Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Braga, Municipal


Nederland 3 - 0 Letland; 23 juni 2004.
Eindronde EK, toeschouwers; 27.904.

Scoreverloop;
27. (1-0) Nistelrode (P)
35. (2-0) Nistelrode
84. (3-0) Makaay

Al voor de middag waren we afgereisd naar Braga om maar niets van het feest te hoeven missen. Door de taxi werden we afgezet in het centrum van Braga, waar het al oranje zag van de mensen. De stemming zat er al vroeg in. De stad leek wel bezet door de oranjesupporters. Af en toe zag je een verdwaalde Let, maar zij waren zwaar in de minderheid. De Letten restte dan ook niks anders dan zich maar aan te sluiten bij het Oranjefeest. De supportersclub Oranje had zoals in alle speelsteden dit EK een groots feest op touw gezet. Er waren podia met optredens van artiesten uit het feestgenre. We hadden nog nooit gehoord van namen als Danny Lukassen, Sjon de voetbalmanager en de Dikdakkers, maar feest maken konden ze! Natuurlijk ontbraken publiciteitsgeile supporters als "de Wortelman" en "de Indiaan" ook vandaag niet. Het zijn niet ons type supporters maar het hoort nou eenmaal bij. Met zo’n feest heb je dan ook geen keus om maar gewoon mee te doen met polonaises, melige liedjes zingen en waven. Enfin onder invloed van de nodige glaasjes Sagres kostte dit ons weinig moeite.

Door al het gefeest zou je bijna het belang van de s’avonds te spelen wedstrijd vergeten. Het uitgangspunt was verre van gunstig, Nederland moest winnen deze avond. Om verder te gaan naar de kwartfinale was het tevens afhankelijk van Tsjechië. Tsjechië moest zijn sportieve plicht doen door met haar B-elftal minimaal een punt te halen tegen onze aartsrivaal Duitsland. Op voorhand waren er weinig mensen die vertrouwen hadden in dit scenario. De positie van bondscoach Dick Advocaat stond dan ook zeer onder druk. Zijn onbegrijpelijke wissel in de wedstrijd tegen Tsjechië maakte hem tot een nationale pispaal. Een groot spandoek met daarop de tekst; "Dick, begrijpt je vrouw je nog?" hing in het centrum van Braga. In het stadion was er graffiti met als tekst "Dick = een lul". Het typeerde de stemming die er leefde. Bij ons echter groeide het vertrouwen in een goede afloop meer en meer deze middag, mede gevoed door de vele glazen bier die werden weggewerkt. Rond 17:30 uur werd door de supportersclub te kennen gegeven dat we met z’n allen richting stadion zouden gaan. Aan de rand van het plein vormde zich een menigte van meer dan 10.000 oranjefans aangevuld met inwoners van Braga die voor deze gelegenheid omgeturnd waren tot Oranjesupporter. Al hossend, springend en zingend gingen we op weg naar het stadion, een aantal kilometers verderop gelegen. Het lange oranjelint trok veel bekijks van de lokale bevolking, overal werden we toegejuicht alsof we zojuist een enorme prestatie hadden geleverd. Om ons heen liep een grote diversiteit aan supporters, je hoorde allerlei accenten, er liepen mannen, vrouwen, oud, jong, iedereen was in opperbeste stemming. De stemming werd alleen nog maar beter toen we op korte afstand een mannetje in pak ontwaarden die tegen de stroom in liep. Het bleek Ajaxfan Jack van Gelder te zijn, daar was hij weer. Zie ook Ierland – Nederland WK 1990. Hilariteit alom, met z’n allen renden we op hem af om hem onder te dopen met bier. De heer van Gelder stelde dit echter niet zo op prijs en wist zich al scheldend los te wurmen om vervolgens een veilig heenkomen te zoeken.

Even later kwamen we aan bij het "Estadio Municipal de Braga". Een zeer indrukwekkend stadion zowel van binnen als van buiten. In 2003 werd het stadion geopend met een wedstrijd tussen SC Braga en Celta de Vigo (1-0). Het stadion is de vervanger van het oude stadion van SC Braga namelijk "Estadio Primeiro de Maio", dit stadion bestaat nog steeds maar hebben we helaas niet gezien. Het "Municipal" lijkt op het 1e gezicht op een bouwwerk dat nog niet af is. Het bestaat uit slechts 2 tribunes, beide aan de lange zijde van het veld. Achter de doelen bevinden zich enkel massieve rotspartijen. Echt gezellig en sfeervol is het stadion van architect Souto Moura daardoor niet. Municipal is gebouwd in één van de buitenwijken van Braga, op de heuvels van de "Monte Castro". Er kunnen 30.154 toeschouwers plaatsnemen. Het Municipal maakt onderdeel uit van "Parque Urbano", een sportcomplex met verder een Olympisch zwembad, tennisbanen en 2 voetbalvelden. Rondom het stadion probeerden veel Nederlanders kaarten van thuisblijvers te verkopen, zo ook wij. Wij hebben ze nog voor een redelijke prijs kunnen verkopen, maar vlak voor de wedstrijd gaven sommige mensen de kaarten gratis weg.

Voor ons was het inmiddels hoog tijd geworden om het stadion in te gaan, via een groot aantal trappen kwamen we terecht in ons vak. Onze plaatsen waren gesitueerd in de groene sector waar alleen Nederlanders zaten, we zaten bijna helemaal boven aan de zijkant. Aan de rechterkant kon je uitkijken over het achterland van Braga. Je moest hier geen hoogtevrees hebben, want de tribunes zijn erg stijl. De stemming in het stadion was van het begin af aan on-Nederlands goed. Het repertoire aan liederen ontsteeg deze avond het gebruikelijke oeuvre van "Hup-Holland-Hup" en "Holland" (klap-klap-klap). Halverwege de 1e helft klonk er geroezemoes in het stadion. Duitsland was op 1-0 gekomen, dat Nederland ook op 1-0 kwam door een strafschop van Nistelrode deed er even niet meer toe. Nederland was op dit moment uitgeschakeld. Om ons heen was er één en al verslagenheid. Aan deze verslagenheid kwam snel een einde, in de 30e minuut meldde het sms-je wat we kregen uit Nederland dat Tsjechië op 1-1 was gekomen. In één keer was alles vergeten: "Deutschland, Deutschland alles ist vorbei" en "Tsjechië, Tsjechië" klonk er, de stemming was weer opperbest. Nederland had de wedstrijd volledig onder controle, de vooraf gevreesde Letlandse aanvaller Verpakovski kwam er niet aan te pas. Nederland speelde redelijk, kreeg kansen en scoorde nogmaals voor rust. Maar alles draaide om de wedstrijd die enkele honderden kilometers verderop in Lissabon werd gespeeld. Toen ruim in de tweede helft het bericht kwam dat Tsjechië op 2-1 was gekomen en Nederland zelf op 3-0 kwam door invaller Makaay, kon het feest beginnen. Het kon niet meer misgaan. Op de tribunes ging iedereen volkomen uit zijn bol. Ontelbare keren ging de wave door het stadion, de ploeg werd hartstochtelijk toegezongen, alle ellende van de voorgaande wedstrijden leek vergeten. Nederland ging door naar de kwartfinale! Het feest in het stadion werd later voortgezet in het centrum van Braga. De terugtocht naar het centrum werd begeleid door klappende Portugezen langs de route. In het centrum was het overal feest. Toevallig werd er deze avond in Braga een soort carnaval gevierd. Tijdens dit "Sao Jao" feest is het gebruikelijk dat Portugezen elkaar met plastic piepende hamers een tikje op het hoofd geven, ten teken dat ze mekaar aardig vinden. Of we nou wilden of niet, ook wij werden in dit ritueel betrokken. Ontelbare tikken met een hamer kregen we. In het begin vonden we dit wel grappig, echter op het eind van de avond waren we het zat. Tijd om onze vaste taxichauffeur te bellen die ons terugbracht naar het hotel.











Comments