Startpagina‎ > ‎Verslagen‎ > ‎

Ahlen, Wersestadion


RW Ahlen 1 – 2 RW Erfurt, 1 december 2007.
Regionalliga Nord (3), toeschouwers; 2.138.
 
Scoreverloop;
19. (0-1) Pohl
47. (1-1) Toborg
80. (1-2) Bunjaku

Al vroeg in het seizoen had ik de ontmoeting Seraing – Club Luik aangekruist in de agenda. De aftrap van deze wedstrijd stond voor 20:00 uur en met geen verplichtingen overdag was het verleidelijk om er een "Double" van te maken. Voor de niet-groundhoppers onder de lezers; een "Double" betekend dat je twee wedstrijden op een dag ziet. Voor de echte fanatiekelingen is er nog de "Triple" maar dat is mij nog niet gelukt. Na het bestuderen van het Duitse programma besloot ik een bezoekje aan Ahlen te brengen. Nu is Ahlen een wat saaie ploeg in een saai stadion dus niet heel erg aanlokkelijk. Maar met RW Erfurt als bezoekende ploeg was het op papier leuk genoeg om als voorafje van Seraing te fungeren.

Ruim op tijd vertrokken we richting Ahlen, een provinciestadje vlak boven het Ruhrgebiet. Uiteindelijk viel de reistijd toch wat tegen, we arriveerden pas vlak voor 14:00 uur bij het stadion. Het Wersestadion van Ahlen is helemaal nieuw gebouwd toen de club enkele seizoenen in 2. Bundesliga acteerde, daar vlogen ze in 2005 uit. Het team heette toen nog LR Ahlen, naar de hoofdsponsor LR Cosmetics. Na de degradatie veranderde dat weer in RW Ahlen, zoals de club oorspronkelijk heette. Ahlen is een klein stadje, 50.000 inwoners, iets boven het Ruhrgebied. 2. Liga was voor stad en club leuk maar toch een niveau te hoog. In de Regionalliga voelen ze zich meer thuis.
 
Hoofdingang.
 
Lange zijde met het standje voor de Gluhwein.

Zowel Joost als ik wisten alleen dat Erfurt ergens bovenin meedraaide, we bleken echter twee clubs tegen elkaar te zien die tot de meest scorende in de divisie behoorden. De heenwedstrijd in Erfurt was na een 0-2 achterstand geëindigd in een 6-3 zege voor Erfurt. Het werd uiteindelijk 1-2 en was een leuk middagje. Lekker weer en uitstekende catering. Achter de tribune stonden een paar grills waar ze worsten, schnitzels, steaks en friet verkochten. Je kon elders ook een stuk taart kopen. 7 euro entree en 3 euro voor een broodje schnitzel, das altijd mooi. Helaas waren we zo druk met eten van de schnitzels en steaks dat we de gelijkmaker van Ahlen niet zagen. Nou ja daar komen we ook wel weer overheen. Erfurt was zelden de betere "Mannschaft" maar wist door individuele fouten aan de kant van de thuisploeg toch de partij te winnen.

Om ons heen op de tribune stonden de nodige Duitse mannen (en een vrouw) die al behoorlijk dronken waren. Niet heel erg vreemd met het ruime aanbod bier en gluhwein. Desondanks zorgen deze mensen in Duitsland amper voor overlast. Nou ja af en toe wat gelal en gebrul. Duitsers zijn toch wat beter bestand tegen drank dan veel Nederlanders. Qua zingen en dergelijke is het bij Ahlen vrij minimaal. Een week eerder zag Pimmetje bijna 2.000 fans van Erfurt bij de wedstrijd Fortuna Düsseldorf – RW Erfurt. Nu waren er een 400 man in Ahlen. Vanaf Erfurt is er weinig verschil in reistijd naar Ahlen of Düsseldorf, blijkbaar spreekt een bezoekje aan Fortuna Düsseldorf meer aan onder de fans van Erfurt. En daar hebben ze gelijk in. Na het einde van de wedstrijd keken we nog even bij het vak met fans van Erfurt. Die waren logischerwijs blij. Wij liepen naar de auto en gingen op weg naar het hoofdgerecht van de dag; Seraing – Club Luik. Conclusie; Ahlen is een nette maar wat saaie dorpsclub met heerlijke steaks. Maar dat is wat te weinig om snel weer naar Ahlen te gaan.
 
Hoofdtribune van het Wersestadion.


Lichtmasten zijn oka in Ahlen.
Comments