Broeders in Christus of Christadelphians - Wie zijn ze

In het tweede millennium voor de geboorte van de Nazareen die als de Messias bekend geraakte, zo rond de 19e / 18e eeuw voor onze huidige tijdrekening, was er een rondtrekkende nomade (boer en veehouder) die toen Abram heette. Zijn vader Terach had het Chaldeeuwse Ur verlaten om in Kanaän (nu de Westelijke Jordaanoever) te gaan wonen. Na de dood van zijn vader kreeg Abram die wij nu beter kennen onder de naam Abraham, van Jehovah God de opdracht weg te trekken naar een land dat Hij hem zou wijzen. Hij beloofde Abraham dat hij vader van een groot volk zou worden, aan wie Hij het genoemde land – Kanaän – zou geven. In de plaatsen waar Abram kwam vertoeven bouwde hij altaren om Die Allerhoogste met een apart geplaatste of Heilige Naam te aanbidden. Zij die rond deze gelovige man verbleven en geloofden in Die Superieure Soevereine Maker God aanzagen Abraham als hun aartsvader en zichzelf als broeders en zusters van elkaar. Zij geloofden in de beloften van Die Allerhoogste God, Schepper van hemel en aarde en wensten als kinderen van Hem door de wereld te gaan.

Dat geloof God toe te behoren bleef meer mensen aansporen om Die ene Ware God te volgen en zich te verenigen als broers en zusters van het Volk van God.

Doorheen de jaren waren er verdere beloften van God gegeven en aanwijzingen om de beloofde verlosser te herkennen. Toen in de jaren twintig van onze huidige tijdrekening vanuit Nazareth een grote onderwijzer of leermeester rond trok, vonden meerderen van Gods Volk Israël, dat die rabbi Jeshua de Kristos was of Christus (wat gezalfde betekent). In hem wilde men nu gaan verbroederen. Na zijn dood en verrijzenis of opstanding uit de doden, waren er meer mensen die overtuigd waren van de belangrijkheid van die bijzondere figuur die meerdere wonderen of mirakelen had verricht en die het belangrijk achtten om hun innige band met hem en andere volgelingen aan te knopen.

Zijn trouwe volgelingen, de apostelen, door hun predikingswerk kregen meer gegadigden die zich wensten aan te sluiten bij hun groepering die als een Joodse sekte werd beschouwd. Als de Weg groeide zij verder uit tot een niet te overziene beweging die ver over de Judese grenzen uitstrekte.

Die volgelingen van de Nazareense Jood Jeshua waren in eerste instantie hoofdzakelijk Joden, maar algauw kwamen er ook niet-Joden die zich bij hen wilden aansluiten met dat diepe geloof in Jeshua of Jezus Christus. Ook die goyim of niet-joden werden als broeders en zusters opgenomen in die vereniging van volgers van Jeshua (Jezus).

Met de jaren kwamen er allerlei soorten leraren op de markt die wel vertelden een verwantschap te hebben met die populair wordende rebbe. Het waren echter leermeesters die Griekse filosofieën vermengden met de leer van Jezus en Romeins-Griekse tradities invoerden bij de Joodse tradities.

In de 4de eeuw van onze tijdrekening werden de discussie over die verschillende leerstellingen ten top gedreven en was er een grote groep die verkoos zich aan te sluiten bij de verzoekingen van de Romeinse keizer Constantijn de Grote. Zij die voor de vrede te bewaren instemden met die wereldse machtshebber pleegden verraad aan het geloof van Abraham wat ook het geloof van Jeshua was, die zijn naam nu veranderd kreeg in Christus Jezus en een onderdeel van een drie-eenheid of drievuldige godheid, dit in tegenspraak met de Hebreeuwse en Griekse Geschriften die samen de Bijbel vormen.

Zij die het met de Romeinen op een akkoordje gooiden gaven zich uit als de Katholische Kerk en groeiden uit tot het machtige kerkorgaan van de Katholieke Kerk.


Diegene die zich niet konden vinden in die leer van de Drie-eenheid en enkel geloof wensten aan te houden dat voor God aanvaardbaar zou zijn, gingen verder door om slechts één Ware God te aanbidden en dit te doen bij bijeenkomsten waar zij als broeders en zusters elkaar hielpen om zich sterk te houden in de naar hun toe vijandige wereld. Met de jaren verminderde het aantal getrouwen van Jeshua en sloten zich meer mensen aan bij die Kerk die zich als een kameleon kon aanpassen aan de gewoonten van de bevolkingsgroepen die zij kwam bekeren. De Rooms Katholieke Kerk werd een ongelofelijk sterk bastion die zich sterk ging verzetten tegen anders denkenden en er niet voor terug schrok deze om het leven te brengen. Dat maakte dat de ware broeders en zusters in Christus zich met een laag profiel opstelden en in het geheim verder bleven bijeen komen. Hier en daar bleven zij er in slagen om toch nog katholieken tot het ware geloof in Christus te brengen en hen over te halen om zich te laten herdopen om zo opgenomen te worden in het broederschap in Christus.

Met de Reformatie en Contrareformatie werd het voor de echte broeders in Christus niet makkelijker.

Toen vele mensen ongelukkig over de toestand van hun kerk en staat nieuwe oorden opzochten ver buiten hun zeeën, kwamen velen van hen ook in te zien hoe hun kerk hen bedrogen had en vele dwaalleren verkondigde die met de bijbel in de hand konden tegengesproken worden.

De als Franse hugenoten naar Engeland gevluchte familie van de Dissenting minister John Thomas bracht een zoon ter wereld welke ook met de naam John Thomas de wereld in ging. Deze genoot als arts een opleiding tot chirurg waarna hij zich aanbood voor een tocht naar Amerika.  Daar vestigde hij zich eerst in Cincinnati, Ohio, waar hij overtuigd raakte van de noodzaak van de doop, door de Restoration Movement of Herstelbeweging ook gekend als de Stone-Campbell Movement, bij wie hij zich voegde in oktober 1832. Het was de prominente leider in die beweging, Alexander Campbell, die hem aanmoedigde om een evangelist te worden. Zo kwam dr. Thomas er toe om zijn tijd door te brengen met de prediking in de oostelijke Staten van Amerika, totdat hij zich uiteindelijk vestigde als prediker in Philadelphia. Het was daar dat hij op 1 januari 1834 met Ellen Hunt trouwde.

In mei 1834 verscheen voor het eerst de Apostolic Advocate (apostolische advocaat) waarvoor Dr. Thomas het auteurschap als redacteurschap op zich nam. De studie van de Bijbel die hij had ingezet tijdens de overtocht van Engeland naar Amerika zette hij verder en vormde de basis voor veel van de overtuigingen die hij als een Christadelphiaan (of Christadelphian) ging koesteren. Alsook begon hij te geloven dat de basis van kennis vóór de doop groter was dan de Restauratie Beweging geloofde en kwam hij tot de overtuiging dat ook dat wijdverspreide orthodox-christelijke overtuigingen flagrant verkeerd waren.

Hoewel zijn vrijheid om zijn unieke overtuigingen te geloven werd aanvaard, verzetten velen zich tegen het prediken van deze overtuigingen als noodzakelijk voor redding. Dit verschil leidde tot een reeks debatten, met name tussen Dr. Thomas en Alexander Campbell. Omdat Thomas uiteindelijk zich zelf herdoopte en zijn vroegere overtuigingen en associaties verwierp, werd hij formeel van de Campbell beweging uitgesloten in 1837. Sommige mensen echter associeerden zich met hem in de overtuiging dat zijn opvattingen het bij het rechte eind hadden.

In de eerste helft van de 19de eeuw groeide ook de beweging aan van de Amerikaanse baptist en predikant William Miller (1782 - 1849) die aan de wieg stond van de stroming van het adventisme. In 1843 maakte dr. Thomas kennis met William Miller, de leider van de Millerites of Milléristen, waar uit later één van dr.Thomas zijn studenten (Charles Taze Russell) de Amerikaanse Bijbelstudenten (Bible Students) zou oprichten en waarvan de afscheuring onder Joseph Rutherford de Getuigen van Jehovah zou teweeg brengen.

Miller heeft jarenlang intensief onderzoek gedaan naar de symbolische betekenis van de profetieën van Daniël, met name Daniël 8:14 (tot tweeduizend en driehonderd dagen, dan zal het heiligdom worden gereinigd), de profetie van 2300 dagen. Op die theorie zouden de Getuigen van Jehovah ook hun aankondigingen voor het Einde der tijden richten.

Dr. Thomas
bewonderde hun bereidheid om orthodoxe overtuigingen ter discussie te stellen en stemde in met hun geloof in de wederkomst van Christus en het stichten van een millenniaal tijdperk bij zijn terugkeer. Dr. Thomas vervolgde zijn studie van de Bijbel en reisde in 1846 naar New York, waar hij een reeks lezingen gaf over 30 doctrinaire onderwerpen die later deel uitmaakten van zijn boek Elpis Israel (The Hope of Israel).

De groepen van gemeenten en individuen die zijn overtuigingen deelden, bleven groeien.

Men kan zeggen dat de beweging internationaal werd in 1848 toen dr. Thomas terug naar Engeland reisde om daar ook te gaan prediken wat hij nu als de ware evangelieboodschap zag. daar vond hij ook geïnteresseerden in zijn boodschap die op hun beurt het kanaal overstaken naar het vaste Europese land.

Bij zijn terugkeer in Amerika verhuisde Thomas van Richmond, Virginia naar New York City en zette daar zijn prediking verder. In die grootstad waar veel Joden woonden sprak hij met de joodse gemeenschap omdat dr. Thomas was gaan geloven dat het christendom de wet van Mozes niet heeft vervangen, maar eerder heeft vervuld. Hij geloofde dat christenen, hoewel geloof en doop, het 'zaad' (of 'afstammeling') van Abraham moeten worden.

In die gedachte bewoog ook de Vlaamse tak, waar men in het begin van de 21ste eeuw ook een opening maakte naar die Joden die Christus wensten te aanvaarden maar niet de overkoepelende tittel "Christen" wensten te dragen omdat zij dan verkeerdelijk met trinitariërs zouden kunnen verward worden. Daarom koos de verantwoordelijke broeder voor België Marcus Ampe de naam Jeshuaist (of in het meervoud Jeshuaisten) voor deze volgers van Jeshua.

Wat eerst gekend was als de "Royal Association of Believers" en sommige volgeling van dr.Thomas zich Thomasites noemden, al had hijzelf daar een beetje bezwaar tegen, omdat hij vond dat buiten de mens Jezus niemand het hoofd van Gods Kerk kon zijn.


Wanneer in 1861 de Amerikaanse burgeroorlog uitbrak, reisde dr. Thomas naar het zuiden en raakte hij bezorgd dat de oorlog gelovigen tegenover elkaar had geplaatst. Meerdere broeders werden opgeroepen om te gaan vechten. Zij wisten echter dat de wapens opnemen tegen een ander mens tegen de wil van God is. In de Noordelijke zo wel als de Zuidelijke staten die nu streden tegen elkaar woonden broeders die het liefst niet tegen elkaar ten strijde zouden trekken. Het broederschap zocht daarom naar een mogelijkheid om aan de verplichting om te gaan strijden te ontsnappen. Dr. zocht en vond een oplossing in de mogelijkheid om zich als gewetensbezwaarde op te stellen. Zulk een dienstweigering zou later nog voor veel problemen vormen in verscheidene landen. Om vrijgesteld te worden van militaire dienst, moesten gelovigen behoren tot een erkende religieuze groep die het niet eens was met oorlogsdeelname. Zo bedacht Dr. Thomas in 1864 de naam Christadelphian om leden van de beweging te identificeren. De term Christadelphian komt van het Grieks en betekent "Broeders in Christus" en zo was er een nieuw elan gekomen in de groep van volgers van het eerste uur. Steeds hadden er losstaande families het geloof van Jezus beleden en over de gehele wereld kon men door de eeuwen heen hier en daar wel mensen vinden die in huizen bijeen kwamen om hun geloof in Christus en zijn God te belijden.

Met de formatie van de Christadelphians, waarbij de leden zich broeder en zuster bleven noemen, kwam er een officiële groepering tot stand die over de gehele wereld broeders en zusters in Christus onder één noemer bracht en een zekere vorm van erkenning gaf.


Dr. Thomas die nooit beweerde dat hij een soort profeet was, of op welke manier dan ook geïnspireerd, maakte ook duidelijk dat ieder individu voor zichzelf persoonlijk verantwoordelijk is tegenover God. Door zijn studie en het lenen van het werk van anderen kwam hij tot het geloof dat veel traditionele kerkleeringen onjuist waren en dat hij vanuit de Bijbel die positie kon bewijzen en kon hij zo ook vele anderen brengen tot een geloofsleven gebaseerd op het geloofsleven van de eerste Christenen.

Tijdens de Amerikaanse burgeroorlog werkte Dr. Thomas aan de drie delen van Eureka, die de betekenis van het boek Openbaring bespreekt en een belangrijk boek in de beweging werd.


Op 5 mei 1868 keerde dr. Thomas terug naar Engeland, waar hij zich veel verplaatste om zijn gedachtegoed over de boodschap van het evangelie door te geven. Op nieuw in zijn geboorteland kon hij zien hoe zijn beweging mooi uitgegroeid was en ging aangenaam verrast een ontmoeting met Christadelphians in Engeland aan. Tijdens deze periode van zijn leven vond hij uitgebreide steun en hulp van Robert Roberts die door Dr. Thomas was bekeerd tijdens een vorig bezoek aan Engeland.

Na zijn terugkeer in Amerika maakte hij voor zijn dood op 5 maart 1871 in Jersey City een laatste tournee door de Christadelphiaanse gemeenten. Hij werd begraven op de Green-Wood Cemetery, Brooklyn, New York.

+

Aanvullende lectuur



1.       Betreft stichter dr. John Thomas

2.       Navolgers van Christus

3.       Christen, Jood of volk van God

4.       Christen mensen met ons geloof

5.       Over de Broeders in Christus in België

6.       Over de Christadelphians

7.       Ware geloof en ware geloofsgemeenschap

8.       Wat leren de Christadelphians

9.       Wat geloven de Christadelphians

10.   Christadelphian mens

11.   Christadelphians wereldwijd

12.   faq-dutch - Veel gestelde vragen

13.   Scheppers ster verbinding tussen hemel en aarde

14.   Doopsel en bloedvergieten ter vergeving

15.   Andere aanpak in de organisatie van de diensten # 3

16.   Getuige of broeder

17.   Getuigen van Jehovah, Data en Waarheid

18.   Kerklidmaatschap belangrijk of niet

19.   Wie is een Jeshuaist

20.   Messiaans Judaisme of Nazarener Judaisme

 

In het Engels
Find also to read:


1.       About founder d. John Thomas

2.       John Thomas

3.       John Thomas – Physician and Preacher (Robert Wilkinson)

4.       What are Brothers in Christ

5.       Brief history

6.       Thomasites

7.       Christadelphian beliefs

8.       Christadelphian people

9.       History of the Christadelphians

10.   Christadelphians today

11.   Christadelphians - faq English

12.   Looking at older articles series over Russell on the previous Bible-scholar Association

13.   Concerning gospelfaith

14.   What Christadelphians believe

15.   What Christadelphians teach

16.   My faith

17.   Our way of life

18.   Idolatry or idolworship

19.   Quibbling siblings united or allied children of an organisation or a church

20.   Around C.T.Russell

21.   Old and newer King James Versions and other translations #4 Steps to the women’s bibles

22.   Old and newer King James Versions and other translations #5 Further steps to women’s bibles

23.   Birmingham Amended Statement of Faith

24.   Meaning of Sacrifice

25.   Deity manifested in Messiah

26.   The Big Conversation – Christadelphians in the United Kingdom

27.   The Big conversation – Antagonists

28.   A man from the North wanting to have control in Belgium

29.   Different approach in organisation of services #3

Comments