filosofie
 

avalons eiland   

sjamanisme

avalon linken

citaten en teksten

tarot

artikelen psychologie

mijn ervaringen

berlijn 2006

taoisme

 

 

De grot van Plato in een zelf geschreven versie.

een diepe trap leid er naar beneden toe een donkere schemerige ruimte in. Daar tegen de koude muur zitten vele gestalten in losse boeien geslagen te kijken naar schaduwen op de muur aan de andere kant. Het licht is een flauw schijnsel die afkomstig is van een toorts op een standaard en waardoor men zichzelf nauwelijks maar de ander lichtjes kan waarnemen. Geboeid zit men te kijken naar de schaduwen op de muur. Dit is echt de werkelijkheid voor hen. Ze geloven dat dit het licht is wat waarheid en vrede brengt. Echter de enige vrede die men voelen kan is het vaste patroon waar men in verkeert. Het is een schijnvrede die elke vorm van heldendom in de kiem smoort en iedere afwijking van dit patroon in paniek doet vervallen.

Dan staat er een man op. Die heeft er genoeg van en doet zijn boeien af omdat hij ontdekt dat ze los zitten. Hij kan niet geloven dat dit alles is. Dat het leven niet meer te bieden heeft dan het bestaan in de grot van schaduwen. Hij loopt zachtjes een tunnel in aan de zijkant van de grote grot en ziet er een trappetje. Die loopt de man op en komt geleidelijk aan in steeds meer licht. Dan als hij gewend is aan het licht langzamerhand ziet hij buiten die grot een schitterende wereld vol zon en leven. Hij begint te huilen van geluk door zijn ontdekking en staat te twijfelen of hij terug zal gaan. Een stem klinkt in hem echter die zachtjes hem wenkt de anderen te waarschuwen en te halen.

Een tijdje later voelt hij dan de drang terug te keren in de grot en daar aangekomen zitten die mensen nog steeds in de boeien van de stof te staren naar wat zij denken dat licht en vrede is. Voor hen echter is die vrede niet meer dan een stilte tussen twee oorlogen in. Echte vrede is een vreemd begrip in die schemerwereld. Hij probeert ze te vertellen van de wereld buiten de grot. En dit is pas waar heldendom want hier wordt hij voor gek verklaard en bijna verscheurd. Belasterd en bespuugd doordat hij tracht hen uit vastgeroeste patronen te halen keert hij met lege handen terug buiten de grot. Die mensen wilden niet de waarheid weten. Ze  waren bang voor die man. Angst hield hen gevangen in die grot. Tot er op een dag weer eentje opstond die vaag iets herinnerde van een verhaal over het licht.

 

De hymne van judas thomas de apostel.

Toen ik een klein kind was

En verbleef in mijn koninkrijk,
In mijn vaders huis tevreden met de rijkdom en de
Luxe van mijn verzorgers die in het oostelijke huis mij voorbereidden en op missie zonden;

En van de rijkdom van ons vermogen namen ze zonder schroom en verbonden me met die last, groot maar toch licht die ik precies kon dragen, het goud van Beth-ellaya. En zilver van gazak de grote en roepies vanuit india, en agaten uit beth kashan en ze gaven me een zwaard mee die ijzer kon splijten.

En ze namen me de glinsterende mantel  die ze in hun affectie voor mij hadden gemaakt, en de purperen toga, die op maat gemaakt was precies naar mijn grootte. En ze maakten een contract met me en schreven die in mijn hart zodat het niet zou worden vergeten.

"als je naar egypte gaat breng dan de ene parel die in het midden van de zee ligt rond de luid ademende slang, dan zul je je glinsterende mantel en je toga dragen. En met je broeder die opvolgend is in macht. Dan zal je dit koninkrijk erven. Ik vertrok uit het oosten en ging naar beneden terwijl daar twee wachten stonden. Omdat de weg gevaarlijk en moeilijk was, en ik erg jong was om deze te bereizen.

Ik passeerde de grenzen van Maishan, de ontmoettingsplaats van de handelaren uit het oosten en bereikte het land van babel en passeerde de muren van Sarbug. Ik trok egypte binnen en mijn metgezellen trokken van me weg. Ik ging direct naar de slang, en verbleef in zijn nabijheid wachtend tot hij in slaap zou vallen. En ik kon toen mijn parel van de slang afpakken.

En toen ik vrijgezel was en alleen en vervreemdde van mijn familie. De enige van mijn ras, een vrij geboren man en oosters zag ik daar een jeugdige bloem, een zoon van oliehandelaren. Hij kwam en hechtte zich aan mij en we werden boezemvrienden en deelde met hem met wie ik mijn handelswaar deelde.

Ik waarschuwde hem voor de egyptenaren en het omgaan met de onzuiveren. En ik kleedde me in hun kleren zodat ze me niets zouden kunnen maken. Want ik kwam van buitenaf om die parel te stelen en daardoor de slang tegen me op te zetten in woede. Maar op de een of andere manier kwamen ze erachter dat ik niet hun landgenoot was.

En ze behandelden me daarop hypocriet en gaven hun eten en drinken. Ik vergat dat ik een koningszoon was en diende hun koning. En ik vergat ook de parel waarvoor mijn ouders me hadden gestuurd. En door de last van hun onderdrukking viel ik in een diepe slaap. Alles wat me overkwam bereikte mijn ouders en ze waren zeer verontrust. En er werd bekendgemaakt in het koninkrijk dat een ieder moest komen naar ons koninkrijk. Koningen en prinsen uit parthia en alle edelen uit het oosten.

En ze verzonnen een plan allemaal die in het voordeel zou werken van mij zodat ik niet achter zou blijven in egypte. En ze schreven me een brief waarin elke edele zijn naam zou zetten. Er stond in: Van je vader de koning der koningen. En je moeder de minnares van het oosten, en van je broer onze tweede troonopvolger aan jou onze zoon die in egypte verblijft zenden we onze groeten.  

We willen je eraan herinneren dat je een koningszoon bent! Kijk naar de slavernij die je dient! Herinner je de parel waar ik je voor naar egypte hebt gestuurd. Herinner je die mantel en de perfecte toga. Die je dragen zal en je aanzien zal geven als je naam zal staan in de lijst van edelen. En je broeder onze troost. Jij zal in ons koninkrijk zijn. Deze brief is een brief die de koning heeft bezegeld persoonlijk met zijn rechterhand. Om het te bewaren van de dwazen uit babel en de vervaarlijke demonen van sarbug. Het vloog als was het een adelaar de koning van alle vogels. Het vloog en was naast mij en werd het levende woord.

Ik werd wakker uit mijn slaap en pakte de brief op en kuste het. En begon te lezen. En in overeenstemming met wat er in mijn hart lag waren deze woorden uit de brief. Ik herinnerde me dat ik een koningszoon was en mijn koninklijke geboorte ontwaakte. Ik herinnerde me ook de parel waarvoor ik naar egypte was gezonden en begon met een charme offensief tegen de slang het verschrikkelijk luid ademende beest. Ik suste het beest in slaap door tegen het dier te fluisteren. De mantra van mijn vader steeds maar weer herhalend. Alsook de naam van de tweede in macht en mijn moeder de koningin van het oosten.

En zodoende kaapte ik de parel weg van de slang en keerde me om om terug te keren naar het huis van mijn vader. Ik ontdeed mezelf van de smerige en onzuivere kleding en liet het achter in hun land. En zette mezelf op weg terug naar het licht van ons huis in het oosten. En mijn brief die me had ontwaakt zag ik voor me op de weg. Die had me met haar stem wakker geschud alsmede met het licht waarmee het vergezeld ging. Datgene wat aanwezig was als licht in het paleis. En met zijn stem en leiding motiveerde het me om op te schieten. En met zijn liefde vuurde het me aan.

Ik ging voort en passeerde sarbug. Ik liet babel aan mijn linkerhand en kwam aan bij het grote maisan het mekka van de handelaars. Die handelaars zittend aan het strand bij de zee. En mijn heldere gewaad die ik afgedaan had en de toga die erbij opgerold was. Mijn ouders die dit hadden gestuurd vanuit de bezittingen die ze hadden.

Ik kon me niet meer herinneren wat de mode was in het koninkrijk omdat ik er als kind al niet meer was geweest. Het hele gebeuren leek een spiegel van mezelf te zijn. Ik zag het koninkrijk in alles maar zag dat eerst niet omdat we afgescheiden waren van elkaar. Maar we werden een in een geheel. En de beschermers vielen ook onder die eenheid.

Want een teken van de koning was geschreven op beiden. Van de handen die mij terugbrachten en mijn vertrouwen en rijkdom herstelden. Mijn versierde mantel in schitterende kleuren. Met goud en robijnen. Allemaal deskundig gemaakt in zijn huis van diamant. En waar het allemaal bevestigd leek te zijn aan het beeld van de koning der koningen. Het was verspreid en gestikt helemaal over het gewaad heen. En zoals de steen en saffier was ook dit zeer gevarieerd. Ik zag ook dat het instinctieve weten aan het werk was en klaar was om te gaan spreken. Ik hoorde het geluid van zijn tonen die opperde met het gezegde:

Ik ben de actieve in daden,
Van hen die aanwezig zijn voor mijn vader;
En ik kwam tot het inzicht dat mijn persoon groeide dankzij zijn arbeiders. En in zijn koninklijke bewegingen stortte het zichzelf over mij uit in zijn geheel, en op de hand van zijn gevers. Het versnelde zodat ik het zou kunnen pakken en de liefde droeg me op te gaan rennen om het te kunnen ontmoeten en te ontvangen. Ik boog me naar voren en pakte het. Met de schoonheid van al de kleuren had ik mezelf lief en rolde me helemaal in mijn toga. Ik kleedde mezelf erin en ging naar het koninkrijk. Ik boog mijn hoofd voor de majesteit van mijn vader die me gezonden had. Want ik had zijn geboden nageleefd en hij had gedaan wat hij had beloofd.

Ik verbond me met zijn prinses omdat hij blij was en me ontving. En ik was met hem samen in zijn koninkrijk en met de stem van al zijn dienaren die hem lof zongen. En hij beloofde dat deze lof ook voor mij zou zijn waar ik ook zou gaan. En met mijn offering en parel kon ik mezelf geven aan onze koning.

-----------------------------------------------------------

Uit  'Why Lazarus Laughed': vrij vertaald door mezelf:-)

Doctrines, geschriften, sutra`s en essays zijn niet bedoeld als systemen die gevolgd moeten worden. Ze dragen voornamelijk bij tot begripsvorming. Ze zouden voor ons een voedingsbodem zijn voor stimulatie en niets anders. Als ze worden geintegreerd in ons in plaats van gebruikt te worden als stimulans worden ze juist een hindernis.

Van de vele ijverigen en de mate waarin men ijverig is met lezen en lezingen bezoeken, studeren en het beoefenen van diverse disciplines, de energie wijdend aan het bereiken van bevrijding die per definitie onbereikbaar is. Hoevelen streven niet via het ego concept die op zichzelf de enige barriere is tussen wat zij denken wat ze zijn en datgene wat ze willen worden maar altijd hadden en worden.

Speel je rol in de levenskomedie maar identificeer je niet met je rol!

When you give a shilling to a beggar
- do you realise that you are giving it to yourself?

When you help a lame dog over a stile
- do you realise that you yourself are being helped?

When you kick a man when he is down
- do you realise that you are kicking yourself?

Give him another kick - if you deserve it!

Alleen realiteit bestaat en dat is wat wij zijn. Al het andere is slechts een droom, een droom van die ene geest die onze geest is zonder de tijd. Is het zo moeilijk te accepteren? Is het zo moeilijk om te assimileren en te leven?
Wat wij onder leven zien is de analytische realisatie in de loop van de tijd van onze eeuwige realiteit.