Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Essen, Georg Melches

EssenTicket

Rot-Weiß Essen 0 – 0 Osnabrück, 22 september 2001.
Regionalliga Nord (3), toeschouwers; 8.011.

Een thuiswedstrijd bezoeken van Rot-Weiß Essen stond al geruime tijd bovenaan ons verlanglijstje. Essen is een echte "Traditionsverein" welke de potentie heeft om in de 1.Bundesliga te spelen. Midden jaren ’70 speelde de club nog in de 1.Bundesliga maar daarna ging het bergafwaarts. Dieptepunt werd bereikt in het seizoen 1998/1999 toen de club uitkwam in de "Oberliga", het 4e niveau in Duitsland. Maar voorafgaand aan deze wedstrijd stond de club tweede op de ranglijst van de "Regionalliga Nord". Dit is het derde landelijke niveau en is verdeeld in twee divisies; Nord en Süd. De wedstrijd tegen Osnabrück leek ons een goede gelegenheid voor het bezoek aan Essen. Osnabrück was één van de grotere clubs in de RN en zou zeker een grote groep fans meenemen. De wedstrijd tussen de twee giganten werd in het programma al aangekondigd als "Schlager-Spiel".

We begonnen ons bezoek aan Duitsland met de inmiddels traditionele stop bij "de Hünxe". Dit is de grote "Rastätte aan de Autobahn 3 van Arnhem naar Oberhausen. We raakten ietwat van slag want de hele tent was in verbouwing. Nadat we van de schrik waren bekomen dronken we "eine Tasse Kaffee" en bekeken we de lectuur op de bovenste plank in de tanksjop. We kochten hier nog een stratenboek van het Ruhrgebied. Dankzij dit prachtige boek bereikten we ongehoord vroeg de "Hafenstraße" in Essen. Een stukje niemandsland in het noorden van Essen tussen industrie en woonwijken. Aan deze Hafenstraße staat het fraaie George Melches. Dit stadion is vernoemd naar een oud-voorzitter van Rot-Weiß.

Omdat we zo vroeg arriveerden konden we de auto tegenover het stadion parkeren. Mooi tussen de groenwitte busjes van de lokale politie. Bij het eerste bierstalletje aangekomen werden we geconfronteerd met een grote tegenvaller; deze dag was er namelijk geen verkoop van (alcoholisch) bier bij het stadion, ook waren alle "Kneipes" in de omgeving gesloten. Het zal wel een maatregel geweest zijn van de massaal aanwezige politie. Blijkbaar geen "Freundshaft" tussen beide fangroepen. Vooral de Essener hebben een reputatie "Gewaltbereit" te zijn. Ondertussen stonden wij droog. Eindelijk eens tijdig aanwezig om de kroeg in te duiken en dan dit! Gelukkig raakten we aan de praat met een oudere Essenfan. Hij bracht ons naar een geheim drankhol, het was de kantine van een tennisvereniging (!!) vlak achter het stadion. Deze kantine zat vol met RWE-fans die fanatiek bezig waren met bierdrinken. Dus toch alcohol, onze dag was gered! In ons beste Steenkolen Duits bespraken we met de fans het wel en wee van RWE. Het ging over degradaties, hun Nederlandse held "Ente" Lippens en een vaag verhaal over een bekerfinale in hun periode bij de amateurs.

Na een uurtje en vele glazen bier gingen we terug richting stadion, onderweg brachten we nog een snel bezoek aan de fanshop. Op het stadionterrein aten we nog een lekkere bratwurst. We stonden op de enorme staantribune aan de lange zijde, de "Nordtribüne" met voor ons een kale man met een RWE tatoeage op zijn hoofd. Deze tribune stond lekker vol en in het midden stonden de fanatiekere Essener. Aan de korte zijde rechts van de Nordtribüne hing het vol met spandoeken. Met als opvallendste "Asozialer Essener". Aan deze zijde was vroeger de Westkurve, maar deze is wegens bouwvalligheid gesloopt. Dit was vroeger de tribune van het fanatieke thuispubliek. De tribune aan de andere korte zijde, de Ostkurve is volledig gereserveerd voor de bezoekende fans. Osnabrück was aanwezig met veel fans, ongeveer een 1.500 man. We zagen het spandoek "Osna on Tour". Dit spandoek hadden we al regelmatig gezien bij samenvattingen op de Duitse televisie. De paarse fans hadden het vlak voor de wedstrijd druk met sfeeracties. Veel paarse sjaaltjes, zwaaien met opgeblazen witte plasticzakken en de bekende "doppelhalters". Het fanatieke thuispubliek kon natuurlijk niet achterblijven. Zij begonnen vlak voor de wedstrijd met een lawine aan toiletpapier en de nodige vlaggen en doppelhalters. Opvallend was de vlag met daarop het symbool van de Vicenza tifosi uit Italië.

Veel gezang van de Essener was gericht tegen de gasten. Zoals "Osnabrücker Huresohne, Heee Hooo" en "Steh auf du Sau". Verder veel gevloek met woorden als "Drecksau", "Arschloch" en "Huresohn". Regelmatig kwam het rauwe "Errrr Weee Eeee, Errrr Weee Eeee" voorbij. In de pauze was er een zeldzaam moment van vertedering. Een donker jochie mocht strafschoppen nemen. Dit onder het toeziende oog van zijn trotse ouders. De spelers gingen helaas mee in de slechte verhoudingen tussen de fans; veel irritaties, geouwehoer en harde overtredingen. Met name het gedrag van Osnabrück speler Guido Spork was zeer irritant en oncollegiaal. Hij maakte ook nog uitdagende gebaren naar het thuispubliek. De rode kaart voor zijn teamgenoot Schütte was ook terecht. Bij Essen speelde nog een Nederlander mee. Erwin Koen speelde eerder voor Groningen maar kon aanvallend geen indruk op ons maken. De wedstrijd eindigde dan ook in een teleurstellende 0-0.

Na afloop werden de Osnabrücker door de politie vastgehouden in hun vak. De aftocht van de Osnabrücker hebben we niet afgewacht. Ondanks de slechte wedstrijd waren we tevreden over ons debuut in de Regionalliga en konden we terugkijken op een mooie middag in Essen. Grote kans dat we hier ooit nog eens terugkeren! De bekende metalband Iron Maiden heeft ook eens in het George Melches gespeeld. Geen concert maar een voetbalwedstrijd. Op 29 augustus 1988 speelde "Maiden" en crewleden tegen een team bestaande uit Duitse- en Nederlandse journalisten. Zoals wellicht bekend is de bassist van Maiden, Steve Harris, een grote fan van West Ham United. Zie ook het onderstaande artikel uit de "Aardschok" van oktober 1988.

Comments