2 Samuel 23

2 Samuel

23

J’ùltime paròle ‘d David

1Coste-sì a son j’ùltime paròle ‘d David. “Oràcol ëd David, fieul ëd Jessé, òracol ëd l’òm elevà al gré pì àut, che ‘l Dé ‘d Giacòb a l’ha consacralo[1] e ch’a l’é ‘l compositor dij salm che Israel tant a-j pias ëd canté[2]2A l’é lë Spirit ëd Nosgnor ch’a parla an mi; soe paròle a seurto da mia boca[3]3A l’ha dilo ‘l Dé d’Israel, la Ròca d’Israel ch’a l’ha parlame: “Se col ch’a governa a l’é giust, s’a governa con timor ëd Dé, 4antlora col-lì a sarà luminos com ij ragg dël sol ch’a së spantio a l’alba, coma na matin sensa nivole, coma col ësplendrior che, passà la pieuva, a fà chërse l’erba dla tèra. 5Nosgnor a l’ha sernù mi e mia famija parèj ch’a vnissa na dinastia. A l’ha siglà con mi n’aleansa eterna. L’acòrd ch’a conten a l’é rangià e garantì precis: a sicura mia stabilità e ‘l bon ésit ëd lòn ch’i buto man ëd fé. 6Coj ch’a rispeto nen Nosgnor[4], nopà, a son tanme ‘d card servaj ch’as campo vìa: për motiv ëd soe spin-e a j’é gnun ch’a-j toca con le man. 7A venta dovré n’utiss ëd fer për tajeje, peuj a ven-o dël tut brusà dal feu”.

Ij pì vajant guerié ‘d David

8Costi-sì a son ij nòm dij pì vajant guerié ‘d David: Iasobeam, ël cacmonita, ëdcò ciamà Adinò l’esnita, un dij pì vajant guerié, che ant n’atach sol a l’ha dovrà soa lansa për massé eut sent guerié nemis. 9A-i era peui Eleasar, fieul ëd Dodo, un dël clan d’Acoca, un dij tre vajant ëd David. Un bel di che coj ëd David a j’ero infiltrasse an tra ij Filisté, costi-sì a son butasse ansema për combatje propi quand che l’antrega armada d’Israel a l’era scapà vìa. 10Contut, Eleasar a l’é restà ferm e a l’ha massà ‘d Filisté fin che soa man a l’é stàita tròp ëstraca për levé soa spa, e an col dì-li Nosgnor a l’ha daje na vitòria strasordinaria. La trupa israelita a l’é tornà andré mach për cheuje ‘l botin. 11A-i era peuj Siamà, fieul ëd Agué, da Aror. Na vòta ij Filisté a j’ero rassemblasse a Lehì e a l’avìo atacà j’Israelita and un camp pien ëd lentìe. 12L’armada israelita a l’era scapà via, 13 ma Siamà a l’é piantasse an mes a col camp, a l’ha dësfendulo e a l’ha butà an dëròta ij Filisté. La vitòria ch’a l’ha daje Nosgnor a l’é ‘dcò stàita strasordinaria. 23:14 Un bel dì, at ël temp ëd l’archeuita, costi tre, ch’a j’ero dij prinsipaj vajant, a son andàit a trové David ch’a l’era stërmasse ant la balma d’Adulam, antramentre che na squadra ‘d Filisté a l’era acampà ant la comba dij Refaita. 14David a vivìa an col arfugi fortificà, e a Betlem a-i j’ëstasìa na guarnigion dij Filisté, 15David, tutun, a l’avìa anvìa d’eva bon-a, e a l’ha sclamà: “Ò, se cheicadun am dèissa da bèive, che ‘d gust i beiveria l’eva dla cisterna ch’a-i é a l’intrada ‘d Betlem!”. 16Antlora coj tre eroj, passand an mes dël campament dij Filisté, a son andàit a tiré d’eva a la cisterna dl’intrada ‘d Betlem e a l’han smonujla a David. Tutun chiel, a l’ha pa vorsùine bèive e a l’ha spatarala për tèra, fasend-ne n’oferta a Nosgnor. 17Antramentre a disìa: “Che Dé am varda ‘d bèila! St’eva a l’é pressiosa tanme ‘l sangh ëd costi òm ch’a son andàit a pijela a risigh ëd soa vita. David, donca, a l’ha pa vorsù bèiv-ne. Sossì a l’é lòn ch’a l’han fàit coj tre eroj.

Ij trenta òm valiant ëd David

18Abisai, frel ëd Joab e fieul ëd Serujà, a l’era cap dij Tranta. Un dì, a còlp ëd lansa, a l’ha massà terzent guerié nemis ant na sola bataja. A l’era për d’imprèise parèj ch’a l’é vnì tant famos che coj Tre, 19Abisai a l’era ‘l pì famos dij Tranta, contut chiel a fussa pa un dij Tre. 20A-i era ‘dcò Benaia, da Cabzel, fieul dël gran guerié Joiada, e che l’avìa fàit vàire prodësse. A l’ha massà doi fieuj d’Ariel ëd Moab e, ant un dì ‘d fiòca, a l’é calà ant na cisterna për massé un leon. 21Na vòta, armà mach con un baròt, a l’ha massà ‘dcò n’egissian ch’a l’era n’omnasson. L’egissian a portava na gròssa lansa. Benaia a l’ha ambrancaje cola lansa da la man e a l’ha massalo pròpi con cola-lì. 22D’imprèise coma ste-sì a l’han rendù Benaia, fieul ëd Joiada autërtant famos dij coj tre guerié vajant. 23Chiel a l’é stàit considerà da pì che tùit ij Tranta, contut chiel a l’é mai stàit a l’autëssa dj’àutri tre. David a l’ha conferije ël comand ëd la guarda real.

24Ant ël grup dij tranta a-i era: Assael, frel ëd Joab; Elcanan, fieul ëd Dodò, betlemita; 25Samòt d’Aror; Elcà, ‘dcò d’Aror; 26Cheles, ël pelonita; Mirà, fieul d’Iches, da Tecoa; 27Abieser, d’Anator; Sibecai, cussatita; 28Salmon, d’Acoach; Marai, da Netofà; 29heled, fieul ëd Baamà, da Netofà; Itai, fieul ëd Ribar, da Guibà ‘d Beniamin; 30Benaià, da Piraton; Curai, dal torent ëd Gàas; 31Abi-Albon, l’Arbatita; Asmàvet, da Bacurim; 32Eliacbà,da Saalbon; ij fieuj ëd Hasem; Jonatan, 33fieul ëd Sagué l'Ararita; Achiam,fieul ëd Sacar l'Ararita; 34Elifal fieul d'Ur, ël maacatita; Eliam fieul d’Ahitòfel, da Ghilo; 35Chesrò, da Carmel; Paarai d’Arab; 36Igal, fieul ëd Natan, da Sobà; Bani, da la tribà ‘d Gad; 37Sélech, l’Amonita, Narai ‘d Beròt, scudié ‘d Joab, fieul ëd Seruià; Irà, da Jatir; Gareb,da Jatir; Urìa, lìHitita. An tut a j’ero trenta-set.

Nòte

  1. O “onzù”.
  2. O “l’agreàbil cantor d’Israel”.
  3. O “a son an sù mia lenga”.
  4. O “ij sensa-Dé”.
Comments