Geloof Vertrouwen voor het ongeziene

Geloof nu is vertrouwen bij hetgeen gehoopt en een overtuiging aangaande dat wat niet gezien wordt.

Alles is gebaseerd op vertrouwen

Het is interessant hoe dingen die gelden in het dagelijks leven, soms nog sterker gelden voor het leven van een discipel van Jezus. Ter illustratie: wie gezag wil uitoefenen, moet zich daar eerst zelf aan onderwerpen; wie wil regeren, moet zich eerst laten regeren; wie wil controleren moet zichzelf laten controleren. Dit was het geval bij de Romeinse hoofdman, die Jezus vroeg om zijn slaaf te genezen (Mat 8:8,9). Het leven van Jezus werd er echter bij uitstek door gekenmerkt.

Dit principe geldt in het bijzonder met betrekking tot vertrouwen.
Iedere dag toont u op allerlei manieren vertrouwen. Zonder dat zou het leven onmogelijk zijn. Wanneer u met de bus naar school of uw werk gaat, vertrouwt u erop dat de chauffeur de weg weet en bij de aangegeven halte zal stoppen. Wanneer u in een restaurant het mes en de vork naast uw bord in de hand neemt, vertrouwt u erop dat wat u is voorgezet met goede ingrediënten en met inachtneming van de hygiëne voorschriften is klaargemaakt; u eet het in goed vertrouwen, zonder het eerst te onderzoeken op ziekteverwekkers of vergif. Het hele zakenleven is min of meer gebaseerd op wederzijds vertrouwen; mensen drijven handel en verlenen krediet op basis van vertrouwen, want zakendoen is zo complex dat je niet alles kunt controleren. U beschouwt uw leraren, de schrijvers van wetenschappelijke boeken en makers van documentaires als deskundigen,
en vertrouwt erop dat wat zij zeggen waar is; want veel is niet of moeilijk te controleren.

Het is opmerkelijk dat dingen waar u het meest zeker van bent, soms eenvoudig zijn begonnen met een daad van vertrouwen. Uw meest intieme relatie in dit leven begint met vertrouwen in de eerste gefluisterde verzekering van liefde door de ander. Huizen zijn huiselijk omdat u elkaar vertrouwt; jaloezie en achterdocht maken ze tot plaatsen van kwelling en verdriet. Vertrouwen brengt vreugde en waardering. Vriendschap is gebaseerd op vertrouwen. Als uw broeder of zuster in het geloof u niet kan vertrouwen, hoe kunt u dan zijn of haar vriend of vriendin zijn?

De ergste plaats om te leven is die waar het ontbreekt aan vertrouwen; want wantrouwen en wanhoop gaan hand in hand. Zo lijken alle aspecten van het dagelijks leven ervan te getuigen dat vertrouwen onmisbaar is.
Dit alles geldt vooral voor het leven van een discipel van Jezus. Vertrouwen maakt overtuiging tot geloof. Het is één ding te beweren dat een touw sterk is, maar iets anders om uw gewicht eraan toe te vertrouwen.


Overtuiging is onmisbaar, maar niet alles. Het is één ding de Waarheid te geloven, maar iets anders ernaar te handelen. Vertrouwen is geloof in actie. Soms is geloof een theologische uitdrukking, maar als het zich ontwikkelt, wordt het een hoogst persoonlijke zaak. Geloof is de overtuiging
“dat God een Beloner is voor wie Hem ernstig zoeken” (Heb 11:6).
Als u dit belijdt zonder in actie te komen, is het slechts een halve waarheid, misschien zelfs een halve leugen. Dan belijdt u wel, maar schenkt u God niet uw volledige vertrouwen.
“Bewijs van de dingen die men niet ziet.”
Overdenk de werkwoorden in Hebreeën 11 eens. Abel offerde; Henoch wandelde; Noach
heeft eerbiedig de ark toebereid; Abraham trok uit; Mozes bleef standvastig.

Ik heb dit horen uitleggen als zijnde allemaal een zaak van simpel geloof. Op de keper beschouwd is dit waar; maar de conclusie dat het – omdat het geloof eenvoudig is – dus gemakkelijk is, is niet gerechtvaardigd. Wie zegt dat het gemakkelijk is, heeft het verkeerd
begrepen. Het was niet gemakkelijk voor Noach om midden op het droge land een groot vaartuig te bouwen. Het was niet gemakkelijk voor Abraham een geregeld leven achter zich te laten, en een leven te gaan leiden in de woestijn, op zoek naar een land dat hij nog nooit had gezien en dus niet kende. Het was niet gemakkelijk voor Mozes om zijn leven als prins aan het hof van de Farao op te geven en zich te begeven onder slaven.

Het is niet voor niets dat Paulus er op aandringt de goede strijd van het geloof te strijden (1 Tim 6:12). Discipelen mogen blij zijn te kunnen strijden, maar het is niet gemakkelijk. Het vraagt durf, wilskracht en vertrouwen. Zich ertoe zetten en vertrouwen vullen elkaar aan. Vertrouwen is het optimisme van het geloof. Naar menselijke maatstaven gemeten is dit optimisme ongerechtvaardigd, maar voor de mens van geloof is het een volkomen zekerheid. Vertrouwen is wat de schrijver van de brief aan de Hebreeën bedoelde met de
overtuiging van de dingen die we niet zien (Heb 11:1). Vertrouwen heeft de kracht van het bewijs van het onzichtbare. Het laat u vertrouwen stellen in wat wordt verklaard, en vertrouwend wagen te handelen op grond van de gegeven belofte. Het resultaat is de
zekerheid van de dingen waarop u hoopt. Vertrouwen is een risico, een waagstuk, een avontuur. Het heeft een element van inspiratie in zich. Het is geen blind toeval of handelen op goed geluk. Geloof wil niet zeggen: in onwetendheid iets aannemen. De juiste naam daarvoor is bijgeloof. Geloof is intelligent vertrouwen.

Waarom was Abraham er zo zeker van dat het onbekende land de moeite waard was om de gevraagde reis te maken? Omdat hij volledig zeker was van de ongeziene God. Johannes had op het eiland Patmos een visioen van een stad, die mooier en wonderbaarlijker zal zijn dan welke andere stad ook. Als u hierin gelooft, erop vertrouwt dat zij op aarde tot stand zal komen, dan weet u in het diepst van uw hart dat u zeker bent van wat komen moet. Vertrouwen in de ongeziene dingen geeft u de zekerheid van de dingen waarop u hoopt. Uw vertrouwen moet niet gevestigd zijn op geleerden, politici of generaals; want dan zou u de beklagenswaardigste van alle mensen zijn. Evenmin mag uw vertrouwen gebonden zijn aan omstandigheden, overgeleverd aan iedere verandering in de loop van de dingen. Vertrouwen in de onwankelbare dingen zou u standvastig moeten maken, te midden van voortdurend veranderende omstandigheden. Door de tegenstrijdigheden, de tegenspoed, de tegenvallers, de tegenwerkingen, de teleurstellingen heen, gebiedt God u Hem te vertrouwen. De reden voor ‘de verstoring van uw rust’ zal niet altijd duidelijk zijn, maar u weet wel onder Wiens controle die ‘rustverstoring’ staat. En Hem kunt u door dik en dun vertrouwen.

De aanraking in geloof

Denk eens aan de vrouw met de bloedvloeiing in Lucas 8. Te midden van de woelige menigte zei de Koning:
“Wie is het, die Mij heeft aangeraakt?” (vs 45).
Die vraag is een openbaring. Misschien hadden wel honderden mensen Hem in het gedrang aangeraakt, maar slechts één had Hem anders aangeraakt dan al die anderen: doelbewust. Door een aanraking in geloof onderscheidde één levende ziel zich van de menigte, en die aanraking werd door de Koning persoonlijk waargenomen. Wat moet dit
voor deze vrouw geweest zijn? Twaalf jaar had zij geleden; twaalf jaar lang was zij volgens de wet door haar onreinheid afgesneden geweest van de gemeenschap. Ongetwijfeld had zij, terwijl zij Hem aanraakte, uit schaamte gehoopt niet ontdekt te zullen worden in de menigte.

Maar geloof wordt niet gewekt om verborgen te blijven. Heimelijk getuigenis is niet het beste getuigenis. Van een discipel wordt verwacht dat hij zijn Heer openlijk belijdt. Enkele dagen eerder had Jezus al gezegd dat er niets verborgen is dat niet aan het licht zal komen. Wie geloven zouden in het licht moeten treden. Het is één ding om de Koning te zien voorbijgaan, maar het is beter Hem van aangezicht tot aangezicht te ontmoeten.

Het vertrouwen van de vrouw was gerechtvaardigd: haar genezing was volledig. Deze Geneesheer deelt zijn genezingen niet uit in kleine doosjes.


De vrouw had geen opinie van een andere arts nodig; want haar vertrouwensarts zei:
“Uw geloof heeft u behouden, ga heen in vrede” (vs 48).
Wat Hij deed, deed Hij met macht en heerlijkheid. Maar er was nog een andere zegening: Hij noemde haar ‘dochter’. Een uitgebannen vrouw klinkt dat woord als muziek in de oren. Voor een buiten de gemeenschap gesloten vrouw heeft het een tedere klank. Dit is de les: als u in vertrouwen iets durft doen of te zeggen, is er een zegen. Als u in vertrouwen handelt, kunt u de geheimen van de gemeenschap met Hem ontdekken. Het wonder dat aan deze vrouw werd verricht, moet een diepe indruk op Jaïrus hebben gemaakt. De vrouw was twaalf jaar lang ziek geweest, net zo lang als zijn dochter had geleefd; en nu was ze dood. Twaalf jaar en dan een wonder! Jezus zei tegen hem:
“Wees niet bevreesd, geloof alleen” (vs 50);
wat een andere wijze van zeggen is voor:
‘Vertrouw Mij’.

Misschien ging Jaïrus met lichter tred naar huis – er was al een last van hem afgenomen – bereid om te geloven. Het laat u zien dat geloof niet alleen voor uzelf is. Het geloof van de ene discipel kan de andere helpen. Daarom is Hebreeën 11 zo goed voor een volgeling van Christus. Wellicht kan uw belijdenis van vertrouwen de een of andere Jaïrus, die – door de tegenspoed die hij meemaakt – angstig en terneergeslagen is, helpen.
Soms werkt vertrouwen aanstekelijk.

Vertrouwen omdat u God kent

David schreef:
“Daarom vertrouwen op U wie uw naam kennen” (Ps 9:11).
De reden voor zulk vertrouwen ligt in wat u van God weet. De garantie voor vertrouwen is Gods karakter. Omdat God rechtvaardig is, kan Hij niets doen dat verkeerd is. Omdat Hij liefde is, kan Hij alleen liefdevol handelen. Ongeloof zal proberen dit te ontkennen – maar laat u niets wijsmaken. Geloof, ondanks benauwenis en beproeving, dat God betrouwbaar
is. Hij wil heel graag vertrouwd worden. Uiteindelijk is dat wat Hij vraagt. Niet dat u Hem verklaart, Hem verdedigt, of Hem rechtvaardigt; maar dat u Hem vertrouwt.

Voor God en mens is vertrouwen het kostbaarste goed om te bezitten: het attribuut dat leven mogelijk maakt op elk terrein van uw bestaan. Vertrouwen is iets machtigs. Het is een vitaal onderdeel van de vernieuwende kracht van discipelschap.

D.G./A.H./J.K.D.

Comments