Biogramy‎ > ‎

Reński Antoni

(1924-2003)
 
REŃSKI Antoni Leonard - urodzony 13 czerwca 1924 r. w Warszawie, syn Bolesława i Alicji Herbaczyńskiej. W czasie okupacji mieszkał w Warszawie, ul. Wiktorska 21 m.1a. Harcerz 21 WDH - Gniazdo “Żwawy Burek” - Drużyna “Niedźwiadek”, pseudonim “Krysa”; w Oddziale “Żbik” pseudonim “Ryski”. W 1939 r. w oddziałach Pomocniczej Służby Harcerskiej brał udział w walkach obrony Warszawy na Woli. Od lutego 1940 roku żołnierz Szarych Szeregów w Oddziale “Żbik” miał pseudonim “Krysa”, “Ryski”, “Levi”. Odkomenderowany do ściśle zakonspirowanej siatki “Żet” najpierw pracował na rzecz pomocy ludności Warszawskiego Getta, a po tzw. wielkiej deportacji w 1942 roku został instruktorem walki dywersyjnej i broni strzeleckiej na potrzeby “ŻOB” (Żydowska Organizacja Bojowa). Żołnierz AK pseudonim “Student”. W kwietniu 1943 r. był powstańcem warszawskiego getta, walczył na Nalewkach, pl. Muranowskim, Nowowiniarskiej, Świętojerskiej, Wałowej, Wołyniskiej, Zamenhoffa, Gęsiej i Stawkach. Po nieudanej ewakuacji kanałem pod ulicą Smoczą, 20 maja 1943 roku przebił się z 8 osobowa grupą przez ulicę Pokorną i Stawki na południowy Żoliborz, gdzie uzyskał dalszą pomoc od placówki Gwardii Ludowej. Następnie w maju 1943 r. zgłosił się do oddziału macierzystego “Żbik”, i skierowano go do pracy w fabryce broni “Steyer-Werke” w Warszawie. Po nierównej walce w okolicach Warszawy aresztowany 24-25 maja 1944 r. w Rembertowie wraz z Piotrem Altmanem, przewieziono ich do Komendy Miasta - do Gestapo w Alei Szucha w Warszawie. Przez 6 tygodni przebywa tam w izolatce, 27 lub 28 maja 1944 r. przewieziony na Pawiak. 4 lipca 1944 r. wywieziony do Gross Rosen. Jest tutaj więźniem numer 3217. Pracował w Kamieniołomach. Po pewnym czasie włączono go do transportu więźniów na Komando Landeshut. Więźniowie pracowali w fabryce łożysk kulkowych. Tu doczekał wyzwolenia w dniu 9 maja 1945 r. oswobodzony przez wojska radzieckie. Ukończył Akademię Handlową oraz Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Krakowie uzyskując tytuł magistra. Debiutował jako prozaik w 1949 r. na łamach Polskiego Radia. W 1979 roku trzymał nagroda III stopnia za tom wspomnień Tramwaj z Alei Szucha, a 1983 nagroda II stopnia Ministra Obrony Narodowej za powieść Czytanie z dłoni. Zmarł 18 marca 2003 r

Zdjęcia Antoniego Reńskiego wykonane przez Ryszarda Barcikowskiego znajdują się na stronie z biogramem Ryszarda Barcikowskiego