Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Dunfermline, East End Park

Dunfermline Athletic 1 – 4 Celtic, 27 oktober 2002.
Scottish Premier League (1), toeschouwers; 9.139.

Scoreverloop;
25.  (0-1) Larsson
32.  (0-2) Thompson
56.  (1-2) Brewster
74.  (1-3) Petrov
84.  (1-4) Sutton

Op de ochtend van deze zondag zaten wij aan ons ontbijt in een hotel te Doncaster. Op de achtergrond stond een televisie aan waar een vervelende ontbijtshow te zien was. Toen het tijd was voor het weerbericht schrokken wij toch enigszins. Er werden beelden getoond van verschrikkelijk noodweer; Britain was getroffen door het ergste noodweer sinds 1984. Ontruimde bejaardenhuizen, ondergelopen kelders, afgesloten wegen en nog meer van dergelijke  narigheid. Vooral het zuiden van Engeland en Schotland waren zwaar getroffen. Iedereen werd dringend geadviseerd om vooral niet de weg op te gaan!
 
the Elizabethan, onze pub in Dunfermline.
 
Het mooie turnstileblock van East End Park.
 

Dat was vervelend want we waren van plan om naar Schotland te rijden voor de pot Dunfermline Athletic – Celtic. Op de parkeerplaats van het hotel spraken we nog even met een paar loodgieters uit Middlesbrough. Ook zij drongen erbij ons op aan om vooral niet richting Schotland te reizen. Gelukkig weten wij het altijd beter en stapten we op goed geluk in de auto richting "the North". Tot aan Darlington was het vlotjes over de snelweg. Daarna staken we over richting Carlisle. Dit was een provinciale weg en het weer werd snel minder. Het begon te regenen en ieder moment kon er een omgewaaide boom op de weg liggen. Ondertussen werd er wanhopig contact gezocht met het thuisfront. Wellicht kon iemand op internet zien of de wedstrijd mogelijk was afgelast. Niemand kon antwoord geven dus reden we op goed geluk verder.

Met het angstzweet in de handen bereikten we levend Carlisle. Vanaf hier was het tot aan Edinburgh alleen maar zonovergoten snelweg. Bij Edinburgh gingen we via een beroemde brug de "Firth of Forth" over. We pakten gelijk de juiste afslag en zo bereikten we eigenlijk probleemloos een zonnig Dunfermline. Het was 13:00 uur, dus mooi op tijd voor de aftrap van 15:00 uur. Het stadion "East End Park" ligt aan de rand van een nette woonwijk. Hier konden we zonder problemen de auto parkeren. Het was nog zeer rustig bij het stadion. We besloten eerst een bezoek te brengen aan de "Ticket Office". We hadden namelijk een week eerder telefonisch kaarten besteld. Tijdens het telefoongesprek werd nadrukkelijk gevraagd of we fan waren van Celtic, zo ja dan konden we geen kaarten via Dunfermline kopen. De kaarten lagen netjes klaar en was het tijd voor de traditionele pints.
 
Opkomst spelers, met Celtic in geel en groen.
 
Helaas in de directe omgeving van het stadion geen pubs te bekennen. Bij de ingang voor genodigden stond een meneer in pak buiten te roken. Hij droeg een pak met het wapen van Dunfermline dus hij werd geacht alles te weten van pubs in de omgeving. Helaas was de beste man slecht te verstaan. Maar het was duidelijk welke kant we op moesten. Na een wandeling van een 10 minuten zagen we een pub. Het was een nieuwe en zeer groot. Binnen was het allemaal groen en wit. Celtic was in de stad en had de pub overgenomen. Ergens in een hoekje zaten een paar fans van Dunfermline rustig een biertje te drinken. Verder was het allemaal Celtic die lekker aan het bieren waren. We raakten al snel aan de praat met een paar fans van Celtic. Ze kwamen uit Edinburgh en bezochten alle wedstrijden van Celtic in de competitie. Onder het genot van de nodige pints bespraken we de wereldproblematiek. Al snel was het 14:45 uur en tijd om weer naar "East End Park" te gaan.
 
 
Aanval Dunfermline.
 
 We hadden kaarten voor de "Norrie McCathie Stand". Dit was een moderne zittribune achter het doel. Aan de overkant stond een identieke tribune. Deze zat behoorlijk vol met fans van  Celtic. Ook waren de tribunes aan de lange zijde voor bijna de helft gevuld met fans van Celtic. Dunfermline was dus gewoon in de minderheid in hun eigen stadion! Verder is het een keurig stadion met opvallend genoeg alleen rode stoeltjes. Terwijl de spelers een tenue dragen met blauw en wit. Ook opvallend was dat de spelers in een hoek het veld opkomen. Bekende namen bij Dunfermline; keeper Marco Ruitenbeek, international Stephen Crawford en natuurlijk manager Jimmy Calderwoord. De namen bij Celtic zijn natuurlijk nog veel bekender; manager Martin O’Neill, Chris Sutton, Joost Valgaeren, Neil Lennon, Stilian Petrov maar vooral doelpuntenmachine Henrik Larsson. De stand vooraf was geen verrassing. Zoals gewoon in Schotland stonden Celtic en de Rangers een straatlengte voor op de rest. Dunfermline was dan nog als 3e op de ranglijst "Best of the rest".
 
De sfeer tijdens de wedstrijd was redelijk. Aan de kant van Dunfermline was er alleen een kleine groep aan onze linkerkant aan het zingen. De rest van het publiek leefde wel fanatiek mee. Het "Same old Celtic, always cheating" werd wel aardig massaal gezongen. Aan de kant van Celtic was het zingen wat massaler. Toch kregen we de indruk dat het voor Celtic een wat verplicht nummer was. Het scoreverloop werkte hier wel aan mee. Het begin was gelijkopgaand. Maar toen schoot Larsson schitterend de 0-1 binnen. Na de pauze scoorde Dunfermline nog wel de 1-2 en had het thuispubliek even hoop op een stuntje. Echter snel trok Celtic de verhoudingen recht en pakte zo de overwinning. Natuurlijk had Jimmy Calderwood, hij is een fanatieke fan van de Glasgow Rangers, weer de middag van zijn leven door de uitslag.
 
De Main Stand in de avondschemering.
  
Na afloop in de catacomben nog gezocht naar een verkoper van programma’s. Helaas niet gevonden. Weer buiten liepen we nog even een blokje om het stadion om vanaf de andere kant nog een paar foto’s te kunnen maken. Dit bracht op ons op de parkeerplaats waar een complete vloot aan bussen stond die de fans van Celtic weer terug zou brengen naar alle mogelijke stadjes en dorpjes van Schotland. Wij zochten ook maar eens de auto op, ons hotel voor de nacht stond namelijk in Engeland. Uiteraard reden we weer eens verkeerd, zowel in Edinburgh en als bij Glasgow leverde dit weer de nodige vertraging op. Desondanks een mooi bezoekje aan Schotland!
 
 
De "Norrie McCathie Stand" op een mooie foto qua kleur en lucht.
Comments