Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Essen, Georg Melches (3)


Rot-Weiß Essen 0 – 2 Alemannia Aachen, 22 april 2005.
2.Bundesliga (2), toeschouwers; 16.310.

Scoreverloop;

  9. (0-1) Meijer
60. (0-2) Noll      

Wederom stond er vandaag voor C&U een wedstrijd van Rot Weiß Essen op het programma. Sloten we ons de vorige drie keren aan bij Essen, vandaag zouden we het eens van de andere kant bekijken. Een weekendje Duitsland bij een bevriende supporter van Aachen was de aanleiding om mee te gaan naar deze vrijdagavondwedstrijd. De reis zou dit keer niet per auto maar per trein afgelegd worden. Sterker nog we gingen met de "Sonderzug" van Aken naar Essen. In de week voorafgaand aan de wedstrijd had onze Duitse vriend vier kaarten gehaald voor deze treinreis en dat voor maar acht euro per persoon! Een Sonderzug is een speciale supporterstrein met alleen maar supporters die hen rechtstreeks naar het stadion brengt. Een geheel nieuwe ervaring voor C&U, die wel wat gemengde gevoelens met zich mee bracht, gezien onze warme gevoelens voor de tegenstander van vandaag; Rot Weiß Essen. Maar die gevoelens moesten we maar voor een keer aan de kant zetten.

Voordat we naar Duitsland afreisden werd door onze Duitse vriend ons meerdere malen op het hart gedrukt om vooral bier mee te nemen uit Nederland, dit was onze zware taak in het geheel. In Duitsland, het bierland bij uitstek, zijn er namelijk geen blikjes bier meer te koop. Dit als uitvloeisel van een statiegeldbeleid wat enige jaren geleden is ingezet. Voorheen kon je wel blikjes krijgen, met statiegeld, die je na gebruik alleen met bon in dezelfde winkel waar je het blikje gekocht had weer in kon leveren. Logischerwijs had dit beleid als gevolg dat er steeds minder blikjes werden verkocht en uiteindelijk dus helemaal niks meer. Prima milieuregel, maar minder voor de voetbalsupporters, bij uitstek de blikjesconsumenten. Plus het feit dat er geen glaswerk mee mocht in de trein was dat de reden dat wij voor het bier moesten zorgen. Gewapend met 24 goudgele blikken Aldi "Schultenbrau Qualitatsbier" melden wij ons bij het Hauptbahnhof van Aken. Op een speciaal perron stapten we na grondig te zijn gefouilleerd in de Sonderzug die ons naar Essen zou moeten brengen.

De reis over een 120 kilometer verliep voorspoedig. In de trein zaten naar schatting een 1500 Aachener, een imposant aantal. Bierdrinkend, kletsend en af en toe zingend gingen we richting Essen. In de trein bleken we niet de enige Nederlanders te zijn. Er was ook een groepje Rodasupporters aanwezig. Ze gaven aan wel eens vaker mee te gaan en behoorden bij de fanatieke "North Side Casuals". Waaronder iemand die in Nederland een stadionverbod had, toch makkelijk als je dan zo dicht bij grens woont. Al met al vloog de tijd voorbij en voor we er erg in hadden kwamen we aan op station Essen-Borgeborbeck. Van ons laatste bezoek aan de Hafenstraße wisten we dat het stuk van het station naar het stadion lopend zou worden afgelegd. Met een groep van 1500 supporters kan dit leuke taferelen geven. Bij het station wemelde het uiteraard van de Polizei. We gingen richting stadion met voor op de "Aachen Ultras", zij voerden de meute aan met een groot doek met daarop "Aachen Ultras". Onderweg werden er voornamelijk liederen gezongen die erop gericht waren de Essener op stang te jagen en uiteraard het luide "Hoerah, hoerah, die Aachener sind da. Anti Essen liederen waren onder andere:
- "Rot Weiß Essen, Ficken und vergessen".
- "Arbeitslos kein Geld im Portemonnaie, scheiß RWE".
- "Es sind die Ruhrpott Kanake".
- "Scheiß RWE".
Ondanks dat Rot Weiß Essen een door ons geliefde club is konden we een glimlach niet onderdrukken.

Ander hoogtepunt van de trip was het zogenaamde “Hinsetzen”, dit schijnt bij veel clubs een bekend gebruik te zijn. Om uit te leggen wat wij bedoelen citeer ik hierbij onze Duitse vriend, welke ik later een mail heb gestuurd om uitleg te vragen, het is in het Engels, zie ook de foto onder dit verslag. “We are sitting on the street and u can see in the background the capo from Alemannia. A big guy with blond hair and his left arm up. The thing with Hinsetzen is so: the capo says: Hinsetzten, and then everyone sit down, than he says: gib mir ein H, the crowd responds with: H.
Capo: gib mir ein U, crowd: U,
Capo: gib mir ein M, crowd: M,
Capo: gib mir ein B, crowd: B,
Capo: gib mir ein A, crowd: A, and than everyone jumps up and moving arround and singing: Humba humba täterä”. That’s all, very common in Germany. Looks good when a big crowd does this. Na dit ritueel waren we al bijna bij het stadion aangekomen, maar niet voordat er een aantal pyro’s werd afgestoken. Om enigszins op niveau te blijven besloten we bij het stadion eerst maar eens een biertje te halen, we waren tenslotte al redelijk vroeg bij het stadion. Echter hier wachtte ons een onaangename verrassing, "Nur Alkohol freies Bier". Dan maar een Bratwurst met een alcoholvrij biertje.

Over het sfeervolle Georg Melches is in onze vorige verslagen al het nodige geschreven; prachtig stadion, superpubliek en lekker intimiderend. Aangekomen in het uitvak bleek dat er naast de treingroep nog een heel contigent Aachensupporters met auto’s was afgereisd. In totaal zo’n 2.500 Aachensupporters bevolkten het uitvak, hetgeen een fantastische sfeer met zich meebracht. Het Aachenpubliek was zeer divers, jong/oud, man/vrouw, traditioneel/casual, alle soorten supporters waren vertegenwoordigd. Voordat de wedstrijd begon zagen we nog een choreo-aktie van de Ultras Essen, ze hielden een groot doek omhoog met daarop de tekst: "Es gibt viele Sterne am Fußbalhimmel, aber nur einer leuchtet ewig". Vrij vertaald betekend dat; "Er zijn vele mooie clubs, maar er kan maar één de mooiste zijn". Na het traditionele draaien van "Adiole" als opwarmer voor de Essenfans kon de wedstrijd beginnen. Voor beide ploegen was het duel van enorm belang. Aachen moest winnen om mee te blijven doen voor een promotieplaats. Essen zat volop in de degradatiezorgen. Pikant detail vooraf was dat juist vlak voor deze wedstrijd bekend werd dat RWE speler Erwin Koen het komende jaar zal uitkomen voor Alemannia Aachen en laat hij nu net voor dit duel geblesseerd zijn… Dus moest de Nederlandse inbreng vandaag komen van Aachenspeler Erik Meijer.

Het wedstrijdbeeld, enigszins vertroebeld door de alcohol, was vrij eenzijdig. Aachen was duidelijk de betere ploeg, Essen speelde erg zenuwachtig. Nadat bijna direct na het begin de lat al was geraakt, opende in de 9e minuut Erik Meijer op typische Meijerwijze, dus met het hoofd, de score. Aachen overklaste in de eerste helft Essen, dat het slechts 1-0 bleef, was te danken aan de lat en aan de onzorgvuldige afwerking van de Alemanniaspitsen. De 2e helft gaf hetzelfde beeld, Essen kon voor eigen fans weinig uitrichten. De sfeer werd dan ook voor het grootste gedeelte gemaakt door de gasten, bijna 90 minuten lang werd er gezongen, Supertoll! In de 60e minuut viel de beslissing door wederom een kopbal, dit keer van middenvelder Emil Noll. Ondanks nog een "Gelb/Rot" van Aachenspeler Mirko Casper, kon Essen niet meer terugkomen in de wedstrijd. De eindstand was 0-2. Na de gebruikelijke festiviteiten van de spelers op het veld, werd het weer tijd de Sonderzug op te zoeken. Onderweg naar het station werd het nog wel een beetje heftig, doordat gefrustreerde Essenfans de confrontatie zochten. Dit werd echter snel de kop ingedrukt door de massaal aanwezige Polizei. Een Essenfan van een jaar of 40 werd nog opgepakt omdat hij een Aachenfan aanviel. Verder bleef het voornamelijk bij veel geschreeuw en werden de meeste Essener op afstand gehouden door de "Grünen". Nadat we in een lokale snackbar nog snel een "bvo-tje" (bier-voor-onderweg) scoorden kwamen we aan bij het station. Hier wederom actie van de politie; nu werd er een Aachener gearresteerd vanwege het gooien van een flesje. In de trein moesten we ons "bvo-tje" helaas afgeven, glaswerk was immers verboden in de trein. Enfin dan maar 1,5 uur zonder. Een gezellige terugreis bracht ons uiteindelijk weer terug in Aken, waar we op zoek gingen naar meer vertier. We hadden een superavond gehad en deze manier van reizen smaakte zeker naar meer!

Comments