Monsen Ponticelli e Monsen Casenave 1914 1918
 

 Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition

quimèra o pasCantalausa 

tresor de la langue d'oc 

 Omenatge nacional.

1 million 700000 morts, 5 millions de nhafrats.
Uèi rendem omenatge a Monsur Ponticelli. Un Italian. Un italian mort per la França. Que sai que uèi seria recondusit a las frontièras. La França aima los françèses. Los que parlon sens accent. Los que donon lor vida sens moninèjar ambe las pòts . Los que donon lor sang sens se planjer. La França aima mai que mai los que donon tot e que se se morisson pas, trobon la fòrça d'escriure encara per dire consi l'aima la França , dins sa lenga ponchuda , dabans de morir.
La França aima qu'òm parla d'ela coma d'una femna malaisida de convencer. Qu'es fièra la França. 
Uèi los òmes politics nos convidan de celebrar la memoria dels morts per ela. Que degun se soven pas pus del nombre.
Fièra et liura aprèp la guèrra de 1940 1945 la França se'n va matar lo Viet e puèi lo Malgache e totis los autres dels païses someses; que l'American volontan de nos panar. E ben non. Tre liurada la França fièra retrova totis sos dreches de "civilisaire" sus de pobles que son encara endarrièrats .
Jamai , non jamai que que siague lo moment un òme politic dira , per se desencusar , que la França dempuèi sa naissença faguèt pas que de tuar de monde de pertot. Jamai un òme politic ensatjara de denonciar lo bestiassum , l'inhorença , lo necitge de totis los davanciers. Jamai . Jamai. Ne'n va de la subreviuda de l'idèa de Sant Lois, a Lois XIV a Napoleon a Jules Ferry. Non jamai.
Uèi anem saludar la memoria dels millions de morts de pertot per causa de l'arrogancia , e del falorditge de l'estat francès que ressa lo monde ambe son ròtle universalista, e que fa pas que çò que faguèt de longa: cercar brèga a totis al nom de son onur .
Uei anem concelebrar las guerras que tomban del cèl , coma la granissa, la pluèja... 
Que son pas responsables. Que dins la quite Alamanha i a pas cap de responsable tanben.
Es per aquò Monsur Ponticelli , ambe tot lo respect que vos dèvi; que me pensi qu'auriatz pas degut cambiar la vòstra idèa , qu'en vos daissant venir simbòl nacional, e ben d'un biais, sens o voler; donètz als menaires e rabala-sabres de tota mena, la libertat e l'autorisacion de contunhar dins aquela rega.
La pagina es blanca. L'encra fresca e negra. Deman un òme politic tornara trempar la pluma.
Deman qual capmestre nos menara sul camin tòrt dels chaples en nos diguent qu'es pas possible de se n'aparar .
En 1940 Lo vencedor de Verdun , lo Petain anèt sinhar la desfacha, ambe l'Allemand, mas aquelbrave òme faguèt mai , passèt una annada de la sia vida de sonar Francò a l'ajuda per lutjar. Oc Nòstre Petain nacional, l'òme al 1million e 700000 mille mòrts baissèt pas los braçes, lutjèt totjorn e encara, e escrivèt a Francò de longa, lo militari que venia d'esclafar lo governament elegit democratiqcament de l'Espanha. Petain cridava al secors en li fasent repròcha de pas respondre al sèu SOS .
Mas Francò l'escotèt pas. refusèt de s'aligar amb totis las fòrças de l'enantiment per vincir losBolchevics.
E oc que per l'òme de la Marne l'enemic èra pas Hitler mas Staline. Aquò nos explica plan per que los Josius , los resistents foguèron percaçats. Sul fons lo Petain èra d'accordi ambe Hitler , Mussolini e Francò. 
E se lo vièlh"als pelses blancs" comprenia plan qu'om chapla los republicans espanhòls ambe l'ajuda de Mussolini o d'Hitler , al revers comprenia pas qu'òm contunha pas aital dusc'a Mosco. Petain abandonat per Francò. Uèi seria una polida istòria per la premsa del còr.
E coma i a de traucs dins l'istòria, qual dira consi lo Francò capitèt de formar una armada poderosa al Maròc e qual la li paguèt? Mas aqui dessus i a pas gaire d'explicacions.
L'istòria es una seguida de traucs. E sem pas a mand de legir quicòm aqui dessus.
Quand saludarèm Monsenh Ponticelli , cal tanben festejar totas los estrangièrs, percaçats , charterisats que son tornats a son païs per la rason que parlon pas françès. Los que se trapan ambe los enfants a la sortida de l'escòla.
Ne demòra una question.
E totis los peluts de 1914 Occitans , Bascs, Catalans , Corsas, Bretons, Creòls, Negres Africans, Arabis es que parlavan un françes blos?

retorn