A - Testament Vej‎ > ‎Salm‎ > ‎

Salm 2

2. Përchè le nassion a cisso ‘d tumult

An cost salm regal l’autor a diciara cola ch’a l’é la granda statura dël rè davìdich, ch’a l’é stàit sernù da Nosgnor e a buta an sl’avis le nassion e ij sò governant ch’a l’han da sogetesse a l’autorità ‘d Nosgnor e ‘d sò vissi-regent sernù.   


2:1 Përchè le nassion a cisso ‘d tumult e ij pòpoj a buto an pé ‘d complòt tant inùtij? 2:2 Ij rè dla tèra a pijo j’arme, ij sovran a tësso dj’antrigh contra Nosgnor e contra ‘l rè che chiel a l’ha consacrà [1]. 2:3 “S-ciapoma soe caden-e”, lor a crijo, “gavomse ‘l giov ch’a l’ha butane ans ël còl”. 2:4 Col ch’a l’é astà an sël tròno dël cél, contut, ëd lòn as na fà mach na ghignada; Nosgnor a-j fà dë sbefie. 2:5 Peuj a-j parla rabios e a-j fà avèj lë sparm a còl, 2:6 përchè a-j dis: “A l’é mi ch’i l’hai consacrà mè rè a Sion, an mia montagna santa”.


2:7 Ël rè a fortiss ës decret ëd Nosgnor: “Nosgnor a l’ha dime: ‘Ti ‘t ses mè fieul. Ancheuj i son dventà tò Pare. 2:8 A l’é pro ch’im lo ciame e mi it darai ij pòpoj coma toa ardità, ël mond antregh a sarà tò teniment, 2:9 It jë s-ciapëras con na bara ‘d fer, it jë faras a tòch tanme ‘n vas ëd creja”.


2:10 A l’é për lòn, voi ij rè, ch’i farie bin a d’avèj ëd bon sens! I seve stàit butà ans l’avis, voi, ij governant ëd la tèra. 2:11 Buteve al servissi ëd Nosgnor, rendje l’adorassion, vnì tërmolant a feje omagi, 2:12 Sogeteve al Fieul regal ëd Nosgnor, përchè chiel a podria anrabiesse e vojàutri i podrie esse bin fàit a tòch, soa zara a podrìa anfiamesse ant un moment. Tutun, a l’avran motobin ëd gòj coj ch’as buto sota soa protession.

Nòta

1O “Óit”,“Crist”, ël Mëssìa.  




Salm 2
Ël re a l'è sacrà e consacrà Messìa universal


2:1 Për che motiv, a bùlico le nassion, e le gent a ciusion-o 'd ciòse a dzoneus?
2:2 Ij prinsi as buto ansema e ij re dla tèra a s'àusso contra'd Nosgnor e sò Ónsù.
2:3 S-ciapoma soe liasse, e campoma leugn da noi soe chen-e.
2:4 Col che a stà ant ij cej as në rij, e Nosgnor a jë sbéfia.
2:5 Antlora Chiel a-j parlerà, combin soa flin-a, e a-j ësburdirà an sò fot.
2:6 An disend: i son Mi che i l'hai onsù Mè re, ansima a Sion, Mia montàgna sacrà!
2:7 Arferirai 'l decret che 'l Signor a l'ha dit a mè rësguard: Ti 't ses mè fieul, ancheuj i l'hai generate.
2:8 Për lòn, se 't am lo ciame, mi 't darai an podej le gent tanme ardità e toa possession a rivrà fin-a ai finagi dla tèra.
2:9 Ti 't -j s-ciaperas con ël baston dël comand ëd fèr, it -j sbriseras parej 'd tupin ëd creja.
2:10 Antlora, o re, penseje ansima, giùdes dla tèra: amprende!
2:11 Servì Nosgnor con tëmma e argiojì con trepidassion.
2:12 Basé 'l Fieul1, përchè a vadà pa a butesse contra, e che vojàutri i andeve nen a ruineve për stra, ant ël moment che soa flin-a a vada anvischesse 'dcò mach për un moment. bonoreus col che a treuva sosta an chiel!
Comments