A - Testament Vej‎ > ‎Salm‎ > ‎

Salm 119

Àlef. 119:1 A son bonuros coj ch’a son inapontàbil an soa condòta, ch’a séguito la lej ëd Nosgnor. 119:2 A son bonoros coj ch’a son fedej a l’aleansa con Nosgnor e ch’a lo serco con tut ël cheur; 119:3 ch’a fan gnun compërmess con ël mal e ch’a marcio mach an sij senté ‘d Nosgnor. 119:4 Ti ‘t l’has dane toe ordinanse përchè ch’a sio oservà con diligensa. 119:5 Che mie assion a sio sèmper conform ai tò comandament! 119:6 Antlora i l’avrai mai da vërgonieme quand ch’i paragon-o mia vita con ij tò comandament. 119:7 Mè cheur at laudrà con sincerità1 quand ch’i amprendrai ch’a son giuste toe decision. 119:8 Toe ordinanse mi i farai ubidiensa: bandon-me nen, lass-me nen sol.

He.  119:33 Nosgnor! Mostme ‘l senté ‘d toe ordinanse, che mi i lo seguiterai fin-a a la fin. 119:34 Fame bin comprende toa Lej, ch’i la veulo scoté con tùt ël cheur. 119:35 Guidame për ël senté dij to comandament, përchè ch’a son anté ch’a sta mia gòj. 119:36 Dame tanta anvìa për toe lej pitòst che për ambaroné ‘d sòld. 119:37 Dëstorna ij mè euj da lòn ch’a l’ha gnun valor: marcé an sël senté ‘d toa paròla am darà vita. 119:38 Compiss an mi toa promëssa e tò servent at sarà fedel. 119:39 Giutame a chité lòn ch’ an mia vita a l’é da vërgoniess-ne, përchè ch’a son bon-e toe ordinanse. 119:40 Varda coma ch’am piaso ij to precèt. Arneuva mia vita con toa bontà.

Mem. 119:97 Ò vàire ch’i l’hai cara toa lèj! I-j penso tut ël dì! 119:98 Grassie ai tò comandament, i son pì savi che ij mè nemis, përchè ch’a son sèmper mia guida. 119:99 Vera, i son pì istruì che tùit ij mè magister përchè toe régole i son costant a mediteje. 119:100 I son fin-a pì giudissios che j’ansian përchè i l’hai scotaje ij tò precet. 119:101 I son arfudame d’andé an sla cativa stra: i veuj vive sèmper conforma a toe paròle. 119:102 An sossì i l’hai gnun-a intension ëd cambié idèja, përchè ti ‘t lhas mostrame bin. 119:103 Ò che bon-e ch’a son toe paròle: a son pì dosse che l’amel! 119:104 Ij tò comandament am dan d’inteligensa: gnun-a maravìja ch’i l’hai pijà ‘n ghignon tute j’àutre manere ‘d vive, ch’a son da stupid!


Sade. 119:137 Nosgnor! Ti ‘t ses giust e toe decision a son conforma dritura. 119:138 Toe lej a son përfete e toe decision a son dël tut da fidess-ne. 119:139 I I son pien d’indignassion përchè ij tò nemis a dëspressio toe paròle. 119:140 Toe promësse a son ëstàite butà a la preuva e a son dimostrasse fedej: a l’é për lòn ch’i l’hai tacame a ti. 119:141 I son pcit e dëspressià, ma mai im dësmentio dij tò comandament. 119:142 Toa giustissia a l’é eterna e toe istrussion a son dël tut përfete. 119:143 Quand ch’im trovava an privo e ant la dësgrassia ij tò comandament a j’ero mia letissia. 119:144 Toe lej a son sèmper giuste: giutme a comprendje bin parèj ch’i peussa vive.

Nòte

1O “it ringrassierai an vivenda coma c’as deuv”.
Comments