Omenage al grelh Roergat

Ela èra tota poésia e aurià far cantat un còdolh e la terra entièra_ 

Co que m'estabordit quand legis quicòm de la vida de Calelhon o de  Seguret es d'en primièr lo trabalh que faguèron totes dos.  De seguida es l'agach sus la poesia de Calelhon. Qual dira l'imensitat de son art. Calèlhon escrivèt e se vodèt a la lengua d'oc  . 

Voldrai nomenar Jordi Gerard. Aquò çò qu'escrivia:

Per un occitan qu'es pas bastard, terra, lenga e raça se desapartisson pas. Tot dins l'òbra de Calelhon canta en òc la beltat de son terraire: los aucèls i bresilhan a bèla garganta, dotzes e fonts " que sabon los segrèts de la tèrra e de l'aire" clarejan, la sèlva de sa votz pertocanta li parla de tendressa, armonia , fisença, lunas e estelas, misteriosas, lusisson dins lo cèl cambiadis de las sasons....

Es en 1921 qu'ame Mouly , Vaylet,  Andrieu e maites faguèron espelir lo grèlh Roergas. E çò pus bèl es que Calelhon i demorèt fisèla dusca a la mòrt.

Aqui çò qu'escriguèt alara:" Manteneires de la lenga , nos sentissiam pròches del pòble, enraiçats dins la tèrra nòstra, a l'aisa jos la capa del cèl. Aqui l' accordi poetic assegurava nòstra libertat. Erem de la raça dels inocents que tenon la clau dels còrs e sabon devinhar jol romegas la doze de la jòia vertadièra"

Libres , jornals e conferençias , cors e literaturas teatre roman cançon , folclòre que ne faguèt per espandir la cultura nòstra.

Calèlhon venguèt amiga de Clardeluna, de Filadèlfa de Gerda e de segur de Loisa Paulin.

Filadelfa que venguèt en 1926 a la Santa Estèla de Rodès e que butèt son crid:

"No, volèm pas que s'estarrique 

Ed Patrimòni dels aujòls

Pacienca e fe , horsa coratge.

Audacia fera e bel lengatye

Tot ç que caù, qu'em ac aura!"  

En resson Calelhon respondèt:

"L'ama de Païs es pas qu'endormida

Nautres li crezèm a sa Respelida

Nautres li crezèm , nautres z'òc volèm 

Roerguas que sèm

Que t'avèm causit, o Mistral , per Mestre...

Coma tu cantarèm dins nòtre parladis 

Per sauvar l'ama del Païs.

E Loisa Paulin rebequèt:

"Avèm que tròp dormit mos fraires.

Cal far cantar jols nòstres cèls

L'arderosa votz dels joglaires.


Mas la saviàm pas tant polida

La nòstra lenga respelida.

Anem: nos cal partir , mos fraires!

Lo lop Monfòrt es dins los còrs.

Cantem per lo cassar , joglaires

 

 


 retorn

 


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition