Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Brugge, Jan Breydelstadion


Club Brugge – Excelsior Moeskroen; 5 augustus 2005.
1e Klasse (1), toeschouwers; 24.549, uitslag; 2-0.

Scoreverloop;

12. (1-0) Leko
24. (2-0) Balaban

Een korte vakantie in Oostende was een mooie gelegenheid voor C&U om het Jan Breydelstadion weer eens te bezoeken. Vanaf Oostende naar Brugge met de trein is slechts een 20 minuten. Al twee keer eerder, in 1997 en 2002, was het stadion door ons bezocht, maar nog nooit hadden we er een wedstrijd bezocht. Vandaag stond de openingswedstrijd in de "Jupiler League", Club Brugge tegen Excelsior Moeskroen, op het programma. Al vroeg waren we aanwezig in Brugge om het prachtige stadscentrum te bezoeken. Dankzij de aanhoudende regen besloten we dit onderdeel van het programma in te korten ten gunste van het onderdeel terras zitten en bier drinken. We waren vooraf gewaarschuwd om niet op één van de vele terrasjes aan de Grote Markt te gaan zitten, het zou er erg prijzig zijn. Dus zaten we elders in een authentiek Café-restaurant recht tegenover één van de vele grote kerken van Brugge. Toen we na enkele uren de rekening vroegen bleek het contrast met de Grote Markt inderdaad wel erg groot te zijn; voor 24 Jupiler biertjes betaalden we slechts 20 Euro. Dit moest wel een vergissing zijn, maar we deden niet moeilijk en betaalden maar snel. Na nog een biertje en een pizza op de Grote Markt (we konden het toch niet laten), pakten we de taxi richting het stadion.

Omdat de kassa’s nog niet open waren, besloten we eerst (het wordt eentonig) een biertje te pakken in één van de drie naast mekaar gelegen kroegen aan de Gistelsesteenweg vlakbij het stadion. Wij kozen voor Café Chalet. We raakten al gauw aan de praat met enkele "locals", zij verwachtten een eenvoudige overwinning voor Club. Hier konden wij ons wel in vinden. Na dit gesprek werd het voor ons tijd om de tickets te gaan kopen. Vroeger zou dit door het geouwehoer met de "fancard" spannend geweest zijn. Nu wisten we, dankzij intensief e-mail verkeer met bevriende Brugse supporters, dat we op vertoon van onze identiteitskaart tickets konden kopen. De fancard is namelijk met ingang van seizoen 2005/2006 in België weer afgeschaft, een ontwikkeling die C&U erg toejuicht. Wel is er nog bij enkele clubs, waaronder bij Club Brugge, identiteitscontrole. Club Brugge had een 20.000 abonnementen, op een capaciteit van 29.042 toeschouwers, betekende dit dat we slechts voor enkele vakken tickets konden kopen. We wisten dat op de Noordtribune de meest fanatieke Bruggefans zaten, dus kochten we voor 15 euro een ticket voor vak 220, een zijvak op de bovenring. Meer in het midden van de Noordtribune, in vak 222 en 223, zaten onze Belgische vrienden. Deze hadden we leren kennen bij de bekerfinale in mei. Wellicht was het mogelijk dat we vanuit ons vak nog in hun vak konden komen. Enfin het belangrijkste was dat we tickets hadden voor de wedstrijd van de regerend Belgisch kampioen tegen de nummer 13 van vorig seizoen.

Bij Club Brugge waren nogal wat wisselingen geweest afgelopen zomer. Er werd afscheid genomen van gerespecteerde krachten als Timmy Simons, Peter van der Heyden, Nastja Ceh en David Rozenahl. Voor hen in de plaats kwamen onder andere Joos Valgaeren, de Kroaat Ivan Leko en Sven Vermant. Belangrijkste verandering was echter de nieuwe coach. Als opvolger van de Noor Sollied, die op een wat vreemde manier vertrok, was oud Bruggespeler Jan Ceulemans aangesteld. Jan Ceulemans, afkomstig van Westerlo, heeft in het verleden 13 jaar voor Brugge gespeeld. Daarin werd hij drie keer kampioen, won twee keer de beker, speelde 96 interlands en werd 3 keer gekroond tot Belgisch voetballer van het jaar. Met recht werd zijn komst naar Brugge als "thuiskomen" betiteld. Toch is het met al die wisselingen altijd weer afwachten, een week eerder werd nog moeizaam de Belgische Supercup gepakt na strafschoppen ten koste van Germinal Beerschot. Excelsior Moeskroen was voor ons nog een onbeschreven blad. Wel kwamen we er snel achter dat de clubkleuren rood-wit waren, één van ons, schijnbaar wat al te rood-wit gekleed, werd continue aangesproken met de vraag of hij een Moeskroenfan was. Nou, nee dus.

Nadat we nog snel even een "Lookworst" naar binnen hadden gewerkt, dat was één keer maar nooit weer, zochten we onze plaatsen op. Ons vak was prima gevuld en iedereen leefde fanatiek mee. Het "Jan Breydelstadion" is vernoemd naar een oude Brugse strijder die leefde rond 1300 na Christus. Hij verdiende zijn faam in de "Guldensporenslag" van 1302, het is maar dat u het weet. Het is weer eens wat anders dan je stadion naar een oud-voetballer of voorzitter te vernoemen. Het stadion, voorheen Olympiastadion genoemd, is gebouwd in 1975. Naast Club Brugge, wordt het stadion elke twee weken bespeeld door stadgenoot en kleine broertje Cercle Brugge. Het stadion werd gebouwd ter vervanging van het verouderde stadion van Club Brugge genaamd "De Klokke", wat in 1999 helaas tegen de vlakte ging. Het nieuwe stadion luidde direct een succesperiode voor Club Brugge in, zo werden er in de eerste drie jaar in het Olympiastadion, drie landstitels behaalt en speelden Brugge twee Europese finales. Zowel in de finale van de ECIII in 1976 als in de ECI van 1978 moest Club onder leiding van succescoach Ernst Happel zijn meerdere erkennen in het sterke Liverpool. Geen schande in die tijd. In de loop der jaren heeft het stadion de nodige facelifts ondergaan. In 2000 was het stadion gastheer voor Euro 2000, bij die gelegenheid werden de Noord en de Zuidtribune verbouwt tot grote zittribunes met 2 ringen. De naam Olympiastadion werd in 2000 veranderd in "Jan Breydelstadion". Dit kwam doordat de Vlaamse overheid de nodige steun had verleend aan de verbouwing en daar wilde ze wat voor terugzien.

Deze avond was het stadion met een kleine 25.000 man prima gevuld. De fanatieke Brugse aanhang zat als gezegd op de Noord, de naar schatting zo’n 150 Moeskroen supporters zaten in een (te) groot vak in één van de zijvakken van de Zuidtribune. Het meeste lawaai werd logischerwijs gemaakt aan de noordkant. In ons vak werd fanatiek meegeleefd, echter duidelijk was dat de meeste sfeer uit de vakken 222 en 223 kwam, pal achter het doel. In de wedstrijd bleek al snel dat Moeskroen weinig had in te brengen, geheel verdiend kwam Brugge binnen 25 minuten op een 2-0 voorsprong. De doelpunten werden gemaakt door de twee Kroatische spitsen Ivan Leko en Bosko Balaban. Met name die van Balaban was een bijzonder fraai doelpunt, zijn volley trof via de binnenkant van de paal doel. De doelpunten werden op z’n "Duits" gevierd door de speaker en het publiek. Het ging als volgt: Speaker: "en in de 24e speelminuut komt Brugge op 2-0, doelpuntenmaker, de speler met nummer 10: Bosko..", publiek: "Balaban", speaker: "Bosko..", publiek: "Balaban", speaker: "dankjewel", publiek: "alsjeblieft". Het leek een gemakkelijk avondje te worden voor Club Brugge. In de 1e helft kreeg Brugge nog een aantal kansen, maar de rust werd gehaald met 2-0. In de rust gingen we tevergeefs op zoek naar onze bekerfinalevrienden. Dan maar een Jupilertje scoren, hadden we voor de wedstrijd zitten bieren bij één van de vele biertentjes buiten het stadion, nu zochten we ons heil in het sfeervolle "Extra Time", een supportershome onder de Noordtribune. Er werd vrij harde housemuziek gedraaid en het was er erg gezellig.

De 2e helft besloten we ons geluk te beproeven in vak 223, midden tussen de harde kern van de Blauw-zwarten. Dit bleek een goede keuze, we vonden vrije plaatsen en de sfeer zat er erg goed in. Minutenlang werd Ceulemans toegezongen, door middel van het monotone "Ceulemans, Bruges Army". Zowieso doet de sfeer bij Brugge erg Engels aan, veel liederen zijn namelijk in het Engels. Uiteraard kon de tophit "We hate Sporting" ook vandaag niet ontbreken, aan alles merk je dat de haat tegen aartsrivaal Royal Sporting Anderlecht bijzonder groot is. Onze buurmannen in het vak, afkomstig uit Brussel, deden vrolijk mee. Ze waren dan ook fanatiek supporter van Club en ze misten bijna geen wedstrijd. De wedstrijd kabbelde in de tweede helft wat voort, Club hoefde niet meer, Moeskroen kon niet meer. Wel werden we nog af en toe opgeschrikt door zware overtredingen van Moeskroen die niet op waarde werden geschat door de scheids. Brugge leek zich te sparen voor komende woensdag, wanneer het moest spelen tegen het Noorse Valarengen. In een barrage van twee wedstrijden zal bepaald moeten worden wie van de twee clubs zich plaatst voor het uiterst lucratieve Champions League toernooi. De drie belangrijke aanvallers Leko, Ishiaku en Balaban werden alle drie vroegtijdig naar de kant gehaald. Voor de wedstrijd maakte het niks meer uit, het bleef 2-0.

Na de wedstrijd vonden we dan toch onze Belgische vrienden en haalden we nog een biertje bij Taveerne Olympos, vlakbij het stadion. Hier werden we ook nog voorgesteld aan één van de oprichters van de "Blue Army", een supportersclub, die een eigen fanzine heeft en vaak allerlei sfeeractiviteiten verzorgt. Altijd interessant om met dit soort lieden te praten, het zijn vaak de echte diehards. Intussen werd het hoog tijd om de trein naar Oostende te halen. Onze Belgische vriend bood aan ons naar het station te brengen, dit aanbod konden we niet weigeren. Met 4 man achter in de Ford Escort werden we afgeleverd bij het station van Brugge, we hadden weer een erg leuk dagje gehad. Het dagje was echter nog niet om, tot diep in de nacht amuseerden we ons in het nachtleven van Oostende.

Comments