Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Birmingham, Villa Park


Aston Villa  0– 0 Liverpool, 31 augustus 2008.
Premier League (1), toeschouwers; 41.647. 
 
Na het gezellige avondje in Birmingham werd het gewoon weer ochtend. We sliepen in de stad van de wedstrijd en die wedstrijd begon ook nog eens pas om 16:00 uur. Ruim de tijd dus om lekker rustig aan te doen, zoals het eigenlijk hoort op zondagochtend. We verzamelden in het Ibis naast de Formule 1. We keken nog even naar MotD in de lobby en namen ruim de tijd om te ontbijten. Erg gezellig want de helft nam een ontbijtje in de Ibis en de andere helft ging naar de Mac. Hierna liepen we nog even naar St.Andrews, het stadion van Birmingham City. Dat lag op een 10 minuten lopen van het hotel. Pimmetje en ik waren hier al eens geweest in 2001. Het zag er allemaal erg afgesloten uit maar er stond wel een poort open maar de CCTV werkte perfect en we werden door een computerstem vriendelijk doch dringend verzocht om het terrein te verlaten. We maakten het rondje af en bewonderden nog een authentiek kanaal, industrial heritage ofzoiets. 

  The Adventurers, een van mijn leukste pubbezoekjes so far.


Holte hotel, dankzij Randy weer in oude glorie hersteld.
 
Dan was er nog de vraag hoe naar Villa Park te gaan. We besloten maar een taxi te laten komen die ons richting Villa Park bracht. We werden gedumpt bij "the Adventurers". Dit is een pub op loopafstand van Villa Park. Hier is oude bekende Rob_Mill stamgast en we hadden hier met Rob afgesproken. Het bleek een prima pub te zijn waar het snel volliep. Wij gingen in de "Biergarten" staan zodat Armand ongestoord kon roken. Ondanks de regen was het beregezellig in de biergarten. Er werd veel gezongen en gedronken en het aanwezige publiek vermaakte zich prima. Echte voetbalsfeer dus. Behalve uit de tap werd er ook bier in blik verkocht. Om het feest compleet te maken stond er ook nog een caravan vette friet te verkopen. Toptent dus, ik heb nu alweer zin om nog een keertje naar Villa Park te gaan.
 
Aan alles komt een eind dus ook aan de serie lekkere pints in the Adventurers. We waggelden langzaam richting Villa Park. Onder het viaduct werden nog wat hamburgers en sjaaltjes aangeschaft. Iets verderop doemde Villa Park al op in de druilregen. Aan de buitenkant is Villa Park een imposant stadion. Het is natuurlijk imposant qua grootte. Maar vooral door de stijl die het uitstraalt. Smeedijzeren hekken, stenen leeuwen en diverse accenten in de clubkleuren "Claret and Blue". Echter de achterkant van de Holte End blijf ik tegen het kitscherige aan vinden. De gevel is duidelijk ontworpen met de oude Trinity Road Stand in het achterhoofd echter de uitvoering is maar matig. Desondanks verdient Aston Villa een pluim dat ze hun best doen om wat van de buitenkant te maken.
 

De gevel van de Holte End, niet mijn favoriet.

Nogmaals de gevel, nu met promotiedames.
 
Hoek tussen Doug Ellis en North Stand.
 
Vooraf lag er enige spanning op deze affiche. Liverpool was de hele zomer geweest druk bezig geweest om middenvelder Gareth Barry over te nemen van Aston Villa. Liverpool was echter niet bereid om de gewenste transfersom op tafel te leggen. De hele kwestie zeurde maar door en zorgde voor een hoop onrust. Inmiddels was de transfer van de baan en was Gareth Barry bij Aston Villa begonnen aan het seizoen. Liverpool was goed begonnen aan de competitie en maakt zich ook dit seizoen weer illusies over een kampioenschap. De wedstrijd draaide uit op een teleurstelling. Beide ploegen speelden voorzichtig en de 0-0 uitslag was dan ook geen verrassing.
 
De heerlijke jaren '80 beton architectuur van de North Stand.
 
The Holte End.
 
North Stand, inmiddels het oudste gedeelte van Villa Park.
 
Rob_Mill had voor ons tickets gekocht voor de 2e ring van de nieuwe Trinity Road Stand. Dat betekend veel trappen en buiten adem boven arriveren. Het zicht vanaf onze plaatsen was uitstekend. De sfeer was redelijk tot goed. Af en toe viel het stil maar als de Holte End begon te zingen dan was het meestal massaal en dat klonk erg indrukwekkend. Grappig was de wat gezette supporter van Aston Villa die vlakbij het bezoekersvak zat. Nou eigenlijk stond ie meestal de fans van Liverpool uit te dagen, dat was vermakelijk om te zien. Vooral toen hij zijn broek liet zakken en zijn dikke reet toonde. Tot onze verbazing geen reactie bij het leger stewards. Echter een paar minuten later kwam een groepje agenten hem ophalen. 
 
Achteraf was Villa - Liverpool dus zo'n wedstrijd waar je in een paar zinnen klaar mee bent terwijl het randgebeuren fantastisch was. En dan vooral in "the Adventurers". Het was dus zeker de moeite waard.
 
Doug Ellis Stand, vernoemd naar de oud-voorzitter.
 

Het zicht vanaf de bovenste rij, wel zicht op veld maar weinig zicht op tribune.
 
Als afsluiter een wedstrijdmomentje.
Comments