avondje Ergotelis. Het stadion was veel te groot voor deze wedstrijd, maar goed het debuut in Griekenland was een feit!
 
 
 
 
 

 
 
 
Comments