1200 (ca) Roman van Lancelot (under construction)


Na dien dat sijs bat, hi sout doen wel.
Doe maecti een rike scaec spel,
Van goude, van selvere gemaect,
Dat noit minsce soe wel geraect
En maecte van enegen stene,
18395 Datmen scaecbert hier int gemene,
 Dat wel dusent marct was werd.
 Ende als hi van beiden was bewerd
 Hi bracht der joncfrouwen na dien,
 Ende bat dat sijt soude besien.
18400 Ende si waren alsoe geset,
 Alsmen daer soude spelen met.
 Ende seide hare dat si name
 Die side, di haer best bequame;
 Want si moester spelen mede.
18405 Die joncfrouwe seide tier stede:
‘Jegen wien daer spelen nu?
 En sal niet wesen jegen u;
 Want gine connes niet jegen mi.’
 - ‘Speelt beste dat gi cont,’ sprac hi,
18410 ‘Want gine sult dit spel
 Nembermeer connen spelen soe wel,
 Gine sult inden hoec sijn gemat.’
 Tirst datsi verstont dat,
 Si trac ene vinde vort alse houde
18415 Om te wetene wat wesen soude.
 Dar sprane ene vinde vor thant,
 Datter nieman toe ne dede hant;
 Ende alsi des wart geware,
 Dat tspel spelde jegen hare
18420 Sonder ander helpe, si pijnde sere
 Subtilike te speelne vort mere,
 Alse die gerne weten woude
 Wat inden daer af comen soude,
 Want si conste alsoe vele
18425 Ende meer dan ieman vandien spele;
 Mar sine conste soe wel niet dat,
 Sine was in dien hoec gemat.
 Ende alsijt hadde besien wel,
 Si seide dat wel gemaect was tspel;
18430 Ende si vragede oft alle
 Dire comen souden bi gevalle
 Derre gelijch gemat souden wesen.
 Die clerc antwerde te desen:
 ‘Neent niet, bedie hir comen sal
18435 Een riddere gratiens boven al,
 Ende begeert ende gemint, die soe vele
 Connen sal van scaecspele
 Ende van andren spele, dat sine gelike
 Niet en sal sijn in eertrike
18440Van subtijlheden; ende bi desen
 Sal dit spel ende ander gemat wesen
 Dire mede spelen gemene,
 Sonder die riddere allene;
 Ende die macht van desen sal
18445 Geduren des ridders leven al,
 Ende te sire doet, in alre manieren,
 Salt bi hem selven falgieren.’
 Aldus brochte die clerc dien dans vort,
 Alse gi hebt gesien ende gehort,
18450 Ende hi sal bider comste van u
 Inde nemen, des hopic nu.
 Ende alse si hare lange ende vele
 Gemercht hadde mettien scaecspele
 Starft si ende die clerc mede,
18455 Ende dandre bleven teser stede,
 Darsi nembermeer ute ne waren comen,
 Mar dat gi hen quaemt hir te vromen,
 Darsi sijn verloest mede
 Van harre groter sothede.
18460 Ende ne haddi niet meer goets gedaen
 Binnen uwen liven, sonder waen,
 Soe soude u in alre wisen
 Bi rechte aldie werelt prisen,
 Bi dire eren, die wi u sien gescien.’
18465 Lanceloet siede: ‘Nu motic sien
 Die aventure vanden scaecspele,
 Dar gi af sprect soe vele.’
 Men bracht hem, ende hi besacht wel,
 Dat scakier ende dat scaecspel,
18470Bedie si waren sere rike
 Ende gewracht subtillike;
 Ende hi sette te poente bede
 Die guldine ende die selverine mede,
 Alsi te rechte souden wesen;
18475Ende hi trac vorwart na desen
 Int begin die selverine vinne,
 Die bider coninginnen stont, met sinne.
 Ende alsi getrect hadde alsoe,
 Die vinde an dander side quam vort doe;
18480 Ende te met dat hi vort trac sijn spel,
 Sach hi dander spel spelen alsoe wel.
 Alsi hadde gespeelt met vinnen
 Ginc hi met ridders beginnen
 Sijn spel ende met rocken toe,
18485Ende speelde soe lange doe,
 Dat hi met ere vinden tien tide
 Dat spel matte in dander side.
 Die gene die dat hadden gesien
 Hadden groet wonder van dien,
18490 Ende seiden: ‘Met rechte es uwe dat spel,
 Want gi hebbet gewonnen wel,
 Ende wet wel waerlike dat,
 Nadien dat gi niet en sijt mat
 Met wapinen [mere] dan mettien scake,
18495 Dat es u ene sekere sake.’
 Hi antwerde dat hi das
 Utermaten blide doe was.
 Doe begonste minste ende meeste
 Dar binnen spelen ende maken feeste,
18500 Dat si bi Lancelote doe
 Waren delivereert alsoe.
 Dien nacht was hi wel ontfaen;
 Sander dages alsi op was gestaen
 Ende gewapent, doe bat hi des
18505Enen riddere vanden lande van Logres
 Ombe ene boetscap te done,
 Dies herde blide was die gone.
 Hi bat hem dat bi soude varen
 Te Cramelot al sonder sparen,
18510 Ende hi den coninc ende die coninginne
 Van sinen talven grote met sinne,
 ‘Ende der coninginnen seggen dar nare
 Datic dat scaecspel sinde hare.
 Ende teelt hare dat ict wan,
18515 Entie maniere dire leget an.’
 Hi seide dat hijt gerne doen soude.
 Ende hi porde alsoe houde,
 Ende reet soe verre, dat hi quam
 Te Kameloet, dat hi vernam
18520 Die loetsen gerecht tier wile,
 Die waren lanc ene halve mile,
 Dar die tornoy soude wesen.
 Hi vor in die stat na desen,
 Ende vant den coninc te rade
18525 Wat men best mettien tornoie dade,
 Dar alle die hoge liden gemeinlike
 Selen comen van ertrike.
 Die coninginne sat bi siere side
 Rikelike gepareert tien tide.
18530Die riddere groette tien beginne
 Den coninc entie coninginne
 Van Lanceloets halven. Mettien worde
 Spranc op die coninc alse hijt horde,
 Ende helsdene sonder sparen,
18535 Soe blide was hi vander niemaren,
 Ende vragede hoet met Lancelote stoet.
 Hi seide: ‘Ic hope dat hi wel doet,
 Want hets leden onlange stont
 Dat icken sach gans ende gesont.’
18540 Doe brachti vort dat scaecspel
 In een ziden forel berecht wel,
 Ende hi seide: ‘Vrowe, mijn here
 Lanceloet hi groet u sere,
 Ende sint u dit scaec bi mi
18545 Op selke vorwarde, dat gi
 Noit en sacht des gelike,
 Gi mocht wel gesien hebben also rike.’
 Die coninginne was sere blide,
 Ende dede vort bringen tien tide
18550 Dat scaecspel, datsi woude besien.
 Die coninc sater toe mettien,
 Entie baroene alsoe wel,
 Ombe te besiene dat scaecspel.
 Doe seiden si gemeinlike
18555 Sine sagen noit geen soe rike.
Die riddere sette dat spel na desen
 Alst bi rechte soude wesen,
 Alse oft menre mede spelen woude.
 Hi sprac ten coninc alsoe houde:
18560 ‘Here, kiest hir binnen wijf oft man,
 Die gi wilt, die best spelen can,
 Hi sal in den hoec wesen
 Gemat, sijt seker van desen.’
 - ‘Ic sal selve spelen,’ sprac die coninc.
18565 Alse die baroene horden die dine
 Si seiden: ‘Gine selt, here;
 Laet mire vrowen spelen ere,
 Dire meer af can, dat wi wel kinnen,
 Dan alle die sijn hir binnen.’
18570 Die coninc dede die coninginne
 Spelen, die met al haren sinne
 Hare sette te speelne wel.
 Ende alsi sagen dat scaecspel
 Jegen die coninginne spelen alsoe
18575 Bi hem selven, hen wonders doe.
 Si hildent over toverneye saen,
 Ende alsoe waest, sonder waen.
 Die coninginne pijnde sere
 Ombe wel te speelne in allen kere,
18580 Want vele hoger lude sach opt spel;
 Mar sine const gespelen niet soe wel,
 Sine was in dende inden hoec mat.
 Si logen in die zale om dat:
 Die coninc sceernde oec op hare.
18585 Si vragede den riddere dar nare
 Oft Lanceloet lettel ofte vele
 Gespelt hadde mettien spele.
 Hi antwerde: ‘Jahi, vrouwe.’
 - ‘Nu segt mi bi uwer trouwe,
18590 Was hi gemat?’ - ‘Neen hi, dat wet wel,’
 Sprac die riddere, ‘want hi wan tspel.’
Comments