Home‎ > ‎Bar Le Ventourist‎ > ‎aVentouren‎ > ‎

Mont Ventoux per tandem

Na de mislukte Grandonneur van afgelopen dinsdag had ik weinig zin meer om de door Lucien uitgezette mountainbikeroute vanuit Sault te fietsen, ik had even genoeg van alle bospaden. Een andere keer ga ik deze route zeker fietsen.

Had ook nog overwogen om op vrijdag de Galérien te fietsen, maar heb daar ook maar van afgezien, want ik wilde deze vakantie ook nog een keertje met Angèle vanaf Sault naar de top fietsen. Maar ze had slechts zo’n 150 km gefietst op haar racefiets. Bergop en –af had ze ook nauwelijks ervaring, dus of het een goed plan was betwijfelde ik. Tot aan Chalet Reynard zou ze volgens mij wel geraken, maar met haar 11-23 achter zijn de laatste zwaarste en moeilijkste kilometers waarschijnlijk teveel van het goede.

We besloten om in Bédoin een tandem te huren en vervolgens naar de top te fietsen. Wel een zwaardere beklimming, maar tegelijkertijd ook een grotere uitdaging, want we hadden samen geen enkele ervaring met het fietsen op een tandem…….

                   
 
Op donderdag 18 juni omstreeks 08:30 uur stonden we bij Bédoin Location voor de deur en hebben de tandem gehuurd. Dat we hierop naar de top zouden fietsen vonden ze schijnbaar een hele opgave gezien de bewonderende blikken. We hebben maar verteld dat dit niet de eerste keer was dat we de Mont Ventoux opfietsten deze vakantie.

Ze hebben de fiets keurig in hoogte afgesteld en raadden ons aan om tijdens de afdaling met de voorremmen pompend te remmen en achter af en toe bij te remmen. Tevens een paar keer stoppen om de schijfremmen af te laten koelen.

Omstreeks 08:45 uur vertrokken we richting St. Estève. De eerste meters enigszins onwennig, maar na een paar kilometer ging het steeds beter. Rustig aan fietsend haalden we verschillende wielrenners in, terwijl we natuurlijk ook door snellere wielrenners ingehaald werden. Sommigen gingen zo hard, die zouden we onderweg vast wel weer een keertje ergens langs de kant tegenkomen……

Na de bocht bij St. Estève ging het fietsen ineens een stuk zwaarder. Door de andere krachtoverbrenging kostte me het veel meer kracht om met hetzelfde tempo te fietsen dan op de racefiets. We fietsen niet eens hard, ongeveer 9 km/uur, maar mijn hartslag zat al snel boven de 160 en dat is veel te hoog na zo´n klein stukje fietsen. Bij kilometer 7 en 8 was het voor mij al dermate zwaar, dat ik zelfs even van de fiets moest om mijn hartslag lager te krijgen ! Daarna weer op de fiets om vervolgens na een paar honderd meter weer af te stappen. We besloten van plaats te wisselen na de fiets aangepast te hebben. Dit bleek ook geen goed idee, want nu was Angèle die bijna niet recht kon sturen. Ze vond dat ik teveel bewoog op de fiets doordat ik zadelpijn had. Grappig dat we het allebei heel anders ervoeren, ik dacht namelijk dat zij haar evenwicht niet altijd kon bewaren en corrigeerde daarom door van houding te veranderen. Had mijn voeten bewust ook niet in de toeclips gezet…….

Opnieuw gestopt, fiets aangepast, mijn zadel zelfs een cm hoger dan daarvoor gezet, 0,5 – 1 km/uur langzamer gaan fietsen en toen ging het wel een stuk gemakkelijker.
Rustig fietsend werden we regelmatig door andere wielrenners en omstanders aangemoedigd.
Twee moeders met kinderen wachtten steeds hun man en vader op die achter ons fietsten en moedigden ons bij elke passage aan. Was wel heel leuk en lachend hebben we steeds teruggezwaaid. Ondertussen kreeg ik steeds meer last van mijn rug en zitvlak. Rug was nog redelijk onder controle te houden door van houding te veranderen, maar zitvlak kon ik alleen maar wat ontlasten door af en toe staand te fietsen. En dat gaat niet echt gemakkelijk op een tandem.
Nabij kilometer 13 zag ik iets grijs tussen de bomen door en dacht dat we al bijna bij Chalet Reynard (onze vooraf geplande tussenstop) waren. Bleken echter twee vrachtwagens te zijn met medewerkers van de gemeente die de wegen en bos onderhielden. Jammer, dan maar een extra niet geplande stop vanwege beurse zitvlak en toch ook weer mijn ruggetje.

Tijdens het rekken en strekken werden we weer ingehaald door een aantal wielrenners die wij daarvoor aan de kant hadden zien staan of hadden ingehaald. Vooral het contact met de Belgische jongeman in zwart/geel tenue was leuk. Hij reed met een compact en moest vaak staand fietsen om vooruit te komen en ja, dan gaan vooral je bovenbenen erg van branden en moet je vaker afstappen om even bij te komen……met een paar bemoedigende woorden en schouderklopje hoopten we hem er doorheen te slepen als we hem weer passeerden.Volgens mij passeerde bij deze gedwongen rustpauze Roland Hurtecant ons. Had hem vorig jaar tijdens Bike Motion even gezien en herkende hem van de foto’s op www.dekaleberg.nl en zijn gele Brugge – Mont Ventoux shirt. Foto’s op http://www.blablaprod.com/photos.php?evenement=20090618ventoux&sous_ev=11h-12h&nbdeb=288&pas=12

Bij Chalet Reynard aangekomen hebben we wat gedronken. We raakten aan de praat met een groepje oudere Engelsen en Belgische mountainbiker. De steeds terugkerende vraag was : is het nou zwaarder of gemakkelijker om met een tandem naar boven te fietsen ? Mijn mening is veel zwaarder, maar er zijn ongetwijfeld geoefende tandemrijders die deze mening niet zijn toegedaan. Zou wel leuk zijn om van zo’n fietser hier een reactie op te krijgen.
In de tussentijd was het al behoorlijk warm geworden. De temperatuurmeter gaf zelfs 35,8 ° C aan op ruim 1400 meter hoogte ! Laat dat voor ons nou geen lekkere temperatuur zijn.
 
 
We zijn vervolgens weer op de fiets gestapt met als doel zonder te stoppen naar de top te fietsen. En ja hoor, ondanks mijn goede benen moesten we zo’n 2,5 kilometer voor de top weer gedwongen van de fiets af door voornamelijk mijn beurse zitvlak.
Balen, maar niets aan te doen. Daarna weer opgestapt en rustig naar de top gefietst. Ook zijn er weer leuke foto’s van ons gemaakt op :

http://griffe2.phot-online.fr/album/1326/18-juin-2009/page_2

http://sport-photo.pixfizz.com/site/subgallery?subgallery=71817&page_sets[subgallery]=25

http://sport-photo.pixfizz.com/site/subgallery?subgallery=71817&page_sets[subgallery]=26

http://www.blablaprod.com/photos.php?evenement=20090618ventoux&sous_ev=11h-12h&nbdeb=564&pas=12

http://www.blablaprod.com/photos.php?evenement=20090618ventoux&sous_ev=11h-12h&nbdeb=576&pas=12

http://sport-photo.pixfizz.com/site/subgallery?subgallery=71818&page_sets[subgallery]=6

Het was heel leuk om nabij de parkeerplaats bij restaurant Le Vendran de Belgische jongeman met een paar fietsvrienden tegen te komen en een applausje van hun te krijgen. Op de top kwamen we de twee moeders met hun kinderen ook weer tegen en kregen nogmaals een applausje.

 

Snel een paar foto’s van ons op de top gemaakt en voorzichtig afgedaald naar Chalet Reynard.
Aangezien we op de tandem harder af zouden dalen dan op de racefiets hebben we steeds bijgeremd, iets wat ik normaliter nauwelijks doe…..hoe harder hoe beter ;)
Bij Chalet Reynard stopten we vanwege de warme en stinkende remmen. Na een paar minuten te hebben gewacht zijn we weer verder afgedaald. Daar we vaak moesten bijremmen om vaart te minderen, zijn we onderweg nog drie keer gestopt.

Omstreeks 12:50 uur kwamen we weer in Bédoin aan, waar we de tandem netjes afgeleverd hebben en een mooie ervaring rijker.

 

 

  

Comments