tarot

hier komen enkele tarotkaarten en verhalen aan bod.

avalons eiland

sjamanisme

avalon linken

citaten en teksten

artikelen psychologie

mijn ervaringen

berlijn 2006

taoisme

favoriete boeken

filosofie

 

 
                                                De zot
 

 
Op een ochtend vertrok hij. Zijn bedelnap ingepakt en de hond geroepen.  In trance denkend aan zijn  geliefde, gedreven door geloof en overgave wandelde hij de berg op die voor hem geen obstakel vormde. De nul is het getal van de heelheid. De kaart vormt de eerste in de tarot en vertegenwoordigt de fase van het op pad gaan. Een begin maken van een reis die eigenlijk nooit eindigen zal. Natuurlijk is het wel zo dat iets wat nooit kan eindigen ook niet begonnen is en aldus een ronde vorm heeft. De bolvorm.  De vorm van de mandala uit de boeddhistische landen. Alles in het heelal heeft een bolvorm en neemt een bolvorm aan. De nul drukt het hele principe aan waar tegenstellingen op een volmaakte wijze in elkaar geïntegreerd zijn. Zo heeft de zot als eerste stap in het individuatieproces een kinderlijke heelheid die je bij kinderen ziet voor hun derde jaar waarna een ego identiteit vorm aanneemt.   Zorgen zijn er niet omdat deze niet kunnen bestaan als de mens een eenheid van binnen en buiten is. Maar we kunnen ons troosten dat zodra dit gebeurt we ook niet meer op aarde rond zullen lopen. Perfectie bestaat in weze niet naar mijn mening. Niet op deze planeet in ieder geval. Als we perfectie te ver nastreven creeeren we lijden voor onszelf en daarom is het beter voor een juist evenwicht om de middenweg te vinden tussen de uitersten in.
 
geschreven maart 2001
 
Nu een wat recenter stukje van mijn hand over de magier. De tweede kaart in de tarot. Natuurlijk gesymboliseerd door Taliesin de merlijn.
 

"Hij is anders dan anderen en voelt zich ook anders. Hij kan in de bossen leven maar ook midden in een stad. Maar vaak heeft de tovenaar weinig vrienden. Hij is veel alleen maar niet eenzaam. Het kan een verwezenlijkt meester van de geest en het licht zijn maar ook de onderdrukker en demon. Die met de kracht van zijn concentratie anderen afhankelijk kan maken en misbruiken. Het archetype van de tovenaar in onszelf. Die de grootste wijsheid uit onszelf kan halen maar ook ons in een illusie en afhankelijkheid kan laten leven. Dit archetype kan ons doen vergeten hoe krachtig we zijn. Maar het kan ons ook glimp laten zien van de mogelijkheden als het ons goed gezind is. Veel is afhankelijk van de band die we met dit deel in onszelf opbouwen. Welke keuzes we maken en of we vertrouwen stellen in onze persoonlijke magie die we hebben. We bepalen zelf hoe we omgaan met de instrumenten die de natuur ons kan bieden. Dit omgaan met de vier elementen doet bepalen of we geleefd worden door deze innerlijke kracht of dat we deze innerlijke kracht gebruiken om leven en licht te brengen in de stof om ons heen. We weten pas wie Merlijn is als we beseffen dat we Merlijn zijn. We creeeren onze eigen werkelijkheid. Keuzes maken we zelf en ondanks dat wij als mensen het makkelijk vinden dit te projecteren op anderen leven we altijd met de gevolgen. Kies voor die magie in jezelf. Niet zweverig maar met de voeten op de grond. Creeer en leef. "

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Een grote hit op avalons eiland is ook de bollen tarot geweest. Een site waar je deze hele aparte kaarten kunt trekken. Hieronder volgt er een link van.

http://www.lunaea.com/tarot/choose.html

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 
Maät was een godin van de wet, orde, waarheid en gerechtigheid in het oude Egypte. Met haar veer der waarheid woog zij de zielen van hen die in haar onderaardse hal der rechtspraak kwamen. Op haar weegschaal woog ze het hart van de overledene af tegen haar veer. Als de weegschaal in balans was, kon de overledene feesten met de goden en de geesten der doden; als het hart zwaar was, werd de overledene over gedragen aan Ahemait, godin van de onderwereld, die deels nijlpaard, deels leeuw en deels krokodil was, die hem of haar verslond.
 
Maat is de egyptische godin die model staat voor de evenwichtskaart in de tarot.
 
het archetype van het evenwicht heeft de drang om te weten en door dit weten een volmaakte harmonie te creeeren. Natuurlijk bevind dit archetype zich in een spanningsveld van tegengestelde krachten die juist het evenwicht niet nastreven en dit tegenwerken. Dit kan vaak een oorzaak vormen voor innerlijke conflicten. De doelstelling is om zelf verantwoordelijkheid te gaan dragen en dit draagt dit archetype ook uit. Het is via de weg van het midden uit op zelfverwerkelijking. Op trancedentie. Het zal altijd objectief blijven en daardoor vaak door andere tekens overspeeld raken die niet zo objectief willen zijn. Het is een bemiddelaar tussen verschillende kanten in onszelf en spreekt recht waar dit mogelijk is. Een andere kant van dit archetype van het evenwichtige zelf is schijnheiligheid. Het zich voordoen als objectief en recht willend maar eigenlijk uit zijn op alleenheerschappij. Een losgeslagen evenwichtsarchetype maakt zijn eigen regels en het maakt niet uit dan hoeveel goede voornemens je op zo`n moment maakt in je dagelijkse leven het heeft zijn eigen agenda als je dit deel in jezelf tot vijand maakt. Maar als dit archetype erkend en herkend wordt en als een deel in je leven gemaakt wordt dan helpt het je structuur aan te brengen door regels aan te brengen.
Daardoor worden andere archetypische krachten in jezelf verenigd en is de balans bereikt.
 
het astrologische teken wat ik echt bij deze kaart vind passen is de weegschaal. Altijd het zoeken naar balans. Naar evenwicht tussen zaken en relaties met mensen. Ik heb een goede vriend gehad die altijd zocht naar balans. Hij woog alles af en dat was soms best vermoeiend. Ik ben een beslisser. Soms als ram veel te impulsief ook maar het eeuwige zoeken naar evenwicht is echt een karaktertrek van de weegschaal en ook van deze kaart. Die weg van het midden die niet de extremen zal zoeken. Altijd een balans probeert te zoeken tussen de polariteiten. Die tussen het dualisme kruipt en er een evenwichtig geheel van smeedt.  
 
 

 

De zegewagen:

In  de  tarot is deze kaart bij uitstek het symbool voor de held. Hij rijdt
weg  van een stad. Wat hij achter zich laat is de bekende wereld.  Daar had
hij  zijn  plaats,  zijn  identiteit,  grotendeels  hem  toegemeten door de
buitenwereld  op  grond van afkomst, sociale klasse, uiterlijke prestaties.
Hij heeft daar zijn conditionering gekregen die tevens zijn houvast was. Nu
laat hij de stad achter zich en heeft de rivier al overgestoken.  Hij is de
grens  gepasseerd  tussen oud en nieuw, bekend en onbekend. De buitenwereld
heeft  geen  zekerheden meer, maar uitdaging. Nu heeft hij nog slechts zijn
innerlijke kompas. Zijn positieve, bewuste wil wordt gesymboliseerd door de
witte  sfinx en zijn schaduwkant door de zwarte sfinx.  Op zijn weg zal hij
in  uiterlijke  vorm  zowel  de  lichte kant van zijn groei, vooruitgang en
succes ontmoeten als de donkere kant van het tegenslag, de nederlaag.  Maar
ook  in hemzelf schuilt de donkere kant. Kan hij op de beslissende momenten
de  moed opbrengen om zichzelf onder ogen te zien en zijn angst overwinnen?
Niet  het  resultaat telt maar de innerlijke waarde van het proces zelf. Om
verlichting  te bereiken hetgeen de bedoeling is van parsifal zal de ridder
op  de  zegewagen  zijn schaduw moeten erkennen en deze tot zijn bondgenoot
moeten  maken.  In  de  tarot is deze kaart bij uitstek het symbool voor de
held.  Hij  rijdt  weg van een stad. Wat hij achter zich laat is de bekende
wereld.  Hij  verliet zijn oude  wereld en ging een nieuwe weg in. Geprezen
door  sommigen  maar  veracht  door  velen  koos  hij voor zichzelf en zijn
ideaal.    Daar  had  hij  zijn  plaats,  zijn  identiteit, grotendeels hem
toegemeten  door  de  buitenwereld  op  grond  van afkomst, sociale klasse,
uiterlijke  prestaties.  Hij  heeft  daar  zijn conditionering gekregen die
tevens zijn houvast was. Nu laat hij de stad achter zich en heeft de rivier
al overgestoken.  Hij is de grens gepasseerd tussen oud en nieuw, bekend en
onbekend.

De  buitenwereld  heeft  geen zekerheden meer, maar uitdaging. Nu heeft hij
nog  slechts  zijn  innerlijke  kompas.  Zijn  positieve, bewuste wil wordt
gesymboliseerd  door  de  witte  sfinx  en  zijn schaduwkant door de zwarte
sfinx.   Op  zijn  weg  zal hij in uiterlijke vorm zowel de lichte kant van
zijn  groei,  vooruitgang  en  succes  ontmoeten als de donkere kant van de
tegenslag,  de nederlaag.  Maar ook in hemzelf schuilt de donkere kant. Kan
hij  op de beslissende momenten de moed opbrengen om zichzelf onder ogen te
zien  en zijn angst overwinnen? durft hij de strijd aan te gaan? Met zichzelf

zonder deze strijd te wijten aan de wereld om hem heen? Hoe groot zijn onze kansen en wie heeft de juiste definitie voor het heldendom. Het is vaak maar net vanuit welke gezichtshoek en denkrichting je dat benadert.  Wie zijn wij? Waarin schuilt ons heldendom?
De  stad die hij heeft ingenomen verlaat hij in volle wapenrusting. De staf
van  overwinning  in  zijn  handen  en de ster van de kosmos bezittend.  De
kroon van succes op zijn hoofd en het zegel van de grote vleugelen prijkend
op  de  strijdwagen.   De twee sfinxen liggen gebroederlijk naast elkaar en
wijzen  op  integratie  van de schaduw en lichtzijde tot een enkele kracht.
Een  in  dienst  stellen van het lagere zelf  van het hogere zelf. Heelheid
door overwinning van dualiteit. En niet zozeer de dualiteit van een vreemde
wereld  waar  hij  denkt in te staan maar een wereld die hem zo vreemd leek
dat hij deze wilde verlaten. Hij stak de grote rivier over. Dit deed hij om
niet  zozeer  een  held te zijn in andermans ogen. De held is de held omdat
deze schaduw en licht 1 weet te maken in zichzelf.