Goudoulin
 

 Veire tanben


Ostal Bodou

Ostal Roqueta.M 

Ostal Mistral 

Ostal Calelhon 

Ostal Manciet 

casal nòstre

 

 

Taban

cardabela 

ostal d'occitania tolosenc

F BRUN

Calandreta mureth

POC

Jacme 

IDECO(crompar de libres)

Radio Occitania 

paratge

Trobadours 

Nord Vivarais

Jean Duvernoy et l'inquisition

quimèra o pasCantalausa 

tresor de la langue d'oc 

 



Aqui una nisada bèla venguda dins un cendrar oblidat prèp d'una pòrta e onte lo personal a pausat de cledas per que lo monde la daissa espelir.

Mascarada del libre de J Salvat sus Goudouli.

Peire l'òrb e Guilhem lo guida.

Dròles e de fòrt genta vida .

Partiguèm , un jorn de l'autre an.

Del bon païs de Carmantrant.

Per a plaser , veser las minas.

De las jovenètas Mondinas.

E saber se lor perfeccion.

Junta ambe la reputacion.

Peire, qu'es aici que m'escota.

E que quand dòrm non s'i vei gota .

Agrada tot, e tòba bèl.

Tot çò que passa per mo uèlh.

Folhetas , donc cal qu'ièu retire.

L'aur que diu remontar mon dire.

Platz a vos , non refusar pas.

De me desubrir vòtre cas.:

Ièu parli de mila partidas.

Que vos randen tant complidas.

Que tots , per quand (s'agis)de beltat.

Vos donon le prumièr vantat (lausenjat).

A part capetas , gara! gara!.

Qu'ieu veja se ren pareis encara.

Coratje ! Un front se descubris .

Que la perfeccion me ravis.
,

Relevat , e sembla que diga.:

Aici la Natura prodiga.

Semenèt mai de mila francs.

De liris esplandits e blancs.
,

Al cubèrt d'una tressa prima.
,

Que lo solèlh mèma estima,
E fa grand cancan que son pèl.

Sia long e tot d'aur coma aquel.
Aqui , de sas mans mistoflètas( bèlas, finas ).

La Reina de las amorètas (Venus).

Fa cent invisibles sedons( cordons).

D'aquel pèl frisonat e doç.

Ont qui s'arrèsta d'una uèlhada .

I vei son arma empbrolhada.
Dels sedons, que l'òm non vei pas.
,

Dos ne tomban un pauc pus bas.
,

Drèch lo trauquet de las aurèlhas.
,

Teunhas e bèlas a mervèlhas.
,

Afin que dins son bèl esprit.

Ren non leguene( alisa, passa) de mal dich.
,

Oc per far que dedins la clota(fossèta ).

Cap de piuse , ni bavaròta.

N'intre ambe cambadas e sauts.

Pana lo sucre del repaus.

Una autra causa plan polida.

Mon uèlh e ma paraula crida.
,

De qui se parla que lo cèl.

Non faguèt jamai ren de mai bèl...




De la mòrt... (tirat del libre de l'abbat Salvat que n'avètz aici la fotò )
e virat en grafia "classica" ensag... Merce de la vòstra pietat...

A la mòrt...

En vejent còrs un camarada
Damb qui sovent avèm rigut,
Tot l'esprit se m'es esmaugut
E ma gaitat retirada;
Mès, qui ne se trebola pas
Sur la pensada d'aquel pas
Que n'a plus de retorn al monde,
Quand l'òme dins l'atge le plus fòrt,
N'a plus d'amic que le segonde
Al duèl d'el e de la mòrt

Non sabi bonament ont èri,
Quand lo companhon trespassat,
Foguèt fredament delaissat,
Dins un cofin de cementèri .
Non foguèri pas a l'ostal
Que lo còr me disèt aital:
Consi las Gens ne van d'augida (tomban dins l'oblid)
Consi totes leguenan al clòt ( alisan a la tomba) 
Ont , sur un còrs voide de vida,
Los vèrms fan al tira qui pòd!

Filhs ingrats de nòstra misèra,
Per vos , nos engraissan la carn
E crompan lo boçin pus car
An de vos far milhora chèra.
De ren , paurets , non nos servis
La dura peira que curbis
Las pelagostas(pèls) e los òsses;
Leiritièr coitat nos i vòl,
E per envelopar los còsses
Non planhirà pas un linçòl.

Vese que l'òm torna polvera
Quand lo Solèlh nos a quitat
E n'espia que vanitats
Aquò's ambe los uèlhs de cera;
Sabe que lo pus ric mòr.
E s'estaca d'amor a l'aur,
Aquò's lo còr de fusta:
De fusta sia ; mas quand la mòrt
De sos pèds drechurièrs i tusta,
L'arma li durbis e ne sòrt.

Se fugiguètz auèi, ça dis l'Auriva (la mòrt)
Ja vos arraparai deman;
Balestrièra de cada man,
Flagèl de la persona viva ,
De tot sèxe fau mos boinhos (mas tòcas)
Truqui sus vailets e senhors;
Esprit , coratge, bona mina
Son a mon braç indiferents,
E los uèlhs d'aquela Mondina,
Mòrts , non faran pus los morents.

Per mi , que me plasi d'escriure,
Fassa ma pluma mal o ben,
E qual me legira tanben ( mas ièu car Godolin) ,
Un còp acabaren de biure
Lo prumièr dels òmes moriguèt;
La prumièra femna poiriguèt,
E l'un damb l'autre redevable
Al pecat , que los fèt tombar,
Dos faguen un dèute solvable
A jamai pus non manlevar

En demorant que l'ora venga,
La que ribon-ribaina ben,
Perque pequin ièu tant sovent
Del còr, de la man, de la lenga?
Sur l'arrèst que nos cal morir
Ieu me senti tot espauri;
Non pas qu'ieu me done d'alarma
De veser que lo temps s' enfug
O ben de sonjar que fa l'arma
Quand es fòra de son estuch!


Godolin. Epitafa


Godolin. Epitafa

Aici jai qualqu’un que ièu sabi

E de qui lo clòt(tomba) ara lavi

De l’aiga que, de mon uèlh chòp (trempa),

Distilla(gotan mos uèlhs) per lo planger tròp.

Ai ! mon còr de dolor se carga

Quand me soveni de sa targa,(son aire florit, nòble)

Siá que , per contrafar lo bèl,

El espièssa de coa d’uèlh,

Ò que , d’una mina bravacha,

Se relevèssa la mostacha ,

Nani non, jamai lo solèlh

Non vic (vejèt) soldat plus brave qu’el

Tanben, quand èra plen de vida,

Sos enemics fugián d’augida,(d’ausida)

E chardit(siatz segur) que mila ni mai

L’anèsson atacar jamai.

Ailas ! el crebèt per la pansa

D’un tròç de carnsalada rança

Que roganhèt (ganhèt) a l’amagat.

Ò ! qu’ ieu lo planhi … Nòstre Gat.



A esquèrra Dona Guirauda jetada dins dins son potz per la fina flor de la cavalaria. 
Ambe Lavaur la cavalaria franco germanico anglo borguinhonèsca capita una grandor sens parièra.
Qu'òm jutja:
Lo sèti ne' n finissia pas. Per un tunèl jos las muralhas , los assièjats venian cada nèch levar las fascinas que los paures crosats emplenavan los valats e pièger que tot , ensatjavan d'abrandar las maquinas de guèrra. Una de las sortidas faguèt rebutada mèsme, merce de la vèlha dels comtes alamands (merce mon Dius , jà l'Euròpa) La tropa de comtes Alamands èra importanta, es pas senhalada per los françèses que volon servar per elses lo meriti de la victòria,( per Inocent III, lo paure papa , mas es qu'èra tant Inocent qu'aquò?) praquò las sorgas germanicas parlan de crosat de Saxe, de Westphalie, de Frise comtes de Berg, de Julièrs ; e Leopold IV d'Austria ...
Françès e Alamands se comprenavan plan, sembla , pas cap de problème de parladis entre elses.

Donc aquela armada de la civilisacion euròpenca de l'Edat Mejan menava lo sièti de Lavaur, sens cap de malvolença . Que volian just l'argent e las femnas. Qual papa auria pogut dire de non?
E Simon va se mostrar pietados ambe los cavalièrs enemics.
Ne'n fa penjar un molon , ambe Aimery de Montreal , quatre vingt cavalièrs . Qu'aquò's melhor que de crebar ambe la tortura non? Mas trobèt que tot aquò anava pas pron lèu. Coma dis Belperron lo jacobin , autor del libre, la crosada contre los albigèses que troba de longa de l'engenh a Monfort, : la politica del l'aligança es passada de mòda... Coma i avia pas de temps de perdre , (que Simon de Monfort Gloucester es subrebookat) , pren pas lo temps de los penjar e donc los fa passar al fial de l'espasa. 
Mas la fina flor de la cavalaria renegava de pas aver lo temps per s'amusar un pauc. Urosament trovèri la castelana , , une femna remirabla que parlava plan.
Començèron per la violentar los pòrcs.
Om reconeis aqui la noblèssa e la fina flor de la cristianitat Que fin finala aurian pogut la tuar bestialament sens qu'aprofiècha a degun .Mas non la tuèron mas aprèp.
Puèi la trapèron pèls pèds e pèls braces e la jitèron dins un pòtz , qu'aquèla gingolèt coma una anhèla , magina una vertadièra eretica que! " Dame Guiraude fut prise qui crie pleure et braille ..."

Per n'acabar ambe tot aquela caritat , emplènèron lo potz ambe de la calhassa , de ròcs . Mas qual dira se Jesus sofriguèt tant sus la crotz?
Lo demai es pas qu'un detalh tres cents a qautre cents "ereticas" foguèron condusits al brasal onte pròva qu'èran plan venguts de diables se jetèron sens renegar lor fe. Brèu un autre Orador sus Glana
L'istòria dis que " entre que fasian cremats un brave millierat de soldats e d'ereticas, Simon fasia recaptar lo pilhatge .
Quand a saber consi los crosats coneisson los eretics , qual o sauprà un jorn.
Per acabar cal legir un estrach dels estatuts de Pamias, ponduts per lo paure Simon. .. de Gloucester Monfort e sa putarassa Alica. .
Las tèrras panadas son donadas als franchimands D'Illedefrankreich.
Entre vingt ans podran prendre ambe elses que de cavalièrs françèses. S'an agut lo drèch de tornar en França , podran pas demorar que lo temps de la permession. .... Las femnas dels traïtes podon trobar los bens a las condicions de ren donar a l'espos. Las veusas gentilas dònas eiritièras ajent un castèl , podran pas se maridar entre sieis ans sens permission del comte (Simon) levat ambe los françèses. (lo famos esperit galès)
Es pas bèla la vida. 
Una premièra dins l'istòria , que se vejèt pus endacòm mai. Uèi O òm tua o òm caça, mas aquò es vertadièrament la pròba de la grandor civilisatriça de la crestientat que sauvèt la civilisacion merce de la la barbaria per de chaples cirurgicals . L'epuracion etnica aquò's pas ren a costat .
Aici s'agis sonque de remplaçar sistematicament un baron indigène per un baron françè
s.
Dona Guirauda vos envèji al fons del vòstre potz un poton dels occitans vertadièrs.

retorn