Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Aken, Tivoli


Alemannia Aachen 1 - 1 LR Ahlen, 16 mei 2004.
2.Bundesliga (2), toeschouwers; 21.500.

Scoreverloop;
35.  (0-1) N”Diaye
68.  (1-1) Salou

Aachen uit de 2e Bundesliga was de stuntploeg van het seizoen in de Duitse beker.  Op spectaculaire wijze werden Bundesligaploegen als 1860, Bayern en Gladbach uitgeschakeld.  Maar ook in de competitie stond Aachen het gehele seizoen bovenin.  We besloten de laatste thuiswedstrijd te bezoeken.  Een week eerder had Aachen concurrent Oberhausen verslagen.  Bij verlies van Cottbus en Mainz zou een overwinning promotie betekenen.  Dit gegeven zorgde voor een run op toegangskaarten.  Op donderdag was het stadion al volledig uitverkocht.  Desondanks reden wij op deze warme zondag naar Aken.  Daar aangekomen gelijk op zoek naar de zwarthandelaren.  Na een half uur rondlopen concludeerden we dat er geen zwarte markt in Aken was.  Wel stonden op een pleintje diverse mensen die ook kaarten zochten.  Hier vonden we iemand die een kaartje over had.  Voor een staanplaats van € 7,50 betaalden we € 10,-.  Na een half uur vonden we nog iemand die we ook € 10,- betaalden voor een staanplaats in nota bene het zelfde vak!  Geen bizarre prijzen voor deze kraker.


De old-style lichtmasten waren zichtbaar boven de bomen.
Een afgeladen Würselener Wall.

Aken ligt vlakbij Nederland maar de voetbalcultuur is er Duits.  Toch zie je minder spijkerjasjes en sjaals om de polsen dan gewoonlijk in Duitsland.  De fans zijn meer "casual"  gekleed.  Toch de Nederlandse invloed of een tendens in Duitsland?  Opgelucht door het verkrijgen van de tickets haalden we een biertje en een bratwurst.  Snel werd het rustiger rond het stadion en hoorden we het gezang van de fans die al binnen waren.  We besloten dan ook snel naar binnen te gaan.  Het was al druk en sfeervol op de tribunes.  Ook het bezoekersvak was goed gevuld, LR Ahlen stond maar net boven de degradatiestreep en had de punten dan ook hard nodig.  Tivoli is een knus maar verouderd stadion maar wel "ein klassischese Fußballarena".  Vooral de grote onoverdekte staantribune aan de korte zijde waar wij ons bevonden, de "Würselener Wall" is imposant.  Tivoli deed ons denken aan een combinatie van de "Bökelberg" en "Monnikenhuize" (RIP).   Het was wel weer Duitsland ten top wat we hoorden en zagen vlak voor de aftrap. Een Duitstalige "You never walk alone" ballad en een oud clublied wat als "Karaoke" massaal werd meegezongen.  Verder veel vlaggen, gekleurde kartonnen bordjes en grote spandoeken met wijze spreuken.

Een favoriete foto van mij; vooral dankzij de vrouw met bril.
Het veld wordt nog even gesproeid.
In de beginfase van de wedstrijd ging het gelijk op met kansen over en weer.  Langzamerhand werd Aachen sterker maar het doelpunt viel aan de andere kant. Door dom verdedigen kon N’Diaye alleen op keeper Straub afgaan en werd het 0-1. Toch bleef het thuispubliek achter hun ploeg staan.  Ook de mensen op de zittribune deden enthousiast mee met het ritmisch klappen.  Ook het naar elkaar toezingen van tribunes was populair, zoals "vroeger" in de Beatrixstraat te Breda.  Zo galmde minutenlang een traag "Tee-Es–Vau" door het stadion.  De populaire Erik Meijer speelde in de spits bij Aachen, constant was hij bezig zijn ploeggenoten en het publiek op te zwepen. Vandaag had hij het moeilijk tegen de grote verdediger Thiam.
Op de achtergrond nadert de Zeppelin.
 
Na de pauze, met "Torwandschießen", kwam o.a. routinier Eric van der Leur de thuisploeg versterken.  Fanatiek maar wat te gehaast ging Aachen op zoek naar de gelijkmaker.  Het publiek werd ook steeds fanatieker, de sfeer deze wedstrijd was prima.  Door ongelukkig uitverdedigen kon invaller Salou de bal in het verlaten doel schieten.  Uiteraard dolle vreugde bij de fans.  Met nog 20 minuten te spelen ging Aachen op zoek naar het winnende doelpunt.  Ahlen was echter zeer gevaarlijk in de counter.  Ahlen kreeg na een handsbal nog een penalty, deze werd echter naast geschoten.  Alemannia probeerde nog wel wat maar het bleef 1-1.  Na het eindsignaal was er teleurstelling onder het publiek. Helemaal toen bekend werd dat Cottbus had verloren bij Unterhaching.  Nu zou een week later de beslissing vallen tijdens de laatste speelronde.  De spelers maakten nog een ereronde om het publiek te bedanken. Met een rode kop van de felle zon verlieten wij Tivoli.
Deel van het publiek blijft nog even hangen na de wedstrijd.
De bijna lege Würselener Wall.
Comments