บทที่ 15

          พันธสัญญาซึ่งพระเจ้าทำกับอับราม

1-11             15 ต่อมาอับรามฝัน                  พระเจ้านั้นทรงตรัสด้วย

            ตรัสว่าจะทรงช่วย                               จะเป็นโล่ให้อับราม

            จะให้บำเหน็จใหญ่                             แทนน้ำใจอันงดงาม

และที่ได้ทำตาม                                   คำพูดเราตลอดเวลา

           อับรามทูลพระเจ้า                               อะไรเล่าทรงให้มา

หาได้มีคุณค่า                                        ด้วยว่าตนไม่มีบุตร             

คนรับมรดกข้าฯ                                 ได้อยู่มาอย่างบริสุทธิ์

รับใช้ไม่เคยหยุด                                  คือคนดามัสกัสนี้

หากไม่ทรงประทาน                           บุตรและหลานเวลามี

ผู้เกิดในบ้านดี                                       จะเป็นผู้ได้มรดก

พระเจ้าทรงตรัสว่า                              เจ้าจงอย่าได้วิตก

เพราะว่าเราจะยก                                 ที่ดินแก่พงศ์พันธุ์เจ้า

ชี้ให้อับรามดู                                        อับรามรู้อย่างยืดยาว

พงศ์พันธุ์จะมาเล่า                               ให้ดูดาวบนท้องฟ้า

ลูกหลานจะมากล้น                             ดุจดาวบนท้องนภา

อับรามจึงทูลว่า                                     ข้าฯจะทราบได้อย่างไร

พระเจ้าทรงตรัสว่า                              เครื่องบูชาเจ้าจัดให้

เจ้าจะสำเร็จได้                                     จะได้ตามเจ้าต้องการ

เครื่องถวายบูชามี                                นกเขาดีได้มาตรฐาน

นกพิราบใช้งาน                                   แพะแกะวัวอายุสามปี

เฉพาะแพะต้องตัวเมีย                          มิให้เสียสิ่งที่มี

อับรามจัดแจงดี                                    ผ่าสัตว์สามตัววางถวาย

            และเมื่อปรากฏว่า                                นกเหยี่ยวมาจะกล้ำกราย

            จะกินสัตว์ที่ถวายไว้                            อับรามก็ไล่มันไป

            และในคืนวันนั้น                                อับรามฝันสิ่งหนักใจ

ว่าพงศ์พันธุ์เขาไซร้                            จะต้องไปอยู่ต่างแดน

จะตกไปเป็นเชลย                               ถูกเยาะเย้ยและดูแคลน

จะอยู่อย่างแร้นแค้น                            เป็นเวลาสี่ร้อยปี

            จะทรงพระพิโรธ                                จะลงโทษผู้กดขี่

เป็นภายหลังจากที่                               พงศ์พันธุ์เจ้าพ้นออกมา

ส่วนเจ้าจะได้เห็น                                จะโดดเด่นจนชรา

อยู่เห็นคนบาปหนา                            ความชั่วลามกของคน

วันนั้นพอพลบค่ำ                                พระเจ้าทำสิ่งน่าฉงน

คบเพลิงลอยมาวน                              ระหว่างซากสัตว์เหล่านั้น

เป็นวันที่พระเจ้า                                  ทำเรื่องราวระหว่างกัน

สัญญาเกิดในฝัน                                  พระเจ้าจะมอบดินแดน

           ให้เชื้อสายอับราม                               ผู้ทำตามไม่ดูแคลน

            มอบที่ดินเป็นแคว้น                            จากแม่น้ำอียิปต์มา

           จนถึงแม่น้ำใหญ่                                 ครอบครองไปเขตอาณา

            หลายเผ่าหลายภาษา                           คนเคไนต์ขัดโมไนต์

และคนเกอร์กาชี                                 คนปริสซีอาโมไรต์

                                          เคนัสและฮิตไทต์                                คนเคบุสคานาอัน
ขอเชิญแสดงความคิดเห็นได้ที่นี่



Comments