Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Bremen, Weser Stadion (2)


Werder Bremen 3 – 1 Alemannia Aachen, 20 april 2007.
1.Bundesliga (1), toeschouwers; 40.300.

Scoreverloop;
  2. (0-1) Pinto
51. (1-1) Jensen
56. (2-1) Rosenberg
90. (3-1) Diego

De boeiende degradatiestrijd van Alemannia Aachen dit seizoen blijft bij Cheese and Union tot de verbeelding spreken. Al voor de vijfde keer dit lopende Bundesliga seizoen gingen we de geel zwarten in actie zien. Voor deze vrijdagavondwedstrijd in het noorden van Duitsland reisden we met z’n vieren af. Behalve ondergetekende schoven Michiel-uit-de-Oostblokflat, Kobus en Tonnie aan. De twee laatstgenoemden smaakten het genoegen om voor het eerst met Cheese and Union mee te reizen. Al vroeg hadden we besloten om de trip met een hotelovernachting te combineren. Jens, onze Duitse vriend, zou voor de kaartjes voor het uitvak zorgen. We zouden hem in Bremen voorafgaand aan de match treffen bij het stadion. Onze eerste opdracht was het vinden van ons Etap Hotel nabij het Bremer Kreuz. Hierbij had ik als chauffeur qua navigatie weinig aan de medepassagiers; zij hadden het te druk met zwetsverhalen en het legen van een krat Jupiler. Enfin, zonder al te grote problemen vond ik het hotel.

Na het inchecken belden we gauw een taxi. Het Weserstadion lag volgens de website van het hotel op zo’n 10 minuten rijafstand. Dit bleek een wel erg optimistische schatting. De taxirit duurde toch zeker zo’n klein half uur. Onderweg vermaakten we ons met het gebrekkige Duits van de taxichauffeur die fervent fan van Fenerbahce bleek te zijn. Alle clubs van Europa leek hij zo’n beetje te kennen. Behalve voetballiefhebber was hij namelijk fanatiek gokker op allerlei Europese wedstrijden. Hij had al eens 2.000 euro gewonnen vertelde hij. De vraag of hij wellicht iets met het Duitse gokschandaal van enkele jaren geleden had te maken lieten we veiligheidshalve maar achterwege….. Na deze boeiende rit, lieten we ons door de taxichauffeur afzetten (alleen letterlijk uiteraard), niet ver van het stadion. Dezelfde buurt als waar we alweer zes jaar geleden voorafgaand aan Werder Bremen - Kaiserslautern het kroegje de "Taubenschlag" bezochten. Het gebied rondom het Weserstadion is sowieso rijk aan cafeetjes. Het kostte dan ook niet veel moeite om een leuke tent te vinden. Ongeveer twee uur voorafgaand aan de match was het al een gezellige bedoening. Naar goed Duits gebruik liepen supporters van beide clubs probleemloos door elkaar. Zowel op straat als in de kroegen zag het letterlijk groen en geel van de supporters.

Wij raakten aan de praat met enkele Werder fans. Toen ze hoorden dat wij uit Nederland kwamen, kwam het gespreksonderwerp al gauw op AZ. Een week eerder namelijk had Werder in de UEFA Cup de Alkmaarders in eigen huis met 4-1 afgedroogd. Eerder al dit seizoen rekende Bremen af met Ajax. De verhoudingen tussen Nederland en Duitsland dit seizoen waren dus wel weer duidelijk. Toch kregen we traditioneel de nodige complimenten over het Nederlands elftal. Het is maar goed dat de wedstrijden niet meer uitgezonden worden op het open net, dan hadden ze waarschijnlijk wel anders gepiept. Terwijl we met onze nieuwe vrienden aan het praten waren werden we continue afgeleid door de plates met schnitzels die voorbij kwamen. Dit zag er erg lekker uit, maar we besloten de verleiding te weerstaan en te kiezen voor die andere Duitse specialiteit; "Bratwurst mit Pommes". Daarnaast naderden we ook het tijdstip waarop we met Jens hadden afgesproken. We besloten dan ook maar richting stadion te gaan.

Het Weserstadion wordt sinds 1930 bespeeld door Werder Bremen. Het stadion is vernoemd naar de rivier de Weser, die door Bremen stroomt en vlak langs het stadion loopt. Op het terrein rond het stadion was het weer een drukte van belang toen wij aankwamen. Aan eet- en drinktentjes geen gebrek. We hadden met Jens afgesproken bij het "Gästeblock" aan de zuidzijde van het stadion. Hij was net aangekomen met z´n vrienden. Zij hadden een langere reis af moeten leggen dan wij, ze waren zo´n vier uren onderweg geweest.. Bij het Bratwurst tentje genoten we van een gratis rondje Bratwurst en Pommes. De Bratwurstdame had het schijnbaar te druk om ons geld aan te nemen, of ze was ons vergeten. In ieder geval smaakte het er niet minder om. Ook het bier smaakte prima. In Duitsland hebben de meeste stadions een eigen biermerk wat geschonken wordt, in Bremen was dit logischerwijs Becks. Becks is immers afkomstig uit Bremen. Het bier werd geschonken in speciale plastic bekers. Op de bekers stonden afbeeldingen van Werder spelers. Leuk om te verzamelen. Inmiddels was het tijd om het stadion in te gaan. We zochten een plekje onderin de Kurve. Evenals eerdere wedstrijden dit seizoen stonden we ook vandaag weer vlakbij de "Aachen Ultras". Ook nu hadden ze weer aardig uitgepakt met doppelhalters en vlaggen. De Capo, die we al menigmaal in aktie hadden gezien dit seizoen, had vandaag voor de gelegenheid een megafoon meegenomen. De Ultras van Aachen zijn over het algemeen nog jonge knapen die op enthousiaste wijze hun best doen om de sfeer erin te houden op de tribunes. De keren dat ik getuige was, slaagden ze daar over het algemeen glansrijk in.

Vandaag hadden naar schatting zo´n kleine 2.000 fans de bijna vier uur durende reis van Aken naar Bremen ondernomen. Het was dan ook, even als alle andere 33 wedstrijden in de Bundesliga, voor beide ploegen een belangrijke match. Met nog vijf wedstrijden te gaan naderde de climax van het seizoen 2006-2007. Werder Bremen was nog volop in de titelrace, het stond slechts twee punten achter koploper Schalke ‘04. Werder maakte tot nu toe dus een prima seizoen door, het heeft veruit de meeste doelpunten voor in de Bundesliga. En daarbij is het niet alleen afhankelijk van de doelpunten van "Superstürmer" Miroslav Klose. Klose stond dit seizoen zelfs een periode van 1158 minuten droog. Dat is hoogst opmerkelijk voor de man die anders bijna altijd en overal scoort. De echte superstar van Werder Bremen is dit seizoen toch zeker de Braziliaan "Diego Ribas da Cunha", voetbalnaam Diego. De spelverdeler is vaak onnavolgbaar in zijn acties. Alemannia Aachen daarentegen was nog volop verwikkeld in de degradatiestrijd. Waar het seizoen zo goed begonnen was, was de ploeg de laatste weken steeds meer in de gevarenzone beland. Voorafgaand aan de wedstrijd van vanavond stond het op de veertiende plek. Tussen de nummer 10 HSV en de nummer 17 FSV Mainz zaten slechts vijf punten. De belangen voor beide ploegen waren dus groot vandaag!

Het Weserstadion was vandaag met 40.300 toeschouwers bijna uitverkocht. Ten opzichte van ons vorige bezoek in maart 2001 was de capaciteit van het stadion met 8.000 plaatsen uitgebreid. De totale capaciteit ligt nu op 43.500 toeschouwers. Persoonlijk vind ik het een erg mooi en sfeervol stadion. Door de rondingen heeft het nog echt een typisch Duitse uitstraling, iets wat met de bouw van de nieuwe stadions in Duitsland in recente jaren steeds meer is verdwenen. Ook vandaag was het erg sfeervol in het Weserstadion. In het Gästeblock brachten de Ultras er meteen de sfeer goed in. Tonnie had vandaag andere zorgen aan zijn hoofd, hoofddoel voor hem vanavond was het winnen van zieltjes voor de Leiwakabessy-fanclub. Het was ons niet helemaal duidelijk waarom Tonnie deze dag zomaar ineens Leiwakabessy fan was geworden, voorheen hadden we hem er nog nooit over gehoord. Aandoenlijk was het wel om te zien hoe hij z’n best deed. Echter de Duitsers om hem heen leken niet echt gevoelig voor zijn lokroep. Vlak voor de wedstrijd zagen we een wat kalende man met fototoestel, het bleek
Alemannia Luke te zijn. Hij is de man achter de website http://www.alemannia-luke.de/, hij mist geen wedstrijd van Aachen en overal waar hij gaat neemt hij zijn camera mee. Als je het hebt over bekende Aachensupporters, dan is hij er zeker één van.

Met de opkomst van de spelers gingen er vele doppelhalters en vlaggen de lucht in. Getuige een vlag van
Kerkrade/Aachen ontbraken ook dit keer de fans uit Kerkrade niet. De Capo probeerde het geluid van de Werderfans te overstemmen. Indrukwekkend was de zee van groen-witte sjaaltjes bij opkomst van de spelers. De Stimmung zat er vandaag goed in! Voor ons werd de stemming alleen maar beter toen in de eerste minuut Sergio Pinto Alemannia op voorsprong bracht, een droomstart! De wedstrijd was meteen los. Werder jaagde direct op de gelijkmaker. Aachen bleek in de eerste helft een meester in de buitenspelval. Werder probeerde keer op keer met afstandschoten keeper Nicht te verschalken, echter tevergeefs. Ondanks een paar goeie kansen voor Aachen was het toch wel eenrichtingsverkeer richting het doel van Aachen. Het mocht een wonder heten dat de ruststand met 0-1 werd bereikt. In de rust raakten we aan de praat met een Rodafan. Op zijn telefoon liet hij beelden zien van een clash tussen Aachen- en Kölnfans ergens in een bos. Dit soort praktijken verwacht je in Polen, maar niet zo gauw bij West Duitse clubs. Volgens de Rodafan zou er na de wedstrijd van vandaag ook het nodige op stapel staan. Hij nodigde ons van harte uit om met hem en z’n Rodavrienden mee te gaan na de match. We zouden ons dan moeten melden na afloop van de match. We lieten hem weten het aanbod in overweging te nemen, echter we namen het verhaal met en korreltje zout. De 2e helft stond op het punt van beginnen, dus we zochten weer gauw onze Kurve op.

Bij Bremen voerde trainer Thomas Schaaf 2 wissels door, voor Baumann en Vranjes kwamen de ex-eredivisiespelers Daniel Jensen en Markus Rosenberg. In de 2e helft hetzelfde beeld als de 1e helft, een aanvallend Bremen. Zo’n 5 minuten na rust betaalde het wisselbeleid van Schaaf zich uit. Na een één-tweetje met Klose, ronde Daniel Jensen simpel af; 1-1. De speaker van Werder Bremen kondigde het doelpunt aan al was het de winnende in een Eurocup finale. Dit ging als volgt:
Diiiiiiiiiiiiiieeeeeeeeeeeeeee ein und fünfzige Spielminute, Tor für Werder Bremen, diiiieee Spieler mit dem Numero zwanzig, Daniel.. Publiek; Jensen. Speaker; Diiiiiiieeeeee neue Spielstand Werder Bremen..... Publiek; Eins. Speaker; Allemania Aachen..... Publiek; Null!!! Speaker; Danke Publiek; Bitte!!. Op zich een bekend gegeven in Duitse stadions, echter hier draait de speaker wel erg door met z’n diiieee, we dachten hij blijft er in… Maar helaas, hij bleef er niet in, vijf minuten later mocht hij z’n kunstje zelfs herhalen. Ditmaal scoorde de andere net ingebrachte wissel, Markus Rosenberg. De wedstrijd leek nu gespeeld. Toch wist Aachen van geen opgeven. Het zette nog eens aan en creëerde enkele kansen. Een schot van Ebbers ging net langs de paal. Sowieso was dit de wedstrijd van de doelpogingen. Achteraf lazen we dat Werder deze wedstrijd maar liefst 27 keer op doel had geschoten. Het was dan ook een schitterende partij. Vlak voor tijd kreeg Jan Schlaudraff van Aachen nog een enorme kans op de gelijkmaker, helaas stuitte hij op Werder doelman Tim Wiese. Het hoogtepunt van de wedstrijd werd echter bewaard tot de blessuretijd. Bij een vrije trap voor Aachen besloot Aachen doelman Nicht mee naar voren te gaan, helaas voor hem en voor Aachen werd deze vrije trap gepareerd en kwam in de voeten van het Braziliaanse wonderkind Diego. Vanaf zo’n vijf meter voor de middellijn schoot hij de bal in het verlaten doel, pas vlak voor de doellijn stuiterde de bal op. Een fantastisch doelpunt! Iedereen was het erover eens dat dit hèt doelpunt van het jaar moest zijn! Sneu voor Aachen, maar een fantastisch slot aan een fantastische wedstrijd! Het Weserstadion was in extase, het kampioenschap lonkte!

Wij dropen af met de teleurgestelde Aachenfans. Toch konden we niet de verleiding weerstaan om te kijken of onze Roda vrienden nog in actie kwamen. Echter deze waren in geen velden of wegen te bekennen. Waren we er toch weer ingetuind! Na het afscheid van Jens en zijn vrienden trokken we de stad in. In de eerste de beste kroeg beweerde Tonnie dat Thomas Schaaf met een glas bier aan de bar zat. Dit moest worden vastgelegd op foto. Zo trots als een pauw poseerde Tonnie naast de Thomas look-a-like, zijn avond kon niet meer stuk. Hierna gingen we tevergeefs op zoek naar het centrum van Bremen. Uiteindelijk belandden we in een Europub, een toevluchtsoord voor alcoholisten. Een Wodka Cola kostte hier slechts 1 euro! In eerste instantie dachten we op doorreis te zijn, echter na de nodige eurootjes te hebben gespendeerd werd het uiteindelijk ons eindpunt van de avond. Hilariteit alom toen we de volgende dag bij daglicht erachter kwamen dat vlak naast deze pub de
City Club zat. We dachten al, waar gaan al die mooie vrouwen naar toe… Uiteindelijk sloten we een mooi weekendje Werder in de zon af op het terras in Bremen!

Laatste wijziging verslag; 19-01-2008.
Comments