Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Brugge, Jan Breydelstadion (2)

 
Club Brugge 3  – Rapid Wien 2; 2 november 2005.
Champions League, Toeschouwers; 27.541.
 
Scoreverloop;
  1.  (0-1)  Kincl
  9.  (1-1)  Portillo
25.  (2-1)  Balaban
63.  (3-1) Verheyen
81.  (3-2)  Hofmann 

De Champions League, door Louis van Gaal ooit tot gedrocht benoemd, blijft toch iets bijzonders. Al vanaf het moment dat de loting bekend werd begon het te kriebelen. Omdat we nog steeds intensief contact onderhielden met onze Bruggevrienden van de bekerfinale groeide de mogelijkheid om een Champions League thuiswedstrijd live mee te maken. Club Brugge was ingedeeld bij Juventus, Rapid Wien en Bayern München. Al snel waren alle abonnementen voor de thuiswedstrijden uitverkocht. Dankzij onze contacten werd duidelijk dat er tickets over waren voor de wedstrijden tegen Rapid Wien en Bayern München.

Normaal gesproken is Bayern natuurlijk de meest interessante affiche. Echter wij bekeken het vanuit een ander standpunt. Rapid Wien was namelijk middelste tegenstander en normaal gesproken was dit de concurrent voor de 3e plaats in de poule. Deze plaats geeft recht op UEFA Cupvoetbal na de winter. De wedstrijd tegen Rapid zou er op voorhand sowieso om spannen. De wedstrijd tegen Bayern was de allerlaatste, de kans was aanwezig dat alles dan al beslist zou zijn. De keuze viel dus op de vierde poulewedstrijd tegen Rapid Wien.

De vlag van de Champions League op de middenstip.
 
Net als naar de bekerfinale werd er gereisd met de bus van de supporters vereniging "Blauw Zwart" uit Limburg. Dit was weliswaar omslachtiger dan wanneer we rechtstreeks naar Brugge zouden reizen, maar wel zo gezellig. Helaas was C&U deze dag niet compleet, de webmaster ging later in de week al naar Engeland. Gelukkig vonden we EmZee bereid om de leegte te vullen. EmZee was dit jaar al mee geweest naar RW Essen - Duisburg en naar Brugge - Moeskroen en daarmee had hij de smaak aardig te pakken gekregen.
We reden eerst via Maastricht naar één van de grensdorpen om de Blauw Zwart Limburg legende Jesus op te halen. Jesus, zo genoemd vanwege zijn lange haren, pendelt al jaren op wedstrijddagen heen en weer tussen Limburg en Brugge om zijn geliefde FCB aan het werk te kunnen zien. Sinds de bekerfinale bestond er nauw contact met hem, wekelijks bespraken we middels e-mail de verrichtingen van FCB en zijn eveneens geliefde MVV.  Nadat hij was opgepikt en we luxe uit eten waren geweest bij de plaatselijke frituur kwamen we aan in Tongeren.
 
We melden ons in de jeugdherberg alias supporterslokaal van Blauw Zwart Limburg vlakbij het voormalige stadion "de Motten" van Tongeren. We bleken de 1e busreizigers te zijn. Het gaf ons de tijd om bij de appetijtelijk uitziende serveerster een jupilertje te bestellen en alvast in te checken in de jeugdherberg. Vanwege de afstand leek het beter hier te overnachten, we zouden s’avonds pas weer laat terugkomen. Maar de belangrijkste reden was natuurlijk "de Jupiler". Het goudgele Belgische vocht. Na enkele Jupilers druppelden ook de andere reizigers binnen, met een aantal van hen was het een vrolijk weerzien. Sommigen hadden we tijdens de wedstrijd tegen Moeskroen nog gezien, anderen zagen we voor het eerst weer sinds de bekerfinale. Al snel zat de stemming er goed in, dankzij boeiende discussies over toiletpapier en voetbal was het zomaar 16:30 uur, tijdstip van vertrek.
 
 
Vuurwerk in het vak van Rapid.
 
Het plan van Jesus was om zo vroeg mogelijk in de bus te zitten, zodat we bij elkaar konden zitten. Omdat wij nog uitgebreid aan het pilzen waren, zaten we als laatste in de bus. We konden niet naast elkaar zitten, maar dat was geen ramp. De bus zat vol gezellige gelijkgestemden en we vonden snel een plekje. Even "lappen" voor het bier en de reis kon beginnen. Een flesje Jupiler was 1 euro, 20 euro voor een bak. Na een reis vol Jupiler, discussies over het Nederlandse en Belgisch voetbal en een gezellige stop in Antwerpen kwamen we aan in het stadsdeel Sint Andries. Hier staat het Jan Breydelstadion.

Over het stadion en de historie van Club Brugge heeft u al het nodige kunnen lezen in ons verslag van de wedstrijd tegen Moeskroen, dus dat laten we nu buiten beschouwing. Hier aangekomen troffen we al snel MD, ook een "lifelong Bruggefan", hij is degene die ons de laatste keer in Brugge naar het station bracht. Na wat te hebben staan ouwehoeren bij Taveerne Olympos en de blokhut van de Blue Army werd het hoog tijd om het stadion te betreden. De hymne van de Champions League en het regenachtige weer lokte ons naar binnen.

Uiteraard was het Jan Breydel volledig uitverkocht. Het uitgangspunt was dan ook erg spannend. De stand in de groep gaf een 2-deling aan; enerzijds zijn er Bayern en Juve  met respectievelijk 6 en 9 punten, anderzijds Brugge en Rapid Wien met 3 en 0 punten. Rapid Wien zou dus moeten winnen om nog kans te maken op de 3e plaats, een overwinning van de Blauwzwarten garandeerde overwintering en nog een kans op de 2e plaats. In het stadion hadden de mannen van Blue Army weer hun best gedaan voor een fantastische "tifo". Blue Army is een onafhankelijk faninitiatief om de sfeer tijdens wedstrijden te verhogen. Daarnaast geeft het een aantal keren per jaar het fanzine "Blue Army Magazine" uit, ondergetekende is dit jaar lid geworden.

De tifo was voor ons moeilijk te zien, omdat het werd uitgevoerd op "onze" Noordtribune. Wij hielden stukken karton omhoog, pas later zagen we het resultaat; in het midden het Club Brugge logo met daar omheen afwisselend blauw en zilver, een schitterend gezicht. Ook hing er een gigantische vlag met de tekst; "We have a dream, make us proud".  Goed werk van de Blue Armyboys! Aan de overkant zat een behoorlijk aantal Oostenrijkers, ik schat een 1.500 man. Zij hadden met vlaggen en vuurwerk de stemming er goed in.

Wij maakten ons op voor een heerlijk Europacupavondje. Wij zaten (of eigenlijk; stonden) bovenin "Block 222", een prima plek. Na 25 seconden kregen we al een domper te verwerken, zonder dat Club Brugge de bal had aangeraakt, lag de bal al in het net. Uit een voorzet van links kopte Kincl binnen.  Reden voor de Oostenrijkse supporters om vuurwerk te ontsteken. Voordeel van dit nadeel was dat de fase van het aftasten werd overgeslagen, Brugge kon meteen vol aan de bak. Dat deed het dan ook, er ontspon zich een prachtige pot voetbal in een schitterende ambiance.
 
Binnen het kwartier kwam Brugge alweer op gelijke hoogte. Uit een corner van Vermant nam Balaban de bal in 1 keer op de slof, de keeper kon de bal niet klemvast pakken en de Spanjaard Portillo was er als de kippen bij was om de gelijkmaker te scoren. Het "El Viva Portillo" werd massaal gezongen. Portillo was dit seizoen van het grote Real Madrid gekomen om het spitsenprobleem (blessures) van Club op te lossen. Tot nu toe was het talent van Portillo nog niet echt naar buiten gekomen, vorige week had Portigol echter ook al 2 doelpunten gescoord tegen Gent.
 
Nogmaals het Jan Breydel by CL-night.

Wien moest nu komen en deed dat ook, het was echter opnieuw Club wat de netten vond. Dit keer was het "Super Bosko" Balaban die fraai scoorde uit een vrije trap. Uit de speaker schalde zoals bij ieder Brugs doelpunt het "Seven Nations Army" van The White Stripes. Een mooi nummer om mee uit je dak te gaan. Inmiddels was het rust en tijd om de kelen te smeren. Met de 3e Nederlander op de bus en Rodafan, Charly, grappenmaker van beroep, gingen we op zoek naar bier. Dit vonden we al snel in "The Extra Time", het was er weer erg gezellig. Na op de foto te zijn gegaan met de bardame en enkele toiletjuffrouwen moesten we ons haasten om op tijd voor de 2e helft in het vak te zijn.

Wij merkten al snel dat er meer supporters waren geweest die hun keel hadden gesmeerd in de rust. Wat een sfeer, kippenvel als ik er aan terug denk. Het massaal gescandeerde monotone "Bruges Mighty Army" gevolgd door handgeklap duurde wel een 20 minuten. De volgende dag had ik dit naast hoofdpijn nog steeds in mijn kop. We moeten zeggen dat ondanks de achterstand, de Oostenrijkers ook fanatiek doorzongen, een fantastische ambiance dus. De volgende dag hoorde ik op video de commentator zeggen dat deze sfeer ongekend was in een Belgisch stadion en dat wij hier nou net getuige van mochten zijn…

De fantastische sfeer miste zijn uitwerking niet, in de 63e minuut was Balaban nu een keer niet egoïstisch en legde de bal af op cultfiguur Gertje Verheyen.  Verheyen maakte het schitterend af met een stiftbal, hiermee evenaarde hij tevens het clubrecord van de meeste Europese doelpunten. Aan niets was te zien dat Club dit seizoen zo stroef draaide, deze avond legde het een fantastische partij op de mat. De sfeer bleef natuurlijk perfect. Omdat wij niet egoïstisch zijn, hebben we een aantal keren een telefoontje gepleegd naar het thuisfront om hen ook te laten genieten van de ambiance.

Ook werden er ook weer sneren uitgedeeld richting Paars-Wit, Zoals  "Are you watching Anderlecht?", "Sporting kan niet mee olé, olé" en "Helemaal niets in Anderlecht". Dit waren verwijzingen naar de 11e opeenvolgende nederlaag van Paarswit in de Champions League een avond eerder. Geen beter vermaak dan leedvermaak! Nadat voor de zoveelste keer de wave was ingezet, werd het toch nog even spannend. Hoffmann bracht met het hoofd de score terug tot 3-2. Het werd nog even billenknijpen, maar de score bleef 3-2. De taferelen na afloop laten zich raden; feest alom.

Het werd snel tijd om de bus weer op te zoeken, we hadden een schitterende Europese avond beleefd, met als resultaat dat Brugge in ieder geval Europees overwinterd en zelfs nog kans maakt op de 2e plaats. De terugreis werd er één in opperbeste stemming, voor ons reden om misbruik van de situatie te maken en alvast bij één van de grote bazen van de Supportersclub te lobbyen voor kaarten voor de wedstrijd tegen " Nekken", of was het nou tegen "Wankerlecht", of toch "Anderslecht", of "DVB"? Ik weet het niet meer. Of onze lobby gelukt is? Wanneer u C&U blijft volgen ziet u het vanzelf. Supportersclub Blauw Zwart Limburg bedankt!

Comments