Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Colchester, Layer Road


Colchester United 1 – 1 Leicester City, 13 januari 2007.
Championship (2), toeschouwers; 5.915.

Scoreverloop;
19. (0-1) Hume
48. (1-1) Iwelumo (P)

De 1e trip van 2007 ging richting Colchester. Het werd een dagtrip dus vroeg opstaan voor het vertrek van 5:15 uur. Na de tussenstops in Lelystad en Antwerpen ging het vlot richting Calais waar we met de Eurotunnel de oversteek naar Engeland zouden maken. We waren ruim op tijd en konden zo met de trein van 10:20 uur mee, 2 treinen eerder dan de planning. Traditioneel stoppen we altijd bij de Thurrock service net voorbij "Dartford Crossing". Dit om te pinnen, te plassen en te eten. Echter de pinautomaat daar accepteert geen buitenlandse bankpasjes meer. Er werd uitgeweken naar het "Lakeside Shoppingcenter" een paar kilometer verderop. Heel groot met heel veel winkels. Na het pinnen en plassen nog in een boekenwinkel geweest. Een uurtje later reden we alweer Colchester binnen en de TomTom bracht ons vlot naar de Layer Road waar het stadionnetje van Colchester United staat. In alle zijstraatjes was het verboden te parkeren. Wel was er de nog lege parkeerplaats van de Drury pub. We vreesden echter dat het wegkomen na de wedstrijd dan wel eens vertraging zou kunnen opleveren. Armand was slim en vroeg de parkeerwachter of de auto op de stoep voor de pub geparkeerd kon worden. Tegen betaling van £ 3,- was dat geen enkel probleem. Jammer dat nu alle foto’s van de authentieke pub worden ontsierd door de aanwezigheid van een Ford Mondeo.

We liepen naar het stadion om de bestelde kaartjes op te halen. Deze lagen netjes klaar. We hadden de week voor de wedstrijd een afspraak gemaakt voor een rondleiding met David Gregory, "Communications & PR Officer" van Colchester United. Al snel ging er in de Ticket Office een deur open en daar was David Gregory. Als eerste gingen we naar de Main Stand, daar kregen we allerlei ruimtes te zien. We werden zelfs toegelaten tot de kleedkamer van Colchester, een zeer kleine ruimte. Er waren enkele mannen zich aan het omkleden, waaronder een man die mij zeer bekend voorkwam. Hij wreef eens over zijn buikje en zei grijnzend, "I was a big centerforward". Op zijn shirt stonden de initialen "MH". Opeens wist ik het "Dat is Mick Harford, ooit klassieke Engelse spits bij o.a. Chelsea, Luton Town, Birmingham City en Newcastle United". Normaal ga ik niet zo snel op de foto met beroemheden maar dit keer kon ik het niet laten. Wel vroeg ik of hij a.u.b. zijn trainingsbroek aan wilde trekken, op de foto met Mick Harford in onderbroek leek mij namelijk geen goed idee. Mick Harford is nu "Assistant Manager" bij Colchester United.

Staande voor de spelerstunnel wees David Gregory naar boven en vroeg of we ook even op het cameraplatformpje bovenop de radiokamer wilden kijken. Jajaja knikten bijna gelijktijdig vier hoofdjes. Om boven te komen moest een levensgevaarlijke route afgelegd worden via allerlei smalle trappen en ladders. Blijkbaar is er in Engeland geen Arbowet voor televisiepersoneel. We hadden zo wel de kans om een aantal unieke foto’s van Layer Road te maken en hadden mooi uitzicht op de tuintjes achter de Main Stand. We kregen alle kanten van Layer Road te zien en al onze vragen werden geduldig beantwoord. Rond 13:15 uur stonden we weer buiten en was de dag eigenlijk alweer geslaagd. We gingen nog even langs bij de Club Shop en zoals gewoonlijk kocht ik enkel een programma. Na dit onderdeel was het nog maar 13:30 uur en dus nog genoeg tijd om terug te keren naar de "Drury". Het was er bomvol. Onder het genot van een heerlijke pint keken we met een schuin oog naar Watford – Liverpool. In verband met de drukte zijn we gevlucht naar de tuin van de pub. Daar was het heerlijk toeven, januari en dan lekker buiten zitten. In deze "Beergarden" zaten met name de fans van Leicester City. De club die 2e helft jaren ’90 onder Martin O’Neill een stabiele middenmoter was in de Premier League. Opvallend is dat na het openen van het Walkers Stadium het bergafwaarts is gegaan met Leicester City. De laatste jaren is de club een saaie middenmoter in het Championship. De club laat enkel van zich spreken door middel van een paar stunts in de FA Cup.

Colchester United is echter bezig aan het beste seizoen uit de historie van de club. De promotie afgelopen zomer van League One naar het Championship was al een verrassing. Maar de prestaties dit seizoen zijn ver boven verwachting. Van Colchester werd een degradatieplaats verwacht maar het staat keurig zesde op de ranglijst. Met name op eigen terrein is de club ijzersterk, de laatste 11 thuiswedstrijden werden allemaal gewonnen. Vooral het spitsenduo Jamie Cureton – Chris Iwelumo draait lekker, beide spelers hebben al 13 doelpunten gemaakt. Layer Road is wel de meest wrakke ground van het Championship waar stadions als Molineux of het Walkers de norm zijn. Layer Road heeft slecht 6.000 plaatsen waarvan slechts een kleine 2.000 zitplaatsen. Zoals wij met eigen ogen konden zien zijn de voorzieningen voor spelers, pers en publiek zeer beperkt. Parkeren bij de pub is dan wel weer een pre. Maar een nieuw stadion, voorlopige naam "Cuckoo Farm", kan in de zomer van 2008 al klaar zijn.

Tijdens de wedstrijd stonden we op de "Barside". Door het lage dak was er sprake van een "huiskamergevoel", lekker knus. Omdat de terrace erg vlak is en de mensen in Colchester langer dan gemiddeld zijn is het zicht op het spel vrij matig. Volgende keer maar weer naar een nieuwe all-seater met betere zichtlijnen. Verassend genoeg had Leicester City gedurende de 1e helft het betere spel en kwam het terecht op 0 – 1. Iain Hume werd aan de rechterkant mooi vrijgespeeld voor de keeper en schoof de bal keurig onder de uitkomende keeper door. Eindelijk hoorden we de aanhang van Leicester, toch met een 700 tot 800 man aanwezig. Verder was het rustig in de "Layer Road End". In ons vakkie was het best wel sfeervol, slechts een klein groepje was constant aan het zingen. Maar door het lage dak klonk het prima. Verder werd er vooral veel gemopperd en gescholden op de arbiter. En niet geheel ten onrechte want de beste man vloot behoorlijk warrig.

Toch was het Colchester United wat vlak na rust een omstreden penalty kreeg. Ook kreeg Karl Duguid van Colchester een rode kaart wat een paar tellen later weer werd omgezet in geel, plus nog 3 afgekeurde doelpunten. Nou ja, tussen het gedoe door speelde Colchester een puike 2e helft en lieten ze zien waarom ze 6e staan op de ranglijst. Het was een vermakelijke pot voetbal, zeker voor de neutrale kijker uit België of Nederland. Na de wedstrijd waren we vlot weg uit Colchester en al snel waren we weer bij de terminal van de Eurotunnel. Daar werd voor het thuisfront de nodige pulplectuur gekocht en bij de Burger King werd proviand voor de treinreis ingeslagen. Tijdens het stuk snelweg door Frankrijk en België werd het stil in de auto, gelukkig bleef de chauffeur wakker. Om 1:45 uur weer thuis, einde van een zeer leuke dagtrip.


    Colchester, Layer Road
    Colchester, Layer Road
    Colchester, Layer Road
    Colchester, Layer Road
Comments