Las monacas

LA SANTA ESTELA DEL CENTENARI 

Joan Bodon Clemenç de la Briana  

 

"La fin es aqui!...."Encara . Una tissa del vièlh. Quand èra tombada la primièra bomba atomica lo paure òme avia acabat de pèrdre  lo cap.

"La fin es aqui!...."  Aital cridavan los testimònis de Jehovah. De falords eles tanben ?

E lo Crist de Monfavet alara? E lo sèu Joan Apòtol? Sens parlar dles Felibres?... Lo capborditge  pertot.

E ieu?... E tu Joseta ? ... benlèu que seriam càpboprds un ò l'autre.... o totes al còp. Cò que nos arribava: un deliri que nos tenia . Los fats coma se creson se veson. Nosautres consi nos vesiàm...

Me sarrèri de tu que ploravas, Joseta . Levères lo braç per me butar en rè. Aquò tintèt coma de vaissèla. Non , èra pas un deliri ... Los papièrs del vièl me cricavan per las mans. E legiguèri pus abant:

" La fin es aqui... Tota la nuèch la passèri a escotar la radiò... Atòm... Bomba... Aqueles dos mots que se revertavan dins totas las lengas delmond...  Las lengas del mond  que totes moririà lèu. Una autra guèrra e n'i auria pron : sus la tèrra demoraria pas un òme viu.

 E mai benlèu sens guèrra. Los engenhaires voldrian dondar la fòrça novèla. Cada païs montaria sas usinas atomicas . Segurament que l'accident vendria, aiçi o ailà, per una rason o una autra : calculs fals  lassièra d'un obrièr , maquina desreglada. Una explosion , un lum , la cordèla del desondre.

Qualquas annadas encara e puèi la fin del mond. Mas alara la lenga d'Oc entrò la fin del mond se parlaria!... Qual sap lo darrièr cridal d'òme , gemèc o renèc , seria en Oc...

Tota la nuèch passèt e puèi pensèri: jamai cap de bomba atomica tombarà pas  a Sant Ferreòl  e las usinas seràn tròp luenhas . Dins la prigondor de la valòia d'Olt, aici, perqueé qualques òmes se sauvarian  pas de la mòrt universala , una familha solament , o pus lèu un parelh causit de jovents del païs: enfant o filha. Amb eles la lenga d'Oc perduraria . L'umanitat tornaria començar  e seria occitana. Quina revenja!...

Somiavi aqui. Podia pas èsser . La mòrt aici la portarà la nivolassa negra cargada de radiacions nosentas , lo vent l'escampilharià ,  la pluèja per gota la semenarà. Tota vida , sens remession. Vuèja , la Tèrra vivarà coma davant la creacion...

Cresiai pas ieu al creator: la Bibla per ieu valia la Fabla. Un engenhaire del mèu temps non podia  creire qu'en la matèria. E la matèria demoraria. Sens vida... Mas de qu'es aquò  la vida senon una organisacion de la matèria...

Alara probalble que la tèrra vuèja tornaria volontar una vida novèla. Tota sola ? Dins quand de temps? Als sabents de respondre?

Los sabents ! Dins l'estat que n'èran de lor sciéncia , lo darrièr estat , es que lor seria pas possible de l'organisar la matèria eles... Davant  lo malastre grand?

Eles o ieu ? Se l'òme de carn èra condemnat , un òme de metal deuria resistir a las radiacions e al poscum atomica . Calia forgar un còs e li donar moviment , èime , paraula e mai rason ... Per electricitat , mecanica o quimia aquò se devia poder.

E aquel òme novèl se lo forgavi , ieu, parlarià en lenga d'oc... Una entrepresa tant bèla ! Mas consi la menar a bon pro , aici tot sol...

Daissèri Sant Ferreòl e partiguèri per l'America. Aval m'aculhiguèt un ancian companh d'estudis . Mercé a el se descobriguèron per ieu las pòrtas de las usinas e de las universitats . Cins ans pasèri delà la Mar Granda . Massabentèri , tirèri de plans , e quand tornèri aici èri prèste.


De seguir

 retorn

 


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition