Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Bradford, Valley Parade


Bradford City 0 – 1 Huddersfield Town, 7 oktober 2006.
League One (3), toeschouwers; 14.925.

Scoreverloop;
25. (0-1) Hudson      0-1

Al een aantal maanden geleden werd deze wedstrijd in de agenda gezet, maar pas toen het rap dichterbij kwam begonnen we ons zorgen te maken of het allemaal niet erg krap zou worden. Stel dat de vlucht vertraging zou hebben en hoe komen we snel vanaf het vliegveld bij het stadion? De douane op Schiphol ging uitermate soepel. Ruim te vroeg vertrok het vliegtuig richting "Leeds-Bradford International Airport". Wel 15 minuten te vroeg landden we op Leeds-Bradford, een vliegveld dat we nu kunnen toevoegen aan "Doing the Airports" en na een uitermate snelle tocht door de douane bleek de bus klaar te staan. Bus 737, van "Metroconnect", zou ons binnen 40 minuten naar Bradford Forster Square Station brengen vanwaar het nog 10 minuten lopen zou zijn naar Valley Parade. Bijkomende verrassing bleek de prijs, hadden we rekening gehouden met een enorm bedrag van 2 pond, de paki-chauffeur vroeg slechts 1,50 pond voor het ritje. Na zoveel geluk zou je verwachten dat er iets mis zou moeten gaan, maar niets van dit alles. De paki-chauffeur stopte ineens en riep: "Football Stadium". Het bleek dat hij ons pal voor de deur had afgezet. Puike allochtonen daar in Bradford.

Vanaf de bushalte liepen we met versnelde pas richting het stadion. De eerste indrukken waren positief; het is relatief nieuw, maar toch heeft het een heel eigen karakter. Mede dankzij het heuvelige gebied. Verder ligt Valley Parade enerzijds in een woonwijk maar er is ook behoorlijk wat (oude) industrie aanwezig. Bij de relatief korte maar erg hoge Main Stand staat een monument ter nagedachtenis aan de brand in 1985. Dat is wel even slikken, al die mensen die naar het stadion gingen om hun club kampioen te zien worden en nooit meer thuiskwamen. Apart is ook de opposite Main Stand welke gedeeltelijk over de stoep heen hangt. Op deze tribune zat tijdens de wedstrijd het volk uit Huddersfield. De sfeer op straat was gemoedelijk. Politie (te paard) was in ruime mate aanwezig, maar hoefde niet op te treden. Tegenover "onze tribune", de Carlsberg Stand, ligt de kleinste stand: De TL Dallas Stand. De buitenkant van deze stand is de mooiste door al het steen en de ijzeren hekken. Aan de linkerkant ligt een soort veld voor hangpaki’s waar veel verbrand afval lag. Dit veldje hoort bij nog een stukje met veel verpauperde woningen. Dat zijn de wijken die wij graag zien rondom stadions. Tijdens de hoogtijdagen van de industriële revolutie woonden hier de arbeiders, tegenwoordig is het waarschijnlijk het domein van de Aziatische Britten. Iets verder vervallen loodsen wat vroeger fabrieken waren waar stoommachines weefgetouwen aandreven.

Huizen aan de Midland Road met daarachter de Kop Stand.

Smal straatje achter het dubbeldekkertje.

De clubshop van Bradford City is een zeer ruime winkel met alles wat je maar zou willen hebben van Bradford City FC. We kochten er een programma en het fanzine "the City Gent", het langslopende fanzine van Engeland. Best bijzonder dus. Het allermooiste van de clubshop is het minimuseum! Met prachtige foto’s en spullen uit het roemruchte verleden van Bradford City Het leukste waren de 2 schaalmodellen van Valley Parade uit de begintijd, met de schapen op het veld. Bij de ingang van het museum stond een oude, maar werkende, turnstile. We overwogen het gevaarte mee te nemen maar dat had waarschijnlijk voor problemen gezorgd bij het inchecken op het vliegveld.

Na al dat geloop en gereis hadden we erge trek in een biertje. De FGG vertelde ons het volgende; "There is the Carlton pub which is only a few minutes walk from behind the Kop Stand. It does allow in away fans, but the pub is quite a basic one." Dat leek ons wel wat, wij vroegen nog aan een supporter zonder tanden of we de goede kant opgingen. Ja, vooral doorlopen en bij de stoplichten linksaf. Bij de stoplichten aangekomen nergens een pub te bekennen. Wel twee politieagenten maar die ontkenden dat er een pub was, advies luidde; ga maar terug naar stadion. Wij waren eigenwijs en liepen gewoon verder. We zagen heel veel Arabische mannen in witte jurken en vrouwen in burka. Na enig omlopen, erg vermoeiend met al die heuvels, vonden we een straatje met diverse pubs. Het publiek was jong en casual of oud, kaal met veel tatoeages. Op straat veel politie. In onze pub was de tap kapot en er waren alleen flesjes Carlsberg te koop. Deze waren heerlijk koud en ze gleden lekker naar binnen. Behalve het genoemde mannelijke publiek hingen er diverse zwarte vrouwen rond in de pub die iedereen aanspraken met een lieflijk "hi darling". Hoewel de flesjes Carlsberg dus erg lekker waren besloten we rond 12:30 maar weer richting Valley Parade te gaan, immers de aftrap was al om 13:00 uur. Bij het verlaten van de pub werden we samen met "the Ointment" op de film gezet door de politie. Deze beelden zullen binnenkort wel opduiken bij een docu over hooligans op SBS6.

Vage pub met de voorbeeldsupporters van Bradford aan de cola.

Een steegje waar je s'avonds maar beter niet kan komen.

Binnen op Valley Parade naar onze zitplaatsen, deze waren uitstekend. Redelijk onderaan (zesde rij) en ruim naast het doel zodat we niet door het net heen hoefden te kijken. En wat helemaal goed beviel was de afstand tussen tribune en het veld: mi-ni-maal. Je kon gedurende de wedstrijd het gras ruiken, heerlijk! Het was zonovergoten maar toch was het best fris door de wind. Snel zagen we de man waarvoor we in Bradford waren; "Lenny the City Gent". De aller-allerbeste mascotte van de hèèèèèèèèle wereld. Een volwassen man in Bradford City tenue compleet met bolhoed, paraplu en aktetas. Lenny werd massaal toegezongen door het publiek; "You Fat Bastard" en als hij dat hoort laat hij zijn spierwitte pens zien, we lagen dubbel van het lachen. Wij brulden: "Lèèèèèèèènyy!!!!!!!!!!!!". Lenny wilde eigenlijk wegrennen, maar na enig zwaaien en wenken kwam hij naar ons toe. Lenny kon er niet onderuit, hij moest met Pimmetje op de foto. Pimmetje heeft nu al zijn levensambities vervuld. Wat opviel was dat Lenny nogal klein is; ongeveer 1 meter 60.

Tja, wat valt er nog over de wedstrijd te zeggen? Het was een wedstrijd in een zeer hoog tempo, zoals je dat kunt verwachten in Engeland. Soms was het best goed, soms was het dramatisch slecht. Beide ploegen kregen in de beginfase kansen, maar het leek Huddersfield te zijn dat nipt beter was. Opvallend, aangezien Bradford voor aanvang van de wedstrijd 4e stond en Huddersfield slechts 17e. Halverwege de eerste helft begon Huddersfield steeds meer te drukken en na een voorzet van Taylor op het hoofd van Mark Hudson bij de tweede paal was de 0-1 een feit in de 25e minuut. De sfeer was wisselend, maar vaak ook heel erg goed. Je kon voelen dat het een local derby was, beide ploegen wilden deze wedstrijd koste wat het kost winnen. Het was regelmatig erg onvriendelijk op het veld, deze grimmigheid sloeg over naar het publiek. Zoals eerder gemeld had Huddersfield een indrukwekkende away support meegenomen van bijna 3.000 man.


Memorial voor de slachtoffers van 11 mei 1985.

Ook de 2e helft was erg vermakelijk. De sfeer werd steeds grimmiger en Bradford miste een paar dotten van kansen, maar ook Huddersfield bleef gevaarlijk. Wel kreeg Danny Adams van Huddersfield zijn 2e geel en mocht hij eraf. Het publiek werd aan beide kanten nog feller. Vanaf de TL Dallas kwam er ineens een man over het veld onze kant opgelopen. Hij trok vrij laat zijn shirt omhoog en liet ons zijn dikke buik zien, waarschijnlijk een fan van Huddersfield die Lenny een rukker vindt. De man werd door vijf stewards op een onhandige manier overmeesterd. De aanhang van Huddersfield begonnen een verdediger van Bradford constant uit te jouwen, in hun ogen had hij "hun" Danny Adams de rode kaart aangenaaid. Ze begonnen zelfs hem te bekogelen met plastic flessen. Hilarisch genoeg werd er een fles door een speler van Bradford netjes teruggegeven. Nu ontplofte Huddersfield helemaal. Er werden een aantal fans het stadion uitgezet en nog meer stewards en politie kwamen voor de tribune staan. Het slotoffensief van Bradford was vrij onbeholpen en leverde dan ook niks op. Wel ging het publiek weer heerlijk achter hun club staan. Qua sfeer en grimmigheid was deze derby genieten.

We liepen naar Forster Square om de bus terug naar het vliegveld te pakken. Onderweg veel zenuwachtige politie en gillende sirenes. De pleuris leek te zijn uitgebroken in Bradford City Centre. Later bleek dat er wat ontmoetingen waren geweest tussen de HK van beide clubs. Op Forster Square aangekomen gingen we twijfelen tussen bus en taxi. Op dat moment reed de bus ons voorbij en reden alle 4 taxi’s volgeladen weg. Na een paar minuten kwam er echter hulp uit onverwachte hoek. Prem Radhakishun kwam aangereden met zijn taxi en wilde ons wel voor 15 pond naar het vliegveld rijden. Prem was een enthousiaste prater en ratelde maar door over zijn favoriete automerk Honda en cricket. Hij reed nog bijna tegen een andere auto op en klaagde veel over de salarissen van voetballers, maar wist ons ruim op tijd op de luchthaven te bezorgen. Hier hebben we nog op het gemakje een smakelijke maaltijd genuttigd bij Yates’s. De terugvlucht ging als de heenvlucht: snel en veel te vroeg op Schiphol. Het was een heerlijke dagtrip die perfect verliep. Maar vooral een lekkere derby met veel sfeer.

De fantastische dakconstructie van de Main Stand.

Wedstrijdmomentje.
Comments