Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Burton, Pirelli Stadium

Burton Albion 2 – 1 Stevenage Borough, 3 november 2006.
Conference (5), toeschouwers; 1.907.

Scoreverloop;
16. (0-1) Nurse
55. (1-1) Gilroy
89. (2-1) Carden

Na een nachtje snurken in weer een Travel Lodge gingen we ook weer ontbijten bij Little Chef. Voorspelbaar maar je weet wat je kunt verwachten. Met het Engelse ontbijt legden we een goede bodem voor wat weer een lange dag ging worden. Hoofddoel van de dag was de wedstrijd tussen Burton Albion en Stevenage Borough. Maar dat was pas s’avonds, dus nog een hele dag om in Londen de toerist uit te hangen. We reden naar Claremont Road, een rustige buurt iets oostelijk gelegen van Wembley. Hier staat het stadionnetje van Hendon F.C. Hendon is een club uit de Isthmian League, het 7e niveau in Engeland. Claremont Road is een kleine en vervallen ground die helaas hermetisch afgesloten bleek. Waarschijnlijk was het mogelijk geweest om met behulp van enig fysiek geweld een deur te forceren om zo binnen te komen, maar dat hebben we niet gedaan. Maar staande op een afvalemmer was het mogelijk om toch nog enige kiekjes te maken.

Hierna met de metro vanaf Golders Green richting het centrum van Londen. De toeristische route ging via de Big Ben, Westminster Abbey, Downing Street 10, de Horse Guards, St.James Park, Buckingham Palace naar Trafalger Square. Zo hadden we zeker de 10.000 stappen gedaan en was het verantwoord om te gaan lunchen bij de Mac. Uiteraard nog een boekhandel bezocht. Lekker sneupen bij de afdeling sport. We kochten een mooi boek met luchtfoto’s van stadions. Inmiddels was het alweer 14:00 uur en tijd om weer de metro op te zoeken. Via de M1 reden we op ons gemakje naar de West Midlands, zelfs bij de wegwerkzaamheden bij Luton reed het goed door. Geen overlast van de vrijdagse avondspits. Burton speelt overigens thuis op vrijdagavond in de gevallen dat op zaterdag Derby County ook thuis speelt. De clubs maken namelijk gebruik van dezelfde stewards.

Rond 18:00 uur reden we aan de zuidkant Burton binnen. Echter onze routebeschrijving was voor een invasie aan de noordkant. Een echt TomTom momentje, het werd ouderwets rondjes rijden door een donker Burton. Bij een benzinestation maar gestopt en gevraagd. Een vriendelijke man stuurde ons de juiste kant op en zo waren we nog ruim op tijd bij het Pirelli Stadium. Opvallend was dat we constant overal vuurwerk in de lucht zagen, de reden hiervoor konden we niet achterhalen. Achter het stadion ligt een ruime parking waar we tegen betaling van 2 pondjes welkom waren. "The Pirelli" is een nieuw stadion (2005) en ligt tussen een bedrijfsterrein en een nieuwbouwwijk. Het bestaat uit 4 overdekte tribunes waarvan 3 met staanplaatsen en 1 met enkel stoeltjes. Het is wat saai maar voor een club als Burton zal het met de prima voorzieningen een hele vooruitgang zijn.

Met het traditionele rondje waren we snel klaar, er is maar bitter weinig te zien, zeker als het donker is. We gingen snel voor £ 12,- door de turnstile en op naar de kantine. Die kantine was behoorlijk saai, enige aankleding met sjaaltjes, foto’s en dergelijke zou al een hele verbetering zijn. Desondanks smaakten de pints prima. Pimmetje raakte aan de praat met een 88 jarige gepensioneerde mijnwerker. Zijn spaarzame haren had hij laten blonderen, een fraai gezicht. Vroeger ging hij altijd naar Forest kijken en toen was alles beter. Toen hij uitgemopperd was wenste hij ons nog een fijne avond. Na de pints was het alweer bijna 19:45 uur en tijd voor de aftrap. In het programma lazen we dat Burton op de vijfde plek stond en dat is zo ongeveer wat er voor het seizoen verwacht werd van manager Nigel Clough en zijn mannen. We hadden Burton natuurlijk al eens eerder zien spelen. Bijna een jaar geleden in Peterborough. De vijftiende plek van tegenstander Stevenage Borough in de Conference is veel minder dan de top 3 positie die vooraf verwacht werd.

De 1e helft stonden we op de lange zijde, lekker hangen over de reclameborden. Links achter het doel stond Stevenage met een 80 tot 100 man. Direct naast ons stond de clubdebiel van Burton, hij was constant aan het schelden en mopperen. Hij had wel een beetje gelijk want zijn favorieten speelden een matige 1e helft. Na een kwartier schoot Jon Nurse vanaf links knalhard de 0–1 binnen. Even later kreeg Aaron Webster een rode kaart na het neerhalen van de bijna doorgebroken Nurse. Stevenage schoot nog eens op de paal en Burton mocht de handen dichtknijpen met de 0-1 ruststand. In de rust ging Pimmetje in de warme kantine nog een biertje halen, ondertussen stond ik buiten in de kou te wachten in een lange rij bij de snacktoko. Een bak met patat en een sausage. Lekker wat vinegar en brown sauce erop en het schransen kon weer beginnen. De tweede helft zijn we op de korte zijde gaan staan, vlak achter het doel. Hier was flink wat meer sfeer. Een groep, vooral jeugdige, fans was enthousiast bezig met zingen en springen. Ook veel spandoeken aanwezig, een rariteit in Engeland. Minpunt was dat achter ons iemand stond met een zeer zware parfum, we vielen bijna om van de stank. Burton speelde een puike tweede helft. Ondanks een man minder werd Stevenage in de verdediging gedrukt. Enigszins gelukkig werd na 10 minuten al de 1-1 gemaakt. Stevenage bakte er maar weinig van. Vlak voor tijd viel de verdiende 2-1, de stunt van Burton was compleet.

Het is opvallend hoe snel die Engelse stadions na het laatste fluitsignaal leegstromen. Spelers en publiek bedanken elkaar en dan allemaal snel naar huis. De paar achterblijvers worden meestal vriendelijk doch dringend door de stewards verzocht op te tiefen. Wij knipten nog een paar kiekjes en sjokten terug naar de auto. Nagenietend van ons leuke debuut in een reguliere wedstrijd in de Conference. Voorspelbaar als we zijn gingen we weer logeren in een Travellodge, dit keer Tamworth M42. Gelukkig dit keer met CeeFax. Onder het genot van nog een paar blikjes bier zapten over de Engelse teletekst. Het slaapt heerlijk in die Travellodges, jammer dat we midden in de nacht gewekt werden door een idioot die op onze deur aan het kloppen was.

Comments