Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Berlijn, Olympia Stadion

Hertha BSC 2 - 1 Borussia Dortmund, 25 januari 2003.
1.Bundesliga (1), toeschouwers; 50.547.

Scoreverloop:
69.  (1-0) Dardai
80.  (1-1) Koller
90.  (2-1) Marcelinho

Om de verjaardagsvisite te ontvluchten ging de reis naar Berlijn. Het klinkt erg ver maar met 160 kilometer per uur ben je er vrij vlot. Onderweg was het genieten van al die schitterende Duitse plaatsnamen; Hannover, Magdeburg en als topper "Braunschweig". Uiteraard werd er gestopt bij een "Rastatte" voor ein Caffee mit Kirschtorte. Voor Berlijn zagen we al diverse touringcars met daarin voetbalfans, vreemd genoeg zaten fans van Hertha en Dortmund samen in één bus. Via vele snelwegen bereikten we het Olympisch Stadion. In een keurig buurtje werd de auto geparkeerd en van daaruit was het nog een kwartiertje lopen naar het stadion.

Het bleek erg koud te zijn in Berlijn, maar gelukkig hadden we onze wollen onderbroek aan. Het stadion ligt op een zeer ruim opgezet complex. Het eerste wat je ziet zijn de grote Olympische ringen die tussen twee torens hangen. Achter het stadion ligt nog het Olympische zwembad, net als het stadion gebruikt voor de Olympische Spelen van 1936. De omstreden spelen van vooral Jesse Owens en helaas een klein beetje Adolf H. Het kopen van de kaartjes was geen probleem en toen maar een rondje stadion. Dat werd een zeer grote ronde om het stadioncomplex. We kwamen nog langs een "Imbiss" bij het station waar de fans van Dortmund stonden te zuipen.
 
De Olympische ringen van Berlijn.
 
Bouwput Olympia Stadion.
 
De fans van Hertha zagen er grotendeels nog heerlijk "Duits" uit, dus veel sjaals, spijkerjasjes en plofkoppen. Het begrip "casual" heeft Berlijn nog niet bereikt. Met al dat lopen verbruik je erg veel calorieën en deze moeten dan snel weer op peil worden gebracht. Dus bier, worst en voor de afwisseling een krakeling. Het stadion was een gigantische bouwput. Met het WK in aantocht wordt het grondig gerenoveerd. Het stadion behoudt gelukkig zijn originele vorm. Jammer dat er gekozen is voor een dakconstructie met kolommen op de tribune. Elk modern stadion heeft tegenwoordig rondom onbelemmerd zicht maar het stadion voor de finale van het WK dus niet. Verder is het vooral erg groot en koud.

Maar dan de 18e speeldag van het seizoen 2002/03, Hertha ontving landskampioen Borussia Dortmund. De 1e helft was hopeloos, een hoop blind gedraaf. In combinatie met de bittere kou ga je twijfelen of het bezoek aan deze wedstrijd wel een goed idee was. Maar gelukkig komt na de 1e helft altijd de 2e helft en deze was een stuk boeiender. Vooral dankzij het aanvallende spel van de thuisclub. Dortmund liet weinig zien en werd pas wakker na de gelukkige 1-1 van Koller. Maar de man het zeer foute geblondeerde haar, de Braziliaan Marcelinho, maakte in de laatste minuut met een kopbal de verdiende 2-1.
 
 
De HK van Hertha in de Kurve.
 
En aan de andere kant zat Dortmund.
 
Het bezoekersvak zat goed gevuld met fans van Borussia Dortmund, hoewel we ver weg zaten konden we het zingen goed horen. Verder wat gedoe met vlaggen en doppelhalters. Bij het doelpunt van Dortmund bleek pas hoeveel fans van Dortmund verspreid over de rest van het stadion zaten. Behalve aan de kant van de HK van Hertha zaten in alle vakken mensen met sympathie voor Dortmund. In ons vak zaten ook veel fans van Dortmund. Waaronder een jochie van een 7 jaar oud met zijn vader. De 1-1 werd met veel enthousiasme begroet, na de 2-1 kwamen de tranen. Der Papa bleef stoïcijns voor zich uit staren, hij had waarschijnlijk erg veel spijt dat hij zijn zoontje had meegenomen. Hij zat nu de rest van het weekend opgescheept met een jankerig kind. Wij vonden dit tafereeltje wel grappig en de hele uitslag was ons worst.

Tussen de steigers door gingen wij de koude Berlijnse avond in. Richting ons hotel, we maakten er een lang weekend van. Tijdens de dagen na de wedstrijd hebben we alle toeristische trekpleisters van Berlijn afgewerkt; museum bij Checkpoint Charlie, ballen op de "Alte Försterei", eten en shoppen in het "KaDeWe" (Kaufhaus des Westen), sneupen op de rommelmarkten en slenteren over de Kurfurstendamm. Conclusie was dat Berlijn heel erg groot is. Leukste was de autorit door het oosten van de stad. Eindeloze grauwe betonnen flats waar erg veel lusteloze Aziatische types rondhingen. Waarschijnlijk waren dit mensen uit Vietnam die in het communistische tijdperk naar de DDR zijn gekomen en zijn blijven hangen. Het was een erg leuk weekend in Berlijn, een aanrader!

Comments