Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Bristol, Memorial Ground

Bristol Rovers 2 – 1 Millwall, 17 november 2007.
League One (3), toeschouwers; 6.991.

Scoreverloop;
  8. (0-1) Fuseini
78. (1-1) Lambert
90. (2-1) Haldane

De Bristol Rovers worden ook wel "the Gas" genoemd, een bijnaam afkomstig van haar oude ground die naast een gasfabriek stond. Dat stadion, "Eastville", werd in 1986 verlaten en toen werd Twerton Park in Bath de nieuwe thuishaven. Geen ideale situatie vanwege de afstand. In het seizoen 1996/1997 werd weer afgetrapt in Bristol zelf. Op de "Memorial Ground" van de lokale rugbyclub. Inmiddels heeft Bristol Rovers alle aandelen van het stadion in haar bezit. Tijdens de zomer van 2007 werd aangekondigd dat de Memorial Ground volledig verbouwd gaat worden. Onderdeel van het plan was dat de Rovers vanaf januari 2008 voor 1,5 jaar gaan spelen op Whaddon Road, de thuishaven van Cheltenham Town, totdat haar nieuwe thuishaven klaar was. Bij een dergelijke mededeling gaan bij veel groundhoppers alle bellen rinkelen en toen na bekendmaking van de TV fixtures bleek dat Yeovil Town op een zondag thuis zou spelen was het weekendje snel rond. Alles was dus al lekker vroeg geregeld. De mededeling dat Bristol Rovers tot het einde van seizoen 2007/2008 op de Memorial Ground blijft maakte dan ook niks meer uit.

Eigenlijk vind ik de Memorial Ground maar een lelijk stadion. De "crickettribune" aan de lange zijde met het balkon doet me pijn aan de ogen, zo lelijk. Achter het doel staat een tijdelijke zittribune met een dak wat op een partytent lijkt en het dak van de staantribune achter het andere doel, de "Blackthorn End", is vrij saai. Enkel de Centenary Stand ziet er fatsoenlijk uit. Toch is de "Mem" een leuke plek om voetbal te kijken. Aan 3 zijden kan je staan en het gezang op de Blackthorn End klinkt prima onder het lage dak. Het vaak misplaatste cliché "tribunes staan dicht op het veld" is er wel van toepassing. Ook ligt de "Mem" bijna verstopt achter de woonhuizen.

Ruim op tijd waren we in Bristol. Parkeren een paar straten van het stadion en na de normale verplichtingen als een bezoekje aan de clubshop en het rondje om het stadion was het tijd voor een pint in het clubhuis. Helaas was de man bij de deur erg gespannen. Hij nam zijn taak bijzonder serieus en wilde ten koste van alles voorkomen dat er volk van Millwall binnen kwam. Iedereen moest of de thuiskleuren showen of een kaartje voor de thuisvakken. Wij vertelden dat we uit Nederland kwamen en dat het "pay-at-the-gate" was en dus geen tickets. De portier vond dit duidelijk erg verdacht. We werden verzocht in een hoekje te gaan wachten want dit moest overdacht worden. We zagen zijn hersentjes overuren maken, dit had hij nog nooit meegemaakt. We probeerden te vertellen dat we "neutraal" waren maar er was niks met de beste man te beginnen. Dan maar geen biertje, deze schade zouden we s’avonds wel inhalen. We hadden nog afgesproken met 2 Belgen uit de regio Antwerpen. Zij supporteren Millwall en waren per trein naar Bristol gekomen. We troffen ze voor de turnstiles van de terrace. Graag waren we wat met ze gaan drinken maar helaas dat zat er dus niet in. Toch was het leuk ze te ontmoeten en als afsluiter mocht een voorbijganger een groepsfoto van ons maken.

De Belg en zijn makker konden ook als eerste juichen tijdens de wedstrijd. Al na 6 minuten zagen wij aan de andere kant de keeper tevergeefs richting de hoek duiken. Het eerste kwartier was heel aardig maar daarna werd het minder. Volgens het programma had Bristol Rovers moeite met het maken van "open play goals" en dat was duidelijk te zien. Ze probeerden Voetbal te spelen maar dat lukte niet. Het tweede deel van de eerste helft hadden we daarom tijd genoeg ons te vermaken met de merkwaardige figuren om ons heen zoals een man in piratenoutfit met een zoontje in zelfde tenue. Ook was er een groep fans van Sankt Pauli en later bleek dat Ansgar, der überhopper, ook aanwezig was. De Millwallfans lieten zich 90 minuten lang niet horen, maar de Roversfans maakten er wel een prima sfeer van. Vooral het prachtige "Goodnight Irene" kwam regelmatig en hard langs.

Ook na rust bleef Millwall vrij eenvoudig op de been. Tegen het einde van de wedstrijd kwamen de Rovers wel langszij via een penalty. Hierna werd het weer een stuk leuker al kreeg Millwall betere kansen, de Rovers wonnen uiteindelijk. Een voorzet van rechts werd bij de tweede paal keurig ingekopt, eigenlijk de eerste echte kans van de Rovers. De feestvreugde was immens want dit betekende de eerste thuiszege van het seizoen. Het was dus een leuk middagje bij de Rovers, vooral dankzij de goede sfeer en de spectaculaire slotfase.

Terwijl de helikopter met een zoeklicht de fans van Millwall in de gaten hield gingen wij tevreden richting het hotel dat vlak bij het centrum van Bristol lag. Even opfrissen en toen richting een pub voor Israel - Rusland. Dat bleek een hels karwei want hoewel stadscentrumachtig was er geen pub met tv te bekennen. Uiteindelijk vonden we de Sports Bar en zagen we dat Rusland in blessuretijd onderuit ging. Het dak ging eraf. Bediening in de bar was in handen van mensen met zeer strakke truitjes en zeer kleine broekjes. Na de wedstrijd en een kebab verhuisden we naar O’Neills aan de andere kant van de straat. Voor een flinke hoeveelheid pints en pikant geklede dames. Maar behalve de kleding was er aan de meeste dames weinig pikants te ontdekken. Stappen in Bristol krijgt een 8 op de schaal van Leeds.

ROVERS VIDEO 1 ROVERS VIDEO 2 ROVERS VIDEO 3 ROVERS VIDEO 4 ROVERS VIDEO 5
    Memorial Ground 2
    Memorial Ground 7
    Memorial Ground 13
    Memorial Ground 19
    Memorial Ground 21
    Memorial Ground 23
Comments