Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Brescia, Mario Rigamonti

AS Brescia 2 – 0 Juventus, 8 december 2002.
Serie A (1), toeschouwers; 19.714.

Scoreverloop;

78. (1-0) Schopp
84. (2-0) Tare

Nog nagenietend van de ervaringen de vorige avond in San Siro, namen we op zondagochtend vanaf het Centraal Station van Milaan de trein richting Brescia. Daar stond namelijk Brescia - Juventus op het programma. Zonder vooraf kaarten te hebben geregeld reisden we het avontuur tegemoet. Dit avontuur begon al onderweg, er zaten namelijk zo’n 200 Juventus supporters bij ons in de trein. De aanhangers zagen eruit als maffiafiguren met hun zwarte zonnebrillen. In tegenstelling tot Nederlandse supporters die vaak in treinen zeer nadrukkelijk aanwezig zijn, hielden de fans uit Turijn zich rustig. Na een treinreis van zo’n drie kwartier kwamen we aan op het kleine station van Brescia. Niks wees er hier op dat er deze middag een voetbalwedstrijd werd gespeeld. Geen politie en geen zichtbare Brescia-aanhangers. Zelfs de Juvesupporters zagen we niet meer. Waarschijnlijk hebben zij via de achterkant het station verlaten.



Dankzij internet wisten we dat we het stadion via buslijn C of D konden bereiken. We besloten te wachten op de bus van lijn D. Gelukkig kwamen er mensen bij ons staan die een blauwwitte sjaal droegen, de clubkleuren van Brescia, dus een aanvaardbare gok om deze bus te nemen. Na een tocht van zo’n 25 minuten door de niet erg interessante stad Brescia kwamen we aan bij een zijstraat van het stadion. De eerste fase van het avontuur hadden we doorstaan. Nu de belangrijke fase van het kaartjes kopen. Uit de toeschouwersaantallen van Brescia uit de VI, gemiddeld 10- tot 12.000, hadden we vooraf het vermoeden dat kaartjes bemachtigen geen probleem mocht zijn. Gelukkig zagen we snel dat de kassa’s open waren, dus in handen- en voetenitaliaans kochten we twee kaarten voor de Curva Nord.


Hierna was er nog voldoende tijd om de omgeving te verkennen en een biertje te drinken. Aan de buitenkant zag het stadion er vrij oud uit. Bij de hoofdingang was in de muur het gezicht verweven van Mario Rigamonti. Deze Rigamonti was één van de Torino spelers die het leven verloor bij het "Superga" ongeluk in 1949. Omdat hij in Brescia was geboren is het stadion naar hem vernoemd. De afbeelding was echter beklad met graffiti. Sowieso zat het grootste deel van de buitenkant van het stadion onder de graffiti. Geen mooie schilderingen maar teksten als "Ultra’s Curva Nord" en dergelijke. Net als in Milaan hier geen kroegjes. "Dan maar een flesje Carlsberg" dachten we toen we het flesje in een kar zagen staan. We kregen helaas geen flesje, de inhoud ervan werd uitgeschonken in een Coca Cola-beker. Op de foto’s staan we er dan ook keurig op alsof we cola dronken….



Naast de reguliere stands met supportersartikelen van Brescia, waarvan we niet onder de indruk raakten, was er weinig te doen rond het stadion. Reden om het vak maar eens op te zoeken. Voordat we het stadion in gingen werd ons door een met maffiabril getooide Bresciafan een stencil in de handen gedrukt. Waarschijnlijk ging het over een actie. Na de fouillering troffen we een stand aan met allerlei sfeerfoto’s. De acties van de "Curva Nord" zagen er zeer indrukwekkend uit en gaven ons een voorproefje van wat ons deze middag te wachten stond. We kochten van elke foto één afdruk en gingen daarna de tribune op.

De tribunes waren een drie kwartier voor de wedstrijd nog maar matig bezet. Het gaf ons de kans om de hele "Curva Nord" te verkennen en uit verschillende posities foto’s te nemen. Het stadion was van binnen ook vrij "basic". Driekwart was onoverdekt. Alleen de hoofdtribune aan onze rechterkant was overdekt. De Curva Nord is in principe aan te merken als een zittribune, echter zonder enig comfort. De tribune is van beton en op het zitgedeelte is hout bevestigd. Het merendeel van het vak bekijkt de wedstrijd dan ook staand. Het mooie van het stadion is dat het ligt tussen de bergen en een woonwijk. De zuidzijde van het stadion is gereserveerd voor de gasten. De tribunes staan ver van het veld af, gescheiden door een soort sintelbaan. Het stadion is vergelijkbaar met Kaalheide en dat van RW Oberhausen. Allemaal zeer basic en een beetje Duits.



Dan de wedstrijd; Juventus was natuurlijk zwaar favoriet. De "oude dame" is één van de topclubs in Europa met spelers als; Buffon, Thuram, Nedved, Davids, Del Piero en Trezequet. Brescia was voor ons een stuk minder bekend. De club heeft nog nooit een rol van betekenis kunnen spelen in Italië. Brescia telt echter wel één grote vedette; Roberto Baggio. Deze ex-Juve speler moet de lijnen uitzetten bij Brescia, echter tot deze wedstrijd zonder veel resultaat. Brescia was op de 14e plaats terug te vinden op de ranglijst tegenover Juventus op de 4e plaats. Genoeg bespiegelingen vooraf, de wedstrijd stond op het punt te beginnen. Er werden in het hele vak kartonnen bordjes uitgedeeld. Ze waren donkerblauw met de tekst "BRESCIA" in lichtblauwe letters. Rond de aftrap stond de gehele Curva Nord" met deze bordjes boven het hoofd. Een schitterend gezicht voor de mensen op de andere tribunes. Tevens werden er ontelbare blauwe rookpotten ontstoken op de Oosttribune. Dit maakte diepe indruk op ons. Als uitsmijter begon iedereen op onze tribune na de aftrap ijverig zijn bordje te verscheuren en na het aftellen van de Ultra met microfoon gooide iedereen de snippers in de lucht. Over sfeer maken hoef je de Italianen niets te leren.

De wedstrijd ontwikkelde zich tot een boeiend schouwspel. Het spel ging over en weer, eigenlijk on-Italiaans. Het zingen, springen en gek doen bij ons op de tribune ging 90 minuten achterelkaar door. Het was soms net gymnastiek, al die bewegingen die de voorzanger aangaf. Dan weer naar links, dan weer naar rechts, klappen, handen in de lucht, zwaaien met sjaaltjes. Kortom moeilijk om bij te houden voor ons Nederlanders, maar wel leuk. Je hoefde geen Italiaans te verstaan om te begrijpen dat veel liederen tegen Juve waren gericht. Teksten als bastardi, Juve merda en Napolitane hadden duidelijk betrekking op de tegenstander van vandaag. We hadden het vermoeden dat beide partijen elkaar niet echt lagen. Dit bleek aan de overkant waar in het vak naast dat van Juventus, er waren behoorlijk wat meegekomen uit Turijn, regelmatig opstootjes waren. De Bresciasupporters probeerden regelmatig op te rukken naar het Juvevak. Dit ging gepaard met het gooien van projectielen en vuurwerk. Er werden gewoon lichtkogels bij elkaar in het vak geschoten. Met wilde armgebaren werd er over en weer geprovoceerd. Het zag er allemaal behoorlijk heftig uit. Wanneer het in het stadion weer rustig was, probeerden ze achter de tribunes, buiten ons zicht, de confrontatie aan te gaan. Allemaal zeer onrustig.



De wedstrijd bleef op en neer golven. Met name Davids speelde een goede wedstrijd. Hij vocht "op zijn Davids" voor elke meter. Zijn balbezit werd continue begeleid met oerwoudgeluiden, dit in tegenstelling tot Thuram, die ook zwart is. In de 75e minuut werd Davids gewisseld. Toeval of niet, drie minuten later viel de openingsgoal. Verrassend genoeg was het de blonde Oostenrijker Markus Schopp die de score opende. Rennend over de sintelbaan richting Curva Nord liet hij het stadion ontploffen. Na het doelpunt kwamen er niet de verwachte lofzangen over Brescia, maar waren het weer de al eerder gehoorde hatelijkheden richting de gasten. De haat zat kennelijk diep. Uiteindelijk werd het 6 minuten later nog 2-0 en was de verrassing compleet. Dat de scheidsrechter nog zeven minuten bijtelde had alleen nog waarde voor de statistieken. De overwinning voor Brescia was een feit ! Met hartstochtelijk gezang en het in brand steken van de kartonnen bordjes werd de overwinning gevierd. Want Juventus was verslagen!

Na afloop van de wedstrijd zijn we nog even blijven hangen om te kijken hoe de aftocht van de Juve supporters zou plaatsvinden. Rond het stadion zagen we veel Ultra’s met sjaal voor de mond, capuchon en zonnebril op en stokken in de handen. Dit waren dezelfde stokken die daarvoor werden gebruikt voor de spandoeken, een dubbele functie dus. Deze mensen (jong en oud) hadden duidelijk weinig goeds in de zin. Wijselijk besloten we enige afstand te houden. Toen dan eindelijk een uur na de wedstrijd de bussen van Juve vertrokken stond het dan ook vol met carabinieri en Ultra’s. De carabinieri kon niet voorkomen dat de bussen belaagd werden. De bussen werden bekogeld met stenen en de Ultra’s sloegen met stokken tegen de ramen. De ramen van de bussen waren van een soort gepantserd glas, zodat de schade mee viel. Hierna besloten we maar op zoek te gaan naar onze bus. Het bleek niet mee te vallen om een bushalte te vinden. Uiteindelijk is het toch gelukt en kwam er een einde aan een enerverende middagje Brescia !






Comments